รักในเงาเพชร:ปากร้ายซ่อนรัก The Diamond Shadow Series4

รักในเงาเพชร:ปากร้ายซ่อนรัก The Diamond Shadow Series4

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-05-31
โดย:  ลาเต้หวานมันยังไม่จบ
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
10
4 การให้คะแนน. 4 ความคิดเห็น
99บท
836views
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

เมื่อ หมาแก่ปากแซ่บระดับตัวพ่อ ต้องมาฟัดกับ ยัยแมวเปรี้ยววัยขบเผาะที่มีดีมากกว่าความสวย! สำหรับ วิศรุต’เพลย์บอยทายาทอาณาจักรไดมอนด์ คอนสตรัคชั่น มี One Night Stand กับสาวแปลกหน้าควรจบลงแค่ที่เตียง แต่น้ำหอมกลิ่นเย้ายวนและท่าทางพยศของ บงกชรัตน์ กลับทำให้เสือร้ายเสียอาการถึงขั้น ไปต่อกับใครไม่ได้อีกเลย ความรักที่เริ่มต้นกลับถูกทดสอบด้วยความแค้นและน้ำตา เมื่อเธอต้องเข้ามาทำงานตรวจสอบบัญชีคู่กับเขา จนพบเงื่อนงำการทุจริตที่โยงใยไปถึงคนใกล้ตัว และความลับของพ่อนางเอกที่ถูกฝังกลบมานานปี ท่ามกลางเอกสารลับและการหักหลัง... คนหนึ่งต้องเลือกระหว่าง กตัญญู กับ ความถูกต้อง ส่วนอีกคนต้องเลือกระหว่าง ความรัก กับ ความจริง "อยากจนตัวสั่น หรือกะจะใช้วิธีอ่อยเพื่อให้ผมสืบเรื่องให้!" คำด่าทอที่ไร้เยื่อใย ผลักไสเธอให้กลายเป็นคนไร้ค่า เขายอมเป็นคนเลวที่ทำลายศักดิ์ศรีของเธอ... เพื่อปกปิดความลับดำมืดที่อาจพังทลายชีวิตของเขาทั้งคู่ เมื่อความรักกลายเป็นความแค้น... เขาจะง้อเธอคืนมาได้อย่างไร? เมื่อคนร้ายตัวจริงยังลอยนวล .พวกเขาจะจับมือกันฝ่าเงามืดนี้ไปได้หรือไม่

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

หมาแก่กับแมวเปรี้ยว

Today is my 20th birthday and I couldn't be more excited, a big milestone for any person’s life. I feel like an adult, even though everyone around me still insists on treating me like a little girl. It doesn't matter, the older I get the more my family is going to have to realize that I am an independent woman and that I deserve freedom. Maybe they need a little push to realize it, which is why I am going to talk to my father tonight to ask him for something I’ve been longing for for a long time: a semester abroad. It has always been my dream to spend a semester in Europe learning about art, my favorite thing in the world, and to enjoy the local cuisine and culture. I’ve never been out of San Francisco in my life, except for a short trip to Mexico when I was a kid to meet my abuela and I think it is time for me to see the world.  Besides, I could really use some time away from my everyday life, I just broke up with Lucas for the hundredth time this year and I could really use some time to myself to heal. Lucas and I love each other and enjoy being together but we also fight too much; we can’t seem to be able to be apart for long, and yet we fight every time we are together. It’s hard to see eye to eye with Lucas, and yet the attraction between us is undeniable. This relationship has been messing with my life for too long, I need space from Lucas, our relationship has become too toxic and I think it is best for me to keep some distance from him while I figure out what I really want.

“Victoria, your father wants to see you in his office right now,” my mother says as she knocks on my door.

A wide grin appears on my face,  I thought I was going to have to wait until tonight’s dinner to talk to him, but I guess now is as good a time as any. He probably wants to ask me what kind of gift I want for my birthday and, of course, I already have my answer ready.

I go down the staircase hopping with joy as I make a list in my mind of all of the reasons my trip abroad is a good idea, I need to have solid arguments so my father won’t say no. He is a stubborn and strong man, not very easily persuaded into anything he doesn't want to do, so I have to be very smart about this.

I walk past my father’s henchmen to knock on his door. “Hi, Raul. Hi, Tito,” I say to them as I wait for my father’s reply. They both give a little nod to me as they maintain themselves expressionless. My father doesn't like it when they act friendly toward me or my sister, his men are here to protect us, not to fool around; at least that is what my father says.

