Share

ตอนที่10

last update publish date: 2026-07-06 22:49:18

เช้าวันต่อมา

08:00น.

คฤหาสน์ กิจโภชัย

เจ้านาง พรรณนิชา...

“ทำไมเมื่อคืนไม่กลับบ้าน ไปไหนมา?”ทันทีที่ร่างกายของฉันเข้ามาภายในคฤหาสน์หลังใหญ่ก็พบกับเฮียทั่นที่ยืนกอดอกพิงเสาร์กลางบ้านอยู่ ฉันทำเป็นไม่เห็นเขาและไม่ได้ยินเสียงเขา เพราะเมื่อวานเราสองคนผิดใจกันนิดหน่อย ซึ่งมันเป็นแบบนี้ประจำ ฉันจะงอนเฮียทั่นแบบนี้ประจำอาทิตย์ละสองสามครั้งเลยล่ะ

หมับ

“เฮียถาม ไม่ได้ยินเหรอเจ้านาง”ฉันบิดข้อมือไปมาเพื่อให้หลุดจากการจับกุมของเฮียทั่น ที่ตอนนี้เขาบีบข้อมือฉันแรงมาก เราสองคนมองหน้ากันโดยที่ฉันไม่ได้พูดอะไรกับเขาทำเพียงแค่มองเขาด้วยสายตานิ่งเฉย

พรึบ

“งอนเฮียเหรอครับ?”เฮียทั่นคว้าเอวของฉันและออกแรงกระชากร่างฉันให้เขาไปหาเขาอย่างไว ดูเหมือนการกระทำของเฮียทั่นที่ทำกับฉันเหมือนรุนแรงแต่ที่จริงแล้วมันช่างนุ่มนวลมากๆๆต่างหากล่ะ

“งอนจริงๆด้วยสินะ”เขามองหน้าฉันด้วยสายตาหวานหยดย้อย เฮียทั่นรู้ว่าถ้าฉันงอนเขาจะต้องทำยังไงให้ฉันหายงอน

“ฟอดดด ฟอดดดด”เฮียทั่นกดปลายจมูกลงมาบนแก้มทั้งสองข้างของฉันอย่างแผ่วเบาและสูดดมเต็มปอด

“แหนะ!ยังไม่หายงอนอีก!”เฮียทั่นเอ่ยขึ้นพลางเอียงคอมองฉันอย่างน่ารัก อีกนิดเดียวฉันจะหลุดยิ้มแล้วน่ะเนี่ย คนอะไรน่ารักขนาดๆๆ

“หอมเฮียกลับบ้างสิครับ^_^”เฮียทั่นยื่นใบหน้าหล่อๆใสๆของเขามาตรงหน้าฉันพลางทำแก้มป่องๆให้ฉันอย่างน่ารัก

“ฟอดดด ฟอดดด”ฉันกดปลายจมูกลงไปบนแก้มป่องๆของเฮียทั่นสองทีเต็มรักเลย เฮียทั่นหันมามองหน้าฉันพลางยิ้มกรุ้มกริ่มให้ฉัน

“หอมแก้มเฮียแล้วก็ต้องหายงอนเฮียด้วยนะครับ”

“แล้วถ้าไม่หายงอนเฮียทั่นจะทำยังไงคะ?”

พรึบ

“อึ๊บ ก็ทำแบบนี้ยังไงละครับ^_^”

“ว๊าย!”ฉันร้องเสียหลงยื่นมือไปโอบรอบคอเฮียทั่นอย่างไวเพราะกลัวตก เพราะเฮียทั่นช้อนร่างของฉันขึ้นอุ้มและรีบพาร่างฉันวิ่งขึ้นบันไดไปยังห้องอาบน้ำ วิธีเดิมเลยและเฮียทั่นไม่เคยง้อผู้หญิงคนไหนนอกจากฉันเพียงคนเดียวและเฮียก็ไม่เคยให้สนใจผู้หญิงคนไหนมาก่อนด้วยถ้าเขาไม่ได้อยากแค่จะได้เธอ

