Se connecterPartager
ไม่อยากตายก็ถอยไป(2)
Date de publication:
2025-12-13 15:53:33“หุบปาก!!” ชายตัวผอมตบหน้าฉันอย่างแรงและพุ่งเข้ามาจะจูบแต่ฉันดิ้นและขัดขืน
ตุ๊บ!!!
“โอ๊ย” ฉันร้องเสียงเบาก่อนจะทรุดตัวลงกับพื้นเพราะโดนต่อยเข้าที่ท้องอีกครั้งและแรงกว่าเดิม
ตอนนี้มันไม่มีแม้แต่แรงจะหนี ก่อนจะถูกพวกมันจับกดลงกับพื้น น้ำตามันไหลออกมาไม่หยุด มองดูพวกมันสองคนกำลังถอดกางเกง
ก่อนจะเห็นแสงไฟจากรถที่สาดเข้ามาทางฉัน รถคันหรูแล่นมาจอดพร้อมมีผู้ชายร่างใหญ่เดินลงมาจากรถ
“ปล่อย!!” เขามองมาที่ฉันก่อนจะสาดสายตาเย็นชาเลือดเย็น จ้องหน้าชายตัวผอมที่หยิบมีดที่พื้นขึ้นมา
“มึงเป็นใคร ถ้าไม่อยากตายอย่ามายุ่ง” ชายตัวผอมชี้ปลายมีดไปหาเขา เขาคนที่ทิ้งฉันไว้และไม่คิดว่าเขาจะกลับมาช่วย
“หึ...” เขาเค้นหัวเราะในลำคอ
ปัง!!!
และชักปืนยิงที่ขาชายตัวผอม
“อยากตาย?” เขาเอาลิ้นดันกระพุ้งแก้มขมวดคิ้วจ้องหน้าชายตัวผอมอย่างไม่สบอารมณ์ ก่อนจะเดินข้ามชายตัวผอมเดินตรงมาหาฉัน
“อย่าเข้ามานะ” ชายตัวอ้วนปล่อยฉันแล้ววิ่งหนีไป ก่อนฉันจะรีบลุกขึ้นแต่ไม่มีแรง ได้แต่นั่งเอามือกุมท้อง
“ระ...”
ปัง!!!
ฉันกำลังจะบอกให้เขาระวังตัวเพราะชายตัวผอมลุกขึ้นยกมีดจะแทงเขา แต่ไม่ทันที่จะพูดจบต้องเอามือมาปิดหูเมื่อเสียงปืนดังขึ้น มันตกใจหลับตาตัวสั่น
“ถ้ามึงไม่อยากตายรีบไปซะ” เขาพูดเสียงแข็ง ถึงจะไม่ได้ลืมตามองหน้าเขาแต่ตอนนี้เขาคงจะโมโหและน่ากลัวเอามากเพราะน้ำเสียงของเขามันฟ้อง
“กรี๊ดดดดด” ฉันร้องเสียงหลงเมื่อถูกจับตัว
“ลืมตา ฉันเอง” เขาพูดเรียบ ๆ จับแขนฉันไว้
“อย่าทำอะไรข้าวนะ ข้าวกลัวแล้ว” ฉันไม่กล้าลืมตาพูดเสียงสั่นตัวสั่น
“ไม่มีอะไรแล้ว พวกมันไปหมดแล้ว” เขาพ่นลมหายใจแรงอย่างไม่สบอารมณ์
“เจ็บมากมั้ย” เสียงทุ้มนุ่มดังขึ้นพร้อมมือที่ลูบมุมปากอย่างเบามือ
“......” ฉันค่อย ๆ ลืมตาขึ้นก่อนจะเพ่งมองหน้าเขา เพราะตอนนี้ตามันพร่ามัวมองไม่เห็นหน้าเขาด้วยซ้ำ เขาใช้ปลายนิ้วเชยคางหันซ้ายขวา
