เล่ห์ร้ายพันธนาการรัก

ท่ามกลางเสียงฝนที่ตกลงมาอย่างหนัก เด็กสาวค่อยๆ เดินตัวลีบลงมาจากชั้นบนอย่างกล้าๆ กลัวๆ สายตามองฝ่าความมืดสลัวที่ปกคลุมอยู่ทั่วบริเวณ ในมือเล็กมีเพียงโทรศัพท์ที่คอยให้แสงสว่างนำทางขณะที่เดินลงมาจากบันไดเท่านั้น เธอหันซ้ายหันขวาขณะที่เดินมาถึงห้องโถงใหญ่ตรงกลางบ้านเด็กสาวสะดุ้งโหยงด้วยความตกใจกลัวเมื

เช้าวันใหม่“ลีอา! ตื่นได้แล้วลูก เดี๋ยวไปโรงเรียนสายนะ”เสียงเรียกของแม่ที่ดังขึ้นและมือที่เขย่าไหล่เล็กเบาๆ ปลุกให้เด็กสาวขยับตัวตื่นพร้อมกับปรือตาขึ้นมามอง ดวงตากลมโตมองจ้องใบหน้าของแม่อยู่ครู่หนึ่งพร้อมกับหาวหวอดๆ ออกมาด้วยอาการงัวเงีย เธอหันไปมองนอกหน้าต่างที่ตอนนี้ยังมืดสลัวๆ อยู่ ก่อนจะพยายาม

เสียงฝีเท้าหนักๆ ที่เดินตามหลังฉันมา ทำให้ฉันต้องเร่งฝีเท้าเร็วขึ้นขณะที่หัวใจก็เต้นแรงโครมคราม พอฉันชะลอฝีเท้าลง คนที่เดินตามหลังก็ทำตาม ฉันถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่รีบหันหลังกลับไปดูก็เห็นเป็นผู้ชายคนนั้น นายโรคจิตเตชินทร์นั่นเอง“นายจะเดินตามฉันทำไม” ลีอาพูดกระชากเสียงใส่เขาด้วยความไม่พอใจ พอตั้งท่า

ร้านคาเฟ่หลังมหาวิทยาลัยเสียงเปิดประตูร้านพร้อมกับร่างสูงโปร่งที่เดินเข้ามาด้านในของร้าน ทำให้สายตาหลายคู่หันไปมองดูพร้อมกับเสียงวี้ดว้ายของสาวๆ ภายในร้านที่ดังออกมา ทำให้ลีอาเงยหน้าขึ้นมามองดู ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นทันทีเมื่อเห็นว่าเป็นเตชินทร์ที่กำลังยืนสั่งเครื่องดื่มอยู่ตรงหน้าเคาน์เตอร์ ลีอาร

มือทั้งสองข้างรูดแพนตี้ของเธอออกก่อนจะโยนมันทิ้งไว้ข้างๆ โซฟา เขาจับแยกเรียวขาทั้งสองข้างออกจากกัน สายตามองดูเนินเนื้อโหนกนูนและร่องเล็กสีชมพูสวยด้วยแววตาเป็นประกาย ร่างบางพยายามดิ้นขัดขืนแต่แรงที่มีน้อยนิดก็สู้แรงคนตัวโตกว่าไม่ได้ เวลานี้ร่างกายเธอก็ดันเคลิบเคลิ้มตอบสนองไปกับสัมผัสของเขา มือทั้งสอง