Share

บทสิบ

last update Tanggal publikasi: 2025-09-20 13:17:27

บทที่ 10. เจอกันอีกครั้ง

บทที่ 10. เจอกันอีกครั้ง

มิรินกัดปากอย่างใช้ความคิด เมื่อชุดที่เธอสวมใส่อยู่ ไม่ต่างจากแก้ผ้าเดินเลยสักนิด หากพ่อของเธอรู้ คงรู้สึกไม่พอใจแน่ ๆ แต่ไหนไหนก็ไหนไหนแล้ว เธอขอลองดูสักตั้ง มิรินสูดลมหายใจเข้าเต็มปอดอีกครั้งเพื่อเรียกความมั่นใจ ก่อนจะเดินออกไป ช่างหน้าช่างผม ต่างมองเธอเป็นสายตาเดียวกัน มิรินในตอนนี้ช่างต่างกับตอนเดินเข้ามาครั้งแรกเสียจริง หน้าอกคัพซีที่แทบจะโพล่พ้นเนื้อผ้าบวกกับสะโพกงอนงามเผยความขาวเนียน ทำเอาผู้คนต่างมองเธอตาลุกวาว

"รินขอชุดคลุมหน่อยได้ไหมคะ"

มิรินเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเขินอาย ก่อนที่บรู๊คตี้จะได้สติแล้ววิ่งไปหยิบชุดคลุมให้เธอ

มิรินนั่งรอให้แสงพระอาทิตย์ขึ้นก่อนจะถึงเวลาเริ่มถ่าย เนื้อตัวเธอสั่นเทิ้มราวกับลูกนก เธอพยายามรวบรวมสมาธิเพื่อที่จะทำงานออกมาได้ดี

"..." บรื้น...กรี๊ดดด ถึงสักที เสียงรถสปอร์ตคันหรูเปิดประทุนในยามเช้าตรู่ เพื่อรับบรรยากาศยามเช้าของริมทะเล มาร์ตินจอดทันทีก่อนที่เพื่อนจะวิ่งลงทะเลด้วยความดีใจ นานแค่ไหนแล้ว ที่พวกเขานั้น ไม่ได้มาเที่ยวด้วยกันแบบนี้ นานะและไวน์ วิ่งลงทะเลทันที ก่อนจะตามด้วยเจเลอร์และเฌอเบลล์ มาร์ตินยังคงจ้องมองเพื่อน ๆ เล่นน้ำกันอย่างสนุกสนาน

"เอ้า! เร็ว ๆ แสงพระอาทิตย์ขึ้นแล้ว"

เสียงทีมงานตะโกนดังสนั่นไปทั่วเกาะ ก่อนที่นักท่องเที่ยวที่มาออกกำลังกายริมหาด ต้องหันไปมองเป็นสายตาเดียวกัน รวมถึงกลุ่มนักศึกษาที่เพิ่งมาใหม่

"ตรงนั้นแม่งทำอะไรกันวะ มีนางแบบมาถ่ายปะ ไปว่ะไอ้ไวน์ ไปดูของดี"

"ของดีอะไรของมึงวะ"

"ริมทะเลแบบนี้ แม่งก็บิกินีดิวะ"

ไวน์และเจเลอร์เอ่ยขึ้นก่อนที่ทั้งสองจะวิ่งไปตรงนั้นทันที ไม่วายที่จะลากนานะเพื่อนสาวอีกคนไปด้วย

"ติน ตรงนั้นเขาทำอะไรกันอะ มีดารามาถ่ายงานปะ เราไปดูกันไหม"

เฌอเบลล์เอ่ยขึ้นด้วยท่าทีออดอ้อน ก่อนจะลากมาร์ตินมาด้วยกัน

"นางแบบพร้อมนะครับ"

เสียงทีมงานเอ่ยขึ้น ก่อนที่มิรินจะค่อย ๆ ถอดเสื้อคลุมออกและเดินไปที่เฟรม สายตานับร้อยมองมาที่เธอ ร่วมถึงกลุ่มเพื่อนที่เขามาใหม่ เจเลอร์และไวน์รวมถึงนานะ เอ่ยเรียกชื่อนางแบบตรงหน้า เป็นเสียงเดียวกัน

