Partager

7 ไม่รู้จะเริ่มยังไง

Auteur: Duangkwan
last update Date de publication: 2026-02-11 10:36:06

หนึ่งเดือนต่อมา

เป็นเวลาหนึ่งเดือนกับการที่ณินามาอยู่กับธามไท ทุกอย่างในแต่ละวันดำเนินไปเหมือนเดิมคือเมื่อทั้งสองตื่นเช้ามาก็อาบน้ำแต่งตัวและออกไปทำงาน ธามไทจะไม่ทานอาหารเช้าที่บ้านเพราะเขาจะไปทานที่บริษัทตอนเที่ยงทีเดียว เพราะตอนเช้าเขาไม่อยากกินอะไร ดังนั้นณินาจึงไม่ต้องทำอาหารให้เขาทาน ทว่าตอนเย็นเธอต้องทำอาหารเนื่องจากว่าทุกเย็นเขาจะกลับมาทานที่บ้านทุกวัน

เมื่อครั้งนั้นที่เธอลืมหยิบเสื้อผ้าเข้าไปใส่ในห้องน้ำ หลังจากนั้นมาเธอก็ไม่เคยลืมหยิบเสื้อผ้าเข้าไปใส่ในห้องน้ำอีกเลย เพราะกลัวว่าจะเป็นเหมือนกับวันนั้นอีก

ตอนเย็น

เมื่อณินาออกมาจากที่ทำงานก็รีบกลับบ้านเลยเพราะเธอต้องมาจัดเตรียมอาหารเอาไว้ให้เขารับประทานเวลาเขากลับมาถึงบ้าน

เมื่อณินาเดินเข้ามาภายในบ้านได้ไม่นานพลันโทรศัพท์ของเธอก็มีเสียงเรียกเข้ามา เธอหยิบออกมาดูเมื่อเห็นว่าเป็นเขาจึงกดรับสายทันที

'ค่ะคุณธามไท'

'วันนี้ฉันจะไม่ไปกินข้าวเย็นที่บ้านนะ เพราะฉันมีนัดไปกินข้าวกับเพื่อน'

'ค่ะ' จากนั้นเขาก็กดวางสายทันที ก่อนที่ณินาจะสาวเท้าขึ้นชั้นบนไป

ร้านอาหารหรูแห่งหนึ่ง 20.45 น.

ด้านธามไทกับมัทนา

วันนี้มัทนาที่เป็นเพื่อนของธามไทตั้งแต่สมัยเรียนอยู่มอปลายได้นัดเขามารับประทานอาหารด้วยกัน ธามไทก็ไม่ได้ขัดอะไร เพราะบ่อยครั้งเขากับมัทนาจะนัดมาทานข้าวกันบ่อยๆตามประสาเพื่อนที่เรียนด้วยกันมาหลายปี

"ก่อนกลับบ้านเดี๋ยวเราแวะหาอะไรดื่มกันดีกว่าไหมธาม" หลังจากที่ทั้งสองรับประทานอาหารกันเสร็จแล้ว มัทนาที่นั่งฝั่งตรงข้ามร่างสูงก็เอ่ยปากชวนเขาออกไป

มัทนาชอบธามไทมานานหลายปีแล้ว เธอชอบเขาตั้งแต่เรียนอยู่มอสี่มาจนถึงปัจจุบัน พอรู้ว่าเขาเลิกกับแฟนแล้วเธอจึงอยากสานสัมพันธ์กับเขาต่อ เธอไม่ได้หวังเงินทองจากเขาหรอก เธอชอบตัวตนของเขาจริงๆ ต่อให้เขาไม่ได้เป็นคนร่ำรวยเธอก็ชอบเขา

สิ่งแรกที่เธอชอบเขาซึ่งแน่นอนอยู่แล้วว่าเพราะเขาหล่อและมีเสน่ห์น่าหลงใหล ร่างของเขาสูงโปร่งหุ่นดีและผิวขาวเนียน บุคลิกภาพของเขาที่ไม่ว่าเขาจะเดินจะนั่งหรือจะทำอะไรก็ดูดีไปหมดจนทำเอาเธอใจสั่นรัวเมื่อได้ใกล้ชิดเขา เหตุที่เธอนัดให้เขามาทานข้าวบ่อยๆก็เพราะเธออยากมองใบหน้าหล่อเหลามีเสน่ห์ของเขา ยิ่งดูยิ่งหล่อ มองนานแค่ไหนเธอก็ไม่เบื่อเลย