“Come in!” My father yells from the other side of the door.

I twist the door knob, push the door open and step inside with a big birthday-girl smile but my father doesn't smile back, he is seated behind his desk with a grim expression on his face, another man is inside with him. The other man is tall, robust, blonde with blue eyes. I don’t think I’ve ever seen such a tall man before in my life; he must be about my father’s age, but there is something about him that I find unsettling, he looks like a Bond villain. The man looks at me up and down, as if he was assessing me like I was some kind of racehorse he was thinking of acquiring. His gaze makes me feel uncomfortable, I have no idea who this person is, but I dislike him instantly. Luckily the man heads to the exit.

“Well, Javier, I’ll let you give the news to the girl...” he says before walking out of the office.

I furrow my brow, what news?

My father clears his throat, he seems a little uncomfortable.

“What is going on, dad? Who was that man?” I ask him as I arch my eyebrows.

“That man is Nikolay Ivanov, he is a... business partner, sort of speak,” he mutters avoiding looking at me.

I bite my lower lip, I know what kind of business partner he is referring to. Unfortunately, what my father does for a living is not exactly legal, I’ve known this for a long time and it has always bothered me, but my mother has always insisted that what he does for a living does not affect how much he loves me, so I have learned to live with it because there is not much I can do about it anyway. My dad is the head of one of the strongest mafias in San Francisco and he has no intention of leaving that life behind him. I shrug not wanting to know more about that tall man or his business dealings with my father.

“I have something I wanted to talk to you about,” I say trying to change the subject.

“Me too. I have some news for you, Victoria. It’s in regards to your future. Today is your 20th birthday, you are a woman now...”

“I know! Which is why I want to talk about my future too! I was thinking about going abroad for a semester. I know you and mom think I’m not responsible enough to take care of myself, but I assure you that I am ready for this. I believe it will be a great opportunity to learn about art and to experience another culture, I was thinking of France, but I am open to suggestions, it can also be Italy or...”

“I’m afraid that won’t be possible, Victoria,” my father interrupts me.

I snort, a little pissed that he hasn't even let me finish.

“You haven’t even listened to my reasons for going,” I say frowning.

“I don’t need to hear them, my plans for you are different. Victoria, that man, Nikolay Ivanov, is a man to fear. He is merciless and cold-blooded, he and his people don’t fool around. He has grown stronger these last couple of years and he just recently took over San Francisco. No one saw it coming, he became the most powerful boss in the area in the blink of an eye...”

“I don’t care, dad, you know I don’t like to hear about your businesses!” I say dismissing what he is saying. It is bad enough to be aware of what he does, I don’t need to know the details of his mafia activity.

“Listen to me, Victoria! The Russian mafia, under Nikolay's leadership, has managed to kill every other competitor, the bosses of the other gangs are death now. They are all gone: the Chinese mafia boss, the Italian mafia Don... all wiped out from this city, the gangs have been dismantled and their leaders have been brutally murdered by Nikolay’s men. I’m the only one left and I am next... I mean, we are next. Nikolay’s man will not hesitate to kill our entire family if he orders them to do it,” he says and, for the first time in my life, I see the fear in my father’s eyes.

I’ve always regarded my dad as a brave, stubborn, and fearless man; seeing him scared makes me shiver. What is happening?

“But if that man is planning to kill us... why was he here? Why did you let him come into our home?” I ask with a trembling voice.

“Because he just made me an offer: our lives in exchange for you,” he says.

I shake my head in disbelief. In exchange for me? What does that mean?

“I don’t understand... what does he expects me to do?” I ask in a whisper.

“Victoria, Nikolay Ivanov’s offer is a very generous one: he is going to spare our family if you marry his older son,” my father declares.

“That is ridiculous!” I exclaim bursting out in a laugh. “So crazy!”

I keep on laughing until I notice my father’s grim look, he is not joking. He is serious.

“Victoria, this is not a laughing matter. You have to marry Nikolay’s son to save us,” he says firmly.

I feel a shiver of cold prickle my scalp. This is absurd, it can’t be happening.

“No, I won’t do it. Have yo lost your mind? I won’t marry a complete stranger! No! I refuse!” I shout outraged. “How can you even ask me to do that?”

“I am not asking you. I am ordering you!” My father yells.

“I don’t care. You can’t force me to marry anyone, I won’t do it!” I yell back before I storm out of his office and run to my room.

