2 - คืนเกิดเหตุ

คืนเกิดเหตุ

“ขอบคุณนะคะ ที่ยอมให้หนูติดรถมาด้วย แต่...” เธอยกมือขึ้นไหว้เขาทันที ที่รถจอด และเผยใบหน้าที่มีความกังวลขึ้นมา

“...” เขาไม่ได้พูดอะไรออกมา แต่กลับเป็นเลิกคิ้วมองเธอแทน

“หนูเข้าไปไม่ได้ค่ะ” เธอเอ่ยตอบเขาไปตามตรง เพราะเธออายุยังไม่ถึง ที่จะสามารถเข้าไปในสถานบันเทิงแห่งนี้ได้

“เข้าไม่ได้! แล้วเธอมาที่นี่ทำไม สรุปเธออายุเท่าไหร่กันแน่” เขาจึงถามหาความจริงจากเธอ เพราะดูจากลักษณะท่าทาง เธอก็น่าจะเข้ามหา’ลัยแล้ว

“สะ สิบแปดค่ะ” เธอตอบเขาออกไป แบบไม่กล้าสู้หน้า แล้วเสมองออกไปข้างนอกแทน

“อายุสิบแปด! แต่เธอให้ฉันพามาที่นี่” ธีรเมธตวาดเสียงดังขึ้นมาทันที เพราะตกใจที่รู้ว่าเธออายุไม่ถึงยี่สิบ นี่สายตาเขามองผิดขนาดนั้นเชียวเหรอ หรือว่าเธอจะโกหกเขา

“หนูมาตามดูคนค่ะ”

“ใคร? แฟนหรือ” เขาเลิกคิ้วถามขึ้นมาทันที

“...” แต่เธอกลับไม่กล้าตอบเขาออกไป

“หึ คงจะใช่จริง ๆ สินะ เด็กสมัยนี้ไม่ไหวจริง ๆ” เมื่อเห็นอาการสบประมาทของเธอ เขาก็เดาขึ้นมาทันที พร้อมกับเสียงแค่นหัวเราะอยู่ในลำคอ

“ไม่ใช่แฟนหรอกค่ะ แต่หนูไม่รู้ว่าควรจะตอบยังไงดี” เธอรีบปฏิเสธทันควัน และไม่ได้อธิบายบอกเขา เพราะเธอคิดว่าคงไม่จำเป็น

เมื่อไม่รู้ว่าควรจะทำเช่นไรต่อ หญิงสาวก็ได้แต่นั่งเงียบอยู่ภายในรถ จนธีรเมธลงจากรถไปแล้ว และกำลังจะปิดประตูรถ ก่อนที่เอ่ยขึ้นมา

“ตามฉันมา...” เสียงเรียบนิ่งเอ่ยบอก ก่อนที่จะปิดประตูรถ

“คุณจะพาหนูเข้าไปหรือค่ะ” เธอถามขึ้นมาทันที ที่ลงจากรถมายืนข้าง ๆ เขา

“...เรียกฉันว่าพี่ธีร์ ไม่ต้องเรียกทางการอะไรขนาดนั้น” เขาพยักหน้าเป็นคำตอบแทน แล้วเอ่ยบอกให้เธอเปลี่ยนคำเรียกเขา ด้วยน้ำเสียงที่เรียบนิ่งเช่นเคย

เธอไม่พูดหรือถามอะไรกลับไปสักคห แล้วรีบก้าวเท้าตามเขาเข้าไปด้านในทันทีก่อนที่เขาจะเปลี่ยนใจ เขาพาเธอเข้ามาจากทางด้านหลังของผับแทน ขืนเขาพาเข้าไปทางด้านหน้า หญิงสาวที่มาด้วยคงเข้าไม่ได้แน่ และอีกอย่างเพราะเขารู้จักกับเจ้าของที่นี่ ซึ่งเป็นลูกค้าประจำระดับวีไอพีของไร่เขาด้วย

หญิงสาวเบิกตากว้างตื่นตากับสิ่งที่ได้เห็นสถานที่แบบนี้เป็นครั้งแรก เมื่อเข้ามายังด้านในในสถานที่แบบนี้เป็นครั้งแรกของชีวิตเธอเลย

“ทางนี้” เขาบอกพร้อมกับคว้ามือของเธอเอาไว้ ให้เดินขึ้นไปทางด้านบนยังห้องวีไอพีที่จองเอาไว้ทันที

“คุณธีรเมธสวัสดีครับ” หนุ่มเจ้าของสถานบันเทิงแห่งนี้ ทักทายขึ้นมาทันที ที่เห็นเขาเข้ามาในห้องที่จัดเตรียมไว้ให้เขา

สุทธิรักษ์ หนุ่มโสดเจ้าของกิจการแห่งนี้ วัย 35 ปี ซึ่งเป็นเจ้าของสถานบันเทิงแห่งนี้และธุรกิจอื่น ๆ อีกมากมาย แถมยังเป็นคู่ค้าทางธุรกิจกับธีรเมธอีกด้วย

