Mag-log inพั่บ!!พั่บ!!พั่บ!! "อ้าา~ " "ชี้ดดด~อ้าา" มือหนาของชายหนุ่มบีบรัดท่อนแขนร่างบางไว้แน่น'พร้อมแรงสะโพกกระแทกส่วนขนาดใหญ่เข้าร่องอย่างเร็วถี่ "อ๊าาอ๊าา งื้องื้ออ๊ะอ๊ะะ" เสียงครางน้ำขิงดังขึ้นเรื่อยๆจนห้องข้างๆกับอีกห้องตรงข้ามติดกัน ต้องพากนั่งกัดนิ้วฟังเสียงบทรักทั้งสองอย่างใจร้อนรุ่มและภาพในหัว
”อื้มส์~พี่เวย์ น้ำขิงจะเก็บของ" แขนแกร่งของชายหนุ่มสวมกอดร่างบางจากด้านหลัง พร้อมเอาใบหน้าหล่อเหลามาซุกไซ้ที่ซอกคอในขณะที่เธอกำลังพับเสื้อผ้าใส่กระเป๋าเดินทางกลับบ้านวันนี้ "เดี๋ยวค่อยเก็บก็ได้ ไอ้สามคนนั้นมันยังไม่ตื่นกันเลย ลูกก็ยังหลับอยู่เรามาเล่นปูไต่กันสักยกก่อนกลับไม่ได้เหรอคะ" "___" เสี
#ช่วงค่ำ “ว่าไงนะ! ท้องอีกเเล้วเหรอ" พี่ริต้าตาโตเมื่อรู้ว่าฉันท้องลูกอีกคน ฉันเองก็แทบช็อคเมื่อรู้ตอนแรกว่าฉันท้องอีกคน เฮ้ออ อีพี่เวย์เอาจนได้ สมกับการที่เขาขยันทำทุกวัน นับดาวเองก็เพิ่งจะหกเจ็ดเดือนเอง แต่ทำไงได้ในเมื่อเขาเกิดมาแล้วนีี่น่าา “หมอเวย์มียาอะไรดี ทำไมน้ำเซื้อดีจัง แนะนำผมหน่อ
เธอส่งครางออกมาเบาๆเมื่อร่องของเธอสัมผัสกับมือผมลูบที่กลีบร่องเบาๆ ดีหน่อยวันนี้เธอใส่กระโปรงเลยทำให้ผมล้วงเข้าไปบิ้วอารมณ์เธอได้ง่าย “ชี้ดด อย่าขยี้ตรงนั้นมันเสียว..อ๊า~" มือบางของเธอข้างหนึ่งยื่นมาจับไหล่ผมแน่นแล้วใช้เล็บจิกมันลงไป ทำให้รู้สึกเจ็บตรงไหล่เล็กน้อย แต่มันไม่เท่าท่อนลำใหญ่ที่มันแข็
หลายวันผ่านไป ระหว่างเดิน “โอ๊ย~ ฉันอยากจะบ้าตายกับไอ้น้องเวร!ทำเรื่องเxี้ยๆไว้ไม่พอ ยังมาทำให้คนอื่นเดือดร้อนไปด้วย อยากจะฆ่ามันจริงๆเล๊ยย! ” "เอ่อ..จ ใจเย็นๆก่อนนะคะพี่ริต้า ” ฉันเอ่ยปากห้ามพี่ริต้ากำลังหัวร้อนเพราะเรื่องพี่เวย์ไปก่อเรื่องไว้เมื่อวันก่อนนั่นแหละ แถมฉันก็เพิ่งจะมารู้ว่าคราม
>03:00 ฟู่~ ควันสีขาวหม่นถูกพ่นออกจากปากของชายหนุ่มพร้อมฝีเท้าที่ก้าวเดินเข้ามาในห้องอย่างช้าๆ และปรายตามองร่างบางที่นอนคดตัวกอดลูกสาวที่น่ารักอยู่บนเตียงใหญ่ เขาเดินเข้าไปหาเธอและก้มหน้าลงมองสองแม่ลูกพร้อมรอยยิ้มมุมปากหนาที่ยกขึ้นเล็กน้อย ก่อนรอยยิ้มนั้นจะเจือจางหายไปพร้อมกับร่างโตที่หมุนตั
หนึ่งเดือนต่อมา..ณ.บ้านคุณหญิงทับทิม (บทสนทนาโทรศัพท์) “บ้านที่น้ำขิงส่งรูปไปให้คุณตินดู ไม่ทราบว่าราคาเท่าไหร่คะหลังนี้ " [หลังนี้ค่อนข้างใหญ่เป็นแนวสไตล์ยุโรปราคาก็อยู่ในราวๆห้าสิบล้านครับ ถ้าอยู่แบบครอบครัวใหญ่ๆผมถือว่าโอเคนะครับ ] “ห้าสิบล้านเหรอคะ...เอ่อ แล้วอีกหลังที่อยู่ข้างหล่ะคะ
" ทะลึ่ง" "ทะลึ่งอะไร ฉันแค่ทำตามที่เคยศึกษามาก็เท่านั้น" "มันมีด้วยเหรอ?" "อืม มีสิถ้าไม่มีฉันจะพูดทำไหม" พูดแล้วผมก็วางนับดาวลงที่รถเข็น แล้วเดินไปหาเธอใกล้ๆแต่ดูเหมือนว่าเธอจะกลัวเลยกระตุกขาเดินถอยหลังห่างจากผมไปหลายก้าว "เอ่อ..ฉ ฉันขอแค่ประคบเฉยๆได้ไหม" "ประคบก็ต้องนวดด้วย ไม่อย่าง
แอ๊ด!! เสียงเปิดประตูของใครบางคนทำให้สองพี่น้องต้องหันหน้าไปมองด้านหลังพร้อมกัน “เอาตัวเล็กมาส่งค่ะ หมอเวย์” พยาบาลสาวเข็นรถเด็กเข้ามาในห้องแล้วเดินออกไปทันทีหลังจากส่งตัวลูกสาวคืนให้กลับผู้เป็นพ่อเสร็จ “โห้!!อะไรคะเนี่ย หน้าเหมือนแกเด๊ะเลยอ่ะเวย์ ทำไมหนูถึงได้เชื้อบ้าจากพ่อมาเยอะขนาดนี้ล่ะล
“พอแล้วน้ำขิงพอเเล้ว ลูกตกใจกลัวร้องไห้หยุดเลยเธอเห็นไหม” ได้ยินแบบนั้นน้ำขิงก็เริ่มมีสติขึ้นมาเล็กน้อยเมื่อเวย์ได้เตือนเธอ..ใบหน้าแสนหวานค่อยๆ หันไปมองนับดาวลูกสาวของเธอพร้อมน้ำตาที่ยังไหลรินออกมาอาบพวงแก้มไม่ขาดสาย เธอยกมือขึ้นปิดปากแล้วปล่อยโฮร้องไห้ออกมาอย่างหนักเมื่อเธอเห็นหน้าลูกสาวแล้วนึกถึ







