ตอนที่3

“แกว่าคนไหนเด็ด จีบให้ฉันสักคนดินะๆๆ”

“แกว่าฉันน่าเบื่อขนาดนั้นเลยเหรอ?”ฉันไม่ได้ฟังสิ่งที่ฟางข้าวมันพูดแต่ฉันกลับถามมันถึงสิ่งที่ฉันสงสัย

“แกอ่ะ ไม่ฟังที่ฉันพูดเลย!”มันโวยใส่ฉันพลางทำสีหน้างอนๆ ฉันจึงยื่นมือไปผลักหน้าผากของมันอย่างหมั่นไส้

“แกก็ตอบคำถามฉันมาก่อนดิ!”

“ก็ได้ๆๆแกนะมันน่าเบื่อๆๆๆขี้เอาแต่ใจ โวยวายขี้หึงขี้หวงเกินกว่าน้องสาวเฮียเขา”

“เอาจริงๆนะแกทำเกินหน้าที่ของแกจริงๆว่ะ เหมือนสิ่งที่แกทำกับเฮียทั่นเหมือนเขาไม่ใช่พี่ชายแกแต่แกทำเหมือนเขาเป็นผัวแกอ่ะ!!”ฟางข้าวพูดออกมาเป็นชุดมันทำสีหน้าจริงจังมาก มากจนฉันคิดตาม ฉันทำเกินหน้าที่จริงๆเหรอ แล้วทำไมฉันต้องเกิดมาเป็นน้องสาวเขาด้วยอ่ะฉันไม่เข้าใจ ที่ฉันหึงเขาหวงเขาเพราะฉันไม่อยากให้เขาไปเกาะแกะกับผู้หญิงคนไหน ไม่อยากให้ใครมาสนิทกับเฮียทั่น ไม่อยากให้เฮียทั่นยิ้มให้คนอื่นที่ไม่ใช่ฉัน!!

“เฮียเขาโตแล้ว เขาควรจะมีแฟนได้แล้ว แกก็เลิกไปไล่ตามตบผู้หญิงที่มายุ่งกับเฮียทั่นได้แล้ว ฉันเหนื่อยแทน”ฟางข้าวพูดออกมาจนจบมันก็สูดหายใจเข้าปอดของมันหลายที่เหมือนมันขาดอากาศหายใจมานานมาก

“ไม่ เฮียทั่นต้องไม่มีแฟนฉันไม่ยอมให้เฮียทั่นไปเป็นของใครทั้งนั้นแหละ!!”ฉันพูดอย่างจริงจังพลางทำสายตาเข้มขรึมอย่างเอาเรื่อง ไม่ว่าใครจะเข้ามายุ่นงงกับเฮียฉัน พวกมันต้องโดนฉันตบจนไม่กล้ามายุ่งกับเฮียทั่นของฉันเลย!!ไม่เชื่อก็คอยดูได้เลย ว่าคนอย่างเจ้านางจะพูดแล้วไม่กล้าทำ ฉันมันเป็นพวกคนนิสัยไม่ดีอยู่แล้วหนิในสายตาเฮียทั่นอ่ะ

“เห้อออ ฉันเพิ่งจะพูดไปเองยัยเจ้านางเอ้ย!!”ฟางข้าวมองหน้าฉันพลางส่ายศีรษะไปมาอย่างคนเหนื่อยใจ ฉันจะไม่ยอมให้ใครเข้ามายุ่งกับพี่ชายของฉันเด็ดขาด!!

สวัสดีค่ะ ฉันชื่อ เจ้านาง นางสาว พรรณนิชา ราชนาโยวงศ์ติชัย อายุ20ปี เป็นลูกสาวคนสวยของคุณพ่อแทนกับคุณแม่เจ้าหญิง สวยและรวยมากค่ะ มีพี่ชายหนึ่งคน คนนั้นคือเฮียไททันสุดหล่อของฉันเอง ฉันนะเติบโตมากับเฮียทั่น ฉันค่อนข้างติดเฮียมาก แต่พอเฮียเริ่มโตเป็นหนุ่ม เฮียต้องไปเรียนที่ต่างประเทศ เฮียฉันไปหลายปีมากและเฮียก็ไม่เคยกลับมาหาฉันทุกๆซัมเมอร์แบบที่เฮียเคยสัญญาไว้เลย ฉันรอเฮียทุกๆซัมเมอร์แต่เฮียก็ไม่มา พอเฮียกลับมาเฮียก็โตขึ้นเป็นหนุ่มหล่องื้อ เฮียฉันหล่อลากมากกกกก ฉันจะไม่ยอมให้เฮียทั่นตกไปเป็นของใครทั้งนั้น!ฉันหวงจบป่ะ!

