Home / โรแมนติก / แรงบันดาลใจนี้...ลึกถึงใจ / ตอนที่ 2 คอสฝึกสอนแบบเปิด

Share

ตอนที่ 2 คอสฝึกสอนแบบเปิด

last update publish date: 2026-11-05 12:50:08

สายน้ำใสสะอาดไหลชะลงบนเรือนร่างของซูเนี่ยนเนี่ยน นิ้วเรียวของเขาล้วงลึกเข้าไปทำความสะอาดภายใน ก่อนจะดึงดิลโด้ออกจากแกนกลางของเธอ จากนั้นจึงถอดสายฝักบัวออกแล้วจัดการชำระล้างบริเวณที่ยังคงบวมแดงเล็กน้อยให้เรียบร้อย

เมื่อเธอกลับออกมาอีกครั้ง เธอก็กลายเป็นหญิงสาวในชุดลำลองเรียบร้อยที่ดูงดงามสะดุดตา

"เนี่ยนเนี่ยน ข้อมูลถูกคำนวณเสร็จเรียบร้อยแล้ว ของเล่นชิ้นนี้ทั้งดีไซน์และประสิทธิภาพยอดเยี่ยมมาก น่าจะทำยอดขายได้ถล่มทลาย" ชายหนุ่มที่เพิ่งบันทึกข้อมูลบนแท็บเล็ตด้วยสีหน้าเรียบเฉยหันกลับมามองซูเนี่ยนเนี่ยนที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องน้ำ

ซูเนี่ยนเนี่ยนพยักหน้ารับ การทดลองที่ทั้งเสี่ยงและทรมานเมื่อครู่ถือว่าคุ้มค่าแล้ว แต่การพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่จะหยุดอยู่แค่นี้ไม่ได้ หากสินค้าขายดีแล้วหยุดพัฒนา ผลสุดท้ายแบรนด์ก็จะถูกกลืนหายและถูกคัดทิ้งอยู่ดี

"พี่หลิว งั้นฉันขอตัวก่อนนะคะ ถ้ามีไอเดียใหม่ๆ ไว้จะติดต่อทาง WeChat ค่ะ" ด้วยระบบการทำงานที่ยืดหยุ่น ขอเพียงแค่ทำงานให้เสร็จตามเป้า เธอก็สามารถจัดสรรเวลาและปลีกตัวออกไปได้ตามใจชอบ

ชายหนุ่มพยักหน้ารับเบาๆ แล้วก้มหน้าลงวิเคราะห์ชุดข้อมูลบนหน้าจอต่อ

เป้าหมายต่อไปของซูเนี่ยนเนี่ยนคือคลับลับแห่งหนึ่งที่เธอจองคิวไว้ล่วงหน้า เพื่อตามหาแรงบันดาลใจสำหรับของเล่นชิ้นต่อไป

คลับแห่งนี้ซ่อนตัวอยู่ตรงหัวมุมถนนในย่านดาวน์ทาวน์ที่ผู้คนพลุกพล่าน เผินๆ ภายนอกอาจดูเหมือนบาร์ธรรมดา แต่สำหรับสมาชิกที่มีนัดหมายอย่างซูเนี่ยนเนี่ยน แค่เดินเข้าทางตรอกด้านข้างก็เปรียบเสมือนการก้าวข้ามไปสู่อีกโลกหนึ่งแล้ว

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ซูเนี่ยนเนี่ยนมาที่นี่ เธอคุ้นเคยกับเส้นทางเป็นอย่างดี จึงเดินตรงไปยังประตูห้องธรรมดาบานหนึ่งในตรอก ยกมือเคาะเป็นจังหวะแล้วผลักเปิดเข้าไป พร้อมกับแสดงการแจ้งเตือนในโทรศัพท์ให้เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยตรวจสอบ ก่อนจะก้าวเข้าไปข้างในอย่างราบรื่น

บรรยากาศด้านในแตกต่างจากภายนอกอย่างสิ้นเชิง ที่นี่มักจะมีการแสดงสาธารณะหมุนเวียนกันไปทุกๆ สองสามวัน ส่วนบรรยากาศโดยรวมก็ไม่ต่างจากบาร์ทั่วไป

