บทที่ 13 หวังสูง

“เล่นตัวจริงๆนะพ่อคุณ ถ้ากล้วยไม่ใหญ่ถูกใจจ้างนังมิลค์ไม่เอาต่อหรอกย่ะ” ดาราสาวพูดตามหลังหนุ่มหล่อเธอไม่ได้สนใจว่าเขาจะเป็นใครแค่ให้ความสุขเธอได้ก็พอ เมื่อเธอกลับเมืองไทยก็จบกัน

ธามไทลงลิฟต์ไปถึงชั้นล่างก็เจอบอดี้การ์ดของลุคส์สี่คนนั่งอยู่ที่ล็อบบี้ก็เดินไปบอกว่าเขาจะกลับเพนท์เฮ้าส์ก่อนเพื่อนทั้งสองแล้วบอดี้การ์ดอีกคนก็ไปส่งธามไทก่อนที่เหลือก็รอเจ้านายเพราะดึกแล้วตอนกลางคืนไม่ค่อยปลอดภัยเท่าไหร่ เมื่อไปถึงเพนท์เฮ้าส์ชายหนุ่มก็อุ้มลูกชายไปนอนในห้องนอนใหญ่ที่เขานอนกับลูกชายแต่เวลามอลลี่มานอนเป็นเพื่อนก็จะนอนห้องเล็ก

เวลา 7.00น.

เทรย์จะตื่นนอนโดยอัตโนมัติเพราะต้องไปโรงเรียนที่อยู่ไม่ไกลนั่งรถไปห้านาทีก็ถึงแล้วและจะเรียนอีกหนึ่งอาทิตย์ก็จบคลาสซึ่งธามไทอยากให้ลูกชายเรียนจบคลาสก่อน

“แด๊ดดี้” เทรย์ลืมตาขึ้นมาอย่างแรกก็มองหาพ่อเมื่อเห็นห้องนอนที่คุ้นตาเด็กน้อยก็ยิ้มออกเพราะพ่อชองเขาไม่เคยผิดสัญญาไม่ว่าจะไปปาร์ตี้ที่ไหนก็จเช้ามาเขาจะต้องได้เจอแด๊ดดี้

“ว่าไงครับลูกรัก” ธามไทกอดร่างเล็กของลูกชายไว้อย่างแสนรักแม้ว่าเทรย์จะเกิดมาเพราะความผิดพลาดแต่เขาไม่คิดเช่นนั้น เขาคิดว่าเทรย์เป็นของขวัญล้ำค่ามากที่สุดในชีวิตของเขานอกจากพ่อแม่น้องชายย่าก็มีเทรย์นี่แหละที่เขาสามารถแลกชีวิตเพื่อลูกได้

“แด๊ดดี้จะไปส่งเทรย์ที่โรงเรียนใช่มั้ยครับ” เทรย์ถามพ่อเบาๆเด็กน้อยได้กลิ่นเหล้าหึ่งแม้ว่าธามไทจะอาบน้ำแปรงฟันก่อนนอนแล้วก็ตาม

“แน่นอนสิลูกรัก เทรย์ไปอาบน้ำก่อนเลยเดี๋ยวแด๊ดดี้ตามไป” คุณพ่อสุดหล่อบอกลูกชายเบาๆ

เทรย์รีบลุกไปอาบน้ำและรู้เลยว่าเช้านี้เขาต้องกินเบรคฟาสต์อดกินไข่เหลืองแน่นอนแต่ไม่เป็นไรแค่แด๊ดดี้กลับมานอนกับเขาก็พอใจแล้ว

เวลาผ่านไปสามวันรัชนกก็โทรหาธามไทเพราะเธอยังติดใจรสสวาทของเขาแล้วโทรนัดเจอกันที่โรงแรมที่เธอพักจนฉ่ำแล้วเธอก็ไปเที่ยวกับเพื่อนผ่านไปอีกห้าวันเธอมาซื้อของฝากและกินข้าวกลางวันในห้างหรูกลางเมืองกับเพื่อนๆจึงโทรนัดมากินข้าวด้วยกันก่อนเธอจะกลับเมืองไทยแล้วบังเอิญว่าชายหนุ่มมาซื้ออาหารสดที่จะทำให้ลูกชายพอดีจึงรับนัด

