ตอนที่11

“จ๊วฟฟฟ”ฉันหลับตาพริ้มและเริ่มบรรเลงรสชาติจูบที่หอมหวานให้เฮียไททัน ฉันยื่นลิ้นเล็กเข้าไปความหาความหวานในโพรงปากของเฮียไททัน เฮียไททันดูเหมือนจะเคลิ้มตามอารมณ์ของฉัน เราสองคนพี่น้องมักจะทำแบบนี้เป็นประจำตั้งแต่วันนั้น วันที่ฉันแอบไปเห็นว่าเฮียทั่นมีอะไรกับเพื่อนของลูกสาวคนรับใช้ที่บ้านฉัน ฉันจึงเกิดความหึงความหวงและความไม่พอใจจึงไปคุยกับเฮียทั่น ฉันขู่เขาว่าถ้าเขาไม่ทำแบบนั้นกับฉันบ้างฉันจะบอกคุณพ่อคุณแม่ ในตอนนั้นฉันยังเด็กมากและไม่รู้เรื่องอะไรมากไม่รู้สิ่งที่ผิดไม่รู้สิ่งที่ถูกแต่โชคดีที่เฮียทั่นไม่ได้ทำอะไรกับฉันมากไปกว่าช่วยฉันให้ฉันไปพบความสุขโดยที่เขาใช้ทั้งปลายลิ้นและนิ้วเรียวของเขา ทำให้ฉันเกิดเป็นความชอบและเริ่มใช้มันเป็นการต่อลองให้เฮียทั่นทำแบบนั้นให้ฉันตลอดมา จนพอโตขึ้น ฉันจึงรู้ว่ามันผิด ผิดมหันต์เลยล่ะแต่ทำยังไงได้ล่ะ กว่าฉันจะรู้ว่าผิดฉันก็หลงรักเฮียทั่นแบบผู้ชายคนหนึ่งไปแล้ว

“อื้อ จ๊วฟฟ”ฉันเบียดเสียดร่างกายที่ซ่อนรูปของฉันให้เขาไปเบียดเสียดร่างกายที่แน่นปึกของเฮียทั่น ผิวขาวๆของเฮียทั่นทำให้ฉันใจเต้นแรง

“อื้อ”ฉันครวญครางขึ้นเมื่อฉันจับความเป็นชายที่ตื่นโตใหญ่ขึ้นของเฮียทั่นมาถูไถไปกับความเป็นสาวของฉันที่ไร้ขนนุ่มปกคลุม ของฉันเป็นกะทินะขาวอวบเฮียทั่นยังเคยเอ่ยปากชมเลยว่าของฉันน่ารักดี^//^

พรึบ

“อึ๊บ”เฮียทั่นช้อนร่างของฉันขึ้นอุ่มพลางเคลื่อนย้ายร่างของฉันไปยังซิ้งค์ล้างหน้าที่มีขนาดใหญ่หรูหรา

พรึบ

“เฮียขอชิมนำ้หวานๆของหนูหน่อยนะ”เฮียทั่นวางร่างของฉันลงบบซิ้งค์และค่อยๆจับขาทั้งสองข้างของฉันอ้าออกจากกันและเขาก็นั่งยองๆลงตรงหน้าฉันและยื่นหน้าขึ้นไปหาความเป็นสาวของฉัน

“อื้ออ”ฉันหลับตาพริ้มเมื่อเฮียทั่นใช้ปลายลิ้นร้อนสัมผัสไปกับติ่งเสียวของฉัน และเขาก็ใช้ปลายนิ้วแหวกกลีบกุหลาบของฉันเพื่อจะดูความสวยข้างใน

“ยังสวยเหมือนเดิม”เฮียทั่นมองหน้าฉันก้ววแววตาหวานเยิ้ม ทำให้ฉันกัดริมฝีปากตัวเองอย่างเขินอาย ฉันยื่นมือไปจับศีรษะของเฮียทั่น

“อื้อออเสียวคะ”ฉันครางเสียงกระเส่าเมื่อเฮียทั่นตวัดลิ้นร้อนขึ้นลงไปตรงกลางกลีบกุหลาบของฉันอย่างรัวทำให้ฉันเกิดความเสียวซ่านฉันรับรู้ได้ถึงนำ้หวานของตัวเองที่พากันหลั่งไหลกันออกมาอย่างมากมายแต่เฮียทั่นก็ดูดชิมนำ้หวานของฉันจนหมดทุกหยดเช่นกัน

“หวานจริงๆเลยครับ”เฮียทั่นใช้ลิ้นเลียไปตามรอบๆริมฝีปากของเขา มือของเฮียทั่นก็ยื่นมาบีบคลึงเคล้งคลึงเต้าอวบอิ่มทั้งสองข้างของฉัน ฉันก็กระตุกเกร็งร่างไปทั้งร่างด้วยความสุข