"เจสสิก้า เธอมาแล้ว!" เสียงทักทายดังขึ้นจากหญิงสาวที่แต่งกายด้วยชุดเย้ายวนใจ เธอนั่งรออยู่ข้างบาร์และส่งสัญญาณเรียกซูเนี่ยนเนี่ยนทันที

กฎเหล็กของที่นี่คือทุกคนต้องใช้ชื่อเล่นเพื่อปกปิดตัวตนที่แท้จริง

ซูเนี่ยนเนี่ยนใช้ชื่อเล่นว่า เจสสิก้า (Jessica) ส่วนหญิงสาวคนนี้มีชื่อว่า ทีน่า (Tina) และพวกเธอก็เคยทำความรู้จักกันที่คลับแห่งนี้

"เธอมาได้จังหวะพอดีเลย ข้างในกำลังมีการฝึกสอนแบบสาธารณะ แถมมีเด็กสาวหน้าไหนไม่รู้กล้าดียังไงถึงทำให้ R.K. ของเราโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยงได้ขนาดนี้"

สถานที่แห่งนี้เปรียบเสมือนชมรม SM เฉพาะกลุ่ม คนที่ชอบก็อยากจะมาเยือนทุกวัน ในขณะที่คนนอกหรือคนที่ไม่เข้าใจอาจมองว่าคนกลุ่มนี้มีปัญหาทางจิต

ซูเนี่ยนเนี่ยนเลิกคิ้วขึ้นด้วยความแปลกใจ ปกติแล้ว R.K. แทบจะไม่เคยปรากฏตัวต่อหน้าสาธารณะเลย แต่วันนี้เขากลับลงมือฝึกสอนด้วยตัวเอง แสดงว่าเด็กสาวคนนั้นคงทำให้อีกฝ่ายโกรธไม่น้อยจริงๆ

เมื่อฝีเท้าก้าวเข้าไปใกล้ เสียงแส้ฟาดอากาศและเสียงครางแผ่วเบาก็เริ่มชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ

เหล่าหญิงสาวที่ยืนออกันอยู่แถวหน้าล้วนเป็นสมาชิกของที่นี่ ทุกคนต่างจ้องมองไปยังเวทีสูงด้วยความประหม่า และสะดุ้งห่อไหล่ทุกครั้งที่ได้ยินเสียงแส้ฟาดลงมา

พื้นที่รอบนอกจัดเป็นที่นั่งสำหรับผู้ชม บางคู่ก็นั่งคลอเคลียกันพลางชมการแสดงไปด้วย

ซูเนี่ยนเนี่ยนกวาดสายหาที่นั่งว่างแล้วหย่อนตัวลงนั่ง ทีน่ากระซิบว่าเธอกำลังรอใครบางคนอยู่ ก่อนจะปลีกตัวเดินออกไปหลังจากจัดแจงที่นั่งให้เรียบร้อย

บนเวที... ชายหนุ่มสวมหน้ากากปกปิดใบหน้า เผยให้เห็นเพียงดวงตากับริมฝีปากที่เม้มแน่น บรรยากาศรอบตัวเย็นเยียบราวดั่งตกลงไปในถ้ำน้ำแข็ง ขณะที่เด็กสาวผู้ถูกลงทัณฑ์ถูกปิดตาและอุดปากไว้ด้วยลูกบอลซิลิโคน ความกลัวพรั่งพรูขึ้นมาถึงขีดสุดในวินาทีนั้นเอง

ฟวบ! เพี๊ยะ!