“ไทคะทางนี้ค่ะ” รัชนกเห็นหนุ่มหล่อที่เธอนัดเดินมาพอดี

“สวัสดีครับทุกคน” ชายหนุ่มทักสาวๆทั้งห้าและยิ้มให้

“พอดีมิลค์มาช้อปปิ้งของฝากก่อนจะกลับพรุ่งนี้ค่ะ” สาวสวยบอกชายหนุ่มเอวพริ้วลีลาเหลือร้ายจนเธอติดใจกล้วยยักษ์ของเขา

“งั้นมื้อนี้ผมเลี้ยงนะครับทุกคน” ชายหนุ่มบอกสาวสวยทั้งห้า

“ยินดีค่ะคุณไท แต่ว่าซอนย่าอยากเจอลุคส์จังเลยค่ะ”

“ไวท์ก็อยากเจออนันก่อนกลับเหมือนกันค่ะ”

สองสาวถามหาเพื่อนของธามไทเพราะติดใจลีลารักของสองหนุ่มเช่นกันแต่ไม่ได้ขอเบอร์ติดต่อกันเหมือนรัชนกจึงไม่ได้เจอกันอีกแต่ครั้งนี้พวกเธอจะกลับเมืองไทยแล้วขอส่งท้ายอเมริกาสักหน่อย

“งั้นคืนนี้เจอกันที่เดิมนะครับ ผมจะพาเพื่อนไปเลี้ยงส่งทุกคน” ชายหนุ่มนัดสาวๆทันทีเพราะเขาก็อยากสั่งลารัชนกเหมือนกัน

“งั้นตอนนี้ไปกินข้าวกันก่อนนะคะมิลค์หิวแล้วค่ะ” รัชนกก็เดินควงแขนหนุ่มหล่อไปกินข้าวและคิดถึงคืนนี้ก็ทำให้ร่างกายของเธอซู่ซ่าขึ้นมา

“เธอหิวข้าวหรือว่าหิวอย่างอื่นล่ะมิลค์”

“แล้วแต่พวกแกจะคิด แต่ไทเขารู้ใจฉันย่ะ” รัชนกควงแขนหนุ่มหล่อตรงไปร้านอาหารที่เธอหมายตาไว้

ทั้งหมดก็รับประทานอาหารกลางวันด้วยกันอิ่มแล้วก็แยกย้ายยกันกลับยังไงคืนนี้ก็เจอกันอีกธามไทก็ไปซื้ออาหารสดกลับบ้านก่อนจะไปรับลูกและทำอาหารเย็นให้รับประทาน

ส่วนห้าสาวก็ไปเดินช้อปปิ้งของฝากเพื่อนๆและที่เพื่อนฝากซื้อซึ่งห้างสรรพสินค้าแห่งนี้มีครบทุกอย่างขอแค่มีเงินเท่านั้นก่อนจะเข้าไปในร้านหรูเพื่อซื้อของให้เพื่อนซอนย่าก็โทรสไกป์ไปหาเพื่อนที่เมืองไทย

“ว่าไงยะแก ฉันรออยู่ว่าเมื่อไหร่แกจะโทรมาแล้วได้กระเป๋าของฉันหรือยังล่ะ” พิไลวรรณถามเพื่อนที่เธอฝากซื้อกระเป๋าชาแนลรุ่นใหม่ล่าสุด

“ก็จะโทรมาถามแกนี่แหละ แล้วนี่แกอยู่ไหน” ซอนย่าถามเพื่อนทีแต่งตัวสบายๆนอนบนโซฟาแต่ไม่ใช้ที่คอนโดหรือบ้านแน่

“พอดีมาเที่ยวหัวหินกับผู้น่ะ แกโทรมาก็ดีแล้วเดี๋ยวกลับมาฉันจะแนะนำเพื่อนของคุณวริทให้รู้จักตอบแทนที่เธอหิ้วของมาให้” พิไลวรรณบอกเพื่อนเพราะเพื่อนของวริทก็หล่อรวยไม่แพ้กัน

“หล่อมั้ย”

“หล่อแซ่บและรวยมากกำลังจะกลับมาจากอังกฤษแต่อีกคนอยู่อเมริกาก็หล่อแซ่บไม่แพ้กันเดี๋ยวฉันจะส่งรูปไปให้แกดูนะ” พิไลวรรณบอกเพื่อนก่อนจะส่งรูปเพื่อนของคู่ควง