I slam the door and I slide down against my door. I can’t wrap my mind around what is happening, it is too absurd. A few minutes ago I was planning to spend a semester in Europe and now my father is trying to marry me to the son of a Russian mobster. How did this happen?!

My mother pushes the door to come in but since I am leaning against it she can’t open it all the way. I get up from the floor and go sit on my bed. My mother comes in with a disapproval gaze on her face.

“Mom, have you heard what dad is planning to do? He has lost his mind! He wants me to marry the son of a mobster!” I cry out as I shake my head in disbelief. “You have to talk to him, he has gone too far this time.”

Luckily, my mother is the only person that can make my father come to his senses, so I trust that she can stop this nonsense right away.

“Victoria, grow up. Our lives are at stake, stop being so selfish,” she says to me.

My jaw drops. Is she being serious? Not wanting to marry a stranger is selfish?!

“Have you lost your mind too? I won’t marry the son of a mobster; how can you do this to your own daughter?!”

My mom takes me by the shoulders and squeezes hard.

“Enough with the drama, Victoria. You need to stop being such a spoiled girl! You have to marry that man and do your best to keep him happy,” she warns me.

“What are you talking about?! No!” I say as tears run down my cheeks. How can she be so cruel to her own daughter?

My father comes in, he looks tired and dejected.

“I’m afraid we don’t have a choice, Victoria. Our future depends on you,” he remarks.

I shake my head. “No, you can’t do this to me.” My eyes go from my dad to my mom and back.

“Victoria, if you don’t marry that man’s son, he is going to kill us all. This is the only way to survive,” my mother says to me.

“Please, Victoria, I get that you are upset, but we need you. The life of this family is in your hands,” my dad says in a kinder tone.

I shake my head even harder. I refuse to marry a criminal stranger.

“If you won’t do it for us, do it for Jenny,” my mom says. “Do you want your little sister to die?”

The air escapes my lungs. My lower lip starts to tremble. She just said the magic words. Saving my sister Jennifer’s life is reason enough to marrying whoever. If I refuse to marry and she dies, I would never forgive myself. My sister is everything to me.

“Fine, I’ll do it,” I say, my voice shaking.