"ยัยริน"

เสียงของเพื่อนทั้งสาม ทำให้มาร์ตินละสายตาจากโทรศัพท์มือถือ และค่อย ๆ มองไปที่นางแบบ

"มิริน"

เฌอเบลล์เอ่ยเรียกชื่อหญิงสาว ก่อนจะมองท่าทีคนข้างกายของตัวเอง

มาร์ตินจ้องมองหญิงสาวด้วยสายตาเรียบนิ่งไม่ต่างจากเดิม แม้จะดีใจที่ได้เจอเธอ แต่ต้องมาเจอในตอนที่เธออยู่ในสภาพหวาบหวิวแบบนี้ ก็ทำเอาชายหนุ่มขุ่นเคืองอยู่ภายในใจไม่น้อย

มิรินยังคงถ่ายแบบตามปกติ โดยไม่รู้ว่า มีสายตาของเพื่อน ๆ จับจ้องมองเป็นสายตาเดียวกันอยู่ เธอโพสต์ท่าทางสุดยั่วยวน ตามคอนเซ็ปต์ที่ได้บรีฟมา ยุวดีมองเธอด้วยความภูมิใจ

เรือนร่างขาวใส กระทบแดดยามเช้า ทำให้เธอดูสวยและเซ็กซี่มาก ๆ ขาเรียวสวยที่ขาวเนียน

พอ ๆ กับเม็ดทราย ค่อยโพสต์ท่าต่าง ๆ นานา โดยมีนักท่องเที่ยวหลายกลุ่มชมว่าเธอสวย และดูดีมาก รวมถึงเพื่อน ๆ ในกลุ่มของเธอเว้นซะแต่มาร์ติน ที่ยังคงจับจ้องเธออยู่อย่างนั้น

มิรินถ่ายแบบอยู่อย่างนั้น นานหลายชั่วโมง จนเวลาล่วงเลยมาถึงช่วงกลางวัน มิรินสวมใส่เสื้อคลุม ก่อนจะเดินไปนั่งที่นั่งรับรอง เธอรู้สึกถึงการถูกจ้องมอง ก่อนจะหันไปพบกับเพื่อน ๆ ทั้งห้าคน มิรินตกใจมาก เมื่ออยู่ ๆ เพื่อน ๆ ก็ปรากฏตัวต่อหน้าเธอ

"มิริน เธอหายไปไหนมา พวกเราตามหาเธอทุกที่เลยนะรู้ไหม พวกเรารับรู้ปัญหาของเธอแล้วนะ"

นานะเอ่ยถามขึ้น ก่อนจะตามด้วยเสียงของเฌอเบลล์ ที่ดูจะไม่ค่อยสบอารมณ์ที่เจอเท่าไหร่

"ถ้ามีชีวิตที่ดีแล้วอะ ก็น่าจะติดต่อกลับมาบอกพวกเราบ้าง เธอรู้ไหมว่าเพื่อน ๆ น่ะ ออกตามหาเธอเป็นปีเลยนะ ทำไมเธอถึงเห็นแก่ตัวได้ขนาดนี้"

"สบายดีใช่ไหม ริน"

"เธอแม่งเอ็กซ์สุด ๆ อะริน"

เจเลอร์และไวน์เอ่ยถามเพื่อนสนิทขึ้น ก่อนจะยิ้มให้เธอด้วยความดีใจที่ได้เจอเธอที่นี่ มาร์ตินจ้องมองใบหน้าหญิงสาวด้วยสายตาเรียบนิ่งไม่ต่างจากเดิม ทำให้เธอรู้สึกอัดมาก เมื่อต้องมาอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ มิรินพยามยามหาทางที่จะหนี แต่หนีไม่ได้ เธอทำได้เพียงอ้ำอึ้งอยู่ในใจ ก่อนที่ทีมงานจะเข้ามาเรียกเธอไปบรีฟงานต่อ

"น้องรินบรีฟคิวต่อไปหน่อยครับ"

"ฉันไปก่อนนะ เดี๋ยวไว้ค่อยคุยกัน"