พรึบ

“เมื่อคืนเฮียทั่นนอนบ้านเหรอคะ?”ฉันเอ่ยถามเฮียทั่นที่เขาวางฉันลงตรงข้างล่างฟักบัวและเขาก็กำลังถอดเสื้อผ้าให้ฉันอยู่

“เฮียมารอหนูเหรอ?”ฉันเอ่ยถามเฮียทั่นไป เขาก็เงยหน้าขึ้นมามองฉันพลางยิ้มบางๆให้ฉัน ถึงเขาจะไม่พูดแต่ฉันก็รู้คำตอบของเขา จะพูดว่าเราสองคนรู้ใจกันก็น่าจะเป็นแบบนั้น เราโตมาด้วยกันและสนิทกันมากผูกพันกันเกินกว่าคำว่าพี่น้อง

“เมื่อคืนไม่ได้ไปนอนห้องสาวที่ไหนเหรอคะ?”

“เฮียมารอส่งคุณพ่อกับคุณแม่นะครับ”เฮียทั่นเอ่ยตอบฉันในขณะที่เขาปลดบราปีกนกของฉันออกไปจากเต้าอวบสวยของฉันแล้ว ตอนนี้ฉันได้ยืนเปลือยกายต่อหน้าต่อตาเฮียทั่นแล้วล่ะ และฉันเองก็เป็นฝ่ายที่จะต้องถอดเสื้อผ้าให้เฮียทั่นด้วย ดีที่เขาสวมเพียงแค่เสื้อคลุมอาบน้ำสีเลือดหมูเท่านั้น ฉันจึงแค่ปลดสายเชือกที่ผูกและค่อยๆถอดเสื้อคลุมออกจากร่างของเฮียทั่นอย่างช้าๆทำให้ตอนนี้เราทั้งสองยืนเปลือยกายต่อหน้าต่อตากัน โดยที่เราไม่ได้มีความเขอะเขินอะไรกัน เพราะนี้ไม่ใช่ครั้งแรกของเราสองคน

“คุณพ่อคุณแม่ไปไหนคะ?”พวกท่านชอบแอบหนีฉันไปแบบนี้ประจำ เพราะถ้าฉันรู้ พวกท่านก็ไม่ได้ไปนะสิ

“ไปเที่ยวครับ^_^”เฮียทั่นยิ้มแหยๆให้ฉัน เฮียผู้รู้เห็นเป็นใจกับคุณพ่อและคุณแม่หึ!

“อีกแล้ว”ฉันบ่นขึ้น และเดินไปเปิดนำ้จากฟักบัวแทนเพื่อจะได้ชำระร่่างกายของตัวเอง

ซ่าาา

“เฮียถูให้ครับ”เฮียทั่นกระซิบแผ่วเบาที่ข้างหูฉันเพราะเฮียทั่นได้มายืนช้อนข้างหลังฉันแล้ว และเขาก็ค่อยๆถูฟองสบู่ลงไปตามแผ่นหลังที่ขาวเนียนของฉันอย่างนุ่มนวลและแผ่วเบา

“อื้อออ”ฉันหลับตาพริ้มรับสัมผัสที่ปลายนิ้วเรียวของเฮียทั่นที่กำลังไกล่เกลี่ยอยู่ที่ยอดอกสีชมพูของฉันที่มันกำลังเริ่มแข็งชูชันท้าทายนิ้วเรียวของเฮียไททัน

“อื้อออ”