“อึก!!” แต่ไม่ทันที่จะตั้งสติได้ อยู่ ๆ ริมฝีปากก็ถูกริมฝีปากอุ่นของเขาประกบจูบทันที
ดวงตากลมโตเบิกกว้าง นั่งนิ่งไม่กล้าขยับตัว เขายังคงจูบดูดเม้มริมฝีปากบนสลับล่าง แต่ครั้งนี้เขาไม่ได้ทำแรงแต่เหมือนกำลังจูบปลอบมากกว่า
“ยังเจ็บอยู่มั้ย!!” เขาผละปากมองหน้าด้วยสายตาเรียบนิ่ง ยากจะคาดเดา
ฉันส่ายหัว มองหน้าเขาก่อนจะกอดเขาและร้องไห้โฮ
“ข้าวกลัว!! ข้าวกลัว!!” ฉันกอดเขาแน่น ถึงจะกลัวเขาแต่เขาก็ไม่เคยทำร้ายให้ต้องเจ็บตัวและรู้สึกกลัวมากขนาดนี้
“ข้าวกลัว!!” ฉันยังคงกอดเขาแน่น สมองมันลืมทุกอย่าง มันมีแต่ภาพที่พวกมันพยายามจะทำร้าย
“หยุดร้อง!!” เขาดันตัวออกมองหน้าฉันด้วยสายตาเย็นชาของเขา
เขาไม่ได้พูดอะไรต่อ ก่อนจะหยิบปืนเหน็บเอวแล้วอุ้มร่างบางเดินไปขึ้นรถ ฉันไม่ได้โวยวายหรือขัดขืนอะไรเพราะมันไม่มีแม้แต่แรงจะพูดด้วยซ้ำ และตอนนี้ก็รู้สึกเจ็บหน่วง ๆ ที่ท้องมาก
ระหว่างที่อยู่บนรถเขาหันหน้ามามองฉันอยู่หลายครั้งก่อนจะหันไปมองทางและขับรถต่อ
คอนโด เจเค
“ข้าว! ใบข้าว!” ผมเรียกยัยเด็กใบข้าวที่หลับไม่รู้เรื่อง สภาพตอนนี้ดูไม่ได้เอาซะเลย ก่อนจะอุ้มเธอขึ้นไปบนห้อง
“หลับไม่รู้เรื่องแบบนี้มันน่าลักหลับชะมัด” ผมเปิดประตูห้องนอนก่อนจะวางเธอลงนอนกับเตียง
“แม่ช่วยข้าวด้วย ข้าวกลัว” กำลังจะเดินเข้าห้องน้ำแต่ต้องหยุดชะงักเมื่อเธอละเมอร้องเรียกหาแม่
“หึ…. เด็กน้อย” ผมส่ายหัวก่อนจะเดินเข้าไปเอาผ้ากับน้ำมาเช็ดตัวให้เด็กบ้านี่แหละ เนื้อตัวเลอะเทอะขนาดนั้นจะนอนได้ยังไง
“แล้วทำไมกูต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วยวะ!” ผมบ่นกับตัวเองนั่งมองดูร่างเล็กในชุดนักศึกษา บอกตรง ๆ ไม่เคยมีความคิดที่จะทำอะไรแบบนี้ให้ใคร ถ้าไม่เพราะยัยเด็กนี่ให้สิ่งที่ต้องการได้ อย่าหวังเลยว่าจะสนใจ คงปล่อยให้โดนข่มขืนตายไปแล้ว
“ขาวเป็นบ้า!!” ผมถึงกับมือสั่นเมื่อถอดเสื้อนักศึกษาเธอออกเหลือเพียงเสื้อชั้นในสีขาวที่เธอใส่
“เด็กบ้าอะไรนมใหญ่เกินตัว” มันอดไม่ได้ที่จะมองหน้าอกเธออย่างพิจารณา ตัวเล็กนิดเดียวแต่เนื้อนมไข่มาก ซ่อนรูปฉิบหาย!!
