Share

บทที่ 592

Author: อี้ซัวเยียนอวี่
ด้านหลังประตูลับนั้น ภาพตรงหน้าที่ฉายเข้ามาในม่านตาเป็นสระยาขนาดใหญ่

ด้านในสระเต็มไปด้วยสิ่งมีพิษมากมาย รวมไปถึงร่างกายพิกลพิการที่กำลังส่งกลิ่นเน่าเหม็นออกมา

เมื่อเห็นสภาพตรงหน้านั้น ต่างก็สามารถจินตนาการได้ในทันทีว่าคนพวกนี้ก่อนตายจักต้องพบเจอกับการทรมานเช่นไรบ้าง

กำแพงโดยรอบนั้นเต็มไปด้วยภาพฝาผนังมากมาย ทั้งยังมีความรายละเอียดที่เห็นเรื่องราวได้ชัดมากเสียยิ่งกว่าด้านนอกเมื่อครู่เสียอีก

เฟิ่งจิ่วเหยียนพบเบาะแสสำคัญจากภาพวาดในทันที

ด้านบนพลันมีภาพจิตรกรรมฝาผนังที่เรียกว่า “หนอนผีเสื้อ”

หนอนผีเสื้อนั้น นับว่าเป็นโอสถวิเศษชนิดหนึ่งที่ใช้สำหรับร่างของผู้ที่เสียชีวิตไปแล้ว หากแต่วิญญาณยังคงสถิตอยู่ในร่างอยู่

โดยส่วนมากนั้น ผู้คนเหล่านี้มักจะได้รับบาดเจ็บสาหัสจนหมดสติไป หากแต่ยังมีลมหายใจอยู่ จึงจำเป็นต้องใช้หนอนผีเสื้อเพื่อชุบชีวิตพวกเขาขึ้นมา

การจะฝึกฝนเพื่อให้ได้โอสถชนิดนี้นั้น จำเป็นต้องใช้มนุษย์ที่มีชีวิตอยู่เป็นตัวทดลอง ใช้เลือดคนจริง ๆ มาผสมกับคนตายที่หมดสติไป เพื่อเป็นการถ่ายเลือดทุกเดือน

สิ่งที่โหดร้ายมากที่สุดก็คือ ผู้ที่เป็นตัวทดลองยานั้น บนร่างกายจักต้องถูกกรีดออกเป็นช
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter
Comments (34)
goodnovel comment avatar
Niratchara Emlang
ขอบคุณนะคะที่เขียนนิยายให้ได้อ่านสนุกมากๆๆๆค่ะ
goodnovel comment avatar
🌞🌜✨
สนุกมาก แต่แอบแพง แต่ก็สนุกมาก
goodnovel comment avatar
Ket Wichuma
นั่นไง...ชั้นว่าแล้วว่าเป็นไปไม่ได้ที่เซียวจั๋วจะอยู่ฝั่งเดียวกับพรรคเทียนหลง
VIEW ALL COMMENTS

Latest chapter

  • แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย   บทที่ 1605

    เวยเฉียงเป็นห่วงสุขภาพของพี่หญิง เหนือกว่าทุกสิ่งนายหญิงเฟิ่งก็เช่นเดียวกัน พยายามเกลี้ยกล่อมนางให้พักฟื้นอีกสักระยะทว่า เรื่องที่เฟิ่งจิ่วเหยียนตัดสินใจแล้ว พวกนางก็ไม่อาจเกลี้ยกล่อมได้บุตรชายสองคน นางจะทิ้งไว้ที่แคว้นซีหนี่ว์หากหนานฉีพ่ายแพ้จริง ๆ มือของถานไถเหยี่ยนคงเอื้อมมาไม่ถึงแคว้นซีหนี่ว์ในทันที เด็กทั้งสองยังพอมีโอกาสหนีเอาชีวิตรอดได้เหล่าองครักษ์ที่ติดตามนางมายังแคว้นซีหนี่ว์ ทุกคนก็ถูกทิ้งไว้เพื่อปกป้ององค์ชายทั้งสองนางพาอู๋ไป๋ไปเพียงคนเดียวเท่านั้นแม้พี่หญิงจะไม่ได้เปิดเผยสิ่งใด แต่เฟิ่งเวยเฉียงก็พอรับรู้ได้ถึงความหวาดหวั่นคล้ายสถานการณ์ตึงเครียดบางอย่างกำลังจะเกิดขึ้นครั้นถึงเวลาจากลา เฟิ่งเวยเฉียงจึงเอ่ยถาม“พี่หญิง หนานฉีจะโจมตีแคว้นตงซานแล้วใช่หรือไม่?”เฟิ่งจิ่วเหยียนไม่ได้ตอบอย่างชัดเจน เพียงแต่กำชับนาง“ต้องทุ่มเทสุดความสามารถของเจ้า เพื่อปกป้องแคว้นซีหนี่ว์ไว้“มันไม่เพียงเป็นคำฝากฝังของเสด็จป้า แต่ในใต้หล้านี้ ที่นี่ยิ่งเป็นแผ่นดินที่เป็นของสตรีโดยเฉพาะ”เฟิ่งเวยเฉียงพยักหน้า“ข้ารู้ ความหมายของพี่หญิง ข้าเข้าใจทุกอย่าง!“พี่หญิง ข้าจะปกป้องอ

  • แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย   บทที่ 1604

    ในแคว้นตงซานถานไถเหยี่ยนกำลังฟังรายงานจากทหาร“ท่านกุนซือ! กองทัพฉียึดครองหนานเจียงแล้ว ท่านอ๋อง...เขาถูกสังหารแล้ว!”เมื่อแม่ทัพคนอื่น ๆ ได้ยินข่าวต่างก็โศกเศร้า“ท่านกุนซือ! พวกเราต้องล้างแค้นให้ท่านอ๋อง!”“ท่านกุนซือ โปรดอนุญาตให้ข้านำทัพกลับหนานเจียง และสังหารกองทัพฉีเหล่านั้นให้สิ้นซาก!”พวกเขาล้วนเป็นชาวหนานเจียง ไม่อาจทนเห็นกองทัพฉียึดครองแคว้นของตนได้ยอมละทิ้งการคุ้มกันแคว้นตงซาน ก็ต้องกลับไปถานไถเหยี่ยนนั่งอยู่ประจำที่ ด้วยแววตาโศกเศร้า“เป็นข้าที่วางแผนผิดพลาด ประเมินกำลังรบของกองทัพฉีต่ำเกินไป”แม่ทัพผู้หนึ่งในนั้นถามว่า“ท่านกุนซือ ท่านว่าพวกเราควรจะทำอย่างไรต่อไป? ข้าเชื่อฟังท่านทุกอย่าง!”เขาเชื่อมั่นว่า ถานไถเหยี่ยนจะนำพวกเขากลับไปสู้รบที่หนานเจียง และชิงแผ่นดินที่เสียไปกลับคืนมาได้ทว่า ถานไถเหยี่ยนเอ่ยต่อทันที“หยุดเคลื่อนทัพ ถึงจะเป็นกลยุทธ์ที่ดีที่สุด”เหล่าแม่ทัพมองหน้ากันด้วยความงุนงง จากนั้นก็พากันโต้แย้ง“ไม่ได้นะท่านกุนซือ! ก็เห็นอยู่ว่ากองทัพฉียึดครองแผ่นดินเรา เหตุใดถึงไม่ตอบโต้?”ถานไถเหยี่ยนสั่งการโดยไม่เปิดโอกาสให้หารือ“พวกเรามีกำลังทห

  • แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย   บทที่ 1603

    พลังที่เก๋อสือชีระเบิดออกมาในวินาทีนั้น ผลักหร่วนฝูอวี้ออกไปไกลหลายก้าวเขายืนอยู่ข้างหน้ารุ่ยอ๋อง ท่าทางเหมือนแม่ไก่ที่ปกป้องลูก“รุ่ยอ๋องท่านคงไม่เป็นไรกระมัง! ท่านวางใจได้ มีข้าอยู่ จะไม่ยอมให้ศิษย์พี่ฆ่าท่านแน่! พวกเราแค่ต้องการให้ท่านถอยทัพเท่านั้น...”หร่วนฝูอวี้ยืนได้มั่นคงแล้ว ก็ตะคอกด้วยความโมโห“เจ้าสือชี! เจ้าอยู่ข้างใดกันแน่!!”เจ้าเด็กคนนี้ บังอาจมาผลักนาง!ซ้ำยังผลักนางเพื่อปกป้องรุ่ยหลินอีกต่างหาก!อย่าว่าแต่หร่วนฝูอวี้เลย แม้แต่รุ่ยอ๋องก็แปลกใจกับปฏิกิริยาของเก๋อสือชีเช่นกันทว่า เมื่อครู่เก๋อสือชีเพียงแค่ยังไม่ทันได้สติ คิดแต่ว่าจะต้องไม่ให้ศิษย์พี่วู่วามทำเรื่องผิดพลาด จึงเผลอยืนอยู่ข้างรุ่ยอ๋องตอนนี้เขารีบเปลี่ยนข้างทันที พร้อมกับเตือนรุ่ยอ๋องด้วยท่าทางดุดัน“ท่านอย่าขยับ! มิเช่นนั้นมีดของข้าจะไม่ปรานีใคร!”รุ่ยอ๋องมองมีดสั้นที่เก๋อสือชีจ่อเข้ามา มุมปากพลันกระตุกเบา ๆหร่วนฝูอวี้โกรธจัดจนหัวเราะออกมา“เจ้าใช้มีดสั้นแค่นั้นข่มขู่ผู้ใด! เจ้าดูสิว่าเขามีท่าทางกลัวหรือไม่!”เก๋อสือชีใช้มีดสั้นจี้ไปที่รุ่ยอ๋อง พลางเอ่ยด้วยความอัดอั้นตันใจ“ศิษย์พี่ อาวุธหา

  • แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย   บทที่ 1602

    รุ่ยอ๋องเดินเข้าไปใกล้หนานเจียงอ๋องที่นั่งอยู่บนบัลลังก์หนานเจียงอ๋องลุกขึ้นยืน ราวกับรู้ล่วงหน้าถึงจุดจบของตัวเอง จึงตะโกนขึ้น“เป็นเซียวเหิงกับถานไถเหยี่ยนที่หลอกเรา——”ฉึบ!!แสงกระบี่ส่องประกายวาบหนึ่งศีรษะของหนานเจียงอ๋องก็ร่วงลงพื้นทันทีเหล่าเสนาบดีกับเหล่าองครักษ์ของหนานเจียงในท้องพระโรง ทุกคนต่างยืนนิ่งอยู่กับที่ รู้สึกตื่นตระหนกเป็นอย่างมากเมื่อมองไปยังรุ่ยอ๋อง ก็อดสั่นสะท้านไม่ได้รุ่ยอ๋องชักกระบี่ที่เปื้อนเลือดกลับมา และเก็บเข้าฝักเขากวาดตามองไปรอบ ๆ กองทัพฉีควบคุมชาวหนานเจียงที่อยู่ในท้องพระโรงได้แล้วสายตาที่คนเหล่านั้นมองมาที่เขา มีทั้งความหวาดกลัว ความโกรธแค้น และความเกลียดชังเขาจัดการอย่างรวดเร็วและเฉียบขาด พร้อมออกคำสั่ง“ผู้ที่ยอมจำนนจะไม่ถูกสังหาร”พอเอ่ยจบ ก็มองไปยังศีรษะของหนานเจียงอ๋องด้วยสายตาเย็นชาเพราะคนผู้นี้ ทำให้จี๋เอ๋อร์เกือบจะสังเวยชีวิต ตอนนี้อายุน้อยเท่านี้แต่กลับได้รับบาดเจ็บภายใน จำต้องพึ่งพายาต่อไปอีกหลายปี ส่วนหร่วนฝูอวี้ก็ต้องกลายเป็นนักโทษที่ถูกหมายจับ ต้องหลบหนีไปทั่ว และเผชิญอันตรายอยู่หลายครั้งการสังหารด้วยกระบี่ครั้งเดียว

  • แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย   บทที่ 1601

    แม้จะพูดทีเล่นทีจริง แต่เซียวอวี้ก็ยังใส่ใจอยู่บ้าง“เรื่องสำคัญเช่นนี้ เหตุใดก่อนหน้านี้ถึงไม่บอกเรา?”เฟิ่งจิ่วเหยียนมองเขาอย่างสงบนิ่ง และเปิดเผยตามตรง“กลัวว่าท่านจะหมกมุ่นจนขาดสติ แล้วจะส่งคนจำนวนมากมาตามหาจุดศูนย์กลางของค่ายกลที่แคว้นซีหนี่ว์”เซียวอวี้หัวเราะด้วยความโกรธ“ตอนนี้แน่ใจแล้วว่าจุดศูนย์กลางไม่ได้อยู่ที่แคว้นซีหนี่ว์ ที่นี่ไม่มีอันตราย เจ้าถึงได้กล้าบอกเรา? เฟิ่งจิ่วเหยียน เจ้านี่ช่าง...”เขาไม่อาจหาคำที่เหมาะสมมาบอกได้ในตอนนี้ อีกทั้งก็ไม่ได้ตำหนิจากใจจริงถึงอย่างไรนางก็เพิ่งคลอดลูก ไม่ว่าจะเป็นร่างกายหรือจิตใจ ก็ควรได้รับการพักฟื้นเป็นอย่างดี“แล้วเหตุใดตอนนี้เจ้าถึงบอกเรา?”“เมื่อครู่ท่านก็พูดเองว่า อาจเป็นเพราะจะเร่งให้ท่านรีบกลับไป”เซียวอวี้: ...ดีมาก ช่างดีเหลือเกินแม้แต่คำโกหกนางก็ยังขี้เกียจจะสรรหามาตอบเขาเขาถอนหายใจ “ใจร้ายเสียจริง”เฟิ่งจิ่วเหยียนไม่อยากอ้อมค้อม“หม่อมฉันรู้ว่าเหตุใดท่านถึงรีบร้อนที่จะรวมใต้หล้าเป็นหนึ่ง“เพราะการปรากฏตัวในตอนนี้ของ ‘ใยแมงมุม’ ท่านจึงรู้สึกเป็นกังวล ซึ่งก็ถือเป็นเรื่องปกติของมนุษย์“ยิ่งไปกว่านั้นใยแมงม

  • แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย   บทที่ 1600

    ด้วยคำนึงถึงการฟื้นตัวหลังคลอดบุตรของเฟิ่งจิ่วเหยียน เซียวอวี้ยังคงปากแข็งไม่ยอมเอ่ย เฟิ่งจิ่วเหยียนก็ไม่ถามมากความ แต่ใจนางรู้ดีว่า มีเรื่องบางอย่างเกิดขึ้น ด้วยอุปนิสัยของนาง จะต้องสืบหาความจริงให้กระจ่าง และจัดการปัญหาให้จบสิ้น ตอนนี้นางพยายามปล่อยวางภาระ ไม่ปล่อยให้ตนเองกังวลมากเกินไป นางถามเซียวอวี้ “ท่านวางแผนจะกลับหนานฉีเมื่อใดเพคะ?” เซียวอวี้อุ้มบุตรชายตัวน้อยที่เพิ่งคลอดไม่กี่วัน ครั้นได้ยินเช่นนี้ สีหน้าพลันแข็งค้าง “รีบร้อนไล่เราไปขนาดนี้เชียว? “มิใช่บอกแล้วหรือ อย่างน้อยที่สุดก็จะอยู่เป็นเพื่อนเจ้าจนกว่าครบเดือน “ยิ่งกว่านั้น ลูกชายก็เพิ่งคลอด เราไม่ควรอยู่เคียงข้างเขาหรือ?” “จิ่วเหยียน เจ้าช่างไม่รู้เลยว่า ตอนนั้นเราเสียใจมากเพียงใด ที่ไม่มีโอกาสให้พวกอาหลิ่นได้เห็นเป็นคนแรก ในตอนที่พวกเขาลืมตาดูโลก” เฟิ่งจิ่วเหยียนโต้ตอบอย่างไร้ไมตรี “ก็เป็นเพราะท่านไม่ระวัง จนถูกชาวเป่ยเยี่ยนจับตัวไป” เซียวอวี้ : … “อย่ารื้อฟื้นเรื่องในอดีตอีกเลย” เขาปิดหูลูกชายโดยไม่รู้ตัว เฟิ่งจิ่วเหยียนจริงจังมาก “อันที่จริง

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status