"เอาไว้ครั้งต่อไปดีกว่านะมัท" วันนี้เขาไม่อยากไปต่อที่ไหน เพราะเวลานี้เป็นเวลาที่สมควรจะต้องกลับบ้านแล้ว

"เอางั้นก็ได้ แต่ครั้งต่อไปมัทหวังว่าธามจะไม่ปฏิเสธมัทนะ"

"ผมไม่ปฏิเสธมัทแน่นอน งั้นเรากลับกันเถอะมัท" จากนั้น ทั้งสองก็พากันออกจากร้านไปขึ้นรถของตัวเอง ก่อนจะกลับบ้านไป

บ้านธามไท เวลา 21.50 น.

เมื่อชายหนุ่มเปิดประตูเข้ามาในห้องนอนก็เห็นว่าคนที่มาทำหน้าที่แม่ของลูกได้หลับไปแล้ว พลางคิดในใจว่าทำไมคืนนี้เธอถึงหลับเร็วจัง หนึ่งเดือนที่ผ่านมาเขาจะเห็นเธอหลับเกือบห้าทุ่มทุกคืน ไม่เคยมีคืนไหนที่เธอจะหลับก่อนสี่ทุ่ม

ร่างสูงจ้องมองไปยังร่างบอบบางอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะเข้าไปอาบน้ำแล้วออกมาสวมใส่เสื้อผ้าและขึ้นเตียงนอน ธามไทหันไปมองคนตัวเล็กที่นอนอยู่พลางคิดในใจว่านี่ก็เป็นเวลาหนึ่งเดือนแล้วที่เธอมาอยู่กับเขา แต่ทว่าเขายังไม่ได้คิดจะทำเรื่องนั้นกับเธอเลย เขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเขาถึงไม่คิดที่จะทำเรื่องนั้นกับเธอ หรืออาจจะเป็นเพราะว่าเขาไม่ได้มีความรู้สึกสนิทกับเธอก็เลยไม่อยากทำ เพราะไม่รู้จะเริ่มยังไงดี ไม่รู้จะพูดกับเธอยังไง ถึงเธอจะมาอาศัยอยู่ในบ้านของเขาสิบสามปีแล้วแต่เขาก็ไม่ได้สนิทกับเธอ เพราะที่ผ่านมาเขาไม่เคยชวนเธอคุยสักครั้งและเขาก็ไม่ได้สนใจที่จะคุยกับเธอด้วย

ทันใดนั้นอยู่ๆเขาก็ฉุกคิดอะไรได้บางอย่าง

หรือว่าเขาจะอยู่กับเธอไปแบบนี้สักห้าหกเดือนโดยไม่ต้องมีอะไรกัน แล้วทีนี้ค่อยบอกคุณย่าว่าทำยังไงเธอก็ไม่ท้องสักที

เมื่อคิดได้อย่างนั้นธามไทจึงละสายตาจากร่างเล็กที่นอนอยู่ ก่อนที่ไม่นานเขาจะผล็อยหลับไปอย่างง่ายดาย

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • แม่ของลูกที่เขาไม่ปรารถนา   26 มั่นใจ | ไม่ทำให้ผิดหวัง (จบ)