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ

ความคิดเห็น

Usa
Usa
สนุกค่ะแนะนำเลย เคมีพระเอกกับนางเอกคือดี หมาแก่ ยัยแมวเปรี้ยว
2026-03-20 11:22:08
0
0
Usa
Usa
สนุกค่ะแนะนำ
2026-02-28 14:08:11
1
0
Usa
Usa
แนะนำสนุกมากๆ
2026-02-10 20:55:51
1
0
Usa
Usa
สนุกค่ะแนะนำ
2026-02-10 20:55:11
1
0
99
หมาแก่กับแมวเปรี้ยว
น้ำหวาน บงกชรัตน์ วรโชติเมธา ลูกสาวของ คุณวิมาลา และ คุณอัธ วรโชติเมธา เจ้าของบริษัทวัสดุก่อสร้างยักษ์ใหญ่ที่เป็นซัพพลายเออร์หลักให้กับเครืออนันตไพศาล วันนี้ควรเป็นแค่วันธรรมดา ๆ สำหรับนักศึกษาสาวชั้นปีที่ 4 ที่ตั้งใจจะเดินช้อปปิ้งฆ่าเวลาก่อนสอบไฟนอลอย่างสบายใจ แต่เสียงโทรศัพท์ที่แผดดังพร้อมคำเร่งยิก ๆ จากเพื่อนปลายสายว่า “ให้รีบมา เดี๋ยวไม่ทัน!” ทำให้จังหวะชีวิตของเธอเปลี่ยนไป ตึก ตึก ตึก เสียงรองเท้าส้นสูงของน้ำหวานสับไปตามพื้นห้างอย่างเร่งรีบ มือหนึ่งถือโทรศัพเช็กข้อความไม่ได้ดูทาง อีกมือกอดถุงช้อปปิ้งพะรุงพะรัง จังหวะที่เธอหักเลี้ยวหัวมุมก็ปะทะเข้ากับแผงอกกว้างของใครบางคนอย่างจัง! ปึ๊ก! "อุ๊ย!" ร่างบางเสียหลักกำลังจะหงายหลังล้ม แต่ก่อนที่ก้นจะถึงพื้น มือหนาของ วิศรุต อันตไพศาล ทายาทคนเดียวของ คุณวิชัย อันตไพศาล ยักษ์ใหญ่แห่งวงการก่อสร้าง... เขาเป็นผู้ชายประเภทที่สูง กว้าง และหล่อเกินเหตุ ก็คว้าเอวคอดกิ่วของเธอไว้แล้วดึงเข้าหาตัวด้วยสัญชาตญาณ แรงดึงที่กะทันหันทำให้น้ำหวานถลาเข้าไปซุกอกเขา ใบหน้าของเธอเงยขึ้นมาพอดีกับที่เขาก้มลงมอง... และแล้ว ริมฝีปากของทั้งคู่ก็แตะ
อ่านเพิ่มเติม
ผมชอบแมว
ห้องทำงานประธานบริหาร Diamond Construction ภายในห้องทำงานที่ตกแต่งด้วยสไตล์โมเดิร์นลอฟต์ ผนังกระจกใสบานใหญ่เผยให้เห็นวิวตึกระฟ้าของกรุงเทพฯ วิศรุต ในชุดสูทสีเทาเข้มพับแขนเสื้อขึ้นอย่างลวก ๆ กำลังขะมักเขม้นอยู่กับกองแผนผังโครงการก่อสร้างและตัวเลขงบประมาณมหาศาล ก๊อก ก๊อก ก๊อก! ไม่ทันที่เขาจะอนุญาต ประตูไม้บานยักษ์ก็ถูกเปิดออกพร้อมกับกลิ่นน้ำหอมฉุนกึกที่อบอวลไปทั่วห้อง ซาร่า นางแบบสาวลูกครึ่งชื่อดังในชุดเดรสสั้นรัดรูปสีแดงเพลิงเดินกรีดกรายเข้ามาด้วยรอยยิ้มมาดมั่น “รุตคะ... ทำงานหนักเกินไปหรือเปล่า ซาร่าแวะมาหา เพราะกลัวว่าคุณจะลืมว่าคืนนี้เรามีนัดกัน” เธอก้าวเข้าไปหยุดข้างโต๊ะทำงาน พร้อมกับเอามือเรียวไล้ไปตามขอบโต๊ะอย่างยั่วยวน วิศรุตไม่ได้เงยหน้าขึ้นจากพิมพ์เขียว “ผมจำไม่ได้ว่ามีนัดกับคุณ... ซาร่า” “อ๋อ... นัดที่ซาร่าเพิ่งจะทำขึ้นมาเดี๋ยวนี้ไงคะ” เธอก้มลงจนหน้าแทบจะชิดกับเขา “คืนนี้ไปดินเนอร์ที่รูฟท็อปเปิดใหม่กันไหมคะ? ซาร่าจองโต๊ะที่ดีที่สุดไว้แล้ว... สำหรับเราสองคน” วิศรุตวางปากกาสลักชื่อลงช้า ๆ เขาเอนหลังพิงเก้าอี้หนังราคาแพง แล้วช้อนสายตาคมกริบขึ้นมองผู้หญิงตรงหน้า สาย