“เจ้านาง”เสียงนุ่มหวานของเฮียทั่นเอ่ยเรียกฉันพลางใช้ใบหน้าหล่อๆของเขาซุกไซร้ไปกับซอกคอหอมๆของฉัน แผ่นอกแกร่งแนบชิดกับแผ่นหลังกว้างของฉัน มือของเฮียทั่นก็ซุกซนบีบขย่ำเนื้อหน้าอกฉันอย่างหนักหน่วงและแผ่วเบาอย่างเป็นจังหวะทำให้ฉันเสียวซ่าน มือของฉันก็ยื่นอ้อมกลับไปลูบไล้สีข้างของเฮียทั่น เราสองคนเบียดเสียดร่างกายกันไปมาขยับเขยื้อนกันไปมาเหมือนมีจังหวะอยู่ในอารมณ์ที่เร้าร้อนของหนุ่มสาว สิ่งที่เราสองคนทำอยู่นี้มันผิด และมันผิดมาก ทั้งฉันและเฮียทั่นเองก็รู้ดี เพราะว่าคู่พี่น้องคู่อื่นๆเขาไม่ได้ทำอะไรกันแบบที่เราสองคนทำด้วยกันแน่นอน

“เจ้านางอยากได้กว่านี้ค่ะ”ฉันหันขวับกลับไปหาเฮียทั่นเฮียทั่นเลิกคิ้วมองฉันอย่างสงสัย

“ได้มากกว่านี้ไม่ได้ครับ”เฮียทั่นเอ่ยขึ้น

พรึบ

“อื้อออ”ฉันไม่รอให้เฮียทั่นพูดอะไรมาก รีบยื่นหน้าขึ้นไปประกบริมฝีปากของเฮียทั่นอย่างไว มือทั้งสองข้างก็โอบรอบคอของเขาและออกแรงล็อกเฮียไว้ไม่ให้หนีฉันไป

“อื้ออ”เฮียทั่นเบิกตาโตร้องประท้วงฉันเมื่อฉันยื่นมือของฉันไปคว้าความเป็นชายของเฮียทั่นและเริ่มจับมันรูดขึ้นรูดลงอย่างเเผ่วเบาเพื่อปลุกความเป็นชายของเฮียไททันให้มันตื่นขึ้นมา

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • แอบรัก   ตอนที่74 (THEEND)

    “ก็เกือบพลาดไปเหมือนกันครับ โชคดีที่มีตำรวจมาช่วยไว้ได้ทัน”ผมตอบเธอไปตามความจริง เพราะผมเกือบจะโดนคิลฆ่าตายซะแล้วแต่โชคดีที่มีคุณตำรวจผ่านมาเจอผมและให้ความช่วยเหลือผมไว้ได้ทันซะก่อนและตอนนี้คิลก็โดนตำรวจจับกุมไว้แล้ว และรอบๆบ้านนี้ก็โดนตำรวจคลุมไปหมดแล้วชายชุดดำนับพันโดนตำรวจเข้าจับกุมเพราะนายของพวกมันโดนข้อหากักขับหน่วงเหนี่ยวและซ่อนเร้นอำพรางศพฆ่าผู้อื่นโดนเจตนา “ไม่ร้องนะครับต่อไปชีวิตของเราทั้งคู่จะมีแต่ความสุข”ผมยื่นมือไปเช็ดนำ้ตาให้เธออย่างแผ่วเบา เธอก็มองหน้าผมและยิ่งร้องไห้ออกมาอย่างหนัก “ถ้าเจ้านางไม่มาที่นี้ เจ้านางอาจจะไม่ได้เจอเฮียทั่นอีกเลย เฮียทั่นคงจะตายจริงๆ”เธอพูดไปพลางสะอื้นไห้ไปด้วย ผมก็ยิ้มและเช็ดนำ้ตาให้เธอไปด้วยเช่นกัน “ก็เพราะฟ้าสั่งให้เรามาเจอกัน และสั่งให้เจ้านางมาช่วยเฮียยังไงล่ะครับ^_^”ผมบอกเธอไปตามความคิดของผม เธอก็ยิ้มให้ผมผมก็ยิ้มให้เธอและค่อยๆพยุงร่างของเธอให้ลุกขึ้นยืน “แล้วเท็กซัสละคะ?” “ลูกอยู่ไหน?”เธอเอ่ยถามผมมาด้วยร้อนรนใจ ผมกผมมองหน้าเธอด้วยความร้อนรนใจไม่ต่างจากเธอ “เท็กอยู่นี้!^_^”เสียงเล็กแหลมที่คุ้นหูผมทำให้ผมรีบหันไปมองยังทิศทางที่ม

