แผนร้ายพิชิตใจยัยเมียเด็ก

แผนร้ายพิชิตใจยัยเมียเด็ก

last updateÚltima actualización : 2025-12-19
Por:  ญาณินEn curso
Idioma: Thai
goodnovel18goodnovel
No hay suficientes calificaciones
20Capítulos
1.0Kvistas
Leer
Agregar a biblioteca

Compartir:  

Reportar
Resumen
Catálogo
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP

"ใบข้าว" นักศึกษาสาววัยใสที่ชีวิตต้องพลิกผันเมื่อตกเป็นเป้าหมายในเกมแก้แค้นของ "เจเค" (ลูเซีย) มาเฟียหนุ่มผู้เย็นชาและเลือดเย็น เจเคมีความแค้นฝังใจกับแม่แท้ๆ ของตนที่ทิ้งเขาไปและกลายมาเป็นแม่เลี้ยงใจร้ายของใบข้าว เขาจึงเข้าหาใบข้าวเพื่อใช้เธอเป็นเครื่องมือระบายความแค้นและข้อต่อรองกับครอบครัว โดยบีบบังคับให้เธอตกเป็นของเขาและตั้งท้องลูกให้ ทว่าความไร้เดียงสาและความดีของใบข้าวกลับค่อยๆ ทลายกำแพงหัวใจอันด้านชาของเจเค เปลี่ยนความแค้นให้กลายเป็นความรักและความหวงแหนโดยไม่รู้ตัว แต่ความสุขมักมาพร้อมบททดสอบ เมื่อความขัดแย้งในอดีตย้อนกลับมาทำร้ายจนใบข้าวต้องเสี่ยงชีวิตเพื่อปกป้องลูกแฝดในครรภ์จากเงื้อมมือของแม่เลี้ยง เหตุการณ์เฉียดตายทำให้เจเคสำนึกผิดและรู้ใจตัวเอง เขาต้องทำทุกวิถีทางเพื่อรักษาชีวิตภรรยาและลูก แม้ต้องรอคอยปาฏิหาริย์ให้เธอฟื้นคืนสติและกลับมารักเขาอีกครั้ง บทสรุปของความรักที่เริ่มต้นด้วย "แผนร้าย" จะจบลงอย่างไร เมื่อหัวใจของมาเฟียร้ายยอมสยบให้ยัยเมียเด็กเพียงผู้เดียว

Ver más

Capítulo 1

ความทรงจำ (1)

“변 대표님, 지금 사고 현장은 너무 위험합니다. 들어가시면 안 됩니다!”

“구조대와 이미 연락이 닿았습니다. 구급차도 곧 도착합니다!”

“변 대표님!”

“비켜! 시간 끌다가 무슨 일이라도 생기면... 너희 전부 목숨으로 갚아야 할 줄 알아!”

귀를 찢는 듯한 고함이 사람들 속에서 터져 나왔고 그 소리에 신지아는 흐릿했던 의식이 서서히 돌아왔다.

힘겹게 고개를 돌린 순간, 저만치서 낯익은 실루엣이 보였다.

남자는 마치 하늘에서 사는 신이 내려온 듯한 포스를 풍기며 자신에게 달려오고 있었다.

그래서 신지아의 눈가는 순식간에 빨개졌다.

사고가 난 뒤, 뒤집힌 차 안에서 얼마나 오랫동안 갇혀 있었는지 아무도 모를 것이다.

그녀는 변도영이 끝내 오지 않을 거라 생각했다.

게다가 사고 직전, 두 사람은 심하게 다투고 있었다.

어젯밤 회사에서 만나기로 약속했는데 변도영은 아침에 걸려 온 전화 한 통에 약속을 깨고 사라져 버렸다.

신지아가 전화를 아무리 걸어도 받지 않았다.

그러다 사고가 터졌고 남은 배터리로 간신히 그의 비서에게 위치를 보냈을 뿐이다.

그녀는 변도영이 또다시 자신을 무시할 거라 생각했지만 그는 위험을 무릅쓰고 달려오고 있었다.