“ใจเย็นไว้ไอ้ลูกชาย” ผมพูดกับลูกชายที่ตอนนี้มันพร้อมรบเอามาก ๆ เมื่อจัดการถอดเสื้อผ้าเธอออกจนหมด
ผิวขาว เรียบเนียน หน้าอกคู่งาม ไหนจะจุกสีชมพูที่ชูชัน มันทำให้มีอารมณ์ ถ้าไม่ติดว่าเธอหลับไม่ได้สติ คืนนี้อย่าหวังว่าจะรอดเงื้อมมือเป็นแน่
“ทำขนาดนี้ยังไม่รู้สึกตัวอีก มันน่าจับเอาให้เข็ด” ผมปาดเหงื่อ กว่าจะจัดการเช็ดตัวให้เด็กบ้านี่เสร็จเมื่อยมือแทบหัก
“แล้วเธอต้องชดใช้ฉันอย่างสาสมนะสาวน้อย” เสียงกระซิบข้างหูเธอก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำเพื่ออาบน้ำ
“หึ... ขอมัดจำก่อนแล้วกัน” เดินเช็ดผมออกจากห้องน้ำก่อนจะนึกอะไรออก
พรึ่บ!!
จ๊วบ!!
มือหนาคว้าดึงผ้าห่มออกจากร่างเล็กก่อนจะจัดการกับสองเต้า แม่ง.. เต็มไม้เต็มมือชะมัด
“ฮื่อ ปล่อยข้าวนะ ข้าวกลัวแล้ว” ระหว่างที่กำลังละเลงลิ้นดูดเลียบีบเค้นหน้าอกอย่างเมามัน ก็ต้องชะงักหยุดทุกการกระทำเพราะเธอละเมอร้องไห้ตัวสั่น
“น่ารำคาญจริงโว้ย!!” ผมพ่นลมหายใจแรงก่อนจะนอนลงข้าง ๆ และกอดเด็กใบข้าวไว้แนบอก เพราะเรื่องวันนี้ที่เธอเจอผมก็มีส่วนผิด ถึงจะเลวแต่ก็ไม่เคยทำร้ายผู้หญิงแบบนั้น แต่สำหรับผมผู้หญิง.. หึ.. มันก็ไม่ต่างกัน...
Dernier chapitre
แผนร้ายพิชิตใจยัยเมียเด็ก แค่ถาม(2)
“สนุกไหม?”เสียงทุ้มเอ่ยถามทำลายความเงียบในรถระหว่างทางกลับคอนโด“สนุกค่ะ ขอบคุณนะคะ” ฉันหันไปยิ้มให้พี่เจเคปากก็บอกว่าสนุกไปอย่างนั้นแหละ เอาเข้าจริงหนังเรื่องนี้ 60% มีแต่ฉากผีโผล่มาตุ้งแช่ ฉันแทบจะไม่ได้ดูรู้เรื่องอะไรเลยนอกจากมุดหน้าหนี“หึ...” เขาส่ายหัวแล้วหัวเราะในลำคอเบาๆ อย่างรู้ทัน ก่อนจะตั้งใจขับรถต่อจนถึงคอนโดทันทีที่ถึงห้อง ฉันก็อดถามไม่ได้ “พี่ไม่คิดจะกลับบ้านพี่บ้างหรือไง”“อืม” เขาตอบรับในลำคอ วางของในมือลงแล้วเดินตรงไปที่ประตูห้อง“พี่จะไปไหน?” ฉันรีบถามทันทีที่เห็นมือหนาจับลูกบิดประตู“กลับห้องฉันไง” เขาหันมาตอบหน้าตาย“คือ...”ฉันรีบเดินเข้าไปคว้ามือเขาไว้แล้วส่งสายตาอ้อนวอน คือตอนนี้ฟ้ามืดแล้ว แถมฉันก็เพิ่งดูหนังผีมาหมาดๆ จะให้อยู่คนเดียวตอนนี้คงไม่ไหว“กลัว?” เขายื่นหน้าเข้ามาถามยิ้มๆ“.......” ฉันพยักหน้าหงึกหงักยอมรับความจริง“ก็เธอไล่ฉันเอง” สีหน้าและน้ำเสียงเขาดูเหมือนกำลังงอนเป็นเด็กๆ“ข้าวไม่ได้ไล่... ข้าวแค่ถาม ก็เผื่อมีใครรอพี่กลับบ้าน”“ใคร?” คิ้วเข้มเลิกขึ้นสูง“......ก็ลูกเมียพี่ไง” ฉันก้มหน้าตอบเสียงอ้อมแอ้ม อายุขนาดนี้แล้วมันก็ต้องมีบ้างแหละ ไม่เชื่
