مشاركة

บทที่ 5

last update تاريخ النشر: 2025-05-07 16:48:16

หลายชั่วโมงต่อมา..ณ คอนโดหรู

ตับ~ตับ~ตับ

"อื้อส์ พะ พอแล้ว อ๊ะอ๊า"

“อ๊า~" คิดว่าผมจะจบแค่ที่เดียวงั้นเหรอ ไม่มีทาง ตราบใดยาที่ไอ้แม็กซ์มันแอบเอาให้ผมกินยังไม่หมดฤทธิ์

“พะ..พอได้แล้ว..มะ..ไม่ไหว " เธอเอ่ยเสียงออกมาอย่างแผ่วเบา พร้อมตาที่สะลึมสะลือกับเรียวแขนของเธอที่ก่อนหน้านั้น เอาแต่ทุบตีผม แต่พอดูคราวนี้สงสัยว่ายัยนี่คงจะเริ่มหมดฤทธิ์ ผมจับเปลี่ยนท่าไหนก็ท่านั้น ไม่มีท่าที่เธอจะขัดเหมือนตอนแรก ผมก็ไม่อยากจะทำแบบนี้หรอก แต่ทำไงได้มันมาถึง ถึงขั้นนี้แล้ว ถ้าไม่ใช่ว่าไอ้แม็กซ์มันวางยาผม ผมคงไม่ฉุดเธอมารับกรรมแบบนี้

" อึก อ๊ะอ๊ะ ฮึกก" เสียงที่เธอสะอื้นปนกับเสียงครางหวานๆของเธอ..ฟังแล้วแม่งโคตรได้อารมณ์

พั่บ~พั่บ~พับ~

“อ๊าาอื้อมอ๊าา " เรียวมือเล็กบีบที่ไหล่ผมไว้แน่น ก่อนเธอจะเลื่อนมือบางลงมาจับที่ท่อนแขนแล้วเอาปลายเล็บจิกมันลงไปอย่างแน่น

“อ๊า~" มันใสๆปนขาวนิดๆมันเอ่อล้นตรงช่วงล่างระหว่างเชื่อมต่อกับท่อนเอ็นใหญ่ มันเคลือบชโลมแท่งร้อนจนมันวาวทุกครั้งเวลาขยับเข้าออก "อ๊า" สองมือหนาบีบเคล้นคลึงเต้าอวบเล็กกำลังพอดีมือไม่ใหญ่เกินไป ผมว่ามันธรรมชาติดี ดีกว่านมปลอมๆจับที่ไรแล้วเสียอารมณ์ทุกที

“อื้ออ๊าา มะไม่ไหว อ๊าา "

“ทนหน่อย." ผมยังคงสาวเอวขยับขึ้นลงเร็วขึ้นเรื่อยๆ ร่องฟิตของเธอมันขมิบตอดรัดท่อนเอ็นของผมไม่หยุด "ซี้ด" ยิ่งขยับสะโพกกระแทกเข้าร่องของเธอเเรงมากขึ้นเท่าไหร่ ร่องสวาทของเธอมันยิ่งตอดรัดของผมมากยิ่งขึ้น จนผมไม่อยากจะถอดมันออกจากร่องของเธอเลยสักนาทีเดียว "อ๊า เสียวฉิบหาย"

พั่บ พั่บ พั่บ

"อื้อส์ อ๊าา ได้โปรดหยุดทำสักที งื้อ~~พะ พอได้แล้ว อื้อส์" ปากบอกให้ผมหยุด แต่สีหน้าของเธอมันขัดกับสิ่งที่เธอร้องขอให้ผมหยุด เธอหรี่ตามองผมแล้วหลับตาลงช้าๆพร้อมแอนหน้าอกและเอวบางของเธอเด้งขึ้นเล็กน้อย

"อ๊า" มือหนาของผมลงที่หน้าท้องแบนราบของเธอแล้วลูบมันเบาๆ ก่อนจะเลื่อนมือสองข้างไปที่สะโพกเอวบางของเธอแล้วบีบเคล้นแรงๆจนแดงเป็นรอย

ปึกๆปึกๆปึก!!