  • แอบรัก   ตอนที่73

    “ใช่พี่ชายฝาแฝดของฉันเอง”เขาตอบฉันกลับมาด้วยความชื่นชมในแววตา อะไรของเขา การฆ่าคนตายนี้น่าชื่นชมเหรอ“และตอนนี้ก็คงจะถึงเวลาที่ทั้งเธอและลูกชายของมันต้องลงไปนอนในหลุมศพนั้นอีกแล้ว”เขาบอกฉันมาทั้งแววตาและน้ำเสียงของเขามันคือพวกโรคจิตชัดๆนี่ฉัรกำลังคุยอยู่กับคนบ้าเหรอเนี่ย แต่เอ๊ะลูกชายของมัน?หมายความว่าอะไร“ไม่ต้องทำหน้างง ฉันจะเล่าให้เธอฟังเอง”เขาบอกฉันมาเหมือนเขาจะเข้าใจว่าฉันคิดอะไรอยู่ และที่ตรงนั้นทีหลุมศพที่เพิ่งจะถูกขุดขึ้นมาใหม่สองหลุมด้วยกัน“นั้นคือพี่ชายของฉันเป็นพ่อของไอ้ไททันยังไงล่ะ และที่DNAของมันเหมือนกับของฉันก็เพราะว่าฉันเอาโครงกระดูกของพ่อมันไปตรวจและเอาไปยืนยันให้ไอ้โง่พ่อของแกได้ดูยังไงล่ะและที่ฉันให้เลือดไอ้ไททันได้เพราะฉันกับพ่อของมันมีทุกอย่างที่เหมือนกันที่จริงฉันก็อยากจะให้มันตายตามพ่อของทันไปแต่ในพินัยกรรมของไอ้ทรานส์ยกสมบัติทุกอย่างให้ไอ้ไททันลูกของมัน!!”เขาเป็นเสียงตวาดออกมามันเต็มไปด้วยความเจ็บความผิดหวังและความเกลียดผสมปนเปกันไปหมด“คุณไม่ใช่พ่อของเฮียทั่น?”ฉันมองหน้าเขาด้วยความตกใจ ฉันค่อยๆถอยหลังหนีเขา นี้มันผิดแผนที่ฉันวางไว้ทั้งเลยนะเนี่ย“ใช่ ฉลาดดี

  • แอบรัก   ตอนที่72

    คฤหาสน์ของพ่อไททัน..08:00น.เจ้านาง พรรณนิชา...“วันนี้เฮียมีงานเช้า เฮียต้องรีบไป”ฉันเงยหน้าจากเท็กซัสขึ้นไปมองหน้าเฮียทั่นที่เขากำลังยืนผูกเนคไทอยู่ ฉันจึงยิ้มให้เขาและลุกขึ้นจากเตียงนอนเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าเขา“มาค่ะ เดี๋ยวเจ้านางผูกให้^_^”ฉันบอกเฮียทั่นไปเขาก็ยิ้มและพยักหน้าให้ฉัน ฉันจึงยื่นมือไปผูกเนคไทให้เขาอย่างชำนาญ“เดี๋ยวตอนเที่ยงเฮียจะกลับมาทานข้าวด้วยนะครับ”“ค่ะ”ฉันอมยิ้มจนแก้มแทบปริเพราะเมื่อคืนหลังจากที่เฮียทั่นเคลียร์อะไรๆลงตัวกับคุณพ่อของเขาแล้ว เขาก็พาฉันกับเท็กซัสขึ้นมาพักยังห้องนอนของเขาและฉันก็เป็นคนบอกให้เฮียทั่นแทนตัวเองว่าเฮียเพราะเขาแทนตัวเองว่าผมหรือฉัน ฉันว่ามันดูห่างเหินแปลกๆ“เดี๋ยวเจ้านางลงไปส่งนะคะ^_^”“ครับ^_^”เราทั้งคู่ยิ้มให้กัน เฮียทั่นก็เดินไปหาเท็กซัสที่นอนหลับใหลอย่างสบายอารมณ์อยู่บนเตียงนอนขนาดใหญ่“พ่อไปทำงานก่อนนะครับคนเก่ง ฟอดกดฟอด”เฮียทั่นบอกลูกเสร็จเขาก็ก้มหน้าลงไปหอมแก้มอวบๆของลูกชายตัวน้อยของเราด้วยความรัก ฉันก็มองและยิ้มตาม ความรู้สึกที่อบอุ่นและอิ่มเอมใจของฉัน มันช่างวิเศษกว่าๆที่ผ่านๆ“ไปกันเถอะคะ”“ครับ”เฮียทั่นขานรับฉันและเขาก็เดินมา