“ทั้งหวานทั้งหอม^_^”เฮียทั่นเอ่ยขึ้นพลางลุกขึ้นยืนเต็มความสูงและเขาก็ก้มหน้ามาซุกไซร้ซอกคอของฉันอย่างแผ่วเบาพลางขบเม้มไปตามที่ริมฝีปากของเขาเลื่อนผ่านเรื่อยๆจนมาถึงยอดอกสีชมพูดที่เต่งตึงท้าทายสายตาของเฮียทั่นอยู่

“ดูดนมเจ้านางสิคะเฮียทั่น”ฉันพูดนำ้เสียงกระเส่าพลางใช้มือเล็กกอบโกยเต้าอวบของตัวเองให้เฮียทั่นทำตามที่ฉันขอ เฮียทั่นมองมาที่หน้าอกของฉันด้วยสายตาหื่นกระหายแต่ผิดกับมือของเขาที่กำขอบปูนซิ้งค์แน่น และเขาก็สบัดศีรษะตัวเองอย่างแรง แรงจนฉันตกใจ

“ไม่ได้ครับ เราเป็นพี่น้องกัน!!”อยู่ดีๆเฮียทั่นก็ตะโกนเสียงดังจนฉันสะดุ้งตกใจ

“ที่ผ่านมาที่เราสองคนทำลงไปมันผิด ผิดมาก!”เฮียทั่นมองหน้าฉันและเขาก็รีบเดินไปหยิบผ้าขนหนูมาคลุมร่างที่เปลือยเปล่าของฉัน

“ผิดอะไรคะ!”ฉันยื่นมือไปจับข้อมือของเขา

“เราทำแบบนี้ไม่ได้ครับ เรารักกันไม่ได้!!”เฮียทั่นตะโกนใส่หน้าฉันและเขาก็สะบัดข้อมือฉันให้หลุดจากเขาอย่างแรง

“เรามีอะไรกันมากไปกว่านี้ไม่ได้ครับ!”

“เราเป็นพี่น้องกัน เราควรจะจำคำนี้ไว้และ เรารักกันไม่ได้!!”

“เดี๋ยวสิ เฮียทั่น!!”

“เฮียไททัน!!”ฉันตะโกนไล่หลังเฮียทั่นที่เดินไปหยิบผ้าขนหนูไปพันรอบเอวสอบของเขาและเดินออกไปจากห้องนำ้อย่างไว โดยที่ไม่ได้ฟังเสียงเรียกจากฉันเลย อะไรของเขา เห็นทำแบบนี้มาตั้งนาแล้ว เพิ่งจะรู้รึไงว่ามันผิดน่ะไม่เอาน้องสาวตัวเองทำเมียซะก่อนค่อยคิดได้หนิ!!

“เรารักกันไม่ได้”ฉันพูดขึ้น แหม่คำนี้ช่างเจ็บดีจริงๆ เขาน่าจะบอกฉันว่าเขารักฉันไม่ได้สิ อย่าใช้คำนี้ อย่าทรมานน้องสาวคนนี้ด้วยคำนี้เลยเฮียทั่นบางทีฉันก็คิดเหมือนกันนะว่าฉันกับเฮียทั่นอาจจะไม่ได้เป็นพี่น้องกันจริงๆเหมือนในละครไงที่มีคนจนแอบเอาลูกของตัวเองมาเปลี่ยนตัวกับลูกคนรวยในวันที่เกิดวันเดียวกันเพื่อให้ลูกตัวเองสบายไม่ต้องลำบากอยู่กับครอบครัวจนๆ อะไรทำนองนี้ ทุกครั้งที่ฉันทำบุญฉันมักจะอธิษฐานแบบนี้เสมอ แต่มันคงจะเป็นไปไม่ได้หรอก เพราะเมื่อห้าปีที่แล้วฉันรถแหกโค้งเสียเลือดมาก เกือบเอาชีวิตไม่รอดแต่เลือดของฉันดั้นเป็นเลือดกรุ๊ปพิเศษต้องใช้ของคนในครอบครัวเท่านั้นและฉันก็ได้ของคุณพ่อคุณแม่มายังไงล่ะ

“สงสัยคำอธิษฐานของฉันคงจะไม่มีวันเป็นจริงซะแล้วสิ^_^”ฉันหัวเราะตัวเองอย่างสมเพชที่คิดอะไรบ้าๆและคิดอะไรเกินเลยกับพี่ชายตัวเอง ถึงจะคนละแม่แต่มันก็เป็นพี่น้องกันอยู่ดี ก็เรามีสายเลือดเดียวกันหนิสายเลือดของคุณพ่อยังไงล่ะ