อ่านเพิ่มเติม
ของสำคัญ
หน้าตึกคณะศิลปกรรมศาสตร์บรรยากาศสอบไฟนอลวันแรกเต็มไปด้วยเสียงเซ็งแซ่ แต่น้ำหวานกลับไม่ได้รู้สึกโล่งใจเหมือนเพื่อนคนอื่น มือเรียวเล็กกำลังรื้อค้นกระเป๋าสะพายอย่างบ้าคลั่งจนข้าวของแทบจะเทกระจาด “หายไปไหนเนี่ย... เมื่อกี้ยังเห็นอยู่เลย” น้ำหวานพึมพำ หน้าเสีย “มีอะไรยัยหวาน ทำหน้าเหมือนโลกจะแตก” มะนาว เดินเข้ามากอดคอเพื่อนพลางชะโงกหน้ามองกองของในกระเป๋า “บัตรนักศึกษาฉันหาย! มะนาว มะปราง มิ้น ช่วยฉันหาหน่อย ถ้าไม่มีบัตรฉันจะไปทำเรื่องจบไม่ได้นะ!” น้ำหวานเริ่มลนลาน มิ้น ที่กำลังเติมลิปสติกชะงักมือ “หา หายตอนไหน วันก่อน แกยังใช้แตะเข้าห้องสอบอยู่เลยนะ” “ไม่รู้สิ หรือว่า... ตอนที่ชนกับไอ้หมาแก่นั่น!” น้ำหวานเบิกตาโพล้งเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ที่ห้าง “หมาแก่ หมาแก่ที่ไหน มะปราง ขมวดคิ้วสงสัย “แกไปฟัดกับใครมาน้ำหวาน“ ไม่ทันที่น้ำหวานจะอ้าปากอธิบาย เสียงเครื่องยนต์กระหึ่มดั่งคำรามของบิ๊กไบค์คันยักษ์สีดำสนิทก็พุ่งเข้ามาจอดเทียบฟุตบาทหน้าคณะ แรงลมและเสียงเครื่องยนต์ดึงดูดสายตานักศึกษาแถวนั้นให้หันไปมองเป็นตาเดียว รวมถึงแก๊งเพื่อนสาวทั้งสี่คนด้วย ชายหนุ่มในชุดแจ็กเก็ตหนังสีดำรับกับกางเกงยีนส์แบ
อ่านเพิ่มเติม
ฉันชอบของแซ่บๆ
วิศรุตไม่ได้ขับไปทางบ้านของเธอ แต่เขากลับเลี้ยวเข้าไปในซอยที่เป็นแหล่งรวมร้านอาหารกึ่งคาเฟ่ชิคๆ ใกล้ๆ มหาวิทยาลัย เขาจอดรถกะทันหันจนน้ำหวานหน้าเกือบกระแทกหลังเขา "ลงมาได้แล้ว" วิศรุตสั่งเสียงเรียบ น้ำหวานรีบถอดหมวกกันน็อกส่งคืน "บัตรฉันล่ะ! เอาคืนมาได้แล้วคุณวิศรุต ฉันมีสอบอีกสี่วิชานะ ไม่มีบัตรฉันเข้าห้องสอบไม่ได้" วิศรุตไม่คืน แต่กลับเดินนำเข้าไปในร้านอาหาร "กินข้าวเป็นเพื่อนผมก่อน แล้วผมจะคืนให้" "นี่คุณ! ฉันไม่ได้ว่างขนาดนั้นนะ" "แค่ชั่วโมงเดียว... หรือจะรอให้ผมเปลี่ยนใจขับไปบ้านวรโชติเมธาตอนนี้เลย" เขาเลิกคิ้วท้าทาย วิศรุตพาน้ำหวานมาที่ร้านอาหารกึ่งบาร์หรูริมน้ำ ร้านนี้บรรยากาศดีมากจนน้ำหวานอดจะค่อนแคะไม่ได้"พามาที่แบบนี้... กะจะเช็กเรตติ้งตัวเองเหรอคะ หรือจะอวดสาว ๆ ในสต็อกว่าวันนี้เปลี่ยนเมนูมาเป็นเด็กมหา’ลัย“ วิศรุตดึงเก้าอี้ให้น้ำหวานด้วยท่าทางสุภาพ "เปล่า... ผมแค่คิดว่าแมวเปรี้ยวอย่างเธอน่าจะชอบอะไรที่มัน แพง' เหมือนนิสัยชอบใช้ของแบรนด์เนมแบบที่ห้างวันนั้นไง" น้ำหวานถลึงตาใส่ "นั่นมันเงินพ่อฉัน! ...เอ่อ เงินครอบครัวฉัน ฉันไม่ได้ขอคุณซื้อสักหน่อย เอาบัตรคืนมาไ