“아가, 사랑하는 내 아가... 우리 이제 살 수 있겠다. 아빠가 왔어.”

피가 멈추지 않는 몸을 부여잡으며 신지아는 마지막 희망을 붙잡았고 어지럼증에 토할 것 같은 기운도 억누른 채 입을 열려고 애를 썼다.

하지만 목은 이미 타들어 가듯 잠겨 아무런 소리가 나오지 않았다.

‘그래도 괜찮아. 이렇게 나를 찾아왔잖아.’

신지아는 힘없이 팔을 들어 흔들어 보였다.

그러나 예상과 달리 변도영은 일말의 망설임도 없이 그녀를 지나쳤다.

‘뭐지? 차를 잘못 본 건가?’

오늘은 시댁에서 주는 차를 타고 나오지 않았다.

그 차는 아침에 시누이가 몰고 갔고 지금 타고 있는 건 엄마가 선물해 준 차량이었다.

평소 거의 몰지 않았으니 변도영이 못 알아본 것도 무리는 아니었다.

신지아는 다시 힘을 짜내어 그의 이름을 불렀지만 계속된 출혈로 목소리는 미약했다.

그래서일까, 변도영은 듣지 못한 듯 곧장 하얀 차량 앞에서 멈춰 섰다.

그리고 그 차 문을 열어 안에서 떨고 있는 여인을 끌어안았다.

긴 코트를 입은 가녀린 체구, 우아한 분위기, 금방이라도 부서질 듯 연약한 모습.

여자의 얼굴을 본 순간, 신지아의 심장이 얼어붙는 것 같았다.

이나은.

변도영이 잊지도 못하고 늘 사랑하던 첫사랑이었다.

순간, 기억이 스쳤다.

조금 전 미친 듯이 차선을 바꾸며 자신을 몰아붙이던 차량, 숨 쉴 틈조차 주지 않고 뒤를 쫓아오던 그 차.

그런데 지금은 길가에 얌전히 서서 마치 상처 입은 아이처럼 ‘주인’을 기다리고 있었다.

그리고 그 ‘주인’은 지금 신지아의 남편 품에 안겨 있었다.

신지아는 생각할 겨를도 없었다.

이나은이 왜 갑자기 해외에서 돌아왔는지, 왜 하필 자신과 부딪혔는지.

하지만 그런 건 중요치 않았다.

지금은 아이만 살리면 됐다.

“변 대표님, 저 차 안에도 누가 있습니다!”

그녀가 간신히 차창을 두드리려던 찰나, 변도영의 곁에 있던 경호원이 먼저 알아챘다.

곧 차 안에서 흐릿하게 움직이는 그림자를 보고 어디선가 본 듯한 차량이라는 사실도 깨달았다.

변도영은 고개를 돌렸다.

피투성이가 된 얼굴, 온몸에서 뿜어져 나오는 붉은 피. 너무도 비참한 몰골이었지만 그 속에서도 본래의 청초한 얼굴이 어렴풋이 드러났다.

‘어디서 본 듯한 얼굴인데?’

그때, 변도영의 품에 안긴 이나은이 고통스레 신음을 흘렸다.

“나은이가 다쳤어. 무슨 방법을 대서라도 길을 뚫어. 지금 당장.”

그는 더는 다른 걸 생각할 겨를조차 없었다.

“하지만 대표님...”

경호원은 싸늘하게 식어버린 변도영의 눈빛에 끝내 말을 잇지 못했다.

“네.”

신지아는 두 눈으로 똑똑히 보았다.

그의 시선이 잠시 자신에게 머물렀다가 곧장 사라지는 순간과 변도영이 이나은을 안은 채 성큼성큼 차로 향하는 뒷모습을.

“제발... 나 좀... 우리 아가 좀...”

간신히 입을 열었지만 그 순간 피가 역류해 목구멍을 막아버렸고 아무도 신지아를 보지 않았다.

변도영의 차는 이나은을 싣고 굉음을 내며 멀어져 갔다.

그 차를 바라보던 신지아의 눈빛이 잠시 흐릿해졌다.