“ครับ” เขาตอบรับเพียงแค่สั้น ๆ ก่อนที่จะดันเธอเข้าไปนั่งด้านในทันที เมื่อเห็นสายตาของสุทธิรักษ์มองเธอตาแทบไม่กระพริบ

“คืนนี้ พาสาวน้อยที่ไหนมาด้วยครับเนี่ยน่ารักเชียว แถมไม่เคยเห็นหน้าเห็นตาเลย ปกติจะเห็นคุณมาแต่กับพวกเพื่อน ๆ กัน” สุทธิรักษ์เอ่ยแซวออกมา พร้อมกับมองสำรวจหญิงสาวอย่างพิจารณา

“บังเอิญเก็บได้ข้างทางครับ เลยพกติดมาด้วย” เขาไหวไหล่เอ่ยตอบแบบท่าทีเล่นที โดยไม่รู้สึกอะไร

“น้องอายุถึงยี่สิบแน่นะครับคุณธีรเมธ” สุทธิรักษ์หันมาถามเอาคำตอบจากธีรเมธทันที เมื่อได้สำรวจดูหญิงสาวอย่างชัด เธออาจจะเป็นคนหุ่นเจ้าเนื้อ แต่ใบหน้าที่ไร้เครื่องสำอางแต่งเติม ดูด้วยตาเปล่าเขาก็มองออกว่าไม่ถึงยี่สิบอย่างแน่ เพราะเขาเจอมาเยอะ

“ไม่ถึงครับ” ธีรเมธจึงต้องยอมบอก เพราะถึงอย่างไรคนอย่างสุทธิรักษ์ที่คลุกคลีอยู่แต่กับสาว ๆ ย่อมมองออกอยู่แล้ว

“อ้าว...แล้วแบบนี้ ผมจะไม่ซวยหรือครับคุณธีรเมธ หากตำรวจเข้าตรวจ” สุทธิรักษ์มีความวิตกขึ้นมาทันที

“ผมไม่ได้อยู่นานหรอกครับ หากมีอะไรเกิดขึ้นผมยินดีรับผิดชอบเอง พอดีมันเหตุจำเป็นจริง ๆ ครับ” ธีรเมธบอกออกไปเพื่อให้สุทธิรักษ์สบายใจ

ภายในห้องแอร์เย็นฉ่ำตกอยู่ในความเงียบอีกครั้ง เมื่อสุทธิรักษ์ออกไปแล้ว เหลือเพียงแค่ทั้งคู่ ที่ต่างคนต่างไม่ยอมพูดจาอะไรกันเลยแม้แต่น้อย

“คนโต๊ะนั่นมีอะไรดี ถึงจ้องขนาดนั้น” ธีรเมธจึงเป็นฝ่ายถามขึ้นมาบ้าง เมื่อสังเกตุเห็นหญิงสาวเอาแต่จ้องมองไปยังโต๊ะของหนุ่มสาวคู่หนึ่งกำลังคลอเคลียกันอยู่

“คนรู้จักค่ะ” เธอเอ่ยตอบเขา แต่กลับไม่ได้หันมามองหน้าเขาเลย

“แฟนเหรอ?”

“พะ พี่ชายค่ะ”

“พี่ชาย! พี่มีแฟนแล้วมันเกี่ยวอะไรกับเธอ ถึงขั้นต้องตามมาดูแบบนี้ หรือว่าแอบรักพี่ชายตัวเอง” เขาถามเธอออกไป เพราะแค่สถานะพี่ ทำไมเธอถึงต้องตามมาดูแบบนี้

“หนูแค่อยากรู้เฉย ๆ ว่าพี่ชายติดสาวคนไหน ถึงขั้นไม่สนใจน้องในไส้แบบหนู หนูต้องรู้ให้ได้หนูจะลงไปถามความจริงค่ะ” เธอเอ่ยตอบเขาออกไปตามตรง พร้อมกับคว้าเอาแก้วเครื่องดื่มของธีรเมธขึ้นไปกระดกทันที เพื่อรวบรวมความกล้า ก่อนที่จะรีบเดินออกจากห้องไปทันที

“ดะ เดี๋ยวชะเอม”

กว่าเขาจะลุกขึ้นยืนเรียกเธอเอาไว้ ก็ไม่ทันเอาเสียแล้ว เพราะสาวน้อยวิ่งออกจากห้อง มุ่งหน้าไปยังโต๊ะเป้าหมายด้านล่างที่มีสองร่างชายหญิงกำลังนัวเนียกันอยู่

“ยัยตัวแสบ เธอกำลังจะทำให้ฉันซวยเอาน่ะ” เขาพูดเพียงแค่นั้น ก็รีบตามเธอออกไปทันที เพราะกลัวจะเกิดเรื่องเข้า และเขาก็พลอยจะเดือดร้อนไปด้วย เพราะเขาก็เป็นคนพาเธอเข้ามา

“นี่เธอ ยัยอมีนา!!!” เอมิกาอ้าปากค้างทันที เมื่อจับไหล่ของหญิงสาวที่พี่ชายกำลังคลอเคลียอยู่หันมาเผชิญหน้ากัน