เสียงแส้แหวกอากาศดังสนั่นฟาดลงบนร่างของเด็กสาว ทุกครั้งที่แส้กระทบผิวเนื้อจะตามมาด้วยเสียงสะอื้นไห้และแรงสั่นสะท้าน

แผ่นหลังเปลือยเปล่าของเด็กสาวเต็มไปด้วยรอยแส้ แต่ไม่มีรอยไหนตีทับซ้อนกันเลยแม้แต่รอยเดียว ทุกองศาและน้ำหนักที่ฟาดลงมาล้วนแม่นยำและสม่ำเสมออย่างน่าทึ่ง

ไม่ว่าชายคนบนเวทีจะมีความรู้สึกกรุ่นโกรธอยู่ภายในหรือไม่ แต่เขากลับควบคุมอารมณ์ได้อย่างเยือกเย็นและสุขุมเยี่ยงผู้ล่า แม้จะต้องจัดการกับหญิงสาวที่จำนนต่อเขาอย่างสิ้นเชิงก็ตาม

ลมหายใจของซูเนี่ยนเนี่ยนเริ่มติดขัด เธอนั่งไขว่ห้างโดยไม่รู้ตัว ความรู้สึกวาบหวามคล้ายกระแสคลื่นแห่งความเสียวซ่านจากแรงเสียดทานภายในกายพรั่งพรูขึ้นมาทีละระลอก ภาพเหตุการณ์ตรงหน้าสะท้อนเข้าตา ราวกับว่าเสียงแส้นั้นไม่ได้ฟาดลงบนตัวเด็กสาวบนเวที... แต่กำลังฟาดซ้ำลงมาบนความรู้สึกของเธอเอง

"แค่นี้ก็ทนดูต่อไม่ไหวแล้วงั้นเหรอ?"

เวลานั้นเองก็มีเสียงทุ้มต่ำกระซิบดังขึ้นที่ข้างหูจากทางด้านหลัง ดวงตาของซูเนี่ยนเนี่ยนเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจ ลมหายใจของเธอสะดุดกึกไปในทันที..

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • แรงบันดาลใจนี้...ลึกถึงใจ   ตอนที่ 41 ตอนจบ

    “อ๊ะ!” ช่องทางรักของซูเนี่ยนเนี่ยนขมิบรัดแน่นจนเกร็งกระตุก ร่างกายโค้งงอโก่งโค้งขึ้นอีกครั้ง เรียวขาทั้งสองข้างสั่นสะท้านระริก“อืม… อ่าา…” บริเวณรอยหยักย่นภายในที่เพิ่งถูกเซี่ยจิ่งเหยาปรนเปรอเมื่อครู่ส่งสัญญาณความสุขสมระลอกใหญ่ ซูเนี่ยนเนี่ยนหลุดอุทานเสียงหลง ร่างกายสั่นสะท้านเฮือก หยาดของเหลวใสพรั่งพรูฉีดพ่นออกมาจากท่อปัสสาวะความอิ่มเอมใจที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อนทำให้ซูเนี่ยนเนี่ยนอยากจะหวนกลับไปลิ้มลองรสชาตินั้นอีกครั้งแต่เซี่ยจิ่งเหยากลับมีแววตาสดใสขึ้นมาทันที เขารีบจัดการล้างมือแล้วก้มหน้าลงจดบันทึกข้อมูลยิกๆซูเนี่ยนเนี่ยนเหนื่อยอ่อนจนหมดเรี่ยวแรง เธอทิ้งตัวนอนราบลงบนเตียง ปล่อยสมองให้ว่างเปล่า นึกไม่ออกเลยด้วยซ้ำว่าเมื่อครู่นี้ตัวเองทำอะไรลงไปบ้างเซี่ยจิ่งเหยาวางสมุดบันทึกด้วยความพึงพอใจ ก่อนจะเดินมาหยุดยืนข้างเตียงของซูเนี่ยนเนี่ยน “หมดแรงลุกขึ้นมาแล้วรึไง?”ซูเนี่ยนเนี่ยนส่งเสียงครางประท้วงเบาๆ ในลำคอ นึกค่อนขอดอยู่ในใจว่าถ้าไม่ใช่เพราะเขา ตัวเธอจะมีสภาพน่าอนาถขนาดนี้ไหมเล่าเซี่ยจิ่งเหยาหัวเราะในลำคอเบาๆ อารมณ์ดีขึ้นมาถนัดตา “ในเมื่อทาสตัวน้อยเชื่อฟังคำสั่ง ช่วยนายท่านทดลองใช