แผนร้ายพิชิตใจยัยเมียเด็ก แค่ถาม(1)
ใบข้าว…“เป็นอะไร?”หลังจากทานข้าวเสร็จ พี่เจเคก็พาฉันเดินซื้อของ แต่บอกเลยว่าร้านที่เขาพาเข้าแต่ละร้านเนี่ย... แพงหูฉี่! มีแต่แบรนด์เนมทั้งนั้น!“นี่พี่คงไม่ได้เอาเงินพ่อข้าวมาซื้อของพวกนี้นะ!!” ฉันกอดอกหยุดเดิน จ้องหน้าพี่เจเคอย่างจับผิดเพียะ!“ปัญญาอ่อน!!”เขาดีดหน้าผากฉันดังเปาะ ก่อนจะเดินดุ่มๆ ไปต่อโดยไม่รอฉันเลย“ก็ข้าวสงสัยนี่ ดูพี่ซื้อของสิ แต่ละอย่างแพงๆ ทั้งนั้น” ฉันรีบวิ่งไปขวางหน้าเขาไว้“แต่นี่มันของเธอ?” เขาเลิกคิ้วมองหน้ากวนๆ ก่อนจะเบี่ยงตัวเดินต่อก็เขาบอกให้ฉันเลือกเองนี่นา... อีกอย่างเขาก็ ได้ จากฉันไปตั้งเยอะ เอาคืนแค่นี้ไม่เห็นจะเป็นไร!! ชิ!“รอด้วย!!”ฉันต้องรีบซอยเท้าวิ่งตามแทบไม่ทัน คนบ้าอะไรขายาวชะมัด เดินเร็วเป็นบ้า“......” เขาหยุดเดินกะทันหันจนฉันแทบชนหลัง หันกลับมาจ้องหน้าตาเขม็ง“อะไร?” พี่เจเคยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆ ทำหน้าดุใส่ สายตาของเขาแม้จะไม่เย็นชาเหมือนเมื่อก่อน แต่ก็ยังชอบดุฉันอยู่เรื่อย“คือ... ข้าวอยากดูหนัง” ฉันฉีกยิ้มหวาน ส่งสายตาปิ๊งๆ กระพริบตาปริบๆ อ้อนเขาคือฉันอยากดูหนังเรื่องนี้มานานแล้ว แต่ก็กลัว... จะดูคนเดียวก็ไม่กล้า ชวนทอฝันทีไรนางก็ปฏิเ
แผนร้ายพิชิตใจยัยเมียเด็ก ไม่ใช่แฟน(2)
“ทีหลังอย่าเชื่อใจใครง่ายๆ เข้าใจไหม!!”ผมยื่นโทรศัพท์คืนให้เธอหลังจากสั่งสอนเสร็จ“ปล่อยสิ!” เธอจ้องหน้าผมดุๆ พยายามออกแรงแย่งโทรศัพท์คืน“มีคนมาหา...” ผมยอมปล่อยมือ แต่ก้มลงกระซิบข้างหูพร้อมกับพยักพเยิดหน้าไปทางประตูห้องใบข้าวหันขวับไปมองตาม พอเห็นว่ามีคนยืนมองอยู่จริงๆ หน้าเธอก็แดงแปร๊ดขึ้นมาทันที“กรี๊ดดดด ไอ้บ้า!! พี่มัน...” เธอกำหมัดแน่นก่อนจะฟาดฝ่ามือลงบนอกผมแรงๆ แก้เขิน“หึ...” ผมกระตุกยิ้มอย่างชอบใจก่อนจะหันหลังเดินหนี“ให้เวลา 10 นาที... ฉันหิว!”