그리고 곧, 가슴을 찢어발기는 통증이 파도처럼 밀려왔다.

신지아는 더는 버틸 수 없어 또다시 의식을 잃었다.
Expandir
Siguiente capítulo
Descargar

Último capítulo

Más capítulos
Sin comentarios
20 Capítulos
ความทรงจำ (1)
“เอาตัวคุณหนูกลับบ้าน!”“หยุดนะ! ถ้าพ่อยังวุ่นวายกับชีวิตข้าว ข้าวจะตายตามแม่ไป!!”ฉันที่เพิ่งกลับมาจากโรงเรียนถึงกับอารมณ์เสียทันทีเมื่อเห็นพ่อยืนรออยู่หน้าคอนโด มิหนำซ้ำยังสั่งลูกน้องให้เข้ามาจับตัวฉันเพื่อพากลับไป... หึ ‘บ้าน’ งั้นเหรอ? ที่นั่นมันไม่ใช่บ้านสำหรับฉันมาตั้งแต่วันที่พ่อมีคนอื่นแล้ว!จำได้ดีว่าวันที่แม่พาฉันเดินออกมา ก็เพราะพ่อพาเมียอีกคนเข้ามาเหยียบย่ำหัวใจแม่ ผู้หญิงใจร้ายคนนั้นชอบดุด่าตบตีฉันลับหลัง แต่พออยู่ต่อหน้าพ่อ หล่อนกลับแสร้งทำเป็นดี ทำตัวรักใคร่เอ็นดู... ฉันเกลียดที่สุดคือคนหน้าไหว้หลังหลอกพรรค์นั้น!แม่เป็นฝ่ายตัดสินใจเดินออกมาและขอหย่าขาด เพราะพ่อหลงเมียใหม่จนไม่ลืมหูลืมตา หาว่าแม่กลั่นแกล้งตัวเองสารพัด ทั้งที่ความจริงแล้วผู้หญิงคนนั้นต่างหากที่ทำร้ายฉันกับแม่มาตลอด!ตอนที่แม่พาฉันออกมา เราไม่มีเงินติดตัวสักบาท ฉันในวัยเพียง 10 ขวบต้องอาศัยอยู่ในห้องเช่ารูหนู ยิ่งเห็นแม่แอบร้องไห้ทุกคืน ฉันก็ยิ่งเจ็บปวด แต่ทำได้เพียงกอดแม่ไว้และกลั้นน้ำตา เพราะรู้ดีว่าถ้าฉันร้องไห้อีกคน แม่คงยิ่งเสียใจกว่าเดิมโชคยังดีที่แม่มีเพื่อนเก่าแนะนำงานที่โรงพยาบาลให้ เราสองแม่ลูก
Leer más
ความทรงจำ(2)
“แล้วพ่อล่ะ... พ่อเหลือลูกแค่คนเดียวนะข้าว”“ข้าวรักพ่อนะคะ พ่อมาหาข้าวได้ตลอดถ้าพ่อคิดถึง แต่ให้ข้าวกลับไปอยู่กับพ่อ... ข้าวคงทำไม่ได้” ฉันตอบเสียงแผ่ว “ข้าวขอโทษจริงๆ ค่ะ”“โอเค พ่อเข้าใจ... เอาไว้ข้าวพร้อมจะกลับเมื่อไหร่ค่อยบอกพ่อนะ พ่อรอข้าวเสมอ”“พ่อรักข้าวนะลูก...” พ่อเดินเข้ามาใกล้ สายตาที่มองมาเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด“พ่อมันโง่เองที่ยอมปล่อยข้าวกับแม่ไปในวันนั้น” น้ำเสียงของพ่อสั่นเครือจนน่าใจหาย“เมื่อก่อนข้าวยอมรับว่าข้าวโกรธพ่อมาก แต่ตอนนี้ข้าวไม่ได้โกรธพ่อแล้วค่ะ... แต่ข้าวแค่ไม่อยากเจอหน้าผู้หญิงคนนั้น พ่อเข้าใจข้าวนะคะ”“พ่อเข้าใจ... พ่อจะรอ รอวันที่ข้าวโตพอที่จะกลับไปดูแลธุรกิจที่เป็นของข้าวเองนะลูก”สิ้นคำพูด พ่อก็ดึงฉันเข้าไปกอด... “พ่อรักข้าวนะ”“ข้าวก็รักพ่อค่ะ...” ฉันพูดเสียงเบาหวิว ก่อนจะค่อยๆ ยกมือขึ้นกอดตอบท่านฉันกอดพ่อไว้แน่น ปล่อยให้น้ำตาไหลออกมาอย่างสุดกลั้น อ้อมกอดของพ่อยังคงอุ่นเหมือนตอนที่ฉันยังเด็ก แม้เวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน แต่ความรู้สึกนี้ฉันจำได้ไม่เคยลืม มันคืออ้อมกอดที่ฉันโหยหามาตลอดหลายสิบปี“พ่อดูแลตัวเองด้วยนะคะ อย่าทำงานหนักจนลืมดูแลสุขภาพ” ฉันผละ
Leer más
ความทรงจำ(3)
วันต่อมาณ ห้างสรรพสินค้า“เมื่อไหร่พี่ชายข้าวจะกลับอ่ะ...” ทอฝันเดินเอียงไหล่มากระแทกฉันเบาๆ ทำท่าบิดตัวเขินอายม้วนต้วนทันทีที่เอ่ยถึง ‘พี่ครินต์’ “อีก 6 เดือน” ฉันตอบกลับเรียบๆ แสร้งทำเป็นไม่สนใจอาการระริกระรี้ของเพื่อนสาว ทอฝันปลื้มพี่ชายฉันมาตั้งแต่พี่เขาเรียนหมอปี 1 จนตอนนี้พี่ครินต์อายุ 25 เข้าไปแล้ว ความคลั่งไคล้ของนางก็ยังไม่ลดลงเลย “แล้วพี่ครินต์มีแฟนหรือยังอ่ะ” ยัยตัวดีเอานิ้วมาจิ้มๆ ที่ต้นแขนฉัน ยืนบิดไปบิดมาไม่เลิก จะเขินอะไรเบอร์นั้นแม่คุณ “ไม่รู้สิ... น่าจะมีแล้วมั้ง ไม่ได้ถามเหมือนกัน” ฉันแกล้งตอบพลางลอบสังเกตสีหน้าเพื่อน พอได้ยินแบบนั้นหน้าตาที่ยิ้มแย้มเมื่อกี้ก็จ๋อยสนิททันตาเห็น ฉันต้องกัดริมฝีปากกลั้นขำแทบตาย “ล้อเล่นน่า! พี่ครินต์เรียนหนักจะตาย จะเอาเวลาที่ไหนไปมีแฟน อีกอย่างถ้าพี่ครินต์มีแฟน พี่ต้องบอกฉันก่อนอยู่แล้ว” ฉันรีบเฉลยเมื่อเห็นทอฝันทำหน้าเหมือนโลกจะแตก “พูดจริงนะ! งั้นฉันก็ยังมีโอกาสสิ!” ทอฝันตาโต หูผึ่งขึ้นมาทันที“...ยัยบ๊องเอ๊ย” ฉันย่นจมูกใส่เพื่อนก่อนจะออกเดินต่อ ทอฝันนี่อาการหนักจริง เคยบอกอยากเป็นหมอตามพี่ครินต์ แต่พอนางเห็นเลือดก็จะเป็นลม เลยต
Leer más
ใคร(1)
“ฝันดีนะคะแม่...”ฉันกระซิบผ่านรูปถ่ายของแม่เหมือนเช่นทุกคืนก่อนนอน แต่วันนี้ความรู้สึกมันต่างออกไป เรื่องราวแย่ๆ ที่เพิ่งเจอมาทำให้ความโหยหาในอ้อมกอดของแม่ทวีความรุนแรงขึ้น ฉันกอดกรอบรูปแนบอกอยู่นาน ก่อนจะจำใจวางมันลงที่เดิมแล้วเอื้อมมือไปปิดไฟฉันพยายามข่มตานอน แต่ความหวาดระแวงทำให้สมองไม่ยอมหยุดคิด แม้จะย้ำกับตัวเองว่าล็อกห้องดีแล้ว และระบบรักษาความปลอดภัยของคอนโดนี้ก็แน่นหนา แต่ความรู้สึกเหมือนมีใครบางคนจับตามองอยู่ตลอดเวลามันทำให้ฉันข่มตาไม่ลงตึก! ตึก!