อ่านเพิ่มเติม
โดนวางยา
เช้าวันสอบสุดท้ายของภาคการศึกษา มหาวิทยาลัยคึกคักเป็นพิเศษ แก๊งผลไม้เปรี้ยวหวาน มิ้น มะนาว น้ำหวาน มะปรางค์ ยืนพิงรั้วด้วยสีหน้าที่เหมือนเพิ่งยกภูเขาออกจากอกพร้อม ๆ กัน “ในที่สุดก็จบ!” มะนาวร้องเบา ๆ พร้อมชูกำปั้นอย่างสะใจ “คืนนี้ฉันขอดื่มแบบไม่ต้องนับแก้วนะ ใครห้าม...มีเรื่อง!” น้ำหวานหัวเราะร่วน แววตาแมวเปรี้ยวฉายแสงซุกซน “อย่าลืมว่าพรุ่งนี้ยังต้องตื่นนะคะคุณผู้หญิง ถ้าแฮงค์จนลุกไม่ไหว หวานไม่แบกกลับนะบอกก่อน” เสียงเครื่องยนต์คันหนึ่งดังแทรกบทสนทนา รถสปอร์ตหรูสีเข้มเคลื่อนมาจอดเทียบด้านหน้าอย่างโดดเด่น ประตูเปิดออก ชายหนุ่มร่างสูงในชุดลำลองเนี้ยบก้าวลงมา ในมือคือช่อดอกไฮเดรนเยียสีฟ้าอ่อนช่อใหญ่... ธีร์ เขามุ่งตรงไปหามิ้น ยื่นดอกไม้ให้ด้วยแววตาอบอุ่น “วันสุดท้ายแล้วนะ… สู้ ๆ” มิ้นรับดอกไม้มา หน้าแดงซ่าน “ขอบคุณนะคะพี่ธีร์” มะนาวรีบแซวทันที “โอ้โห เจ้านายบ้านนี้เขาใจดีเนอะ ให้เอารถสปอร์ตมาจีบสาวในมหาลัยได้ด้วย แบบนี้เพื่อนหนูจะไปไหนรอดล่ะคะ” “หยุดแซวได้แล้วมะนาว เดี๋ยวเพื่อนเขินตายกันพอดี” มะปรางปรามเพื่อนพร้อมตบแขนเบาๆ น้ำหวานมองนาฬิกาข้อมือแล้วพูดด้วยน้ำเสียงสดใส “งั้นคืนนี้
อ่านเพิ่มเติม
หวานร้อน ช่วยหน่อย
ภายในห้องพักรับรองระดับ VVIP ที่เงียบสงบตัดขาดจากเสียงเบสหนักๆ ด้านล่าง วิศรุตวางร่างเล็กของน้ำหวานลงบนเตียงกว้างอย่างเบามือที่สุด ทันทีที่แผ่นหลังสัมผัสกับความนุ่ม เธอกลับเริ่มบิดเร้าด้วยความกระสับกระส่าย ผิวขาวผ่องเปี่ยมไปด้วยเหงื่อพราวและเปลี่ยนเป็นสีระเรื่อจัดจนเขารู้สึกได้ถึงไอความร้อนที่แผ่ออกมา "ร้อน... หมาแก่... ฉันร้อน..." น้ำหวานละเมอเสียงพร่า มือเล็กพยายามดึงรั้งคอเสื้อเดรสสีเงินของตัวเองให้เปิดออกอย่างอึดอัด วิศรุตที่เพิ่งสลัดเสื้อสูทราคาแพงทิ้งไปยืนมองภาพนั้นด้วยลมหายใจที่เริ่มติดขัด เขาพยายามข่มอารมณ์ดิบในกาย แต่ดูเหมือนยัยแมวตัวแสบจะไม่ให้ความร่วมมือเลยสักนิด "น้ำหวาน... มีสติหน่อย" เขาคุกเข่าลงบนเตียง พยายามรวบมือซนๆ ของเธอไว้ แต่เธอกลับไขว่คว้าหาที่ยึดเหนี่ยวแล้วโน้มคอเขาลงไปหา "ช่วยด้วย... ไม่ไหวแล้ว..." ริมฝีปากอิ่มสีสดเผยอออกน้อยๆ พร้อมดวงตาฉ่ำปรือที่จ้องมองเขาอย่างร้องขอ ฤทธิ์ยาที่เธอได้รับมาไม่ใช่แค่ทำให้ง่วงหรือเมาแต่มันคือน้ำมันที่ราดลงบนกองไฟแห่งความปรารถนา วิศรุตจ้องลึกลงไปในดวงตาคู่นั้น ความอดทนที่เคยมีพังทลายลงในพริบตา "เธอเป็นคนขอเองนะ... ยัยแม