มิรินเดินตามทีมงานออกไปทันที เธอยังไม่พร้อมที่จะพูดอะไรกับเพื่อนของเธอตอนนี้ บอกตามตรงว่าเธอยังรู้สึกผิดต่อเฌอเบลล์ ที่เผลอมีใจให้มาร์ติน

เพื่อน ๆ ในกลุ่มต่างจ้องมองมิริน ที่ค่อย ๆ เดินออกไป มิรินไม่ใช่มิรินคนเดิมของพวกเขาอีกต่อไปแล้วมิรินเปลี่ยนไปมาก มากจนพวกเขานั้นจำไม่ได้แล้วว่าเธอคือใครและยังเป็นเพื่อนคนเดิมของพวกเขาอยู่หรือเปล่า

เวลาล่วงเลยมาถึงช่วงค่ำของวัน มิรินเดินกลับมาที่ห้องของตัวเองด้วยท่าทีเหนื่อยล้า วันนี้เธอถ่ายแบบท่ามกลางแสงแดดทั้งวัน มิรินนอนแผ่หลาอยู่บนที่นอนของตัวเองอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่ยุวดีจะเปิดประตูเข้ามา

"อ้าว! รินอาบน้ำแต่งตัวเลยไม่ทันแล้ว"

ยุวดีเอ่ยขึ้นด้วยท่าทีเร่งรีบ ก่อนจะหยิบชุดเดรสลายดอกสีดำที่ผู้จัดการสาวถือมาให้ เข้าไปในห้องน้ำ และจัดการแต่งตัวให้เรียบร้อย

ใช้เวลาเพียงไม่นาน มิรินก็เดินย่างกรายออกมาจากห้องน้ำ

"ท่านชื่อท่านธีระนะ เป็นเจ้าของงานนี้ และยังอีกหลาย ๆ โปรเจกต์เลยล่ะ เอาใจท่านนิดหน่อย ท่านจะได้เอ็นดู"

ยุวดีเอ่ยขึ้นขณะยืนกำลังเดินไปที่ห้องกินเลี้ยงวีไอพี

"เดี๋ยวรินยืนรอเสี่ยตรงนี้นะ ถ้าเสี่ยมาพาเสี่ยขึ้นไปก่อนเลย ไม่ต้องรอพี่ เดี๋ยวพี่ขอคุยโทรศัพท์แป๊บหนึ่ง"

ยุวดีเอ่ยขึ้น ก่อนจะกดรับสายเพื่อนสนิทอย่างมิราทั่งสองคุยเกี่ยวกับเรื่องของมิรินนานนับสิบนาที ก่อนที่ยุวดีจะชี้ไปที่รถลีมูซีนคันหนึ่งที่ขับเคลื่อนเข้ามา

มิรินยกมือขึ้นไหว้ชายหนุ่มตรงหน้าด้วยความเคารพ ก่อนที่เสี่ยธีระจะกุมมือเธอไว้แทนการรับไหว้

"นี่คงเป็นเด็กใหม่ของยุวดีใช่ไหม"

"ใช่ค่ะ"

มิรินดึงมือตัวเองกลับทันที ก่อนจะรู้สึกถึงสายตาที่ถูกจ้องมองด้วยท่าทีหื่นกามอย่างเห็นได้ชัด

"พี่ยุวดีบอกว่า ขอคุยโทรศัพท์สักครู่ค่ะ เดี๋ยวตามขึ้นไปเชิญเสี่ยขึ้นไปทางนี้ก่อนดีกว่าค่ะ"

