บทที่ 6

ณ..เวลา 01:30

พั่บ~พั่บ

“อ๊ะ~อ๊า ม ไม่ไหว อ๊ะอ๊ะ อ กรี๊ดด!! "

ปึก!!“อ๊าาาส์” ผมเปล่งเสียงคำรามพร้อมกระแทกเอว ครั้งสุดท้ายก่อนแท่งร้อนจะกระตุกหลั่งน้ำกามเข้าในร่องเธอหมดทุกหยดทุกหยาดที่หลั่งออกไป

เส้นผมที่เปียกชุ่มไปด้วยเม็ดเหงื่อ'ถูกเสยขึ้นด้วยมือหนาของผม'พร้อมกับลมหายใจที่พ่นออกจากปากเบาๆ

“ หวังว่าเธออคงจะรู้จักกินยาคุม"

"___"

“ถ้าเธอท้อง ฉันคงต้องคิดหน่อยว่านั้นใช่ลูกฉันรึเปล่า ไม่แน่เธออาจจะติดใจรสชาติของมันแล้วไปเอา.." ผมหยุดชะงักปากค้างพลางขมวดคิ้วยุ่งทันทีเมื่อตวัดสายตาขึ้นไปมองผู้หญิงที่ผมลากมาระบายอารมณ์ ตอนนี้ได้แน่นิ่งสลบเป็นผักเหี่ยวตายไปแล้ว

"___" ผมหลับตาปรือพลางพ่นลมหายใจออกจากปากอีกครั้ง ถึงผมจะรู้สึกเบาตัวขึ้นมาบ้าง แต่แท่งร้อนของผมมันก็ยังเรียกร้องต้องต่ออีกสักยก หรืออาจจะหลายยกใครจะไปรู้

“อื้ม~” ผมเปล่งเสียงครางอยู่ในลำคอเบาๆเมื่อสะโพกของผมมันเริ่มขยับส่ายเอวขึ้นลงอีกครั้ง..และอีกครั้งจนกว่าฤทธิ์ยาในตัวผมจะหมด

_______________เช้าวันใหม่

“อื้อ~" เปลือกตาที่ระบมจากการร้องไห้อย่างหนักหน่วง'มันทำให้ฉันรู้สึกหนักๆและปวดลูกตาเป็นอย่างมาก ฉันได้แต่สะลึมสะลือค่อยๆลืมตาขึ้นช้าๆพร้อมกรอกสายตามองเพดานสีขาวหม่นประดับด้วยภาพวาดซาตานหรือตัวอะไรสักอย่าง ที่เห็นแล้วรู้สึกกลัวจนขนลุก

“ตื่นแล้วก็ลุก"

ขวับ! “ นาย!! " ฉันดีดตัวลุกขึ้นนั่งทันทีที่ได้ยินเสียงของใครบางคน'ที่ฉันเห็นหน้าแล้วอยากจะร้องไห้ขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อภาพเมื่อคืนที่ฉันโดนเขาทำระยำเลวทรามกับฉัน..ทั้งคืน

“หึ.ตื่นขึ้นมา เธอก็อ่อยฉันเลยนะ" นายนั่นกัดปากแล้วมองมาที่ฉันด้วยสายตาหยาดเยิ้มพร้อมกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ฉันก็พอจะรู้ว่านายนั่นกำลังมองอะไรส่วนตรงไหนของร่างกายฉันอยู่ ถ้าไม่ใช่เนินอกอกของฉัน

ฉันดึงผ้าห่มสีขาวผืนใหญ่ขึ้นมาห่มและม้วนจนมิดตัวเหลือแต่คอกับใบหน้าที่เหมือนอยากจะร้องไห้ทุกครั้งที่เห็นหน้านายนั่นกับภาพที่ไม่อยากจำ

พึ่บ!!!!