ผมเร่งจังหวะซอยสะโพกซ้ำๆถี่ๆเน้นทุกจังหวะที่กระแทกแก่นกายเข้าในร่องฟิตของเธอ เน้นถี่เร็วจนรัวซ้ำๆต่อเนื่อง

"อ๊ะ อ๊ะอ๊ายอ๊าย ห หยุดเดี๋ยวนี้ อ๊ะอ๊ะ งื้องื้ออ" เธอโวยวายขึ้นเสียงสั่นตามแรงกระแทก เหมือนเด็กงอแงที่เอาแต่ใจที่จะบอกให้ผมหยุดทำมัน "อ๊ะ ฉันบอกให้...อื้ออ"

เสียงโวยวายที่น่ารำคาญถูกปิดเงียบด้วยปากของผม "อื้อ" ผมสอดลิ้นอุ่นเข้าไปในโพรงปากเล็กของเธอ พลางตวัดดูดดุนลิ้นอุ่นๆเต็มไปด้วยน้ำใสๆและเหนียวหนืดอยู่เต็มปาก จ๊วบ~~อื้มส์ จ๊วบ ผมเอามือหนาอุ่นจับที่ใบหน้าของเธอไว้นิ่งๆเพื่อไม่ให้เธองอแงสะบัดหน้าหนีที่เธอพยายามจะผลักลิ้นผมออกจากปากตอนนี้

พั่บ พั่บพั่บ

ผมผ่อนแรงสะโพกปล่อยเอวที่สาวขึ้นลงอย่างช้าๆเป็นจังหวะแล้วแรงขึ้นในเวลาต่อมา

"อื้อส์ ".สองมือเรียวเล็กของคนร่างบางค่อยผลักและดันตัวผมให้ลุกออกจากเธอทุกครั้ง ถ้าที่เอวผมกระแทกเธอแรงๆจนผมต้องรวบมือเธอไว้แล้วสอดนิ้วผสานกับมือไว้แน่น ก่อนสะโพกของผมจะเร่งจังหวะซอยของแข็งขนาดใหญ่ ใส่ร่องแค่บของเธออย่างถี่รัว ซ้ำๆเน้นแรงจนตัวเธอหดเกร็ง รวมถึงร่องฟิตของเธอก็เช่นกัน มันบีบรัดจนผมอยากจะเสร็จแล้วซ้ำเธอต่ออีกหลายๆรอบ...ถ้าหากเธอไม่สลบซะก่อน

"อ๊าาา" ผมผลักริมฝีปากกับลิ้นร้อนออกจากปากเธอ พร้อมเปล่งเสียงคำรามออกจากปากเพราะเสียวซ่านทั้งร่างกายที่มันยังร้อนผ่าวไม่หาย ผมก็ไม่รู้ว่าไอ้แม็กซ์มันใส่ยาในแก้วเหล้ามากน้อยแค่ไหน ถึงได้ร้อนและต้องการมันมากขึ้นเรื่อยๆและมากกว่าเดิม ต่อให้ผมปลดปล่อยมันออกไปกี่ครั้ง ความอยากกระหายของผมก็ยังต้องเรียกร้องหาสิ่งนี้อยู่ดี

"อ๊า! เธอแม่งตอดแรงฉิบหาย"

" มะ ไม่ไหว น้ำขิงไม่ไหว จ จะตายอยู่แล้ว อื้อส์" เธอพูดออกมาด้วยน้ำเสียงอินโรยและสั่นเคือง

"เธอตายแน่ ถ้ายังตอดมันแรงขนาดนี้"

"อื้อส์ หยุดสักที อ๊าา ขอร้อง อ๊างงง"

" อ๊าา ฉันจะหยุดมันได้ต่อเมื่อฤทธิ์ยามันหมดไปเอง"

