Share

บทที่ 1604

Author: อี้ซัวเยียนอวี่
ในแคว้นตงซาน

ถานไถเหยี่ยนกำลังฟังรายงานจากทหาร

“ท่านกุนซือ! กองทัพฉียึดครองหนานเจียงแล้ว ท่านอ๋อง...เขาถูกสังหารแล้ว!”

เมื่อแม่ทัพคนอื่น ๆ ได้ยินข่าวต่างก็โศกเศร้า

“ท่านกุนซือ! พวกเราต้องล้างแค้นให้ท่านอ๋อง!”

“ท่านกุนซือ โปรดอนุญาตให้ข้านำทัพกลับหนานเจียง และสังหารกองทัพฉีเหล่านั้นให้สิ้นซาก!”

พวกเขาล้วนเป็นชาวหนานเจียง ไม่อาจทนเห็นกองทัพฉียึดครองแคว้นของตนได้

ยอมละทิ้งการคุ้มกันแคว้นตงซาน ก็ต้องกลับไป

ถานไถเหยี่ยนนั่งอยู่ประจำที่ ด้วยแววตาโศกเศร้า

“เป็นข้าที่วางแผนผิดพลาด ประเมินกำลังรบของกองทัพฉีต่ำเกินไป”

แม่ทัพผู้หนึ่งในนั้นถามว่า

“ท่านกุนซือ ท่านว่าพวกเราควรจะทำอย่างไรต่อไป? ข้าเชื่อฟังท่านทุกอย่าง!”

เขาเชื่อมั่นว่า ถานไถเหยี่ยนจะนำพวกเขากลับไปสู้รบที่หนานเจียง และชิงแผ่นดินที่เสียไปกลับคืนมาได้

ทว่า ถานไถเหยี่ยนเอ่ยต่อทันที

“หยุดเคลื่อนทัพ ถึงจะเป็นกลยุทธ์ที่ดีที่สุด”

เหล่าแม่ทัพมองหน้ากันด้วยความงุนงง จากนั้นก็พากันโต้แย้ง

“ไม่ได้นะท่านกุนซือ! ก็เห็นอยู่ว่ากองทัพฉียึดครองแผ่นดินเรา เหตุใดถึงไม่ตอบโต้?”

ถานไถเหยี่ยนสั่งการโดยไม่เปิดโอกาสให้หารือ

“พวกเรามีกำลังทห
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย   บทที่ 1605

    เวยเฉียงเป็นห่วงสุขภาพของพี่หญิง เหนือกว่าทุกสิ่งนายหญิงเฟิ่งก็เช่นเดียวกัน พยายามเกลี้ยกล่อมนางให้พักฟื้นอีกสักระยะทว่า เรื่องที่เฟิ่งจิ่วเหยียนตัดสินใจแล้ว พวกนางก็ไม่อาจเกลี้ยกล่อมได้บุตรชายสองคน นางจะทิ้งไว้ที่แคว้นซีหนี่ว์หากหนานฉีพ่ายแพ้จริง ๆ มือของถานไถเหยี่ยนคงเอื้อมมาไม่ถึงแคว้นซีหนี่ว์ในทันที เด็กทั้งสองยังพอมีโอกาสหนีเอาชีวิตรอดได้เหล่าองครักษ์ที่ติดตามนางมายังแคว้นซีหนี่ว์ ทุกคนก็ถูกทิ้งไว้เพื่อปกป้ององค์ชายทั้งสองนางพาอู๋ไป๋ไปเพียงคนเดียวเท่านั้นแม้พี่หญิงจะไม่ได้เปิดเผยสิ่งใด แต่เฟิ่งเวยเฉียงก็พอรับรู้ได้ถึงความหวาดหวั่นคล้ายสถานการณ์ตึงเครียดบางอย่างกำลังจะเกิดขึ้นครั้นถึงเวลาจากลา เฟิ่งเวยเฉียงจึงเอ่ยถาม“พี่หญิง หนานฉีจะโจมตีแคว้นตงซานแล้วใช่หรือไม่?”เฟิ่งจิ่วเหยียนไม่ได้ตอบอย่างชัดเจน เพียงแต่กำชับนาง“ต้องทุ่มเทสุดความสามารถของเจ้า เพื่อปกป้องแคว้นซีหนี่ว์ไว้“มันไม่เพียงเป็นคำฝากฝังของเสด็จป้า แต่ในใต้หล้านี้ ที่นี่ยิ่งเป็นแผ่นดินที่เป็นของสตรีโดยเฉพาะ”เฟิ่งเวยเฉียงพยักหน้า“ข้ารู้ ความหมายของพี่หญิง ข้าเข้าใจทุกอย่าง!“พี่หญิง ข้าจะปกป้องอ

  • แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย   บทที่ 1604

    ในแคว้นตงซานถานไถเหยี่ยนกำลังฟังรายงานจากทหาร“ท่านกุนซือ! กองทัพฉียึดครองหนานเจียงแล้ว ท่านอ๋อง...เขาถูกสังหารแล้ว!”เมื่อแม่ทัพคนอื่น ๆ ได้ยินข่าวต่างก็โศกเศร้า“ท่านกุนซือ! พวกเราต้องล้างแค้นให้ท่านอ๋อง!”“ท่านกุนซือ โปรดอนุญาตให้ข้านำทัพกลับหนานเจียง และสังหารกองทัพฉีเหล่านั้นให้สิ้นซาก!”พวกเขาล้วนเป็นชาวหนานเจียง ไม่อาจทนเห็นกองทัพฉียึดครองแคว้นของตนได้ยอมละทิ้งการคุ้มกันแคว้นตงซาน ก็ต้องกลับไปถานไถเหยี่ยนนั่งอยู่ประจำที่ ด้วยแววตาโศกเศร้า“เป็นข้าที่วางแผนผิดพลาด ประเมินกำลังรบของกองทัพฉีต่ำเกินไป”แม่ทัพผู้หนึ่งในนั้นถามว่า“ท่านกุนซือ ท่านว่าพวกเราควรจะทำอย่างไรต่อไป? ข้าเชื่อฟังท่านทุกอย่าง!”เขาเชื่อมั่นว่า ถานไถเหยี่ยนจะนำพวกเขากลับไปสู้รบที่หนานเจียง และชิงแผ่นดินที่เสียไปกลับคืนมาได้ทว่า ถานไถเหยี่ยนเอ่ยต่อทันที“หยุดเคลื่อนทัพ ถึงจะเป็นกลยุทธ์ที่ดีที่สุด”เหล่าแม่ทัพมองหน้ากันด้วยความงุนงง จากนั้นก็พากันโต้แย้ง“ไม่ได้นะท่านกุนซือ! ก็เห็นอยู่ว่ากองทัพฉียึดครองแผ่นดินเรา เหตุใดถึงไม่ตอบโต้?”ถานไถเหยี่ยนสั่งการโดยไม่เปิดโอกาสให้หารือ“พวกเรามีกำลังทห

  • แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย   บทที่ 1603

    พลังที่เก๋อสือชีระเบิดออกมาในวินาทีนั้น ผลักหร่วนฝูอวี้ออกไปไกลหลายก้าวเขายืนอยู่ข้างหน้ารุ่ยอ๋อง ท่าทางเหมือนแม่ไก่ที่ปกป้องลูก“รุ่ยอ๋องท่านคงไม่เป็นไรกระมัง! ท่านวางใจได้ มีข้าอยู่ จะไม่ยอมให้ศิษย์พี่ฆ่าท่านแน่! พวกเราแค่ต้องการให้ท่านถอยทัพเท่านั้น...”หร่วนฝูอวี้ยืนได้มั่นคงแล้ว ก็ตะคอกด้วยความโมโห“เจ้าสือชี! เจ้าอยู่ข้างใดกันแน่!!”เจ้าเด็กคนนี้ บังอาจมาผลักนาง!ซ้ำยังผลักนางเพื่อปกป้องรุ่ยหลินอีกต่างหาก!อย่าว่าแต่หร่วนฝูอวี้เลย แม้แต่รุ่ยอ๋องก็แปลกใจกับปฏิกิริยาของเก๋อสือชีเช่นกันทว่า เมื่อครู่เก๋อสือชีเพียงแค่ยังไม่ทันได้สติ คิดแต่ว่าจะต้องไม่ให้ศิษย์พี่วู่วามทำเรื่องผิดพลาด จึงเผลอยืนอยู่ข้างรุ่ยอ๋องตอนนี้เขารีบเปลี่ยนข้างทันที พร้อมกับเตือนรุ่ยอ๋องด้วยท่าทางดุดัน“ท่านอย่าขยับ! มิเช่นนั้นมีดของข้าจะไม่ปรานีใคร!”รุ่ยอ๋องมองมีดสั้นที่เก๋อสือชีจ่อเข้ามา มุมปากพลันกระตุกเบา ๆหร่วนฝูอวี้โกรธจัดจนหัวเราะออกมา“เจ้าใช้มีดสั้นแค่นั้นข่มขู่ผู้ใด! เจ้าดูสิว่าเขามีท่าทางกลัวหรือไม่!”เก๋อสือชีใช้มีดสั้นจี้ไปที่รุ่ยอ๋อง พลางเอ่ยด้วยความอัดอั้นตันใจ“ศิษย์พี่ อาวุธหา

  • แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย   บทที่ 1602

    รุ่ยอ๋องเดินเข้าไปใกล้หนานเจียงอ๋องที่นั่งอยู่บนบัลลังก์หนานเจียงอ๋องลุกขึ้นยืน ราวกับรู้ล่วงหน้าถึงจุดจบของตัวเอง จึงตะโกนขึ้น“เป็นเซียวเหิงกับถานไถเหยี่ยนที่หลอกเรา——”ฉึบ!!แสงกระบี่ส่องประกายวาบหนึ่งศีรษะของหนานเจียงอ๋องก็ร่วงลงพื้นทันทีเหล่าเสนาบดีกับเหล่าองครักษ์ของหนานเจียงในท้องพระโรง ทุกคนต่างยืนนิ่งอยู่กับที่ รู้สึกตื่นตระหนกเป็นอย่างมากเมื่อมองไปยังรุ่ยอ๋อง ก็อดสั่นสะท้านไม่ได้รุ่ยอ๋องชักกระบี่ที่เปื้อนเลือดกลับมา และเก็บเข้าฝักเขากวาดตามองไปรอบ ๆ กองทัพฉีควบคุมชาวหนานเจียงที่อยู่ในท้องพระโรงได้แล้วสายตาที่คนเหล่านั้นมองมาที่เขา มีทั้งความหวาดกลัว ความโกรธแค้น และความเกลียดชังเขาจัดการอย่างรวดเร็วและเฉียบขาด พร้อมออกคำสั่ง“ผู้ที่ยอมจำนนจะไม่ถูกสังหาร”พอเอ่ยจบ ก็มองไปยังศีรษะของหนานเจียงอ๋องด้วยสายตาเย็นชาเพราะคนผู้นี้ ทำให้จี๋เอ๋อร์เกือบจะสังเวยชีวิต ตอนนี้อายุน้อยเท่านี้แต่กลับได้รับบาดเจ็บภายใน จำต้องพึ่งพายาต่อไปอีกหลายปี ส่วนหร่วนฝูอวี้ก็ต้องกลายเป็นนักโทษที่ถูกหมายจับ ต้องหลบหนีไปทั่ว และเผชิญอันตรายอยู่หลายครั้งการสังหารด้วยกระบี่ครั้งเดียว

  • แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย   บทที่ 1601

    แม้จะพูดทีเล่นทีจริง แต่เซียวอวี้ก็ยังใส่ใจอยู่บ้าง“เรื่องสำคัญเช่นนี้ เหตุใดก่อนหน้านี้ถึงไม่บอกเรา?”เฟิ่งจิ่วเหยียนมองเขาอย่างสงบนิ่ง และเปิดเผยตามตรง“กลัวว่าท่านจะหมกมุ่นจนขาดสติ แล้วจะส่งคนจำนวนมากมาตามหาจุดศูนย์กลางของค่ายกลที่แคว้นซีหนี่ว์”เซียวอวี้หัวเราะด้วยความโกรธ“ตอนนี้แน่ใจแล้วว่าจุดศูนย์กลางไม่ได้อยู่ที่แคว้นซีหนี่ว์ ที่นี่ไม่มีอันตราย เจ้าถึงได้กล้าบอกเรา? เฟิ่งจิ่วเหยียน เจ้านี่ช่าง...”เขาไม่อาจหาคำที่เหมาะสมมาบอกได้ในตอนนี้ อีกทั้งก็ไม่ได้ตำหนิจากใจจริงถึงอย่างไรนางก็เพิ่งคลอดลูก ไม่ว่าจะเป็นร่างกายหรือจิตใจ ก็ควรได้รับการพักฟื้นเป็นอย่างดี“แล้วเหตุใดตอนนี้เจ้าถึงบอกเรา?”“เมื่อครู่ท่านก็พูดเองว่า อาจเป็นเพราะจะเร่งให้ท่านรีบกลับไป”เซียวอวี้: ...ดีมาก ช่างดีเหลือเกินแม้แต่คำโกหกนางก็ยังขี้เกียจจะสรรหามาตอบเขาเขาถอนหายใจ “ใจร้ายเสียจริง”เฟิ่งจิ่วเหยียนไม่อยากอ้อมค้อม“หม่อมฉันรู้ว่าเหตุใดท่านถึงรีบร้อนที่จะรวมใต้หล้าเป็นหนึ่ง“เพราะการปรากฏตัวในตอนนี้ของ ‘ใยแมงมุม’ ท่านจึงรู้สึกเป็นกังวล ซึ่งก็ถือเป็นเรื่องปกติของมนุษย์“ยิ่งไปกว่านั้นใยแมงม

  • แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย   บทที่ 1600

    ด้วยคำนึงถึงการฟื้นตัวหลังคลอดบุตรของเฟิ่งจิ่วเหยียน เซียวอวี้ยังคงปากแข็งไม่ยอมเอ่ย เฟิ่งจิ่วเหยียนก็ไม่ถามมากความ แต่ใจนางรู้ดีว่า มีเรื่องบางอย่างเกิดขึ้น ด้วยอุปนิสัยของนาง จะต้องสืบหาความจริงให้กระจ่าง และจัดการปัญหาให้จบสิ้น ตอนนี้นางพยายามปล่อยวางภาระ ไม่ปล่อยให้ตนเองกังวลมากเกินไป นางถามเซียวอวี้ “ท่านวางแผนจะกลับหนานฉีเมื่อใดเพคะ?” เซียวอวี้อุ้มบุตรชายตัวน้อยที่เพิ่งคลอดไม่กี่วัน ครั้นได้ยินเช่นนี้ สีหน้าพลันแข็งค้าง “รีบร้อนไล่เราไปขนาดนี้เชียว? “มิใช่บอกแล้วหรือ อย่างน้อยที่สุดก็จะอยู่เป็นเพื่อนเจ้าจนกว่าครบเดือน “ยิ่งกว่านั้น ลูกชายก็เพิ่งคลอด เราไม่ควรอยู่เคียงข้างเขาหรือ?” “จิ่วเหยียน เจ้าช่างไม่รู้เลยว่า ตอนนั้นเราเสียใจมากเพียงใด ที่ไม่มีโอกาสให้พวกอาหลิ่นได้เห็นเป็นคนแรก ในตอนที่พวกเขาลืมตาดูโลก” เฟิ่งจิ่วเหยียนโต้ตอบอย่างไร้ไมตรี “ก็เป็นเพราะท่านไม่ระวัง จนถูกชาวเป่ยเยี่ยนจับตัวไป” เซียวอวี้ : … “อย่ารื้อฟื้นเรื่องในอดีตอีกเลย” เขาปิดหูลูกชายโดยไม่รู้ตัว เฟิ่งจิ่วเหยียนจริงจังมาก “อันที่จริง

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status