ท่ามกลางความเงียบสงัด เสียงฝีเท้าหนักๆ ดังขึ้นจากด้านนอกห้อง ก่อนจะหยุดนิ่งอยู่ที่หน้าประตูห้องนอน... หัวใจฉันเต้นรัวเร็วขึ้นทันที“ฉันไม่ได้หูฝาดแน่...” ฉันดีดตัวลุกจากเตียง รีบเดินไปเปิดไฟและคว้าของใกล้มือมาถือไว้ป้องกันตัวแกร๊ก!ฉันกลั้นใจเปิดประตูออกไปช้าๆ กวาดสายตามองไปรอบห้องนั่งเล่นที่ว่างเปล่า... ไม่มีใคร? หรือฉันจะคิดมากไปเองจริงๆ“เหมียว~”“ออเดรย์!” ฉันถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกเมื่อเห็นเจ้าแมวน้อยขี้อ้อนเดินนวยนาดเข้ามาหา“แอบหนีมาเที่ยวห้องพี่ข้าวอีกแล้วนะ พี่ฟ้าไม่อยู่ล่ะสิ” ฉันอุ้มเจ้าเหมียวขึ้นมา เจ้าออเดรย์เป็นแมวข
Leer más
ใคร (2)
“รับผิดชอบบ้าอะไร! ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้!!” ฉันไม่รู้ว่าเขาต้องการอะไร แต่วินาทีนี้รู้เพียงอย่างเดียวว่าต้องหลุดจากอ้อมแขนที่แข็งแกร่งราวคีมเหล็กนี้ให้ได้“หึ... ไม่ง่ายแบบนี้สิ ถึงจะสนุก” เขายกมุมปากเค้นเสียงหัวเราะในลำคอ ก่อนจะโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้จนฉันสัมผัสได้ถึงกลิ่นน้ำหอมเย็นๆ“ได้โปรด... ปล่อยข้าวไปเถอะ อย่าทำอะไรข้าวเลย... อึก” ฉันเงยหน้าขึ้นอ้อนวอน น้ำเสียงสั่นเครือจนแทบเป็นลม ตอนนี้ความกลัวถาโถมเข้ามาจนรู้สึกเหมือนกำลังจะร้องไห้“เอาล่ะ วันนี้ฉันจะปล่อยเธอไปก่อน... แต่ครั้งหน้าเธอไม่รอดแน่” เขาพูดเรียบๆ แต่แววตาเย็นยะเยือกจ้องมองมาอย่างน่าหวาดหวั่น ก่อนสายตาคมกริบจะเลื่อนลงไปสำรวจซอกคอและหน้าอกของฉันจ๊วบ!!!ยังไม่ทันที่ฉันจะได้หายใจ เขาก็ฉวยโอกาสก้มลงซุกไซ้ซอกคออย่างหื่นกระหายและรุนแรง“ฮือ!! ปล่อยนะข้าวเจ็บ!!” ฉันร้องประท้วงด้วยความเจ็บปวดอย่างรุนแรง มันเจ็บแปลบเหมือนเนื้อกำลังจะฉีกขาด แต่เขาไม่สนใจเสียงร้องต้านของฉันเลยแม้แต่น้อย และไม่ยอมถอนริมฝีปากออกไป“ฝากไว้ก่อน... วันหลังจะมาเอาคืน” ในที่สุดเขาก็ผละปากออก มองหน้าฉันอย่างเย้ยหยัน ก่อนจะยกนิ้วขึ้นปาดคราบเลือดจางๆ บนริมฝีปา
Leer más