ปึก ปึก ปึก ~~~~~~

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • แพ้ทาง... LOST WAY    บทที่ 75

    พั่บ!!พั่บ!!พั่บ!! "อ้าา~ " "ชี้ดดด~อ้าา" มือหนาของชายหนุ่มบีบรัดท่อนแขนร่างบางไว้แน่น'พร้อมแรงสะโพกกระแทกส่วนขนาดใหญ่เข้าร่องอย่างเร็วถี่ "อ๊าาอ๊าา งื้องื้ออ๊ะอ๊ะะ" เสียงครางน้ำขิงดังขึ้นเรื่อยๆจนห้องข้างๆกับอีกห้องตรงข้ามติดกัน ต้องพากนั่งกัดนิ้วฟังเสียงบทรักทั้งสองอย่างใจร้อนรุ่มและภาพในหัว

  • แพ้ทาง... LOST WAY    บทที่ 74

    ”อื้มส์~พี่เวย์ น้ำขิงจะเก็บของ" แขนแกร่งของชายหนุ่มสวมกอดร่างบางจากด้านหลัง พร้อมเอาใบหน้าหล่อเหลามาซุกไซ้ที่ซอกคอในขณะที่เธอกำลังพับเสื้อผ้าใส่กระเป๋าเดินทางกลับบ้านวันนี้ "เดี๋ยวค่อยเก็บก็ได้ ไอ้สามคนนั้นมันยังไม่ตื่นกันเลย ลูกก็ยังหลับอยู่เรามาเล่นปูไต่กันสักยกก่อนกลับไม่ได้เหรอคะ" "___" เสี

  • แพ้ทาง... LOST WAY    บทที่ 73

    #ช่วงค่ำ “ว่าไงนะ! ท้องอีกเเล้วเหรอ" พี่ริต้าตาโตเมื่อรู้ว่าฉันท้องลูกอีกคน ฉันเองก็แทบช็อคเมื่อรู้ตอนแรกว่าฉันท้องอีกคน เฮ้ออ อีพี่เวย์เอาจนได้ สมกับการที่เขาขยันทำทุกวัน นับดาวเองก็เพิ่งจะหกเจ็ดเดือนเอง แต่ทำไงได้ในเมื่อเขาเกิดมาแล้วนีี่น่าา “หมอเวย์มียาอะไรดี ทำไมน้ำเซื้อดีจัง แนะนำผมหน่อ

  • แพ้ทาง... LOST WAY    บทที่ 72

    เธอส่งครางออกมาเบาๆเมื่อร่องของเธอสัมผัสกับมือผมลูบที่กลีบร่องเบาๆ ดีหน่อยวันนี้เธอใส่กระโปรงเลยทำให้ผมล้วงเข้าไปบิ้วอารมณ์เธอได้ง่าย “ชี้ดด อย่าขยี้ตรงนั้นมันเสียว..อ๊า~" มือบางของเธอข้างหนึ่งยื่นมาจับไหล่ผมแน่นแล้วใช้เล็บจิกมันลงไป ทำให้รู้สึกเจ็บตรงไหล่เล็กน้อย แต่มันไม่เท่าท่อนลำใหญ่ที่มันแข็

  • แพ้ทาง... LOST WAY    บทที่ 71

    หลายวันผ่านไป ระหว่างเดิน “โอ๊ย~ ฉันอยากจะบ้าตายกับไอ้น้องเวร!ทำเรื่องเxี้ยๆไว้ไม่พอ ยังมาทำให้คนอื่นเดือดร้อนไปด้วย อยากจะฆ่ามันจริงๆเล๊ยย! ” "เอ่อ..จ ใจเย็นๆก่อนนะคะพี่ริต้า ” ฉันเอ่ยปากห้ามพี่ริต้ากำลังหัวร้อนเพราะเรื่องพี่เวย์ไปก่อเรื่องไว้เมื่อวันก่อนนั่นแหละ แถมฉันก็เพิ่งจะมารู้ว่าคราม