  • แรงบันดาลใจนี้...ลึกถึงใจ   ตอนที่ 40 ความเร่าร้อนจากของเล่นระบบดูดสุญญากาศ

    ท่าทางถอดเสื้อผ้าของซูเนี่ยนเนี่ยนเชื่องช้าลงไปถนัดตา เซี่ยจิ่งเหยาเริ่มหมดความอดทน ประกอบกับความหงุดหงิดที่ยังหลงเหลืออยู่ในใจ เขาจึงตัดสินใจพุ่งเข้าไปกระชากเปิดประตูห้องลองแยกสัดส่วนออกอย่างไร้ความปรานี“เซี่ย… นาย… ท่า…” ซูเนี่ยนเนี่ยนสับสนงงงวยไปชั่วขณะ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเวลานี้ควรจะเรียกเขาว่าอะไรดี กางเกงที่เพิ่งถอดลงมาได้ครึ่งทางจึงร่วงหล่นกองลงไปกับพื้นเซี่ยจิ่งเหยาช้อนตัวเธอดึงออกจากกองกางเกง รูดกางเกงชั้นในของเธอทิ้งไปอย่างไร้เยื่อใย ก่อนจะอุ้มร่างบางวางราบลงบนเตียงของเล่นในมือถูกกดแนบเข้ากับปุ่มกระสันของซูเนี่ยนเนี่ยนทันที โดยปราศจากบทเร้าโลมเตรียมความพร้อมใดๆ แม้ว่าปุ่มกระสันจะยังไม่ทันพองตัวตื่นแต่เซี่ยจิ่งเหยากลับสามารถคลำหาตำแหน่งของมันได้อย่างแม่นยำในคราวเดียวของเล่นชิ้นใหม่เริ่มทำงาน ซูเนี่ยนเนี่ยนหลุดเสียงครางประท้วงเบาๆ ออกมาพูดตามเนื้อผ้าแล้ว ของเล่นระบบดูดสุญญากาศแบบนี้ไม่ได้มีพลังทำลายล้างรุนแรงอะไรนัก ฟังก์ชันการดูดถือเป็นจุดที่ค่อนข้างน่าผิดหวังที่สุดในบรรดาของเล่นประเภทอื่นๆ ของเล่นชิ้นนี้ถูกออกแบบมาไม่ต่างอะไรจากรุ่นก่อนๆ มากนัก ซูเนี่ยนเนี่ยนเพิ่งสัมผัสผ่า

  • แรงบันดาลใจนี้...ลึกถึงใจ   ตอนที่ 39 การทดสอบผลิตภัณฑ์

    แต่ในเสี้ยววินาทีต่อมา ประตูห้องน้ำก็ถูกผลักเปิดออกอีกรอบซูเนี่ยนเนี่ยนที่กำลังนั่งอยู่บนชักโครกมองดูเซี่ยจิ่งเหยาที่เดินดุ่มเข้ามาหน้าตาเฉยราวกับอันธพาลเพื่อเตรียมจะอาบน้ำ ทั้งละอายทั้งเขินจนหน้าแดงก่ำ “คุณ… คุณ… ข้างนอกยังมีห้องน้ำห้องอื่นอีกนะ!”“เมื่อกี้เธอเรียกฉันว่า 'คุณ' สามครั้ง หนึ่งครั้งสิบไม้ ไว้กลับมาตอนเย็นค่อยคิดบัญชีรวมทีเดียว”ซูเนี่ยนเนี่ยนถลึงตาใส่เขาด้วยความแค้นเคือง จากนั้นก็ลุกพรวดลงจากชักโครก เดินหนีไปจัดการล้างหน้าแปรงฟันที่ห้องน้ำอีกห้องแทนการประชุมช่วงบ่ายเริ่มตอนบ่ายสองโมง ซูเนี่ยนเนี่ยนนั่งรถมากับเซี่ยจิ่งเหยา และลงรถตรงหัวมุมถนนก่อนถึงบริษัทเธอไม่อยากสร้างปัญหาให้ตัวเอง จึงเป็นฝ่ายเอ่ยปากขอเดินเข้าไปเองเซี่ยจิ่งเหยาพยักหน้ารับ และเดินทางมาถึงบริษัทก่อนหน้าเธอตอนที่ซูเนี่ยนเนี่ยนเดินเข้ามา เธอก็สังเกตเห็นว่าบรรดาเพื่อนร่วมงานต่างพากันนั่งตัวลีบไม่กล้าหายใจ พอหย่อนตัวลงนั่งที่โต๊ะเธอก็รีบหันไปกระซิบถามเพื่อนร่วมงานข้างๆ ว่าเกิดอะไรขึ้น ระยะทางจากปากซอยเดินมาถึงบริษัทใช้เวลาประมาณเจ็ดถึงแปดนาที แต่ถ้าขับรถมาใช้เวลาแค่เพียงนาทีเดียว เธอไม่รู้เลยว่าในช่วงเว

