ตอนที่13

"ที่นี่สวยมากนะ..ตอนเช้าพอมีหมอกลงก็ยิ่งสวย..พี่ชอบที่นี่จัง"ดินพูด

"ค่ะ..ฝ้ายถึงชอบมาปั่นจักรยานในไร่ตอนเช้าๆทุกวัน..ฝ้ายดีใจนะคะที่พี่ดินชอบที่นี่..พี่ดินจะได้ไม่อึดอัดที่ต้องมาอยู่ที่เงียบๆแบบนี้ค่ะ"ฝ้ายยิ้ม

"ถ้าอย่างนั้น..พี่ขอมาปั่นจักรยานกับฝ้ายทุกเช้าเลยได้มั้ย"ดินถาม

"ถ้าพี่ดินตื่นไหวก็ได้ค่ะ..สงสัยคงต้องไปหาซื้อจักรยานเพิ่มถ้าพี่ดินจะมาปั่นจักรยานด้วยอ่ะ"ฝ้ายยิ้มอยู่ข้างหลังของเขา

"ไม่ต้องไปซื้อใหม่หรอก..คันเดียวก็พอ..พี่จะปั่นให้ฝ้ายเอง"ดินบอก

"งั้นฝ้ายก็เอาเปรียบพี่ดินนะสิคะ...ที่ต้องมาปั่นให้ฝ้ายนั่ง..ฝ้ายตัวหนักจะตาย"ฝ้ายบอก

"ฝ้ายตัวนิดเดียว..ไม่หนักหรอก..แล้วก็ไม่ได้เอาเปรียบพี่ด้วย..พี่อยากปั่นให้ฝ้ายนั่ง..พี่เต็มใจ"ดินพูด

"พี่ดินยังปั่นจักรยานได้เก่งเหมือนเดิมนะคะ..สงสัยจะปั่นให้สาวๆนั่งบ่อยๆ"ฝ้ายแกล้งแซว

"ฝ้ายก็พูดไป..ไม่มีสาวๆคนไหนอยากซ้อนท้ายพี่หรอก..แต่ถึงมีพี่ก็ไม่เคยให้ใครซ้อนท้ายพี่นอกจากฝ้าย...คนเดียว"ดินบอก

"......."ฝ้ายเงียบ

เธออึ้งกับคำพูดของดิน ยอมรับว่าลึกๆแล้วดีใจแต่ก็กลัวว่าเขาจะแค่พูดเล่นๆมากกว่า

"ทำไมเงียบล่ะ...พี่พูดอะไรผิดหรือป่าว"ดินถาม

"ก็พี่ดินชอบพูดเล่นอยู่เรื่อย"ฝ้ายว่า

"พี่พูดจริงๆนะ...ทำไมฝ้ายถึงคิดว่าพี่พูดเล่นล่ะ"

"ก็แต่ก่อนพี่ดินชอบแกล้งฝ้ายอยู่เรื่อยอ่ะ"

"ก็ตอนนั้นฝ้ายยังเด็กพี่ก็เลยพูดเล่นแต่ตอนนี้ฝ้ายโตแล้ว...พี่พูดจริงๆจากใจเลยนะ...ไม่เชื่อเหรอ"

"เอ่อ!..เชื่อก็ได้ค่ะ..แม้ว่ามันจะไม่น่าเชื่อสักเท่าไหร่"

"ฝ้ายไม่เชื่อใช่มั้ย..งั้นพี่จะปั่นเร็วๆจนกว่าฝ้ายจะบอกว่าเชื่อที่พี่พูด"

ดินจึงปั่นจักรยานให้เร็วขึ้น และพอดีเป็นช่วงลงเนินจักรยานจึงวิ่งเร็วมาก ฝ้ายเอามือตีหลังของเขาหลายที เธอหลับตาและเอามือจับเอวของเขาไว้แน่น

"พี่ดิน..อย่าปั่นเร็วค่ะ..เดี๋ยวล้ม"

"ฝ้ายต้องบอกพี่ก่อน...ว่าเชื่อที่พี่พูด"

"ก็ได้ค่ะ...ฝ้ายเชื่อที่พี่ดินพูด..."

