Mag-log inเขาสบถหยาบคายอย่างสุดกลั้น โถมเรี่ยวแรงทั้งหมดลงที่บั้นเอว หลังจากอัดกระแทกต่ออยู่เพียงไม่กี่ครั้งชายหนุ่มก็วิ่งทะยานเข้าสู่เส้นชัยตามเธอไปติดๆ"อ่าาาาาาาาาาาส์"วิคเตอร์เชิดหน้ากู่คำรามอย่างสุขสม พร้อมน้ำขุ่นร้อนฉีดพ่นเข้าไปในกายเธอทุกหยาดหยด ใบหน้าทั้งสองเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อร้อน ก่อนที่เขาจะท
กล้ามเนื้อทุกมัดเขาตึงเครียดหดรัดขึ้นมาเป็นก้อน ยิ่งตามร่างกายมีรอยสักมากมายทำให้วิคเตอร์ดูโคตรร้อนแรง ทำอารมณ์เธอพลุ่งพล่านไปหมด ต้องเป็นฝ่ายขยับโยกกายขึ้นลงด้วยตัวเองมือน้อยวางค้ำกายบนกล้ามเป็นลอน ยกตัวโยกกระแทกกระทั้นกายขึ้นลง เร็วขึ้นและเร็วขึ้น ยิ่งทุกส่วนอ่อนไหวสอดประสานเสียดสีกันไปมามาก
อันดามันและวิคเตอร์ช่วยกันพาลูกแฝดอาบน้ำเตรียมเข้านอน ก่อนจะจูงมือกันกลับห้องของตัวเอง บรรยากาศในห้องเงียบเชียบมีเพียงแค่แสงไฟจากภายนอกลอดเข้ามาผ่านหน้าต่างบานใหญ่เท่านั้น เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่ดื่มไปตั้งแต่เย็นทำให้ทั้งคู่ตกอยู่ในอาการกรึ่มเล็กน้อย ดวงตาหยาดเยิ้มฉ่ำวาวของหญิงสาวช้อนมองสา
เด็กๆ ก็นั่งเล่นนอนเล่นอยู่คนละมุมห้อง แอลลี่ขนของเล่นออกมาให้เพื่อนๆ น้องๆ ทั้งตุ๊กตา สมุดวาดรูป ก่อนที่ตัวเองจะไปรวมกลุ่มกับเด็กผู้ชายนั่งเล่นเกมเพลย์สเตชั่นรุ่นล่าสุดในห้องนั่งเล่น ตบตีกับพี่ชายแย่งจอยเพื่อที่จะได้แข่งเกมบอลกับอัศวินบ้าง สุดท้ายอเล็กซ์ก็รำคาญความดื้อรั้นน้องสาว ยอมสละที่ให้ สายตา
เด็กคนอื่นหยุดเล่นชั่วคราวมองมาทางสองสาวที่ยืนเก้ๆ กังๆ เกาะขาบิดาคนละข้าง แอลลี่วิ่งมาหาน้องด้วยท่าทางดีใจเป็นคนแรก พวงแก้มทั้งสองข้างของเธอแดงก่ำหลังจากวิ่งเล่นตลอดบ่ายไม่ได้หยุด แต่ถึงกระนั้นพลังงานในร่างกายเด็กสาวก็ยังเหลือเฟือ“น้องอีฟ น้องเอวา มาเล่นวิ่งไล่จับกับพี่กัน” เด็กสาวเจ้าของบ้านชวนคน
สัปดาห์ต่อมากลุ่มเพื่อนของวิคเตอร์เหมือนว่าจะเหงาอยากหาเรื่องเจอกัน จึงได้นัดรวมตัวกันที่คฤหาสน์หลังใหญ่ของวิคเตอร์ในเย็นของวันเสาร์ ทำให้ทั้งวันอันดามัน ต้องเตรียมสถานที่ คือสวนข้างบ้านเอาไว้รองรับเพื่อนฝูงและบรรดาลูกๆ ของพวกเขา อันดามันไม่ใช่แม่บ้านแม่เรือนนัก อาหารส่วนใหญ่จึง
วันต่อมาอันดามันนั่งนิ่งด้วยใบหน้าเรียบเฉยไม่ต่างจากตุ๊กตาไร้ชีวิต ไม่มีอารมณ์ร่วมไปกับบทสนทนาบนโต๊ะอาหารแม้แต่น้อยดวงตาเหม่อลอยไร้แวว หัวใจเหมือนไม่ใช่ของตัวเอง มันเต้นช้าเสียเธออยากให้มันหยุดลงแค่ตรงนี้เมื่อเช้าสิมิลันเข้ามาพูดคุย แทบจะกราบกรานขอร้อง ขอให้เธออดทนไปพบบ้านของนายพลเพื่อนเก่าของคุณ
"มะ... หมายความว่าไง" น้ำเสียงเธอสั่นเครือ ผละออกจากอ้อมอกมารดามองบิดาอย่างแทบไม่เชื่อสายตา"ฉันหาคู่หมั้นให้แกใหม่ได้แล้ว เตรียมตัวไว้ซะ พรุ่งนี้จะพาไปเจอ""พ่อ! นี่พ่อจะบ้าเหรอ เห็นอันเป็นตัวอะไร อยากจะโยนให้ใครก็ได้งั้นเหรอ"เจ็บยิ่งกว่าถูกคนรักทรยศหักหลัง คือการที่บิดามองเธอเป็นแค่สิ่งของ เธอเจ็
แม้จะเพิ่งเจอเรื่องหนักหน่วงในชีวิต แต่พอวันจันทร์หญิงสาวก็ยังกัดฟันทนหอบหัวใจบอบช้ำมาทำงานเช่นเดิม พีพีได้แต่ส่งสายตาเป็นห่วงตามรถพี่สาวไป เพราะแม้จะพูดอย่างไรอันดามันก็ไม่ยอมพักเฉยๆ อยู่บ้านเธอปั้นหน้าราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ส่งยิ้มทักทายเหล่าพนักงานไม่ต่างจากทุกวันที่ผ่านมา ไม่มีใครกล้าเอ่ยปากสอ
พีพีโกรธมากที่เห็นวิคเตอร์ยังกล้าโผล่หน้ามาเจอพี่สาวเขาอีก เหวี่ยงกำปั้นรัวใส่คนอายุมากกว่าด้วยความโกรธแค้นอย่างบ้าคลั่ง ร่างสูงทำได้เพียงปัดป้อง เริ่มโมโหขึ้นมาบ้าง เขาพยายามดันตัวหญิงสาวให้ออกห่างเพื่อไม่ให้เธอโดนลูกหลงไปด้วย ก่อนจะถีบหน้าท้องคนด้านบนจนกระเด็นล้มกลิ้งพ้นตัววิคเตอร์หยัดกายขึ้นมา ส