ผมตะโกนสั่งเสียงดังก่อนจะเดินหายเข้าไปในห้องนอน การได้แกล้งเด็กนี่มันทำให้อารมณ์ดีจริงๆมันอดไม่ได้ที่จะยิ้มทุกครั้งที่ได้แหย่เธอ แปลก... ผมทำกับเธอขนาดนี้ แต่เธอยังยิ้ม ยังหัวเราะได้ เหมือนสิ่งที่ผมทำร้ายเธอเป็นแค่เรื่องเล็กน้อย“เด็กบ้า...”ผมเผลอยิ้มออกมาเมื่อนึกถึงใบหน้าจิ้มลิ้มที่มีแต่รอยยิ้มสดใส ไม่ได้ยิ้มแบบนี้มานานแค่ไหนแล้วนะ... นานจนลืมไปแล้วว่าหน้าตัวเองเวลายิ้มจริงๆ มันเป็นยังไงแต่นั่นไม่สำคัญเท่ากับความจริงที่ว่า ความใสซื่อและมองโลกในแง่บวกของใบข้าวมันกำลังจะเป็นภัยต่อตัวเธอเองถึงใบข้าวจะดูเหมือนทันคน แต่เธอก็ยังเด็ก
แผนร้ายพิชิตใจยัยเมียเด็ก ไม่ใช่แฟน(1)
12:00 น. เจเค“ไหนบอกไม่ง่วง...”ผมบ่นอุบหลังจากลุกไปอาบน้ำและเปลี่ยนเสื้อผ้าที่ให้ลูกน้องนำมาส่งให้เรียบร้อยแล้ว สายตาเหลือบไปมองร่างเล็กบนเตียงแล้วอดไม่ได้ที่จะหลุดยิ้มออกมา... เด็กน้อยนอนขดตัวเปลือยเปล่าอยู่ใต้ผ้าห่มท่าทางสบายอารมณ์เสียเหลือเกิน“ใบข้าว ตื่นไปอาบน้ำ จะได้ไปหาอะไรกิน” ผมเดินไปสะกิดเรียก“อือ... ขอนอนต่ออีกหน่อยนะ” เธอทำเสียงงัวเงีย ไม่ยอมแม้แต่จะลืมตา“ไม่ได้!!”ผมดุเสียงเข้มพร้อมกับดึงแขนให้เธอลุกขึ้น เพราะนี่มันเที่ยงแล้ว เธอยังไม่มีอะไรตกถึงท้องเลยตั้งแต่เช้า“ทำไมชอบบังคับข้าวจัง!!” เธองอแง หน้ามุ่ยใส่ผมก่อนจะทิ้งตัวลงนอนต่อ“จะไปดีๆ หรือจะให้ เอา ต่อ!” ผมเท้าเอวมองคนดื้อรั้นที่นอนนิ่ง“หยุดคิดเรื่องบนเตียงสัก 10 นาทีได้ไหม!!”ได้ผล... เธอลุกพรวดขึ้นมาจ้องหน้าผมอย่างไม่สบอารมณ์ ก่อนจะหอบผ้าห่มพันกายเดินกระแทกเท้าปึงปังหนีเข้าห้องน้ำไปเด็กนี่ดื้อไม่ใช่เล่น... แต่ก็ซื่อตรง ไม่มีเล่ห์เหลี่ยมมารยา แบบนี้สิค่อยน่าเลี้ยงดูหน่อยกริ่ง!!!!!เสียงกริ่งหน้าห้องดังขัดจังหวะ ผมละสายตาจากโทรศัพท์มือถือของเธอที่วางทิ้งไว้—ซึ่งผมถือวิสาสะหยิบมาเช็กเพราะเห็นมีข้อความเข้า—ก่อนจ
แผนร้ายพิชิตใจยัยเมียเด็ก เธอเป็นของฉัน(2)
“ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวข้าวจะออกไป...”ฉันชะงักคำพูดไว้แค่นั้น ลืมไปสนิทเลยว่าถ้าขืนบอกว่าจะออกไปซื้อยาคุมกำเนิด เขาต้องฆ่าฉันแน่“ไปไหน?” สายตาคมตวัดมองมาทันที“หยุดความคิดนั้นซะ!! อย่าแม้แต่จะคิดไปหาซื้อยากิน หรือแอบไปฉีดยาคุมเด็ดขาด ถ้าฉันรู้เมื่อไหร่... ฉันเอาเธอตายแน่!!”