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • แพ้รักคนใจร้าย   40

    ใช้เวลาเพียงไม่นานเควินมาถึง สิ่งแรกที่เขามองหาก็คือเธอ แต่ก็ต้องแปลกใจที่มิราไม่ได้อยู่รอเขา"คิดว่าเมียจะวิ่งมากอดซะอีก"เควินสบถขึ้นในใจ ก่อนจะเดินไปหาเธอแม่มิรารีบเข้าไปกอดเมลลี่ทันที ก่อนที่ย่าก็ถามด้วยความเป็นห่วง" ปลอดภัยแล้วนะลูก""ขอบคุณทุกคนมากเลยนะคะ"ปู่เรียกเควินไปคุยอะไรนิดหน่อยก่อนจะแยกย้ายกันไปนอน ก่อนจะบอกว่า"พรุ่งนี้ค่อยจัดการพวกมัน"" เควินไปหามิราเถอะ ไม่ต้องห่วงลูก มิราเขาปั๊มนมและฝากลูกกับแม่หนึ่งคืน"" ฝากด้วยนะครับ"เควินรีบขึ้นไปบนห้องด้วยความเร่งรีและตื่นเต้น เป็นในรอบหลายเดือนตั้งแต่เธอท้อง เขาก็ไม่เคยได้สอดแทรกเข้าไปในกายของเธอเลย ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้วขอจัดคืนนี้ให้หนำใจเลยแล้วกันเควินค่อย ๆ เปิดเข้ามาก่อนมองหาหญิงสาว แล้วก็ต้องตกตะลึงเมื่อมิรานั้น ใส่ชุดนอนคอสเพลย์สุดเซ็กซี่ นั่งรออยู่ มิราจ้องมองเควินด้วยสายตายั่วยวน" มาแล้วเหรอคะ ทำไมถึงปล่อยให้รอนานจัง"มิราเอ่ยขึ้นก่อนจะย่างกรายเข้าไปชายหนุ่มพร้อมกับปลดกระดุมเสื้อผ้าให้ช้า ๆ เควินที่รู้สึกอยากจะขย้ำเธอจึงลูบไล้ไปทั่วเรือนร่างของเธอ ทว่ามิรากลับห้ามเอาไว้"ใจเย็นๆสิคะ เรามีเวลาด้วยกันทั้งคืน ไปอาบน้ำก

  • แพ้รักคนใจร้าย   39

    วันเวลาผ่านไปไวเกือบสามเดือนแล้วที่มิรานั้นออกมาอยู่บ้านกับปู่และย่าของมาเฟียหนุ่ม เธอโดนบังคับมาโดยให้เหตุผลว่า อยู่ใกล้พวกเขาจะปลอดภัยกว่า มิราไม่มีทางเลือก ถึงยอมมาในขณะที่เธอกำลังให้นมลูกอยู่ในสวน อยู่ ๆ ก็มีย่ากับแม่และเมลลี่ผู้จัดการช่วยเลี้ยงลูกของเธอ ทุกๆ คนเห่อหลานมาก" อะมาร์เวลล์ค่าบ กินนมอยู่เหรอค่าบ"ทุกคนต่างหยอกล้อเด็กน้อยวัยสามเดือนเศษ ก่อนจะฝังจมูกลงแก้มเด็กน้อยวัยสามเดือนเศษตอนนี้น้ำนมของเธอเยอะมากๆ ทว่าลูกของเธอก็กินเก่งมากเหมือนกัน น้ำนมเอ่อไหลจนต้องปั๊มนมใส่ตู้เก็บไว้จำนวนมาก อยู่ๆ เธอก็คิดถึงตอนที่น้ำนมยังไม่มา ตอนนั้นเธอรู้สึกเครียดมาก แต่ก็ยังดีที่ได้กินน้ำขิงของนัทเชลล์ ทำให้เธอมีน้ำนมสต๊อกไว้ถึงสามตู้ฟรีชหลังจากที่มิราให้นมลูกของเธอเสร็จ เมลลี่ก็มาอุ้มมาร์เวลล์ออกไปทันที"มิไปพักเถอะ""มิแทบจะไม่ได้ทำอะไรเลย จะต้องพักด้วยเหรอ"มิราเอ่ยขึ้นทว่าเมลลี่ไม่สนใจเธอ เอาแต่หยอกล้อหลาน"วันนี้แด๊ดดี้ไปไหน ทำไมห่างลูกนานจังเลย ปกติมาทุกสิบนาที"ว่าจบเควินก็เดินเข้ามากอดมิราจากทางด้านหลัง ก่อนจะประกบริมฝีปากแนบชิด ทั้งสองสวีทหวานอย่างไม่อายใคร และทุกคนก็เริ่มชินแล้ว

  • แพ้รักคนใจร้าย   38

    ครอบครัวเควินและมิราย้ายมาอยู่บนเกาะด้วยกันแทบตลอดเวลา เควินเลือกที่จะเอางานมาทำที่เกาะและดูแลเธอแบบใกล้ชิดเพิ่มความปลอดภัยแบบเต็มกำลังเควินแทบไม่ให้หญิงสาวออกห่างจากตัว และยังสั่งให้เธอนอนดูซีรีส์ฟังเพลงอยู่โซฟาในห้องทำงาน แล้วถ้าเบื่อเขาก็พาออกไปเดินเล่น และไปหาแม่ที่อยู่อีกฟากของเกาะแม่เธอกับผู้จัดการก็มาอยู่ด้วยแต่ว่าขอให้สร้างบ้านหลังเล็ก ๆ ส่วนหนึ่งของเกาะ พวกเขาอยากใช้ชีวิตแบบเรียบง่าย จริง ๆ ทั้งสองอยากอยู่ที่ญี่ปุ่นแต่มิราเป็นห่วงจึงขอร้องให้มาด้วยกัน แม่ก็ไม่อยากทำให้ลูกสาวกับเควินต้องเป็นห่วงเลยอยู่ใกล้ ๆ กันจะได้สบายใจ และเชื่อว่าเควินจะดูแลทุกคนได้ปู่และย่าเอ่ยถามถึงข่าวเควินหลานชายจากลูกน้อง เพราะเควินไม่มาหาเขาเลย ด้วยความคิดถึงหลานชายคนเดียวจึงให้คนเป็นย่าแกล้งป่วย"คิดถึงมันมากก็แกล้งป่วยสิ""แกล้งหรือไม่แกล้ง ฉันก็เหมือนคนป่วยอยู่แล้ว"คนแก่ทั้งสองเริ่มปลงและทำใจยอมรับมิราและยิ่งได้รู้ว่านางใจเด็ดและไม่ยอมแพ้ที่จะรักเควินก็ยิ่งรู้สึกชอบ เธอเหมือนย่าของเควินในตอนนั้น ตอนแรกย่าก็อยากได้เมติน่าคู่หมั้นเควินมากเพราะคิดว่าจะทำทุกอย่างได้เพื่อเควิน แต่จริง ๆ แล้วเธอ

  • แพ้รักคนใจร้าย   37

    . ลูกเควินนั่งดูหมอตรวจหญิงสาวด้วยความตื่นเต้น มิราเองก็พยายามส่งสายตาให้ชายหนุ่มออกไป ทว่าชายหนุ่มกลับไม่สนใจเธอเอาแต่จ้องมองบนจอ แต่พอเห็นภาพลูกหน้าจอทั้งสองคนก็เงียบไป เควินเอ่ยถามหมอขึ้นว่าเสียงหัวใจเป็นของใคร คุณหมอก็เอ่ยตอบว่า"เสียงของตัวเล็กครับ"เควินนั่งฟังเสียงหัวใจของลูกน้อยด้วยความรู้สึกที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เป็นครั้งแรกที่ดีใจจนแทบเก็บอารมณ์ไว้ไม่อยู่เควินฟังหมออธิบายวิธีดูแลเมียกับลูกอย่างตั้งใจ สงสัยอะไรก็ถามทำเอาคนเป็นแม่อย่างมิรารู้สึกใจเต้นแรงและไม่คิดว่ามาเฟียอย่างเขาจะสนใจลูกขนาดนี้ และนึกภาพไม่ออกเลยว่าเควินจะโกรธมากแค่ไหนถ้าเธอทำแท้งจริงๆเควินเอ่ยถามเพศลูกขึ้น"เพศอะไรครับ""น้องเป็นผู้ชายครับ"เควินพอรู้ว่าได้ลูกชายก็ดีใจมาก ๆ แต่ก็ยังคงเก็บอาการพออัลตราซาวด์เสร็จหมอก็เอ่ยถามมิราขึ้นทันที"ยังแพ้ท้องอยู่มั้ย""ก็มีบ้างค่ะ""แล้วมีวิธีที่ทำให้หายแพ้ไหม"เสียงมาเฟียหนุ่มเอ่ยถามขึ้นทันที สร้างความมึนงงให้คนเป็นหมอเป็นอย่างมากมิรามองหน้าชายหนุ่มแบบงง ๆ"นี่โง่หรือแกล้งโง่ กันแน่ใครจะรักษาอาการแพ้ท้องได้"มิราเอ่ยขึ้นด้วยท่าทีรำคาญ ทว่าหัวใจกลับเต้นแรงอย่างหนักที