    บริษัทธามไททันทีที่รถหรูของธามไทเคลื่อนตัวเข้ามาจอดในลานจอดส่วนตัว มัทนาที่มารอเขาอยู่นานแล้วก็สาวเท้าเข้ามาหายังร่างสูงของคนที่ตัวเองรักอย่างว่องไว เมื่อธามไทลงจากรถมัทนาก็เอ่ยถามทันที"ที่ผู้หญิงคนนั้นพูดเป็นความจริงหรือเปล่าธาม" ถามด้วยน้ำเสียงไม่พอใจเจือไว้ด้วยความฉุนเฉียว"ณินาเป็นแม่ของลูกผมจริง" ตอบด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง"ธามไปได้กับเขาตอนไหน""เรื่องนั้นไม่ใช่เรื่องที่มัทจะต้องรู้ เพราะมันเป็นเรื่องส่วนตัวของผมกับณินา""หรือว่าผู้หญิงคนนั้นให้ท่าธามจนธามต้องมีอะไรกับเขา" เมื่อได้ยินที่มัทนาพูดไปถึงคนตัวเล็กให้เสียหายเขาจึงหัวร้อนในทันที ก่อนจะพูดออกไปด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ"หยุดพูดถึงณินาแบบนั้นเด็ดขาด เพราะณินาไม่มีนิสัยแบบนั้น ณินาไม่เคยคิดจะจับผมโดยใช้ร่างกายเข้าแลก ณินาไม่เหมือนผู้หญิงบางคนที่แอบใส่ยาปลุกเซ็กส์ในแก้วเหล้าของผู้ชายที่ตัวเองรักเพื่อให้มีอะไรกับตัวเอง" ธามไทพูดปกป้องคนตัวเล็กพลางจ้องหน้าคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าด้วยแววตาเรียบนิ่ง"..." มัทนาถึงกับชะงักงันไม่กล้าพูดต่อ พลางคิดว่าเขาคงรู้แล้วสินะว่าเธอแอบใส่ยาปลุกเซ็กส์ในแก้วเหล้าของเขา"หึ คนที่ทำแบบนั้นมันโง่มากเลยนะ คง

  • แม่ของลูกที่เขาไม่ปรารถนา   25 พร้อมจะให้

    เพ้นท์เฮ้าส์ วันต่อมาตอนนี้ธามไทกับณินาก็ได้ย้ายเข้ามาอยู่ในเพ้นท์เฮาส์ขนาดใหญ่และกว้างขวางที่อยู่ชั้นบนสุดของคอนโดหลังนี้เป็นที่เรียบร้อยแล้วหลังจากที่ธามไทนำเสื้อผ้าของตัวเองและของณินาเข้าตู้เสร็จเรียบร้อยแล้ว จากนั้นเขาจึงมาหย่อนตัวนั่งบนโซฟาหนังราคาแพงที่คนตัวเล็กนั่งอยู่แล้วเอ่ยถามออกไป"เธอชอบห้องนี้ไหม""ชอบค่ะ สำหรับณินาไม่ว่าที่ไหนณินาก็ชอบทั้งนั้นแหละค่ะ" ระบายยิ้มอ่อน"ฉันชอบที่เธอเป็นคนแบบนี้แหละ""..." เขาชอบที่เธอเป็นแบบนี้ แบบไหนเหรอ ณินาคิดในใจ"เธอไม่เคยเรียกร้องอะไรจากฉันเลย ทั้งที่ฉันพร้อมจะให้เธอ""ณินาไม่เคยรู้สึกว่าอยากได้ของคนอื่น ณินาพอใจในสิ่งที่ตัวเองมีค่ะ" ยิ้มบางๆ ก่อนที่เรียวปากหยักได้รูปจะเอ่ยขึ้น"เธอยังจำได้ใช่ไหมที่ฉันเคยบอกว่าเธอจะเป็นได้แค่แม่ของลูกเท่านั้น" เขาแกล้งถามพร้อมรอยยิ้มอ่อน"ณินายังไม่ลืมค่ะ เรื่องนั้นณินายังจำได้อยู่เสมอ""แล้วไม่อยากเป็นมากกว่าแม่ของลูกเหรอ" ยิ้มล้อ"มากกว่าแม่ของลูกคือภรรยาของคุณน่ะเหรอคะ""อืม""ไม่ค่ะ""ทำไม""เพราะคุณเคยบอกว่าถึงคุณจะมีลูกกับณินา แต่ต่อไปคุณก็ต้องแต่งงานกับคนที่คุณรัก และหลังจากนั้นคุณกับคนรักจะช่