น่ากลัว(1)
หลายวันผ่านไป“ข้าว เลิกเรียนแล้วไปดูหนังกันมั้ย”“ไว้วันหลังแล้วกัน วันนี้ข้าวมีนัดทานข้าวกับพ่อ”“ว้า เสียดายจัง” ทอฝันทำหน้าเศร้าทันที“ไว้วันเสาร์เราไปดูหนังกันนะ ข้าวเลี้ยงเอง” ฉันเดินไปนั่งข้าง ๆ ทอฝัน“จริงนะ” ทอฝันยิ้มดีใจใหญ่ คือตั้งแต่วันนั้นฉันก็ไม่ออกไปไหนเพราะกลัวเจอผู้ชายคนนั้นอีก แต่ก็ยังดีที่ตั้งแต่วันนั้นก็ไม่ได้เจอเขาอีก และตอนนี้ฉันก็เปลี่ยนรหัสห้องเปลี่ยนคีย์การ์ดเรียบร้อยแล้วเลิกเรียนฉันเดินออกมาพร้อมทอฝัน ก่อนจะเดินไปเรียกแท็กซี่เพื่อไปหาพ่อ ทีแรกฝันจะไปส่งแต่มันอยู่คนละทางกับทางไปคอนโด เกรงใจทอฝันเลยนั่งแท็กซี่ไปเอง“สวัสดีครับ คุณใบข้าวใช่มั้ยครับ” ทันทีที่ถึงร้านพนักงานในร้านก็เดินเข้ามาหาทันที“ใช่ค่ะ” ฉันตอบสั้น ๆ“เชิญทางนี้ครับ คุณภูษิตรอคุณอยู่” วันนี้พ่อทำตัวแปลก ๆ เพราะปกติเวลานัดทานข้าวพ่อต้องให้ฉันเลือกร้านเอง แต่วันนี้พ่อเลือกร้าน และร้านนี้ก็ดูดีดูหรูมากฉันเดินตามพนักงานเข้าไปในร้าน ระหว่างที่เดิน ๆ อยู่ฉันรู้สึกเหมือนมีใครกำลังมองอยู่ตลอด แต่พอหันไปมองก็ไม่เห็นใคร“ถึงแล้วครับ”“ห้องนี้เหรอคะ?” ฉันจ้องหน้าถามพนักงาน“ครับ ถ้าไม่มีอะไรผมขอตัวนะครั
Leer más
น่ากลัว(2)
“พี่เขาจะมาดูแลธุรกิจแทนพ่อสักระยะ เพราะพ่อต้องไปรักษาตัวที่อเมริกา” พ่อพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียดลงอย่างเห็นได้ชัด ฉันเองก็พอจะรู้ว่าพ่อไม่สบาย แต่ไม่คิดว่าอาการจะหนักขนาดนี้“ในเมื่อข้าวตัดสินใจจะดูแลบริหารงานแทนพ่อ พ่อก็เบาใจ แต่ข้าวยังเด็กและยังเรียนไม่จบ พ่อเลยให้พี่เขามาช่วยดูแลระหว่างที่พ่อไม่อยู่” พ่อยิ้มให้อย่างอบอุ่นฉันพูดอะไรไม่ออก ที่พูดออกไปแบบนั้นก็เพราะแค่อยากเอาชนะผู้หญิงคนนั้น ซึ่งตอนนี้เธอก็กำลังยิ้มอย่างพึงพอใจแปลกๆ พ่อเป็นคนไม่ไว้ใจใครง่ายๆ คนที่ท่านเลือกมาดูแลงานและสอนฉัน คงต้องเป็นคนดีและเก่งกาจจริงๆ ฉันจึงคิดว่าเรื่องนี้คงไม่มีปัญหาอะไร“ค่ะ พ่อไม่ต้องเป็นห่วงข้าวนะคะ” ฉันยิ้มให้พ่อเพื่อให้ท่านสบายใจจะได้ไม่ต้องคิดมาก“ขอโทษครับที่ผมมาช้า”ฉันตัวแข็งทื่อทันทีที่ได้ยินเสียง... เสียงนี้มัน... เหมือนกับเสียงเขาคนนั้น! หรือฉันจะคิดมากและกลัวเขาจนได้ยินเสียงใครก็เป็นเขาไปหมด?“นี่ไงข้าว คนที่จะมาทำงานและสอนข้าว”ฉันหันหน้าไปมองและยกมือไหว้ แต่แล้วก็ต้องตกใจจนเบิกตากว้าง... เขาจริงๆ!“สวัสดีครับคุณลุง” เจเคทักทายพ่อฉันก่อนจะกระตุกยิ้มมุมปากมองมาที่ฉันอย่างเย็นชา เขาไ