อ่านเพิ่มเติม
พี่รุตขา
“เคยจูบมั้ย”เธอไม่ตอบแต่มือเล็กโอบรอบคอลงมาจูบอย่างไม่ประสีประสาจูบบยังไม่ได้เรื่องเลยยัยแมวเปรี้ยวแล้วทำเป็นเก่งแต่ปากเธอนุ่มละมุนหวานล้ำสมชื่อน้ำหวาน ลิ้นหนากวาดต้อนฉกชิงความหมานในโพรงปากเรียวลิ้นเกี่ยวกระหวัดกันจนร่างเล็กรู้สึกหวิว มือบางเล็กประท้วงเมื่อเริ่มหายใจไม่ทัน ความหวานในโพรงปากทำเขาไม่อยากถอนจูบ น้ำหวานรีบสูดลมหายใจเข้าเต็มปอดแต่กายสาวต้องสะท้าน เมื่อใบหน้าหล่อเหลาซุกไซร้ที่ซอกคอระหง กลิ่นกายหอมกรุ่นไม่ได้หอมจากน้ำหอมที่เธอใส่แต่เป็นความหอมจากกายสาวยิ่งทำให้เขาทวีความพลุ่งพล่าและปรารถนายิ่งขึ้น เสียงครางอู้อี้ของเธอดังขึ้น “ช่วย..ช่วยได้ไหม หมาแก่” มือหนาลูบไล้ไปตามส่วนเว้าโค้งพร้อมกับรูดซิปชุดเดรสและชั้นในอันเปียกชื้นออกจากร่างสาวอย่าชำนาญเผยให้เห็นทุกสัดส่วนที่ซ่อนอยู่ภายใต้แสงไฟที่นวลตา ริมฝีปากหนาลากไล้เลียมายังเนินเนื้ออกเขาบรรจงดูดดื่มงบนยอดดอกไม้นั้นที่ส่งกลิ่นหอมเย้ายวนสลับข้างไปมาอย่างหิวกระหาย น้ำหวานวาบหวิวไปทั้งร่างเมื่อปลายลิ้นสากลากผ่านเม็ดสีระเรื่อแล้วขบเม้มเบาๆ ริมฝีปากหนาค่อยๆขยับใบหน้าต่ำลงมาถึงหน้าท้องแบนราบ แล้วใช้ลิ้นตวัดเลียวนอยู่รอบสะด
อ่านเพิ่มเติม
อันตรายต่อหัวใจ
ตอนที่5พี่รุตขา✅✅✅ น้ำหวานตื่นมาพร้อมอาการปวดหัวตุบ กลิ่นน้ำหอมผู้ชายที่ติดผ้าห่มทำให้เธอชะงัก พอเห็นผู้ชายร่างสูงนั่งนิ่งอยู่ปลายเตียง ความทรงจำสายฟ้าแลบก็แล่นเข้าสมอง "หยุด! อย่าเข้ามานะ ไอ้หมาแก่!!" วิศรุตสะดุ้งโหยง หันมามองด้วยสีหน้าเหมือนคนไม่ได้นอน "ค่อย ๆ ลุก เดี๋ยวก็หน้ามืดหรอก" "ไม่ต้องมาสั่ง! เมื่อคืนแกทำอะไรฉัน!? พูดมาเดี๋ยวนี้!" วิศรุตถอนหายใจยาว "ก็ดูแล… แล้วก็…" "อย่ามาเว้นวรรค! พูด!!" "ก็… มีซัมติงกันไง" "กรี๊ดดดดดด!!" น้ำหวานคว้าหมอนฟาดใส่เขาไม่ยั้ง "ไอ้หมาแก่! ไอ้คนฉวยโอกาส! ฉันโดนยาแกยังกล้าทำเหรอ! เลว! เลวที่สุด!" วิศรุตยกแขนกันพัลวัน "น้ำหวาน ฟังก่อน..“ "ไม่ฟัง! แกมันแย่กว่าหมาแก่ แกมัน… ไอ้หมาเฒ่าโรคจิต!" "โอเค อันนี้เริ่มแรงละนะ" "เพราะมันจริง! แกแอบแซ่บตอนฉันไม่มีสติใช่ไหมล่ะ โรคจิตชัด ๆ!" วิศรุตเริ่มหมดความอดทน เสียงเข้มขึ้น "ฉันไม่ได้ฉวยโอกาส ฉันถามเธอแล้ว และเธออนุญาตเอง!" "ตอนโดนยาไม่นับ! ใครจะไปยอมคนปากหมาแบบคุณกัน!" คำพูดนั้นทำเอาวิศรุตจุกจนเถียงไม่ออก เขามองเธอนิ่ง ๆ ด้วยสายตาที่แอบเจ็บนิด ๆ