  • แม่ของลูกที่เขาไม่ปรารถนา   24 ไม่ทิ้ง

    เมื่อธามไทป้อนผลไม้ให้เธอเสร็จแล้ว จากนั้นเขาก็เอาของกินที่ซื้อมาใส่ในจาน ณินาที่ได้กลิ่นอาหารก็ถึงกับออกอาการพะอืดพะอม ใบหน้าหล่อที่กำลังจะทานอาหารเมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กมีอาการเหมือนจะอาเจียนก็ลุกขึ้นมาหย่อนตัวนั่งลงข้างเธอแล้วเอ่ยถามด้วยความใส่ใจ"คลื่นไส้เหรอ""ค่ะ" ตอบพลางมือเรียวโบกกลิ่นอาหารที่โชยเข้ามาในจมูกที่ตอนนี้ไม่ถูกกับกลิ่นของกินเอาเสียเลย"คลื่นไส้เพราะได้กลิ่นอาหารใช่ไหม""อื้อ" พยักหน้าแล้วยกมือขึ้นปิดจมูกเพราะไม่อยากได้กลิ่นอาหารที่เธอรู้สึกว่ามันเหม็นมาก"เดี๋ยวฉันจะเอาไปทิ้งเดี๋ยวนี้แหละ""ไม่ต้องเอาไปทิ้ง คุณกินเถอะ ณินาจะอดทนค่ะ" เอามือที่ปิดจมูกออกแล้วบอกออกไป จากนั้นจึงปิดจมูกต่อธามไทที่เห็นอาการของเธอจึงลุกไปหยิบของกินแล้วเอาออกไปทิ้งในถังขยะที่อยู่นอกห้องและกลับเข้ามา"หายเหม็นหรือยัง""หายแล้วค่ะ" ตอบด้วยสีหน้าแช่มชื่นขึ้นเมื่อไม่ได้กลิ่นอาหารที่เธอไม่ชอบเอาเสียเลยเมื่อได้กลิ่น"พรุ่งนี้ฉันจะให้เธอย้ายขึ้นไปอยู่เพ้นท์เฮ้าส์""เพ้นท์เฮ้าส์คืออะไรคะ" ถามด้วยสีหน้าสงสัยอยากรู้"เพ้นท์เฮ้าส์คือห้องที่อยู่ชั้นบนสุดของคอนโด มันจะมีขนาดห้องใหญ่และกว้าง แค่ห้องเดียว

  • แม่ของลูกที่เขาไม่ปรารถนา   23 พ่อของลูก

    หลายวันต่อมาเป็นเวลาห้าวันแล้วที่ณินามีอาการแพ้ท้องซึ่งอาการค่อนข้างหนักพอสมควร ในแต่ละวันเธอจะอาเจียนราวสี่ถึงห้ารอบจนไม่มีเรี่ยวแรงแม้แต่จะลุกขึ้นจากที่นอน แม้แต่น้ำเธอก็ยังกลืนไม่ลง กินอะไรเข้าไปก็อาเจียนออกมาหมด ดังนั้นสิ่งที่ทำได้คือต้องนอนอย่างเดียว เพราะถ้านอนอาการคลื่นไส้จะไม่รุนแรงมากนัก แต่เมื่อไหร่ที่เธอลุกออกจากที่นอนก็รู้สึกคลื่นไส้ในทันที ซึ่งมันรู้สึกทรมานมากห้าวันมานี้ธามไทไม่ได้โทรหาณินาเลย แต่เธอก็พอจะเข้าใจได้ว่าเขาต้องอยู่เฝ้าเพื่อนสาวเพราะเพื่อนของเขาไม่มีญาติที่ไหนเลย แต่เธอก็อดน้อยใจเขาไม่ได้อยู่ดี และคิดว่าในระยะเวลาห้าวันเขาไม่คิดจะโทรมาหาเธอบ้างเลยเหรอ หรือส่งข้อความมาบอกก็ยังดี แต่ก็ช่างเถอะ เพราะเธอไม่ได้มีความสำคัญอะไรขนาดนั้นที่เขาต้องมาสนใจ เมื่อคิดได้อย่างนั้นเธอจึงรู้สึกปลงไปกับสิ่งที่เป็น พลางคิดในใจว่าตนเป็นที่พึ่งที่แห่งตนจะดีที่สุด ด้านธามไทกับมัทนาหลังจากที่มัทนานอนรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาลเป็นเวลาห้าวัน วันนี้หมอก็อนุญาตให้มัทนาออกจากโรงพยาบาลได้ และธามไทก็ไปส่งมัทนาที่คอนโด จากนั้นเขาก็กลับมาหาณินาที่คอนโดทันทีในระยะเวลาห้าวันที่ธามไทต้องอยู่