เขาตวาดเสียงแข็ง นัยน์ตาดุจนน่ากลัว นี่เขาอ่านความคิดคนอื่นได้หรือไงกัน!“แต่ข้าวไม่อยากท้อง! ข้าวยังเรียนไม่จบเลยนะ!! แล้วอีกอย่างข้าวก็ไม่ได้เป็นอะไรกับคุณด้วย!!” ฉันโมโหจนลืมกลัว จ้องหน้าเขาเขม็งแล้วเถียงกลับเสียงแข็ง“แต่ฉันอยากให้เธอท้อง! จบนะ!” เขาตัดบทดื้อๆ“หยุดพูด!! ฉันเหนื่อย จะนอน”พอฉันอ้าปากจะเถียงต่อ เขาก็พูดแทรกขึ้นมาดักคอทันที“งั้นก็ปล่อยสิ ข้าวจะไปใส่เสื้อผ้า” ฉันพยายามแกะมือเขาออก เพราะตอนนี้เขากอดรัดฉันไว้แน่นจนแทบจะจมหายไปกับอกแกร่ง“ไม่ต้องใส่... หายเหนื่อยเดี๋ยวเอาอีก วันนี้ฉันว่าง!!”พูดจบเขาก็กระชับอ้อมกอดแน่นกว่าเดิมตุ๊บ!!!“นี่คุณ!!! จะบ้าหรือไง ข้าวเป็นคนนะ ไม่ใช่ตุ๊กตายางหรือผู้หญิงที่คุณชอบนอนด้วย!!” ฉันเหลืออด ทุบกำปั้นลงบนอกเขาเต็มแรง“เป็นเมียทำร้ายร่างกายผัว... มันบาปนะรู้ไหม!”“ข้
แผนร้ายพิชิตใจยัยเมียเด็ก เธอเป็นของฉัน(1)
ตอนเช้า“อื้อ... โอ๊ย!”ฉันเผลอลุกขึ้นนั่งบิดขี้เกียจเต็มแรง จนลืมไปว่าเมื่อคืนผ่านศึกหนักมาขนาดไหน ความเจ็บร้าวแล่นพล่านไปทั่วร่าง คิดแล้วมันน่าแค้นใจนัก!“ไม่อยู่!” ฉันกวาดตามองไปที่เตียงว่างเปล่า ก่อนจะรีบเดินออกไปดูนอกห้อง “ไม่มี!”รอยยิ้มดีใจผุดขึ้นบนใบหน้าทันทีเมื่อมั่นใจว่าเขาออกไปแล้ว ฉันไม่รอช้ารีบกลับเข้าห้องนอน อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าด้วยความรวดเร็ว“ไว้ใจไม่ได้... ถ้าเขากลับมาอีกจะทำยังไง”ฉันบ่นพึมพำอย่างกระวนกระวาย เดินวนไปวนมาครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจเด็ดขาด หยิบกระเป๋าขึ้นมาเก็บเสื้อผ้ายัดลงไปลวกๆ ต้องย้ายไปอยู่กับทอฝันสักพัก ขืนอยู่ที่นี่ต่อไปไม่ปลอดภัยแน่“เรียบร้อย!!” ฉันรูดซิปกระเป๋า ลากมันไปวางเตรียมไว้ข้างประตู มือสั่นเทาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาเพื่อนสนิท“รับสิฝัน!” ฉันบ่นอุบเมื่อปลายสายไม่ยอมรับ รีบพิมพ์ข้อความทิ้งไว้ในแชตแทน //ฝัน ข้าวขอไปอยู่ด้วยสักสองสามวันนะ//โชคดีที่วันก่อนฉันไปห้องทอฝันมา แล้วยัยนั่นดันให้คีย์การ์ดสำรองกับรหัสห้องไว้เผื่อฉุกเฉิน“ลาก่อนนะออเดรย์” ฉันหันไปบอกลาที่นอนของเจ้าตัวโปรด ก่อนจะสูดหายใจลึกแล้วเอื้อมมือไปเปิดประตูแอ๊ด...“เฮือก!!!”ดว
