LOGINเพราะถูกองค์กรลับสั่งเก็บ เธอถึงต้องปลอมเป็นสาวไซด์ไลน์ให้หนุ่มแปลกหน้า แต่พอหนีมาไกลขนาดนี้แล้ว ไหงหนุ่มคนนั้นถึงกลายมาเป็นเพื่อนข้างห้องเธอได้ล่ะเนี่ย!? ฟ่านลั่วซี สาวน้อยธรรมดาที่เผลอไปสมัครงานเป็นสายลับไซด์ไลน์ให้องค์กรลับอย่างเป่ย แต่เพราะดันทำภารกิจแรกพลาด จึงต้องถูกคนของเป่ยวางยาและสั่งเก็บ สุดท้าย... จึงต้องหนีไปกบดานไกลถึงเมืองชิงสุ่ย เจียงซือหยาง ลูกชายคนเล็กของตระกูลเจียงที่ยอมลงทุนลาออกจากการเป็นตำรวจ เพื่อออกมาตามล่าเป่ยด้วยกำลังและทุนของตระกูลตัวเอง ด้วยสายรายงานเบาะแสของเป่ยว่าอยู่ที่ชิงสุ่ย เขาจึงไม่รอช้า เร่งรุดไปวางกับดักที่นั่นก่อนล่วงหน้า แต่ไม่รู้ว่ากับดักที่ต้องการวางล่อเป่ย กลายเป็นกับดักใจไปได้ยังไง!? จากคนข้างห้องกลายเป็นคนข้างใจ... จากสายสืบกลายเป็นสายเปย์... จากสาวไซด์ไลน์ในคืนนั้นกลายมาเป็นภรรยาสาวที่เขายอมทุ่มหมดหน้าตัก!
View Moreท่ามกลางค่ำคืนอันเงียบสงบของเมืองชิงสุ่ย พื้นที่บนดาดฟ้ากว้างขวางของเรือนริมน้ำตระกูลหลินกลับถูกเนรมิตให้กลายเป็นลานสังสรรค์ขนาดเล็กที่อบอวลไปด้วยกลิ่นหอมหวนชวนให้น้ำลายสอของหม่าล่าปิ้งย่าง สูตรเด็ดเผ็ดร้อนประจำท้องถิ่นอันเป็นเอกลักษณ์เจียงซือหยาง ในคราบแฟนหนุ่มสายเปย์ จัดการสั่งการให้คนสนิทตระเตรียมวัตถุดิบเลิศรสทุกอย่างที่เขาและฟ่านลั่วซีเคยได้นั่งล้อมวงปิ้งกินด้วยกันในวันวานอย่างครบถ้วน ด้วยกำลังใจที่เต็มเปี่ยมทั้งเนื้อแกะส่วนที่นุ่มที่สุดเสียบไม้โรยด้วยผงเครื่องเทศรสจัดจ้าน ผักกาดขาวหวานฉ่ำที่ชโลมด้วยซอสสูตรลับ และลูกชิ้นปลาเนื้อเด้งดึ๋งสู้ฟัน เจียงซือหยางถึงกับสลัดคราบคุณชายหมื่นล้านทิ้งไป มายืนหยัดอยู่หน้าเตาถ่านที่กำลังคุโชน ก้มหน้าก้มตาพัดวีเปลวไฟและพลิกไม้ปิ้งย่างกลับไปกลับมาด้วยความชำนาญท่วงท่าของเขานั้นช่างดูคล่องแคล่วและเป็นธรรมชาติราวกับทำมาแล้วนับพันครั้ง จนชิงซูเหยาที่นั่งสังเกตการณ์อยู่ข้าง ๆ ถึงกับต้องหันไปกระซิบกระซาบพลางหัวเราะคิกคักกับสามีว่าน้องชายคนเล็กของเขานั้นดูท่าจะมีความพรสวรรค์และเหมาะกับอาชีพพ่อค้าปิ้งย่างริมทางมากกว่าการเป็นตำรวจ
ทันทีที่บานประตูห้องหมายเลขสามศูนย์ห้าปิดสนิทลง ความเงียบสงัดภายในห้องพักก็ดูคุ้นตาฟ่านลั่วซีอย่างประหลาด ราวกับเธอเคยอยู่ที่นี่มาก่อนเธอค่อย ๆ ทอดน่องก้าวเดินไปตามผืนพรม ทุกสัมผัสใต้ฝ่าเท้านั้นช่างคุ้นชินเสียจนน่าประหลาดใจ ปลายนิ้วเรียวสวยค่อย ๆ ลากผ่านพนักพิงเก้าอี้ไม้แกะสลักและขอบโต๊ะไม้ที่ยังคงแวววาวจากการทำความสะอาดและดูแลรักษาอย่างดีบรรยากาศรอบกายเหมือนเดิมไม่ผิดเพี้ยน ทุกตำแหน่งที่ตั้งของแจกันหรือแม้แต่ทิศทางของแสงที่ลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาช่างดูประจวบเหมาะทุกอย่างดูคุ้นเคยและคุ้นชินจนเธอไม่สามารถให้คำตอบกับตัวเองได้...