  • แม่ของลูกที่เขาไม่ปรารถนา   22 รอแล้วรอเล่า

    'ว่าไงมัท' ก่อนที่เสียงของมัทนาจะพูดเข้ามาในสายด้วยน้ำเสียงตื่นตกใจ"ธามมารับมัทหน่อยสิ มัทขับรถชนท้ายรถคนอื่น รถคันหน้าเกิดเบรคกะทันหัน แล้วทีนี้มัทจึงเบรคไม่ทัน""ตอนนี้มัทอยู่ไหน""ตอนนี้มัทอยู่ถนนxxx""งั้นผมจะไปเดี๋ยวนี้แหละ""ธามรีบมาเร็วๆนะ มัทกลัว""ได้ๆ" รับคำเสร็จนิ้วหนาก็กดวางสายแล้วลุกไปชำระล้างร่างกายในห้องน้ำและออกมาสวมใส่เสื้อผ้าที่เขาโทรไปบอกลูกน้องที่บ้านให้เอามาให้เมื่อตอนกลางวัน จากนั้นจึงหันบอกกับณินาที่นั่งอยู่บนเตียง"เสร็จธุระเรื่องของมัทแแล้ว ฉันจะรีบกลับมา""ค่ะ" จากนั้น ร่างสูงก็ออกจากคอนโดไปขึ้นรถหรูแล้วขับมุ่งหน้าไปยังที่เกิดเหตุทันทีที่ธามไทลงจากรถมามัทนาก็โผเข้าสวมกอดร่างสูงทันทีด้วยความตื่นกลัวกับเหตุการณ์ที่เธอไม่เคยเจอมาก่อน จากนั้นธามไทก็จัดการเคลียร์ปัญหาให้มัทนาจนแล้วเสร็จ ก่อนที่เขาจะพาหญิงสาวไปส่งที่คอนโดคอนโดมัทนา"มัทขอบใจธามมากนะที่ช่วยเหลือมัท" เมื่อรถหรูของธามไทเคลื่อนตัวเข้ามาจอดยังหน้าคอนโดของมัทนา เธอก็หันบอกกับร่างสูงที่นั่งอยู่หลังพวงมาลัย"ไม่เป็นไรหรอกมัท เราเป็นเพื่อนกันมานานแล้ว ไม่ว่ามัทจะเดือดร้อนเรื่องอะไรผมก็ยินดีช่วยอยู่แล้ว"

  • แม่ของลูกที่เขาไม่ปรารถนา   21 ฉันชอบ NC18+

    ใบหน้าหล่อมุดเข้าไปยังกลางใจสาวพลางแลบลิ้นออกมาเลียปุ่มกระสันจนทำเอาร่างบอบบางถึงกับห่อไหล่และแขม่วหน้าท้องด้วยความรู้สึกเสียวสยิวมากๆอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ที่เขาเคยทำมามันก็เสียวมากอยู่แล้ว แต่พอเขาทำแบบนี้มันเสียวมากจนไม่สามารถเปรียบกับอะไรได้"อ๊า ซี้ด"ลิ้นร้อนที่ไม่เคยได้สัมผัสกับกลีบกุหลาบของใครมาก่อนดูดเลียกลีบอวบอิ่มอย่างนุ่มนวลจนทำเอาร่างบอบบางแอ่นเนินสาวเข้าหาปากหนาที่กำลังมอบความสุขให้เธอ ลิ้นหนากระหวัดเลียไปทั่วร่องกลีบสีหวานอย่างช่ำชองเหมือนกับว่าตัวเองเคยทำมาแล้วหลายครั้งอย่างนั้นแหละทั้งที่เพิ่งได้ทำวันนี้นี่เอง ปลายลิ้นร้อนตวัดขึ้นลงซ้ำๆอยู่อย่างนั้นจนทำให้ร่างเล็กจำต้องอ้าขาออกไปให้กว้างอีกเพราะความเสียวซ่านนั้นมันมากเหลือเกิน"อื้อ อ๊า" เสียงหวานส่งเสียงร้องครางออกมาอย่างมีความสุข ตอนนี้ในสมองของเธอขาวโพลนไปหมด อีกทั้งในท้องของเธอเหมือนกับว่ามีผีเสื้อนับร้อยตัวบินวนอยู่ในนั้นลิ้นนุ่มของธามไทยังคงเลียต่อไปอย่างขยันขันแข็งจนตอนนี้มีน้ำสีใสไหลออกมาจากร่องสีสวยในจำนวนมากมายจนทำให้มีเสียงความฉ่ำแฉะที่กระทบกับปลายลิ้นดังออกมาอย่างชัดเจนแผล่บ! แจ๊ะ! แจ๊ะ!"อ๊า เร็วหน่อ

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status