  • แอบรัก   ตอนที่71

    “รับทราบครับ”ลูกน้องของเฮียทั่นโค้งตัวให้ฉันพร้อมกับตอบคำถามของเฮียทั่นด้วยนำ้เสียงหนักแน่นฉันจึงยกแขนขึ้นมากอดอก อยากเล่นกับเสือก็ต้องเข้าถ้ำเสือ “ดีมาก นี่คิลลูกน้องคนสนิทของผมเอง ถ้าคุณอยากได้อะไรก็บอกคิลได้เลย”เฮียทั่นหันมาบอกฉันฉันก็รีบเปลี่ยนสีหน้าเป็นใบหน้าที่เรียบร้อยอ่อนหวานทันที“ค่ะ รบกวนคุณคิลด้วยนะคะ”ฉันโค้งหัวให้คิล คิลก็โค้งหัวให้ฉันตอบ“อะไรกัน?”เสียงทรงอำนาจของใครคนหนึ่งที่ฉันจำได้ไม่มีวันลืมตะโกนเสียงดังมาจากทางด้านหลังของฉัน “คุณพ่อ!”เฮียไททันหันกลับมามองเสียงนั้นอย่างไวด้วยความดีใจ และเขาก็รีบเดินมาหาฉันและยิ้มให้ฉัน“คุณพ่อของฉันมาแล้ว เธอไปหาท่านกับฉันนะ^_^”“ค่ะ^_^”ฉันตอบเฮียทั่นไป เขาจึงยิ้มให้ฉันและหันไปยิ้มให้ลูกและเขาก็จับมือฉันเดินไปหาพ่อของเขา “คุณพ่อครับ^_^”“ใคร?”พ่อของเฮียทั่นเอ่ยขึ้นพลางส่องสายตาเหยีดๆมองมาที่ฉันกับเท็กซัสด้วยสายตาที่บ่งบอกได้ถึงความไม่พอใจ ฉันจึงหันไปมองเฮียทั่นและทำสีหน้าเศร้าใส่เขาและยื่นเเขนไปกอดแขนเฮียทั่นทำท่าเหมือนกำลังหวาดกลัว ส่วนเท็กซัสก็ยิ้มจนตาปิด“นี่เจ้านางและเท็กซัสครับ พวกเขาเป็นครอบครัวของผม”เฮียทั่นบอกพ่อของเขาพลาง

