INICIAR SESIÓN(คนนี้คือเมียผม)ทันทีที่ขวัญฤทัยควงแขนผู้เป็นสามีเดินเข้ามาสู่ตัวงานเลี้ยงสำคัญระดับโลก เป็นงานประกาศมอบรางวัลให้แก่บรรดาผู้บริหารชั้นนำทั่วประเทศ แสงแฟลชจึงระรัวสาดใส่เธอพร้อมด้วยสามีที่วันนี้เขาดูหล่อเหลายิ่งกว่าทุกๆวันเสียอีก แสงไฟวูบวาบส่องสว่างไปทั่วทั้งงาน ขวัญฤทัยตัวแข็งข้างก้าวขาแทบไม่ออกกั
“สวย...แล้วก็น่าเอาสุดๆ”ดวงตามืดมนหรี่แคบยามสัมผัสไปตามเรือนร่างอรชรอวบอิ่ม น้ำคำเขาหวานยามเอ่ยชมเมียที่ตัวเองยืดอกรับไม่หยุดหย่อน ลำอวบในมือเขาเต้นตุบๆอยู่ในฝ่ามือนุ่ม ขวัญฤทัยช่ำชองมากฝีมือขึ้นเรื่อยก็เพราะเจ้าหล่อนมีครูดีอย่างเขาไง...“ผัวไม่ไหวแล้ว ขอเอาสักน้ำก่อนแล้วกันนะจ๊ะเมียจ๋า”ด้วยความอด
(ตื๊อ ดื้อด้านถึงจะสมหวัง)เกือบครบหนึ่งปีเลยทีเดียวที่ออสติน โคลต้องเดินทางไปและกลับระหว่างคอนโดส่วนตัวที่กรุงเทพฯกับร้านขนมของขวัญฤทัยที่ต่างจังหวัด เขาอาศัยความหน้าด้านหน้าทนเดินเข้าออกภายในร้านซึ่งเป็นตึกแถวถึงสามชั้นราวกับเป็นเจ้าของร่วม โดยไม่สนใจเสียงขับไล่ไสส่งเป็นพักๆของเจ้าของร้านขนมตัวจริ
“คุณรู้ได้ยังไงคะว่าฉันอยู่ที่นี่...”สรรพนามทุกอย่างถูกเปลี่ยนไปทันทีที่ขวัญฤทัยฝากส่งข้อความส่งไปบอกว่าเธอขอลาออกจากเขา คนถูกถามถอนหายใจหนัก ถือวิสาสะคว้าข้อมือเล็กยัดช่อดอกไม้ไปให้ ขวัญฤทัยที่รู้สึกเหนื่อย“ไม่มีเรื่องอะไรของขวัญที่ฉันไม่รู้...”“ร้านปิดแล้วค่ะ...ขนมก็ขายหมดเกลี้ยงแล้วด้วย...” เ
(คนจะถูกทิ้งที่ไม่ยอมถูกทิ้ง...)ผ่านไปราวเดือนเศษความวุ่นวายในชีวิตของออสติน โคลก็กลับมาสู่สภาวะสงบสุข เขาเพิ่งจะบินกลับมาจากงานแต่งงานชนิดสายฟ้าแลบของมิลาด้ากับเจ้าของร้านอาหารจีนในประเทศฮ่องกงหมอนั่นเป็นพ่อตัวจริงของลูกในท้องมิลาด้า เจ้าหล่อนเป็นคนสารภาพเองกับปาก ก่อนจะยอมรับสารภาพ เขาทั้งปลอบทั
(ต่อ) ภายในห้องโถงใหญ่ มาดามซือเฉียว โจวกำลังนั่งหน้าเคร่งเครียดส่งสายตาดุกร้าวมองมาทางบุตรสาวด้วยความรู้สึกผิดหวังรุนแรง ทั้งที่ครอบครัวเพิ่งจะจัดการแก้ปัญหาเรื่องหนี้สินของบริษัทจนครบแล้วแท้ๆ วันนี้ลูกสาวกลับเดินมาบอก เจ้าตัวกำลังท้อง เธอกำลังจะดีใจอยู่แล้วเชียว กำลังจะได้เป็นยายคน ยังไงอีกไม่นาน
(อาหารทะเลสดๆ)คำยินยอมเปรียบเสมือนคำอนุญาต ออสติน โคลคลี่ยิ้มมุมปาก ชายหนุ่มจึงไม่คิดรอช้าเขามอบจุมพิตแสนหวานให้หญิงสาวก่อนจะช้อนอุ้มร่างขาวโพลนขึ้นมาวางไว้ตรงขอบเตียง ดันร่างกลมกลึงให้เอนหลังโดยเขายังยืนตระหง่านอยู่ตรงหน้า เป็นผลทำให้นัยน์ตากลมโตยลโฉมเข้ากับพวงสวรรค์อันมโหฬารของเจ้านายหนุ่มเต็มๆสอ
(ว้าวุ่นเลยทีนี้)ขวัญฤทัยตะเกียกตะกายดันตัวเองให้ลุกออกจากสิ่งล่อแหลม ถึงจะไม่เคยถึงเนื้อถึงตัวกับผู้ชายมาก่อนหากไอ้ดุ้นเนื้อแข็งๆแถวบริเวณสะโพก ทำไมเธอถึงจะไม่รู้ว่ามันคืออะไร ไหนจะแววตาพราวระยับของเจ้านายนี่อีก มันทำให้เลือดในตัวของเธอรู้สึกร้อนผ่าวๆ“อย่าเพิ่งลุก นอนอีกแป๊บฉันกำลังจุกที่เธอร่วงล
(ก้นขาวๆของเจ้านายหนุ่ม)เพราะเสียงเรียกจากเจ้านาย ขวัญฤทัยจำต้องขานรับอย่างช่วยไม่ได้ โดยพยายามไม่นึกถึงฉากวาบหวามพาให้ใจสยิวด้านในที่คอยจะทำให้หัวใจดวงน้อยเต้นระส่ำ ไหนจะเสียงครางระโหยราวกับคนกำลังกินของเผ็ดร้อน ขวัญฤทัยได้ยินชัดเต็มสองหูทำเอาขนลุกซู่ไปทั้งตัว “ค่ะ...อยู่ค่ะ...”“ถ้าอยู่ก็ช่วยเข้
(สาวใช้ของออสติน โคล) ดึกๆอย่างนี้ปกติขวัญฤทัยกำลังนอนหลับปุ๋ยอยู่บนเตียงนอนอุ่นสบาย พื้นฟูกก็นุ่มแสนนุ่มพอหัวตกถึงหมอนทีไรขวัญฤทัยเป็นต้องหลับเป็นตายเสียทุกทีไหนห้องนอนขนาดกลางนี้จะติดตั้งเครื่องปรับอากาศ ไม่ใช่พัดลมตั้งโต๊ะ ความสะดวกสบายนี้อันที่จริงก็คงเกินกว่าฐานะสาวใช้ธรรมดาสักคนจะได้