เธอเคยอยู่ที่นี่เหรอ? แต่ในความทรงจำของเธอ เธอไม่เคยมาที่ชิงสุ่ยเลยนะ...แต่ทว่า ในท่ามกลางความคุ้นชินที่รู้สึกนั้น กลับมีความรู้สึกสายหนึ่งไหลพล่านขึ้นมาในอก มันเป็นความอบอุ่นที่ปนเปไปกับความวาบหวามลึกลับที่เธอไม่สามารถอธิบายเป็นคำพูดได้ภาพหลอนบางอย่างเริ่มก่อตัวขึ้นในมโนสำนึกอย่างพร่าเลือนราวกับม้วนฟิล์มหนังเก่า ๆ ที่ถูกนำมาฉายซ้ำ เธอเริ่มมองเห็นเงาร่างของผู้ชายคนหนึ่งที่วนเวียนอยู่ภายในห้องนี้อย่างชัดเจนขึ้นเรื่อย
ทันทีที่ทีมแพทย์แจ้งผลการตรวจอย่างเป็นทางการว่าอาการโดยรวมของฟ่านลั่วซี มีการตอบสนองที่น่าพึงพอใจจนไม่จำเป็นต้องอยู่เฝ้าสังเกตอาการภายใต้การดูแลของโรงพยาบาลเจียงอันกั๋วอีกต่อไปเจียงซือหยางก็ไม่รอช้าที่จะทำหน้าที่สารถีและคนรับใช้กิตติมศักดิ์ เขาจัดการเก็บเสื้อผ้าข้าวของยัดใส่กระเป๋าเดินทางรุ่นพรีเมียมอย่างกระฉับกระเฉง ทั้งของตัวเขาเอง ของพี่ชายคนโต พี่สะใภ้ และที่สำคัญที่สุดคือของแฟนสาวตัวจริงที่ลืมเขาไปเรียบร้อยทว่าการตรากตรำจัดกระเป๋าพะรุงพะรังนั้น ยังไม่ทำให้เขารู้สึกเหนื่อยทางกายได้เท่ากับความหน่ายใจที่ต้องทนเห็นภาพบาดตาบาดใจผ่านกระจกมองหลังของรถยนต์ตลอดการเดินทางเจียงอวี้เฉิง พี่ชายคนโตที่รับบทบาทเป็นแฟนหนุ่มนั่งอยู่เบาะหลัง โดยมีฟ่านลั่วซีเกาะเกี่ยวแขนแกร่งไว้แน่นหนา เธอโถมตัวเข้าหาเขาไม่ยอมห่างราวกับกลัวว่าหากคลายมือเพียงเสี้ยววินาที ชายคนรักจะอันตรธานหายไปต่อหน้าต่อตาอีกครั้งในขณะที่เบาะหน้าข้างคนขับนั้นคือ ชิงซูเหยา พี่สะใภ้ผู้รื่นเริง เธอไม่ได้มีท่าทีทุกข์ร้อนหรือขุ่นเคืองใจแม้แต่น้อย กลับนั่งทอดอารมณ์อย่างสุนทรีย์พลางหยิบลิปสติกขึ้นมาแต่งแต้
บรรยากาศภายในห้องพักฟื้นเริ่มจะกลายเป็นคณะตลกเข้าไปทุกที เมื่อพี่ชายที่เหลืออีกสามคนของตระกูลเจียงอย่าง เจียงจื้อรุ่ย เจียงเทียนอวี่ และเจียงอันหมิง พากันเดินเรียงแถวเข้ามาสมทบเจียงอวี้เฉิงจึงรีบทำหน้าที่พี่ใหญ่ด้วยการแนะนำตัวน้องชายทีละคนให้คนป่วยบนเตียงได้รู้จัก“เสี่ยวซี... ส่วนนี่ก็น้องชายของพี่อีกสามคนนะ เจียงจื้อรุ่ย เจียงเทียนอวี่ แล้วก็เจียงอันหมิง...”ฟ่านลั่วซีที่นั่งพิงหมอนอยู่บนเตียงพยักหน้ารับรู้อย่างมีมารยาท เธอส่งยิ้มอ่อนหวานให้พี่ชายทั้งสามเพียงชั่วครู่ ก่อนจะรีบหันขวับกลับไปคว้าแขนเสื้อของเจียงอวี้เฉิงแล้วเอนศีรษะซบไหล่อย่างออดอ้อนทันที“ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ... แต่พี่เฉิงคะ หนูว่าพี่พาพวกเขาไปนั่งเล่นที่ห้องรับแขกก่อนดีไหมคะ หนูอยากอยู่กับพี่แค่สองคนจังเลย พี่ไม่รู้หรอกว่าตอนหนูสลบไปหนูฝันถึงพี่มากแค่ไหน”“อุ๊บ!” เสียงหลุดขำของพี่ชายทั้งสามดังขึ้นพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย พวกเขาพากันเดินเลี่ยงมานั่งล้อมวงที่โซฟามุมห้อง ก่อนจะหันไปขยิบหูขยิบตาใส่เจียงซือหยางที่ยืนกำมือจนหมัดสั่นอยู่ปลายเตียง
reviews