“นี่คือเงินของเธอ ล้านหนึ่งน่าจะพอสำหรับซิงที่เสียให้ฉันเป็นคนแรกของเธอ" นายนั่นโยนกระดาษแผ่นใบเล็กบางๆที่มีจำนวนเลข7หลักเขียนอยู่กระดาษพร้อมกับลายเซ็นชื่อของเขา

"___"

”แล้วฉันก็หวังว่าเธอ คงจะรู้จักกินยาคุมกำเนิด"

"___"

“คงไม่โง่ปล่อยให้ตัวเองท้องกับผู้ชายแปลกหน้าหรอก นะ..แล้วอีกอย่างเธอก็ยังเรียนอยู่นิ? " นายนั่นเลิกคิ้วขึ้นสูงพลางกระตุกยิ้มมุมปากแล้วเดินมาหาฉันที่เตียง

"___"

เขายืนเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงมองหน้าฉันนิ่งๆทจนฉันต้องหลบสายตาเขาก้มหน้าลงมองชายผ้าห่ม

“หึ!" เขาแค้นหัวเราะออกมาเบาๆแล้วเดินหนีไปทางตู้เสื้อผ้า “ไม่คิดจะด่าจะว่าอะไรฉันเหรอ ฉันปล้ำเธอทั้งคืน เธอคงจะเหนื่อยแย่ เลยด่าฉันไม่ออก หึ!แต่ถึงเธอจะด่าฉัน ฉันคงไม่สนใจเอาผิดเธอหลอก เพราะฉันเลวอยู่เเล้ว.... ่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่

“ไม่ต้องบอกฉันก็รู้ ว่าสันดานนายเลวทราม" ฉันพูดออกไปอย่างแค้นโทษ และรู้สึกเกลียดขยะแขยงนายนั่นเอามากๆ

“หึ! ถึงฉันจะเลวทราม แต่ก็ขึ้นชื่อว่าผัวคนแรกของเธอนะแม่สาวน้อย " ยกยิ้มมุมปาก

“อย่ามาเรียกฉันแบบนั้นนะ ฟังแล้วฉันจะอ้วก! "

“เอากับฉันแค่คืนเดียว เธอก็ท้องแล้วเหรอ? หึ"

“นี่!!"

“อย่ามาขึ้นเสียงกับฉัน! ลุกขึ้นไปแต่งตัวแล้วไสหัวออกไปจากห้องฉันได้ล่ะ "

“นายมันเลว!!เลวยิ่งกว่าสัตว์เดรัจฉาน" นายนั่นหันหน้าเลี่ยวหลังมามองฉันนิ่ง แล้วกระตุกยิ้มร้ายเดินมาหาฉันที่เตียงอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ฉันต้องขยับตััวถอยหลังห่างจากระยะที่เขาเดินเข้ามาด้วยใบหน้าเหมือนคนโรคจิต เพราะรอยยิ้มของเขามันบ่งบอกยังงั้น

“น..นายจะทำอะไร อ อย่าเข้ามานะ"

หมับ!!

“ตอนแรกฉันกะว่าจะปล่อยเธอไปพร้อมกับเงินล้าน..แต่พอคิดดูอีกที เงินหนึ่งล้านที่ให้ไปมันคงน้อยไป งั้นเธอก็ช่วยเสนอราคาให้ฉันดูสิ เผื่อฉันใจดีเพิ่มให้เธออีกสักล้าน แลกกับงานที่เธอจะทำต่อจากนี้..."

พึ่บ!!

“กรี๊ดดด" ผ้าห่มที่ม้วนอยู่บนตัวฉัน ถูกมือหนาของเขากระชากหลุดออกจนหมด'มันเผยให้อีกฝ่ายเห็นเรือนร่างเปลือยเปล่าทุกสัดส่วนอย่างเต็มตา แล้วหลังจากนั้น เขาก็ได้ชื่นใจฉันอีกครั้งและอีกครั้งจนเขาพอใจ