  • แพ้รักคนใจร้าย   36

    36.มิราค่อย ๆ รู้สึกตัวตื่นก่อนจะนั่งคิดทบทวนเรื่องราวที่ผ่านมา เธอไม่ได้รู้สึกตกใจกับอาการของตัวเอง เพราะเธอมักจะเป็นแบบนี้อยู่บ่อย ๆมิรารู้สึกเครียดมาก ๆ และไม่รู้จะทำยังไงกับเรื่องนี้ ทำได้เพียงคิดว่าเธอนั้นไปทำชั่วอะไรไว้ตั้งแต่ชาติปางไหนทำไมมันถึงได้ซวยซ้ำซ้อนขนาดนี้"จะมีผัวทั้งทีก็เป็นผัวคนอื่นซะงั้น"มิราสบถขึ้นแต่พอพูดถึงผัวเธอก็มองหามาเฟียหนุ่ม ทว่ากลับไม่เจอแล้วก็มีเสียงใครบางคนมาเคาะประตูปู่กับย่าของมาเฟียหนุ่มตั้งใจแอบมาคุยกับเธอตอนที่เควินไม่อยู่ พร้อมกับบังคับเธอให้ทำตามข้อตกลง"เควินควรมีชีวิตที่ดีกว่านี้ เธอไม่เหมาะที่จะยืนข้างเควิน เธอมันอ่อนแอเกินไปที่สู้เพื่อเควิน ออกไปจากชีวิตหลานฉันซะ!""ทำไมฉันต้องทำตามที่พวกคุณต้องการนี่มันชีวิตของฉัน พวกคุณมีสิทธิ์อะไรมาสั่งให้ฉันไปจากเควิน" "ความปลอดภัยของครอบครัวเธอมั้ง ฉันจะบอกอะไรเธอให้นะคนที่จะเป็นเมียมาเฟียอย่างเควินจะต้องเป็นคนที่คู่ควร ดูแลตัวเองและลูกได้ ไม่เป็นภาระให้เควินเหมือนเธอ" "ยังไงเธอเองก็ไม่ได้รักหลานชายฉันอยู่แล้ว สู้เอาเงินไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ไม่ดีกว่าเหรอ ไม่ต้องมาเสี่ยงอันตราย ฉันจะให้เงิน

  • แพ้รักคนใจร้าย   35

    เช้าต่อมา...เมติน่าเดินย่างกรายเข้ามาในบ้านก่อนจะร่ำไห้ออกมาอย่างหนัก พร้อมกับเล่าถึงเหตุการณ์เมื่อวานให้คนเป็นปู่และย่าฟัง"เควินทิ้งหนูไว้ในงานทำหนูขายหน้ามากเลยค่ะ พ่อกับแม่โกรธมากที่รับรู้ว่าเควิน ทำร้ายหนูเมื่อวาน พวกท่านรับไม่ได้ที่เควินทำกับลูกสาวท่านแบบนี้ เควินทำแบบนี้ เท่ากับไม่ไว้หน้ากันเลยนะคะ"เมติน่ายังคงเล่าถึงเหตุการณ์เมื่อวานให้ปู่และย่าของมาเฟียหนุ่มได้รับรู้ มิราตื่นขึ้นมาในช่วงเช้าของวันในอ้อมกอดของชายหนุ่มเป็นเวลาหลายเดือนที่เธอไม่ได้นอนหลับเต็มอิ่มแบบนี้ มิราค่อย ๆ จับจ้องใบหน้าชายหนุ่มก่อนจะฝังจมูกลงที่แก้มของมาเฟียหนุ่มอย่างแผ่วเบาเพราะกลัวว่าเควินนั้นจะตื่น โดยไม่รู้เลยว่าเควินนั้นตื่นตั้งแต่เธอขยับตัวแล้ว"เป็นถึงนางแบบขโมยหอมแก้มคนอื่นแบบนี้มันไม่ดีนะ"เควินเอ่ยขึ้นทำเอามิราตาเบิกกว้างก่อนจะหยุดนิ่งไปชั่วขณะ เมื่อได้ยินเสียงทุ้มดังขึ้น "นายละเมอไปเองรึเปล่า"มิราเอ่ยขึ้นด้วยท่าทีเลิ่กลั่กก่อนจะรีบลุกเดิน ทว่ามาเฟียหนุ่มกลับดึงเธอเข้ามากอด พร้อมกับคร่อมร่างเธอเอาไว้ "จะไปไปไหน...ฉันยังไม่ได้เอา....คืนเธอเลยนะ"มาเฟียหนุ่มเอ่ยขึ้นก่อนจะเน้นคำ