Leer más
ไม่อยากตายก็ถอยไป(1)
“นี่คุณ!! ขับช้า ๆ หน่อยได้มั้ย” ฉันจ้องหน้าเขา คือกลัวเขาก็กลัว แต่ตอนนี้กลัวตายมากกว่า เล่นขับเร็วปาดหน้าปาดหลังแบบนี้ใครจะไปทนได้“......” เขาเงียบ!!! ก่อนแววตาเย็นชาจะมองมาแวบหนึ่ง แล้วเขาก็เร่งความเร็วขึ้นอีกเอี๊ยด!!!!!“โอ๊ย!!! ทำบ้าอะไรเนี่ย!!” อยู่ ๆ เขาก็หยุดรถกะทันหัน หัวฉันเลยกระแทกกับคอนโซลหน้ารถเจ็บเป็นบ้า ด้วยความลืมตัวฉันเลยตวาดใส่เขาเสียงดัง“........” เขาจ้องตาเขม็ง แววตามันเต็มไปด้วยความน่ากลัว“ปล่อยนะ!! ข้าวจะกลับเอง” ฉันกำลังจะเปิดประตูแต่เขาจับมือไว้“กลับเอง?” คิ้วหนาขมวดเข้าหากัน สายตาเย็นยะเยือกจ้องอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ“โอเค!! ลงไป!” เขายอมปล่อยมือและปลดล็อกประตู ฉันมองหน้าเขา บทจะง่ายก็ง่าย ฉันรีบเปิดประตูลงจากรถทันทีสิ จะรออะไร คนบ้าอะไรน่ากลัวดุกว่าหมาอีก“โชคดีนะสาวน้อย!!” เขาลดกระจกก่อนจะกระตุกยิ้มมุมปากและขับรถออกไป“ที่นี่ที่ไหน?” ฉันมองไปรอบ ๆ ตอนอยู่บนรถมัวแต่กลัวจนไม่ได้มองทาง เลยไม่รู้ว่าเขาพามาที่ไหน ตอนนี้ฉันยืนนิ่งเพราะตรงนี้มันมืดมาก สองข้างทางมีแต่ป่า“ทอฝัน!!!” พอนึกขึ้นได้ว่าต้องโทรหาทอฝันให้มารับ เพราะทอฝันน่าจะเช็กพิกัดสัญญาณโทรศัพท์
Leer más
ไม่อยากตายก็ถอยไป(2)
“หุบปาก!!” ชายตัวผอมตบหน้าฉันอย่างแรงและพุ่งเข้ามาจะจูบแต่ฉันดิ้นและขัดขืนตุ๊บ!!!“โอ๊ย” ฉันร้องเสียงเบาก่อนจะทรุดตัวลงกับพื้นเพราะโดนต่อยเข้าที่ท้องอีกครั้งและแรงกว่าเดิมตอนนี้มันไม่มีแม้แต่แรงจะหนี ก่อนจะถูกพวกมันจับกดลงกับพื้น น้ำตามันไหลออกมาไม่หยุด มองดูพวกมันสองคนกำลังถอดกางเกงก่อนจะเห็นแสงไฟจากรถที่สาดเข้ามาทางฉัน รถคันหรูแล่นมาจอดพร้อมมีผู้ชายร่างใหญ่เดินลงมาจากรถ“ปล่อย!!” เขามองมาที่ฉันก่อนจะสาดสายตาเย็นชาเลือดเย็น จ้องหน้าชายตัวผอมที่หยิบมีดที่พื้นขึ้นมา“มึงเป็นใคร ถ้าไม่อยากตายอย่ามายุ่ง” ชายตัวผอมชี้ปลายมีดไปหาเขา เขาคนที่ทิ้งฉันไว้และไม่คิดว่าเขาจะกลับมาช่วย“หึ...” เขาเค้นหัวเราะในลำคอปัง!!!