  • แพ้ทาง... LOST WAY    บทที่ 70

    >03:00 ฟู่~ ควันสีขาวหม่นถูกพ่นออกจากปากของชายหนุ่มพร้อมฝีเท้าที่ก้าวเดินเข้ามาในห้องอย่างช้าๆ และปรายตามองร่างบางที่นอนคดตัวกอดลูกสาวที่น่ารักอยู่บนเตียงใหญ่ เขาเดินเข้าไปหาเธอและก้มหน้าลงมองสองแม่ลูกพร้อมรอยยิ้มมุมปากหนาที่ยกขึ้นเล็กน้อย ก่อนรอยยิ้มนั้นจะเจือจางหายไปพร้อมกับร่างโตที่หมุนตั

  • แพ้ทาง... LOST WAY    บทที่ 2

    “หนูเหมือนน้าในตอนสมัยที่เป็นวัยรุ่น รุ่นเท่าหนูนี่ล่ะ น้าเองก็เคยผ่านความยากลำบากเหมือนกัน” “จริงเหรอคะ แต่ดูคุณไม่เหมือนคนธรรมดาเลย ดูไปทางไฮโซมากกว่า” น้ำขิงมองสำรวจการแต่งตัวของคนข้างๆ อีกครั้ง เครื่องประดับหรูหราตกแต่งอยู่บนเรือนหญิงสาววัยกลางคนแค่เพียงนิด ก็สามารถทำให้หญิงสาวไฮโซคนนี้เปล่งประ

  • แพ้ทาง... LOST WAY    บทที่ 1

    ค่ำคืนแสงไฟหลากสีสันสวยงามตาในยามค่ำคืนของใจกลางเมืองใหญ่ ท้องถนนปกคลุมไปด้วยบรรยากาศที่จะแสนวุ่นวาย การกลับบ้านของใครหลายๆ คน ที่พึ่งเลิกจากทำงาน (คืนนี่แกอย่าดื่มเยอะนะเดี๋ยวกลับไม่ไหว) (รู้แล้วน่าา อย่าบ่นได้ไหม) .... (คืนนี้ไปดื่มที่ร้านใหม่กัน) เสียงเจี๊ยวจ๊าวกลุ่มหนุ่มสาววัยรุ่นนัดสังสรรค์

  • แพ้ทาง... LOST WAY    บทที่ 17

    หมอเวย์ “เธอเดินให้มันเร็วๆ กว่านี้ได้ไหม " ” นี่! ถ้านายรีบมากนัก แล้วจะพาฉันมาที่นี่ทำไม " “คิดว่าฉันอยากพาเด็กแก่นกะโหลกอย่างเธอมานักหรือไง ถ้าไม่ใช่คำสั่งของม๊า ฉันก็ไม่มาให้เสียเวลาทำงานทำการฉันหรอก" “เป็นเด็ก5ขวบกลัวโดนก้านมะยมตีก้นหรือไง " ผมหยุดเดินแล้วหมุนตัวหันกลับไปหายัยนั่นที่มัว

  • แพ้ทาง... LOST WAY    บทที่ 7

    กรี๊ดดดด!! “เฮือก!!" ฉันสะดุ้งตื่นลืมตาพร้อมเด้งตัวลุกขึ้นนั่งเมื่อได้ยินเสียงกรี๊ดผุดขึ้นอยู่ในหัวตอนที่ฉันหลับอยู่ แล้วเสียงกรี๊ดนั้นไม่ใช่เสียงใครที่ไหน มันเป็นเสียงฉันเองที่อยู่ในความฝัน “เฮ้อ" ฉันถอนหายใจออกมาหนักๆพลางตวัดสายตามองดูรอบๆที่ไม่ใช่ห้องฉัน..แต่เป็นห้องของนายโรคจิตนั่นต่างหาก พอนึ

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status