“อีนีน่า!!”ฉันพูดขึ้นเมื่อสายตาของฉันไปสบเข้ากับแผ่นหลังของใครบางคนที่ฉันเกลียดมันเข้าไส้!!มันคือศัตรูคู่อริของฉันเอง ฉันกับมันเจอกันไม่ได้ เจอกันทีไรเป็นต้องตบตีกันตลอด!

“มันจะไปไหนของมันว่ะ?”ยัยฟางข้าวเอ่ยขึ้นพลางลุกขึ้นยืนตามฉัน

“ห้องเฮียทั่น!”ฉันพูดขึ้นพลางกำหมัดแน่นด้วยความโกรธ มันก็รู้ว่าฉันไม่ชอบให้ใครเข้าไปยุ่งกับเฮียทั่นของฉัน แต่มันก็ยังจะทำสิ่งที่ฉันไม่ชอบ ไม่มันก็ฉันวันนี้ต้องเข้าโรงพยาบาลกันไปบ้างล่ะ

“หึ!กล้าลองดีกับกูงั้นเหรออีนีน่า มึงได้เจอแน่!”ฉันกัดฟันกอดๆด้วยความโมโหและเริ่มสอดส่องสายตามองหาบุคคลที่ฉันต้องเอาไปด้วยนั่นก็คือ กีต้าร์แฟนหนุ่มผู้โง่เขลาของยัยนีน่ายังไงล่ะ

ตึกๆๆๆ

“ว้าวน้องเจ้านางคนสวย^_^”รุ่นพี่ต่างคณะเอ่ยเรียกฉันเพราะฉันเป็นขาประจำของสนามบาสนี้ ทุกคนเลยรู้จักฉันดี

“กีต้าร์!!”ฉันวิ่งไปหยุดตรงหน้าของกีตาร์หนุ่มตัวสูงที่มีหุ่นเลิศเลอร์เพอร์เฟคและเป็นขวัญใจของสาวๆมหาลัยนี้อีกด้วย ฉันยอมรับว่าเขาหล่อแต่หล่อน้อยกว่าเฮียทั่นของฉันมากๆๆ

“มีอะไรเหรอ?”กีต้าร์มองหน้าฉันพลางทำสายตางุนงง เขาคงจะเป็นคนเดียวที่ไม่รู้จักฉัน เพราะเขาไม่เคยสุงสิงหรือไปกินเที่ยวกับกลุ่มพวกนี้เลย เขาเป็นน้องใหม่ของชมรมบาสเกตบอลน่ะ

“ไปกับฉัน!”ฉันบอกเขาไปและไม่รอคำตอบจากเขา ฉันคว้าข้อมือของกีต้าร์ทันทีและออกแรงลากเขาให้วิ่งตามฉันไปยังตึกผู้บริหารชั้นบนสุดห้องทำงานของเฮียทั่น

“เธอเป็นใครเนี่ย!จะมาพาฉันไปไหน?”

“เธอจะพาฉันไปปู้ยี้ปู้ยำเหรอ ไม่ได้นะฉันมีแฟนแล้วนะ”กีต้าร์โวยวายตลอดทาง

พรึบ

“เห้ยยย!”กีต้าร์เบิกตาโพรงขึ้นด้วยความตกใจ ที่ฉันผลักร่างของเขาเข้าไปติดผนังลิฟต์และเบียดเสียดตัวเขาไปหาเขาพลางขยับใบหน้าขึ้นไปสบตาสีฟ้าท้องทะเลคู่สวยของเขา

“อยู่เงียบๆอย่าแหกปาก ฉันไม่ชอบคนถามมาก!”ฉันเอ่ยบอกกีต้าร์ไปในระยะที่ประชิดมาก มากจนฉันได้กลิ่นลมหายใจหอมๆของเขาและยิ่งไปกว่านั้นคือฉันยังรับรู้ได้ถึงกลิ่นกายหอมๆของเขาอีกด้วย มือฉันไปสัมผัสไปบนหน้าอกแกร่งที่มีหน้าเนื้ออกแน่นปึก เขาไม่ได้ใส่เสื้อนี้

พรึบ