  • แรงบันดาลใจนี้...ลึกถึงใจ   ตอนที่ 38 สลบไสลหลังพายุอารมณ์โถมซัด

    เซี่ยจิ่งเหยากระชากดึงที่หนีบหัวนมทั้งสองข้างออกในเสี้ยววินาที พร้อมกับปรับระดับความแรงของไข่สั่นและแท่งสั่นให้พุ่งขึ้นสู่ขีดสุดท่ามกลางความมืดมิด ทอดมองดูซูเนี่ยนเนี่ยนที่กำลังร้องไห้คร่ำครวญสะท้านไหว อัตราการเต้นของหัวใจของเซี่ยจิ่งเหยาก็ค่อยๆ เร่งจังหวะเร็วขึ้น“อื้อ…” เรียวปากทั้งสองประกบเข้าหากัน กลายเป็นความแนบชิดดูดกลืนที่ยากจะถอนตัวเซี่ยจิ่งเหยาบดขยี้ดูดดึงกลีบปากของซูเนี่ยนเนี่ยนด้วยความรู้สึกครอบครองอย่างเต็มเปี่ยม ผ่านไปครู่ใหญ่เขาจึงผละริมฝีปากออก “ถ้าคืนนี้ฉันไม่โผล่ไปล่ะก็ เธอคงจะหนีตามผู้ชายคนอื่นไปแล้วสินะ?”น้ำเสียงเจือแววคาดคั้นดังสะท้อนเข้าไปในโสตประสาทของซูเนี่ยนเนี่ยนที่กำลังสับสนมึนงง เธอนิ่วหน้าเล็กน้อย ตัวเธอน่ะหรือคิดเช่นไร หรือทำไมถึงทำแบบนั้นลงไป ราวกับถูกความหลากหลายของผู้คนรอบกายมอมเมาจนเคลิบเคลิ้มประกอบกับความเปราะบางและความรู้สึกสูญเสียที่โถมทับเข้ามาในคราเดียวกันซูเนี่ยนเนี่ยนเรียบเรียงคำอธิบายไม่ออก ทำได้เพียงสะอื้นไห้พลางเอ่ยกระซิบขาดห้วง “ฉันควรทำยังไงดี… เหมือนว่าฉันจะชอบคุณเข้าแล้ว… วินาทีที่คุณเดินจากไป ฉันอยากจะวิ่งตามคุณไปเหลือเกิน แต่ก็ไม่รู