อมีนา หญิงสาววัย 32 ปี ซึ่งเป็นลูกสาวของหญิงที่มาทำให้ครอบครัวเธอพัง และแม่เธอต้องตรอมใจตายเพราะว่าแม่ของเธอนั้นเอง

“ชะเอม” เป็นเสียงพี่ชายของเธอ

เอกราช ชายหนุ่มวัย 30 ปี ซึ่งเป็นพี่ชายแท้ ๆ ของเธอนั่นเอง ทั้งคู่อายุห่างกันตั้ง สิบสองปี เดิมทีพ่อและแม่ของเธอตั้งใจมีลูกแค่คนเดียว เพราะแม่ของเธอร่างกายไม่แข็งแรง แต่เธอดันหลงเกิดมาในช่วงที่แม่อายุเยอะแล้ว

มารดาของเธอเสียชีวิตไปเมื่อสองปีที่แล้ว ที่เธอพึ่งเข้าเรียนในระดับชั้นมัธยมปลาย และบิดาก็มีครอบครัวใหม่ทันที แล้วจึงส่งเธอเข้าเรียนที่โรงเรียนประจำ แถมพาครอบครัวใหม่เข้าไปอยู่ในบ้านแทน

“พี่เอก นี่มันอะไรกัน” เธอคาดคั้นถามเอาความจริงจากพี่ชายทันที

“เธอเข้ามาได้ยังไงชะเอม” แทนที่เอกราชจะตอบคำถามเธอ แต่กลับถามเธอกลับแทน

“เข้ามายังไงมันไม่สำคัญหรอกค่ะ ผู้หญิงมีตั้งเยอะแยะ ทำไมพี่เอกต้องไปคว้าเอานังลูกเมียน้อยมาทำเมียด้วย” เธอไม่ได้ตอบคำถามของเอกราชพี่ชายเธอ แต่เธอกลับต่อว่าหญิงสาวที่อยู่กับพี่ชายเธอทันทีอย่างเหลืออด

“ชะเอม กลับเถอะคนมองใหญ่แล้ว” เป็นเสียงของธีรเมธที่เดินมาถึง แล้วรีบห้ามเธอเอาไว้

“ปล่อย พี่ธีร์ไม่ต้องมายุ่ง นี่มันเรื่องครอบครัวฉัน” เธอสะบัดแขนออกจากการเกาะกุมจากคนตัวสูงที่เดินมาตาม

“จะไม่ให้ยุ่งได้ยังไง ก็ฉันเป็นคนพาเธอมานะ” เสียงเข้มเอ่ยบอก พร้อมกับสายตาขู่เธอออกไปด้วย

“หึ ขนาดอยู่โรงเรียนประจำเธอยังมีเวลาออกมาเที่ยวเตร่ได้เลยยัยเอม กลับไปซะ อย่ามายุ่งเรื่องของผู้ใหญ่ และอีกอย่างนะ ถ้าจะมีผัวก็ขอให้เรียนจบก่อน” เอกราชบอกเธอออกไปอย่างใจเย็น

“นี่พี่กล้าไล่เอมเหรอพี่เอก” แต่คนที่ฟังเริ่มที่จะควบคุมตัวเองไม่อยู่ เพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ และหญิงสาวข้างกายพี่ชายที่ทำให้เธอโมโหจนแทบจะควบคุมตัวเองไม่อยู่

อมีนาเมื่อรู้ว่าคนที่ตามเอมิกามานั้นคือใคร กลับต้องแปลกใจทันที ที่ทั้งคู่มาด้วยกัน เพราะเธอรู้จักหนุ่มเจ้าของไร่เป็นอย่างดี เมื่อครั้งยังเรียนที่มหาวิทยาลัยเดียวกัน เธอลอบมองเขาเพียงเล็กน้อยเพื่อเก็บอาการเอาไว้ ไม่ให้เอกราชผิดสังเกตุ

“ไม่ไล่เธอ จะไล่ใครล่ะ ไอ้เด็กใจแตก” อมีนามองมาที่เธอ ก่อนที่จะเอ่ยขึ้นมาด้วยวาจาที่ดูถูกดูแคลน เหยียดเธอ

“หึ...รู้จักอีเด็กใจแตกหน่อยดีไหม” เธอยกม้วนแขนเสื้อของตัวเองขึ้นมา พร้อมจะจัดการหญิงสาวปากดีตรงหน้า

“ชะเอม!” ธีรเมธอุ้มเธอออกไปจากสถานการณ์ตรงนี้ทันที เพราะผู้คนเริ่มมอง และเธอก็เริ่มที่จะควบคุมตัวเองไม่ได้ ร้องโหวกเหวกโวยวายออกมาเสียงดังแทบไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น ลืมแม้กระทั้งตัวเองที่อายุไม่ถึง แต่กลับเข้ามาในสถานที่แห่งนี้ได้

ธีรเมธเกรงว่าสุทธิรักษ์จะเดือดร้อนเอา หากเรื่องราวใหญ่ไปมากกว่านี้ จึงรีบพาเธอที่อารมณ์กำลังโกรธออกมาจากตรงนั้นก่อน