  • แพ้รักคนใจร้าย   27

    ช่วงค่ำของวัน...มิรามาทานข้าวเย็นกับผู้จัดการสาว เธออยากออกมาเปิดหูเปิดตาบ้างหลังจากที่ใช้ชีวิตอยู่แต่ในบ้านมาเป็นเดือน ๆ แก้วไวน์ราคาแพงถูกยกขึ้นดื่มครั้งแล้วครั้งเล่า เพื่อดับความคิดภายในหัว คำพูดของชายหนุ่มยังคงก้องอยู่ในโสตประสาทของหญิงสาวตลอดเวลาเธอเริ่มคิดไปต่าง ๆ นานา และพยายามหักห้ามใจตัว

  • แพ้รักคนใจร้าย   19

    19.มิราก้มมองขนมปังแผ่นหนาที่ไหม้เกรียมบวกกับไข่ดาวที่เหมือนจะเป็นไข่ดำเสียมากกว่าด้วยความท้อแท้ในใจ ก่อนจะเอ่ยขึ้นปลอบโยนตัวเอง"แค่ราดซอดก็กินได้แล้ว"ในขณะที่เธอกำลังจะกัดกินขนมปังตรงหน้า อยู่ ๆ ลูกน้องคนของมาเฟียหนุ่มก็เดินเข้ามาหาเธอด้วยท่าทีเร่งรีบก่อนจะจ้องอาหารตรงหน้าเธอ"คุณมิราครับ น

  • แพ้รักคนใจร้าย   3

    แพ้ใจรักมาเฟียร้ายบทที่ 3 สายเปย์มิรานิ่งไปครู่หนึ่งเมื่อได้ยินคำพูดของเพื่อนทั้งสอง เมื่อเห็นสีหน้าของมิราไม่ค่อยดีนัก อลิซ จึงเอ่ยถามเพื่อนด้วยความเป็นห่วงเพราะมิราไม่เคยแสดงท่าทีแบบนี้ออกมาเลยสักครั้ง "เธอเป็นอะไรรึเปล่ามิ หรือว่าเธอไปมีเรื่องกับมาเฟียมาเหรอ"คำถามของเพื่อน ๆ ทำมิรานึกถึง

  • แพ้รักคนใจร้าย   บทยี่สิบเจ็ด

    บทที่ 27 ความรู้สึก หลายวันผ่านไป... มิรินยังคงทำงานตามปกติ เนื่องจากช่วงนี้ธุรกิจของพ่อเธอกำลังไปได้ดี เธอจึงต้องจัดสรรเวลามาดูแลคนเป็นพ่อ ในขณะที่เธอกำลังนั่งไถเฟซบุ๊กอยู่ ๆ สเตตัสของนานะก็เด้งขึ้นมา ทำเอาหญิงสาวใจแป้วไปครู่หนึ่ง NANA... ที่บ้านนี่ก็แปลกนะ มันหมดยุคคลุมถุงชนแล้วนะ จะให้

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status