อ่านเพิ่มเติม
จะลืม
ช่วงเย็นน้ำหวานหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู เงียบกริบ ไปไหนกันหมดนะหรือแฮงค์ ไลน์กลุ่มสี่สาวผลไม้เปรี้ยวหวาน น้ำหวาน: ส่งสติกเกอร์อิโมจิแอบมอง 👀 มิ้น: อะไรของแก น้ำหวาน: ก็แหม... เงียบกันทั้งวัน นึกว่าตายคาเตียงไปแล้ว มะนาว: มะปราง! เมื่อคืนแกหายไปไหน ฉันตามหาทั่วเลยนะ! มะปราง: อ๋อ... พอดีเจอพี่หมอศรัณย์ พี่หมอเลยไปส่งที่บ้านน่ะ พิมพ์ไปมือสั่นไป มะนาว: เหรอออออออออ มะปราง: จริงๆ! บ้านพี่หมอกับบ้านฉันติดกัน แกก็รู้! แล้วแกอ่ะ มะนาว กลับยังไง ไม่เห็นทักบอกเพื่อน มะนาว: นั่งเม้มปากอยู่บนเตียงอือๆ ฉันหาพวกแกไม่เจอ ฉันก็เลยขับรถกลับเองเนี่ย เหนื่อยมากกกก เพิ่งตื่นเนี่ย! มะนาว: แล้วแก น้ำหวาน ตกผู้ได้หรือเปล่าจ๊ะ น้ำหวาน: ตอบไว เปล่านะ! ฉันไปเข้าห้องน้ำ ออกมาไม่เจอใครเลยก็เลยกลับบ้านสิ! เมาจะแย่ ยังมึนหัวอยู่เลยเนี่ย ไอ้เพื่อนชั่ว! หนีกันหมด! มะนาว: ส่งสติกเกอร์ขำกลิ้ง 55555 น้ำหวาน: แล้วแกอ่ะ มิ้น กลับกับคุณธีร์มั้ย เห็นเขาแวบๆ ตอนเดินออกมา มิ้น: นิ่งไป 2 วินาที อือ... เจอกันพอดี เลยกลับพร้อมกัน มะนาว: โอ๊ยยยยย ได้ผู้แล้วลืมเพื่อนเหรอคะ!! ได้กี่น้ำบอกมา!!! น้ำห
อ่านเพิ่มเติม
รุ่มร่าม
ณ คาเฟ่ชื่อดังในห้างหรู น้ำหวานในชุดยูนิฟอร์มของร้านกาแฟ ผ้ากันเปื้อนสีน้ำตาลเข้มทับเสื้อเชิ้ตสีขาวที่ ติดกระดุมถึงเม็ดบนอย่างเหนียวแน่น กำลังง่วนอยู่กับการ ชงลาเต้ให้ลูกค้า เธอมารับ จ๊อบหาเงินพิเศษช่วงรอผลสอบอย่างที่เคยทำเป็นประจำ "รับอะไรดีคะ..." น้ำหวานเงยหน้าถามลูกค้าด้วยรอยยิ้มพิมพ์ใจตามมารยาท แต่แล้วรอยยิ้มก็ค้างเติ่งเมื่อเห็นใบหน้าหล่อเหลากวนประสาทที่เพิ่งเจอกันเมื่อคืน "เอา 'อเมริกาโน่' รสชาติเหมือนคนแถวนี้... เปรี้ยวๆ ปากร้ายๆ แก้วหนึ่งครับ" น้ำหวานเงยหน้าจากเครื่องชงกาแฟแล้วชะงัก ตาโต“มาได้ยังไงเนี่ย!” วิศรุตยืนกอดอก ยิ้มมุมปากแบบกวน ๆ”อ้าว... ก็ห้างนี้มันที่สาธารณะ ทำไมผมจะมาไม่ได้ ไม่เห็นมีประกาศติดไว้ตรงไหนเลยว่า ห้ามนายวิศรุต อนันตไพศาล เข้าห้าง” “ฉันหมายถึง... คุณรู้ได้ไงว่าฉันอยู่ที่นี่” วิศรุตเลิกคิ้วถาม”ระดับผม... แล้วทำไมจะรู้ไม่ได้” น้ำหวานเริ่มหน้าดุ วางแก้วเสียงดัง ”แต่คุณไม่มีสิทธิ์มาทำรุ่มร่าม หรือเที่ยวคุกคามลูกค้าคนอื่นในร้านฉันนะ!” วิศรุตขยับเนกไทเบา ๆ แล้วยื่นหน้าเข้าไปใกล้“คุกคามอะไรกัน ผมนี่แหละลูกค้า... แถมเป็นระดับ VVIP ด้วย” “เหรอคะVV
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status