  • แอบรัก   ตอนที่70

    “ฉันชื่อเจ้านางนะคะ ส่วนลูกของฉันชื่อเท็กซัสค่ะ^_^”เธอเอ่ยบอกผมในขณะที่ผมวางร่างของลูกชายตัวน้อยของเธอลงนอนบนที่นอนในห้องนั่งเล่น เด็กน้อยหลับตาพริ้มอย่างคนอ่อนล้า เขาคงจะตกใจจากเหตุการณ์ร้ายๆเมื่อกี้นี้“ส่วนพ่อของลูกฉันชื่อ.....”เธอเงียบไปและค่อยๆเดินตรงเข้ามาหาอย่างช้าๆตึกตักๆๆผมกระพริบตาถี่รัวใจของผมก็เต้นแรงโครมครามพรึบ“ชื่อ ชื่อ”เธอเอื้อมมือมาคล้องคอผมและยื่นหน้าขึ้นมาที่ข้างหูผมและเอ่ยชึ้นด้วยนำ้เสียงกระเส่า ทำเอาผมขนลุกซู่เลย“ชื่อ ไททันคะ”เธอกระซิบแผ่วเบาที่ข้างหูผมพร้อมกับกดปลายจมูกโด่งของเธอลงมาที่ซอกคอขาวๆของผม แต่เดี๋ยวนะ พ่อของลูกเธอชื่อไททันอย่างงั้นเหรอ? ผมมองหน้าด้วยแววตาเบิกโตขึ้นด้วยความตกใจ“ฟอดดดด ฟอดดด”“คะคุณ”ผมเอ่ยเรียกเธอด้วยนำ้เสียงสั่นเครือและยื่นมือมาจับแก้มตัวเองที่โดนเธอหอมไปด้วยความเขินอาย“ก่อนที่คุณจะประสบอุบัติเหตุเราเคยคบและรักกันมาก่อนค่ะและเด็กคนนั้นก็คือลูกของคุณค่ะ”ประเทศเกาหลีบ้านพักของเจ้านางเจ้านาง พรรณนิชา....ต่อ.........“ผมกับคุณ?”เฮียไททันเบิกตาโตขึ้นด้วยความตกใจเขาชี้มาที่ฉันและชี้ไปที่ตัวเขาเอง “ค่ะ ถ้าคุณไม่เชื่อจะพาเท็กซัสไปตร

  • แอบรัก   ตอนที่69

    “อย่าาาาาา”เธอร้องเสียงหลงเมื่อชายคนนั้นกำลังกดปลายแหลมของมีดลงไปที่คอขาวของเด็กน้อยผมไม่รอลั่นไกปืนพกอย่างไวปัง“เอือกก!”“เท็กซัส!!”เธอร้องเรียกลูกของเธอเสียงดังพร้อมกับถลาร่างของเธอเข้าไปรับร่างลูกชายของเธอที่กำลังจะตกลงสู่พื้นอย่างไวตามสัญชาตญาณของผู้เป็นแม่พรึบ“มามี้!!!”“เท็กซัส!”ทั้งสองแม่ลูกต่างพากันกอดกันและร้องไห้ออกมาอย่างหนักพรึบ“เป็นอะไรคะ?”เธอคนนั้นหันมาเอ่ยถามผมด้วยความเป็นห่วงที่ตอนนี้ผมทรุดตัวลงนั่งบนพื้นดินอย่างคนหมดแรง ผมฆ่าคนอีกแล้ว คนบริสุทธิ์ต้องตายเพราะผมมากี่คนแล้ว“ผมไม่ได้ตั้งใจ”ผมเงยหน้าขึ้นไปมองเธอด้วยแววตาสั่นไหวและนำ้เสียงที่สั่นเครือ เธอก็มองมาที่ผมพลางขมวดคิ้วงุนงงและเธอก็ค่อยๆอุ้มลูกของเธอมาตรงหน้าผม“คุณไม่ผิดเลยนะคะ คุณจำเป็นต้องทำเพราะช่วยฉันกับลูกอย่าคิดมากสิคะ^_^”เธอยื่นมือมาจับมือผมพลางออกแรงบีบเบาๆและพูดให้กำลังใจผม“เราเคยรู้จักกันมาก่อนรึเปล่าครับ?”ผมเอ่ยถามเธอไปในขณะที่เธอยื่นผ้าเช็ดหน้าของเธอมาซับเหงื่อบนใบหน้าให้ผมด้วยความไม่รังเกียจ เธอเป็นคนเดียวที่ไม่กลัวหรือเกลียดผม เพราะทุกทีที่ผมไปพอทุกคนรู้ว่าผมเป็นมาเฟียพวกเขาก็จะทำสีหน้าหวาดกล

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status