Mag-log in(คนนี้คือเมียผม)ทันทีที่ขวัญฤทัยควงแขนผู้เป็นสามีเดินเข้ามาสู่ตัวงานเลี้ยงสำคัญระดับโลก เป็นงานประกาศมอบรางวัลให้แก่บรรดาผู้บริหารชั้นนำทั่วประเทศ แสงแฟลชจึงระรัวสาดใส่เธอพร้อมด้วยสามีที่วันนี้เขาดูหล่อเหลายิ่งกว่าทุกๆวันเสียอีก แสงไฟวูบวาบส่องสว่างไปทั่วทั้งงาน ขวัญฤทัยตัวแข็งข้างก้าวขาแทบไม่ออกกั
“สวย...แล้วก็น่าเอาสุดๆ”ดวงตามืดมนหรี่แคบยามสัมผัสไปตามเรือนร่างอรชรอวบอิ่ม น้ำคำเขาหวานยามเอ่ยชมเมียที่ตัวเองยืดอกรับไม่หยุดหย่อน ลำอวบในมือเขาเต้นตุบๆอยู่ในฝ่ามือนุ่ม ขวัญฤทัยช่ำชองมากฝีมือขึ้นเรื่อยก็เพราะเจ้าหล่อนมีครูดีอย่างเขาไง...“ผัวไม่ไหวแล้ว ขอเอาสักน้ำก่อนแล้วกันนะจ๊ะเมียจ๋า”ด้วยความอด
(ตื๊อ ดื้อด้านถึงจะสมหวัง)เกือบครบหนึ่งปีเลยทีเดียวที่ออสติน โคลต้องเดินทางไปและกลับระหว่างคอนโดส่วนตัวที่กรุงเทพฯกับร้านขนมของขวัญฤทัยที่ต่างจังหวัด เขาอาศัยความหน้าด้านหน้าทนเดินเข้าออกภายในร้านซึ่งเป็นตึกแถวถึงสามชั้นราวกับเป็นเจ้าของร่วม โดยไม่สนใจเสียงขับไล่ไสส่งเป็นพักๆของเจ้าของร้านขนมตัวจริ
“คุณรู้ได้ยังไงคะว่าฉันอยู่ที่นี่...”สรรพนามทุกอย่างถูกเปลี่ยนไปทันทีที่ขวัญฤทัยฝากส่งข้อความส่งไปบอกว่าเธอขอลาออกจากเขา คนถูกถามถอนหายใจหนัก ถือวิสาสะคว้าข้อมือเล็กยัดช่อดอกไม้ไปให้ ขวัญฤทัยที่รู้สึกเหนื่อย“ไม่มีเรื่องอะไรของขวัญที่ฉันไม่รู้...”“ร้านปิดแล้วค่ะ...ขนมก็ขายหมดเกลี้ยงแล้วด้วย...” เ
(คนจะถูกทิ้งที่ไม่ยอมถูกทิ้ง...)ผ่านไปราวเดือนเศษความวุ่นวายในชีวิตของออสติน โคลก็กลับมาสู่สภาวะสงบสุข เขาเพิ่งจะบินกลับมาจากงานแต่งงานชนิดสายฟ้าแลบของมิลาด้ากับเจ้าของร้านอาหารจีนในประเทศฮ่องกงหมอนั่นเป็นพ่อตัวจริงของลูกในท้องมิลาด้า เจ้าหล่อนเป็นคนสารภาพเองกับปาก ก่อนจะยอมรับสารภาพ เขาทั้งปลอบทั
(ต่อ) ภายในห้องโถงใหญ่ มาดามซือเฉียว โจวกำลังนั่งหน้าเคร่งเครียดส่งสายตาดุกร้าวมองมาทางบุตรสาวด้วยความรู้สึกผิดหวังรุนแรง ทั้งที่ครอบครัวเพิ่งจะจัดการแก้ปัญหาเรื่องหนี้สินของบริษัทจนครบแล้วแท้ๆ วันนี้ลูกสาวกลับเดินมาบอก เจ้าตัวกำลังท้อง เธอกำลังจะดีใจอยู่แล้วเชียว กำลังจะได้เป็นยายคน ยังไงอีกไม่นาน
(เจ้านายใจร้าย)ขวัญฤทัยอาบน้ำแต่งตัวด้วยชุดใหม่ เป็นชุดเรียบร้อยแต่ก็ดูดีที่สุดในตู้ ส่วนชุดใหม่ต้องเข้าเครื่องซักก่อนถึงซักแล้ววันนี้เธอคงให้เขาเห็นไม่ได้เด็ดขาด เจ้านายต้องดูออกแน่ชุดใหม่ของเธอเป็นของมียี่ห้อไม่ใช้ของตลาดนัดอย่างที่เธอโกหกเขาหญิงสาวยังคิดไม่ตก ไม่รู้ว่าทำไมเจ้านายถึงเกิดนึกครึ้ม
(ประสบการณ์ใหม่)มารุตพาธิชาคู่หมั้นคู่หมายนั่งรถมารับขวัญฤทัยยังจุดนัดพบด้วยกัน เขาว่าทำแบบนี้มันน่าจะปลอดภัยกว่ามาคนเดียว จากการถูกเลี้ยงดูมาด้วยกันกับออสติน โคล นิสัยลูกพี่ลูกน้องของเขาคนนี้ยิ่งคุ้มดีคุ้มร้าย เกิดวันหนึ่งวันใดถูกจับได้ขึ้นมา เขาจะได้มีกันชนยกมาเป็นข้ออ้างงานนี้เขาไม่ได้แอบทำลับห
น้ำเชื้อขาวข้นพุ่งปรี๊ดพร้อมกับออสติน โคลส่งเสียงคำรามลั่น ขวัญฤทัยทรุดนอนแนบลำตัวลงบนพื้นกระเบื้องเย็นเฉียบทั้งที่ร่างตัวเองกลับมีเหงื่อไหลโซมกาย ส่วนบนตัวเธอนั้นยังมีเจ้านายทาบทับเอาไว้ไม่ขยับเขยื้อน “ขวัญจ๋า...” เขาครางชื่อเธอโดยมือทั้งสองข้างสัมผัสลูบไล้พวงแก้มอิ่ม เขาผงกศีรษะเลื่อนปลายจมูกดอมด
(เสียงร้องที่ดังไม่หยุด)จะให้ร้องตอนนี้เธอคงร้องไม่ออกหรอก ไม่เจ็บที่ตัวแต่มันเจ็บที่ใจ ไม่คิดว่าเขาจะทำรุนแรงกับเธอด้วยซ้ำ ใบหน้านวลจึงเมินชายหนุ่มด้านหลัง ทั้งงอนทั้งชิงชัง กัดฟันไม่ยอมส่งเสียงร้องออกมาสักแอะเดียว ปล่อยให้เขาลวนลามก้นขาวๆกลมๆของตัวเอง กลีบสาวร้อนผ่าวเพราะถูกฝ่ามือหนาตะปบออกแรงเค