ฝ้ายถอนหายใจ เอากับเขาสิชอบแกล้งเธออยู่เรื่อย

ดินเบรคและเริ่มปั่นช้าลง เขาอมยิ้มที่ทำให้ฝ้ายยอมรับได้

"ฝ้ายยังกลัวความเร็วอยู่นะ..แล้วทำไมถึงได้ขี่บิ๊กไบค์ล่ะ.."

"ก็นั่น..ฝ้ายขี่เองนี่คะเลยไม่กลัว..แต่พี่ดินก็ยังชอบแกล้งอ่ะ...รู้ว่าฝ้ายกลัวยังจะทำอีก"

"พี่ขอโทษนะ...พี่แค่อยากให้ฝ้ายยอมรับในสิ่งที่พี่พูด..แต่ต่อไปนี้พี่จะไม่แกล้งฝ้ายแล้วในทุกเรื่องแต่พี่จะทำอย่างที่ใจพี่อยากจะทำจริงๆ"

ดินพูดจบแล้วก็ปั่นจักยานต่อไปเรื่อยๆ เขาต้องแสดงให้ฝ้ายรู้ว่าเขาพูดจริงๆส่วนฝ้ายนั่งเงียบๆคิดถึงคำพูดของดินที่พูดเมื่อครู่

ฝ่างยืนมองดินที่ปั่นจักรยานให้ฝ้ายนั่ง เขายืนมองมาจากระเบียงห้องของเขาแล้วยิ้มอย่างพอใจ เขาอยากให้ฝ้ายชอบกับดินเพราะรู้ว่าดินจะไม่มีวันทำให้ฝ้ายต้องเสียใจ เขารู้นิสัยของดินดีจึงจะช่วยให้ดินจีบฝ้ายให้ได้

เมื่อมาถึงบ้านแล้ว ฝ้ายกับดินก็เดินเข้าทางข้างหลังบ้าน

"แล้ววันนี้ฝ้ายจะไปไหนต่อล่ะ"ดินถาม

"ฝ้ายจะไปดูงานที่สั่งไว้เมื่อวานว่าทำกันเรียบร้อยดีมั้ย แล้วจะไปที่โรงบ่มใบชาด้วยค่ะ"ฝ้ายบอก

"โอเค..งั้นพี่ไปด้วย"ดินพูด

"ได้ค่ะ"ฝ้ายบอก

"แล้วฝ้ายเอารถอะไรไปล่ะ..อย่าบอกนะว่าจักรยานน่ะ"ดินถาม

"ฝ้ายเอารถกระบะไปค่ะ.. เอ!หรือว่าจะเอาจักรยานไปดีคะ..แต่พี่ดินจะปั่นไหวเหรอ"ฝ้ายยิ้ม

"นี่จะแกล้งพี่ใช่มั้ย..มานี่เลย"ดินพูด เขาแกล้งจะจับตัวเธอ

"ป่าวนะคะ..แค่บอกเฉยๆ.."ฝ้ายเดินหลบเขา

ฝ้ายกับดินเดินพูดหยอกล้อกันจนมาถึงโต๊ะรับแขกโดยที่ไม่ได้มองว่ามีใครนั่งอยู่

"อ้าว!ฝ้าย"มีเสียงเรียก

"พี่โอ๋"ฝ้ายหันมาตามเสียง

"เห็นคุณน้าบอกว่าฝ้ายไปตัดกล้วยไม้กับกุหลาบ พี่ก็นึกว่าจะกลับสายๆ นี่พี่ว่ากำลังจะกลับพอดี"โอ๋บอก