  • แรงบันดาลใจนี้...ลึกถึงใจ   ตอนที่ 37 เสียงคร่ำครวญเว้าวอน

    “ถ้าขืนทำตรงนี้ เดี๋ยวก็มีคนเห็นเข้าหรอก” เสียงกระซิบแผ่วเบาของเซี่ยจิ่งเหยาเป่ารดข้างใบหูของซูเนี่ยนเนี่ยนบรรยากาศอันตึงเครียดทำให้เรียวขาของซูเนี่ยนเนี่ยนแทบจะก้าวเดินต่อไปไม่ไหว การซอยเท้าก้าวเดินแต่ละครั้งล้วนไปกระตุ้นแรงเสียดทานของไข่สั่นและแท่งสั่นด้านล่าง ให้โหมประดังเข้าใส่จุดกระสันนับไม่ถ้วนพร้อมๆ กันซูเนี่ยนเนี่ยนหอบหายใจเฮือกใหญ่ เธอกลัวเหลือเกินว่าจะเผลอหลุดเสียงครางน่าอายออกมาโดยไม่ระวังผู้คนที่เดินขวักไขว่เริ่มบางตาลงเรื่อยๆ จนกระทั่งเดินมาถึงปลายสุดของถนน เมื่อมองเห็นความมืดมิดที่อยู่ข้างหน้า ซูเนี่ยนเนี่ยนจึงแอบลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอกแต่เสียงฮัมหึ่งๆ จากข้างล่างกลับดังประสานเสียงกันไม่ขาดสาย แถมเธอยังรู้สึกได้ถึงความเย็นยะเยือกบริเวณหว่างขา ที่กำลังเอ่อล้นไหลรินหยดลงมาอย่างต่อเนื่องจวนเจียนจะไหลลามไปถึงข้อพับขาอยู่รอมร่อแล้วซูเนี่ยนเนี่ยนไหนเลยจะไม่รู้ว่าของเหลวที่กำลังไหลทะลักออกมาจากกายสาวคืออะไร เธอคำนวณคร่าวๆ ดูแล้ว มันน่าจะเอ่อล้นทะลักพ้นขอบชายเสื้อโค้ต ไหลลงมาจนถึงข้อพับขาของเธอเป็นที่เรียบร้อยแต่เซี่ยจิ่งเหยากลับไม่มีทีท่าว่าจะหยุดฝีเท้า เขายังคงกุมมือพ

  • แรงบันดาลใจนี้...ลึกถึงใจ   ตอนที่ 36 การทับซ้อนระหว่างความสุขสมและความเจ็บปวด

    ฝีเท้าของซูเนี่ยนเนี่ยนช้าลงเรื่อยๆ เธอกำลังเกิดความหวาดกลัวต่อบรรยากาศรอบตัวขึ้นมาจับใจ ต่อให้ในความคิดเธอจะเคยจินตนาการถึงฉากเร่าร้อนตื่นเต้นเช่นนี้มานับครั้งไม่ถ้วน แต่พอต้องเผชิญหน้ากับมันเข้าจริงๆ ความหวาดหวั่นพรั่นพรึงก็ยังคงเกาะกุมหัวใจอยู่ดีวงแขนกำยำของเซี่ยจิ่งเหยาโอบกระหวัดรัดรอบเอวเธอไว้แน่น มือซ้ายที่ซุกอยู่ในกระเปือกกางเกงกดสวิตช์เปิดการทำงาน“อ๊ะ…” ซูเนี่ยนเนี่ยนหลุดเสียงครางเบาๆ ฝีเท้าพลันหยุดชะงักกะทันหันเซี่ยจิ่งเหยาส่งเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอสองทียกยิ้มเยาะ “ยังดีนะที่ฉันช่วยเปิดให้เธอก่อน ไม่อย่างนั้นขืนไปเดินท่ามกลางผู้คนแล้วเธอแสดงอาการแบบนี้ออกมา ไม่เท่ากับประจานให้ทุกคนเห็นสภาพของเธอหมดหรอกเหรอ?”แผ่นดูดสุญญากาศขนาดจิ๋วที่ติดอยู่กับแท่งสั่นยึดเกาะผนังช่องทางรักไว้แน่นหนา มันสั่นระริกทำงานอย่างขะมักเขม้นไปพร้อมกับแรงสั่นสะเทือนจังหวะเบาๆซูเนี่ยนเนี่ยนรู้สึกได้ว่าร่างกายทุกสัดส่วนของเธอกำลังสั่นเทาตามไปด้วย“เดี๋ยวพอคุ้นชินแล้ว ความเร็วมันจะไม่ใช่ระดับนี้หรอกนะ” เซี่ยจิ่งเหยาเห็นเธอยังคงยืนทื่อไม่ยอมก้าวเดิน จึงหยิบรีโมตคอนโทรลอันเล็กจิ๋วออกมาแกว่งไปมาตรงหน้าเธอ “หรือ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status