“ส่งมาด่วน เรื่องผู้สำคัญกว่ากระเป๋าของแก” ซอนย่าตอบเพื่อนด้วยความอยากรู้

“รอเดี๋ยวนะ” พิไลวรรณก็กดรูปของราเมนทร์กับธามไทให้เพื่อนดู

“เฮ้ยนี่มัน คุณไทนี่”

“อ้าวแกรู้จักคุณธามไทด้วยเหรอ”

“เดี๋ยวนะ แล้วเขาเป็นใครแกสาธยายตั้งแต่ต้นตระกูลมาเลย” ซอนย่าเร่งเพื่อนเพราะอยากรู้ว่าธามไทเป็นใคร

“คนใส่เสื้อสีกรมท่าคือคุณทามไท แสงไท ไม่ต้องบอกนะว่าเขาเป็นใครเพราะแกเคยไปถ่ายแบบปฏิทินให้บริษัทของเขามาแล้วส่วนคนใส่เสื้อสีขาวคือคุณราเมนทร์ เพชรนครินทร์”

“โอเครู้เรื่อง งั้นเข้าเรื่องกระเป๋าของแกเลย เดี๋ยวค่อยเม้ากัน” ซอนย่าบอกเพื่อนแค่ได้ยินนามสกุลของสองหนุ่มก็ไม่ต้องคุยต่อแล้วคุยกันเรื่องกระเป๋าที่พิไลวรรณฝากซื้อเมื่อเลือกแล้วก็วางสายก่อนจะเดินไปหาเพื่อนๆ

“มิลค์ฉันมีข่าวมาบอก” ซอนย่าเดินไปหาเพื่อนพร้อมกับยื่นโทรศัพท์ให้รัชนกดู

“มีอะไรเหอซอนย่า เอ้ะ นี่รูปคุณไทนี่”

“ก็ใช่ไง แล้วเธอรู้มั้ยว่าเขาเป็นลูกใคร”

“ไม่อ่ะ แกรู้เหรอ”

“รู้สิยะ ยัยปรายเพิ่งส่งรูปมาให้ดูคุณธามไท แสงไทลูกชายคุณวิกรมกับคุณหญิงนันทิดาไงล่ะเธอ” ซอนย่าตอบเพื่อนทำเอารัชนกกับเพื่อนอีกสคนหูผึ่งไม่คิดว่าเพื่อนจะได้ของดีเกรดเอระดับไฮโซที่ทำตัวโลโซ

“จริงเหรอซอนย่า” รัชนกหูผึ่งนั่งลงบนโซฟาแล้วเปิดกูเกิ้ลเสิร์ชหาชื่อของธามไท แสงไท ก็เจอภาพครอบครัวของเขาและมีภาพเก่าหลายปีแต่ก็เป็นคนเดียวกับคู่ควงของเธอทำเอาดาราสาวดีใจจนเนื้อเต้นที่เลือกธามไทแทนที่จะเป็นอนันดากับลุคส์เพราะรัชนกรู้ว่าฐานะของลุคส์นั้นร่ำรวยระดับอภิมหาเศรษฐีเลยทีเดียวและอนันดาก็เป็นหลานมหาเศรษฐีเช่นกัน

“ต้ายย,ยัยมิลค์เธอโชคดีจริงๆต้องจับไว้ให้อยู่มือนะเธอ ฉันชักอิจฉาเธอแล้วนะมิลค์ถ้าได้ดีอย่าลืมกันล่ะ” ลีลาวดีบอกเพื่อนด้วยความอิจฉา

“แน่นอนจ้ะ” รัชนกยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ฝันหวานไปไกลว่าจะเป็นสะใภ้มหาเศรษฐีนั่งกินนอนกินทั้งชาติก็ไม่มีวันหมดจนลืมไปว่าต้องซื้อของฝาก

“พวกเธอรูปมั้ยว่าคุณไทเป็นเพื่อนกับคุณวริท ธีวรานนท์ ทายาทช่องสองแล้วยัยปรายก็รับประทานไปแล้วตอนนี้เหลือคุณราเมนทร์ เพชรนครินทร์ ทายาทตึกPNR ที่กำลังกลับเมืองไทยพร้อมกับพวกเราแต่คนนี้ฉันจองนะยะเพราะฉันรู้จักก่อนพวกเธอ” ซอนย่าตีตราจองราเมนทร์ไว้ก่อนกลัวเพื่อนแย่งเพราะแต่ละคนก็แซ่บๆทั้งนั้นและพวกเธอก็ไม่กินผู้ของเพื่อนด้วยจึงคบกันมาได้นาน