"ค่ะ...พอดีวันนี้ฝ้ายมีคนช่วยดีน่ะค่ะ..เลยเสร็จเร็ว"ฝ้ายบอก

"แล้วนั่นใครล่ะหรือคนงานใหม่"โอ๋ถาม

"นี่คือ.."ฝ้ายกำลังจะแนะนำ

"ผมชื่อดินเป็นแฟนของฝ้าย...ยินดีที่ได้รู้จักคับคุณโอ๋"ดินพูด

เขาเดินเข้ามาเอามือโอบไปที่ไหล่ของฝ้าย

ฝ้ายเงยหน้ามองดินทันทีที่เขาพูดจบ เธองงๆเพราะยังไม่ได้ตกลงกันเลยว่าจะให้เขาแสดงเป็นแฟนของเธอ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้เพราะถ้าเธอปฏิเสธ ดินก็จะต้องกลายเป็นคนโกหกและอีกอย่างเผื่อว่าโอ๋จะได้เลิกวุ่นวายกับเธอเสียที

ฝ่างที่ยืนอยู่บนบันไดยิ้มทันทีที่ได้ยินดินพูด เพื่อนรักของเขามันก็ร้ายเหมือนกันนะเนี่ย กล้าบอกต่อหน้าคู่แข่งและน้องสาวของเขาด้วย ตอนนี้เขากำลังลุ้นว่าฝ้ายจะพูดว่าอย่างไร

"คุณเป็นแฟนของฝ้าย..ทำไมผมไม่เคยรู้มาก่อนว่าฝ้ายมีแฟนแล้ว"โอ๋พูด

"พอดีผมไปเรียนต่อที่อเมริกาเพิ่งจะกลับมาเมื่อไม่กี่วันนี้เองคับ...แต่ผมกับฝ้ายเราก็ติดต่อกันอยู่ตลอดนะจริงมั้ยคับฝ้าย?"ดินถามแต่สายตามองโอ๋อยู่ตลอด

"เอ่อ!...จริงค่ะ...พี่โอ๋"ฝ้ายพูด

เธอแอบเอามือข้างหนึ่งไปหยิกที่เอวของดินเพราะหมั่นไส้เขา

ดินสะดุ้งนิดๆเมื่อรู้สึกเจ็บๆที่เอว เขารู้ว่าโดนฝ้ายหยิกเข้าแล้ว

"คุณคงเป็นคนที่ไม่ค่อยเป็นห่วงแฟนนะคับถึงได้ปล่อยให้เธออยู่ที่นี่คนเดียว"โอ๋พูด

"ผมมั่นใจในตัวฝ้ายมากต่างหากคับ..ว่าต่อให้ตัวของเราไกลกันแต่ใจของเราสองคนใกล้กันเสมอ"ดินพูด

เขาหันไปมองหน้าฝ้ายด้วยรอยยิ้มและสายตาที่มองแล้วทำให้ฝ้ายต้องหลบสายตาของเขา

"แต่พี่ยังไม่ยอมแพ้หรอกนะฝ้าย..ถึงฝ้ายจะมีแฟนแล้วแต่...อะไรๆก็เปลี่ยนแปลงได้...ถ้างั้นวันนี้พี่ขอกลับก่อนเอาไว้พี่จะมาหาใหม่"โอ๋บอก เขายิ้มให้ฝ้าย

"ค่ะพี่โอ๋"ฝ้ายบอก

"ผมดีใจนะที่จะมีคู่แข่งมาจีบแฟนของผม...แต่ผมไม่มีวันจะปล่อยฝ้ายไปง่ายๆหรอกนะคับ...โชคดีนะคับ"ดินพูด สีหน้าเรียบเฉย

"ผมกลับก่อนนะคับคุณน้า"โอ๋หันไปบอกกับแม่

"จ้า..ขับรถดีๆนะ"แม่พูด

โอ๋หันหลังเดินออกไปที่หน้าบ้านทันที แล้วสักพักก็ได้ยินเสียงรถขับออกไป