แผนร้ายพิชิตใจยัยเมียเด็ก ไม่มีสิทธิ (1)
คอนโดใบข้าว ใบข้าว“เสียดาย พรุ่งนี้ฝันต้องไปทำธุระกับพ่อ อดไปดูหนังกับข้าวเลย” ทอฝันทำหน้าเศร้าเพราะอุตส่าห์นัดกันไว้แล้ว“ไว้ไปวันหลังก็ได้ กลับได้แล้วขับรถดี ๆ นะ” ฉันเอามือบีบแก้มทอฝันและส่งยิ้มให้ก่อนจะลงจากรถ ทันทีที่ลงจากรถทอฝันก็ขับรถออกไป ก็มัวแต่นั่งคุยกันเพลิน กว่าจะถึงห้องก็ 2 ทุ่มพอดี
แผนร้ายพิชิตใจยัยเมียเด็ก ความทรงจำ(3)
วันต่อมาณ ห้างสรรพสินค้า“เมื่อไหร่พี่ชายข้าวจะกลับอ่ะ...” ทอฝันเดินเอียงไหล่มากระแทกฉันเบาๆ ทำท่าบิดตัวเขินอายม้วนต้วนทันทีที่เอ่ยถึง ‘พี่ครินต์’ “อีก 6 เดือน” ฉันตอบกลับเรียบๆ แสร้งทำเป็นไม่สนใจอาการระริกระรี้ของเพื่อนสาว ทอฝันปลื้มพี่ชายฉันมาตั้งแต่พี่เขาเรียนหมอปี 1 จนตอนนี้พี่ครินต์อายุ 25 เ
แผนร้ายพิชิตใจยัยเมียเด็ก ความทรงจำ(2)
“แล้วพ่อล่ะ... พ่อเหลือลูกแค่คนเดียวนะข้าว”“ข้าวรักพ่อนะคะ พ่อมาหาข้าวได้ตลอดถ้าพ่อคิดถึง แต่ให้ข้าวกลับไปอยู่กับพ่อ... ข้าวคงทำไม่ได้” ฉันตอบเสียงแผ่ว “ข้าวขอโทษจริงๆ ค่ะ”“โอเค พ่อเข้าใจ... เอาไว้ข้าวพร้อมจะกลับเมื่อไหร่ค่อยบอกพ่อนะ พ่อรอข้าวเสมอ”“พ่อรักข้าวนะลูก...” พ่อเดินเข้ามาใกล้ สายตาที่ม
แผนร้ายพิชิตใจยัยเมียเด็ก ความทรงจำ (1)
“เอาตัวคุณหนูกลับบ้าน!”“หยุดนะ! ถ้าพ่อยังวุ่นวายกับชีวิตข้าว ข้าวจะตายตามแม่ไป!!”ฉันที่เพิ่งกลับมาจากโรงเรียนถึงกับอารมณ์เสียทันทีเมื่อเห็นพ่อยืนรออยู่หน้าคอนโด มิหนำซ้ำยังสั่งลูกน้องให้เข้ามาจับตัวฉันเพื่อพากลับไป... หึ ‘บ้าน’ งั้นเหรอ? ที่นั่นมันไม่ใช่บ้านสำหรับฉันมาตั้งแต่วันที่พ่อมีคนอื่นแล้ว
Vous vous intéresseriez aussi à
รวมเรื่องแซ่บ (7) NC20+
Beefy Cat107.0K Vuesรอวันหย่า คุณสามีร้าย
เงียบสงัด322.5K Vuesคุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ!
ทะเลใต้205.4K Vuesเล่ห์รักพายุร้าย(20+)
Re-match I รีแมทช์85.7K Vuesตั้งใจมาฆ่า แต่ดันมารัก
ฺBigangel - น้ำตาลไหม้ - หอมชื่นใจ183 Vuesมงกุฎกล้วยไม้
ซองกาเรีย วีรกานดา241 Vuesสามีคนนี้ ขอโอกาส
คิมฮานึล82 Vuesล้ำเส้นเพื่อนสนิท (์NC 20+)
ผัดบวบ97 Vues