และชักปืนยิงที่ขาชายตัวผอม“อยากตาย?” เขาเอาลิ้นดันกระพุ้งแก้มขมวดคิ้วจ้องหน้าชายตัวผอมอย่างไม่สบอารมณ์ ก่อนจะเดินข้ามชายตัวผอมเดินตรงมาหาฉัน“อย่าเข้ามานะ” ชายตัวอ้วนปล่อยฉันแล้ววิ่งหนีไป ก่อนฉันจะรีบลุกขึ้นแต่ไม่มีแรง ได้แต่นั่งเอามือกุมท้อง“ระ...”ปัง!!!ฉันกำลังจะบอกให้เขาระวังตัวเพราะชายตัวผอมลุกขึ้นยกมีดจะแทงเขา แต่ไม่ทันที่จะพูดจบต้องเอามือมาปิดหูเมื่อเสียงปืนดังขึ้น มั
Leer más
รำคาญ(1)
ตอนเช้า ใบข้าว“กรี๊ดดดดดดดด” “ไอ้บ้า!!! ไอ้เลว!! แกมันเลวกว่าไอ้สองตัวนั้นอีก” ฉันกรีดร้องเสียงดังลั่นเมื่อลืมตาตื่นมาเห็นเขานอนอยู่ข้าง ๆ โดยไม่ใส่เสื้อ ก่อนจะเปิดผ้าห่มแล้วต้องตกใจกว่าเดิมเพราะไม่มีอะไรอยู่บนตัวสักชิ้น ฉันด่ากราดเขาอย่างไม่เกรงกลัว ไม่สนอะไรแล้วตอนนี้พรึ่บ!! ปึก! ปัก!!“ไอ้ชั่ว!! ไอ้เลว!!” สองมือคว้าหมอนฟาดเขาที่ยังนอนเฉยเหมือนไม่ได้ยินที่ฉันด่า“อะไรหนักหนาวะ!!! คนจะนอน!!” เขาจับหมอนไว้ก่อนจะกระชากจนหมอนหลุดมือ เขาจ้องฉันตาเขม็ง สายตาเย็นยะเยือกที่มองมามันน่ากลัว เขามันซาตานในร่างเทพบุตรชัด ๆ แต่ถึงจะหล่อแค่ไหนแต่นิสัยเลวก็ไม่สน!!“แหกปากอยู่ได้!!” เขาลุกขึ้นก่อนจะเดินตรงมาหา“อี๊!!! ไอ้ลามก” ฉันหลับตาปี๋ก็เขาไม่ได้ใส่อะไรน่ะสิ“หึ... ไม่เคยเห็น?” ฉันรู้สึกว่าตอนนี้เขาอยู่ใกล้ ใกล้เอามาก ๆ“ไอ้บ้า!! ออกไปนะ!” ฉันยังคงหลับตา เอามือดันตัวเขา มืออีกข้างจับผ้าห่มที่พันตัว แต่ต้องรีบดึงมือตัวเองกลับเมื่อสัมผัสถูกหน้าอกแกร่ง“ลืมตา!!” เขาสั่งเสียงแข็งพร้อมกับจับมือไว้แน่น“ปล่อยนะ!! ไอ้บ้า ไอ้เลว” ฉันพยายามดึงมือตัวเองแต่เขาไม่ยอมปล่อย“ถ้ายังไม่หุบปากฉันจะเอาเธอตอนนี้
Leer más
Explora y lee buenas novelas gratis
Acceso gratuito a una gran cantidad de buenas novelas en la app GoodNovel. Descarga los libros que te gusten y léelos donde y cuando quieras.
Lee libros gratis en la app
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status