My Dear เมียเด็กคนโปรด

@มหาวิทยาลัยเหงื่อไหลเปียกชุ่มแผ่นหลังในชุดวอร์มมหาลัยที่ตอนนี้แทบจะแนบติดกับผิวหนัง ทุกย่างก้าวที่เหยียบย่ำบนลู่วิ่งเหมือนจะกลืนเอาแรงกายแรงใจไปหมดจนแทบขยับไม่ได้ กลิ่นแดดยามสายผสมกลิ่นหญ้าเปียกจางๆ ลอยมาตามลมอ่อนๆ แต่กลับไม่ได้ช่วยให้สดชื่นขึ้นเลยแม้แต่น้อย"แฮ่ๆ !!! โคตรเหนื่อยอ่ะ....อีมิวนี่มึงไปทำอะไรให้พี่รหัสโกรธป่ะวะ"เสียงหอบหนักๆ สลับกับเสียงบ่นของเพื่อนสาวดังขึ้น พร้อมกับท่าทางที่ใช้หลังมือเช็ดเหงื่อที่ไหลลงขมับอย่างรำคาญ ก่อนจะหันขวับมามองด้วยแววตาหงุดหงิดปนเหนื่อยล้า"อย่างกู..ไม่ต้องทำอะไร แค่พี่เขาเห็นหน้า..ก็พร้อมจะบวกกับกูแล้วป่ะ""แม่ง ! กูจะตุยแล้วนะโว้ย สนามไม่ใช่น้อยๆ กูถามจริงเหอะมึงชอบพี่เขาไปได้ยังไง...จ้องแต่จะเล่นงานมึงตลอด""เลิกพูดได้แล้ว วิ่งไปเห่อะน่า....บ่นไปก็ไม่ช่วยอะไร"เสียงพูดนิ่งๆ แต่แฝงความเหนื่อยหน่ายของอีกคนดังขึ้น ท่าทางไม่สนใจต่อคำบ่นนั้นแม้แต่น้อย สายตาเหม่อมองไปยังปลายทางของลู่วิ่ง ริมฝีปากเม้มแน่นขณะสูดลมหายใจเข้าลึก แล้วออกตัววิ่งต่อโดยไม่เหลียวกลับมามองมิวนิค นักศึกษาปี 1 คณะวิศวกรรมศาสตร์ เด็กสาวตากลมโต ผิวขาว ผมยาวปะบ่าสีน้ำตาลหม่น อุ

@โรงอาหาร"หิวจะแย่....กูจะกินวัวได้ทั้งตัวแล้วเนี้ย"หิวก็กินเยอะๆ...เก็บแรงเอาไว้มากๆ กูว่าบ่ายนี้มึงโดนพี่สายฟ้าเอาคืนแน่"มึงจะกลัวอะไร อย่างมากก็แค่สั่งทำโทษ กูโดนทำโทษจนชินแหละ..."แหม...พูดเหมือนง่ายเนาะ...นี่ขากูยังก้าวไม่ออกอยู่เลย เพราะวิ่งเป็นเพื่อนมึงเนี้ย...."โธ่..เอวาเพื่อนรัก...น่าสงสาร..เอางี้เดี๋ยววันนี้กูเลี้ยงมึงเอง...ตอบแทนที่มึงอยู่ข้างกูแม้ในยามที่กูถูกรุ่นพี่จอมเผด็จการทำโทษ..."ดูพูดเข้า..เดี๋ยวพี่เขามาได้ยินก็เป็นเรื่องอีกหรอก..."กลัวที่ไหน 5555มิวนิคกำลังพูดจาหยอกล้อกันอยู่กับเอวา ก่อนจะมีใครบางคนเดินเข้ามาจากด้านหลังแล้วกระชากผมเธอเต็มแรง"หมับ !!!"โอ้ย.....!!! ใครวะ.."อุ้ย ! โทษทีนะน้องพอดีมือพี่ลั้นน่ะ..."พี่ฟ้าใส..."ไง...รู้ใช่ไหมว่าฉันเป็นใคร..."รู้ค่ะ...เพื่อนสนิทพี่สายฟ้า"รู้ก็ดี...ฉันแค่อยากจะมาเตือน..."เตือนหนู ? เตือนเรื่องอะไรคะ"อย่ามายุ่งกับสายฟ้า เขาเป็นคนของฉัน เธอไม่มีสิทธิ์"คนของพี่ ?? แต่ที่หนูทราบมา พี่สายฟ้ายังโสดนิคะ แล้วจะเป็นคนของพี่ได้ไง มโนไปเองรึเปล่า"นี่เธอ !"ชื่อมิวนิคค่ะ กรุณาเรียกชื่อให้มันถูกด้วย แล้วหนูจะบอกอะไรให้

@2 สัปดาห์ต่อมา"คะแนนสอบพรีเทสกูโคตรแย่อ่ะ...อือ..ถ้าป๊ากูรู้ มีหวังตัดเงินค่าขนมกูแน่ : เอวา"ก่อนสอบมึงก็ทบทวนเนื้อหาบ้างดิ ไม่ใช่นอนเฝ้าขอคำตอบจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์อยู่ได้"ใครจะไปเก่งเหมือนมึง...อ่านแค่รอบเดียวก็ท่องออกมาเป็นบทอาขยานได้แล้ว..สมองขี้เลื่อยอย่างกู ต่อให้กินหนังสือเป็นอาหารหลักก็จำไม่ได้หรอก : เอวา"มึงก็พูดไปเนาะ...คนเรามันต้องมีทั้งพรวรรค์และพรแสวง...ไม่มีใครเก่งมาตั้งแต่เกิดหรอก"เห่อะ..! ก็มึงไง ทำอะไรก็เก่งไปหมด"......... : มิวนิคหัวเราะในลำคอก่อนจะส่ายหน้าให้กับความคิดของเพื่อนรักระหว่างที่ทั้งสองนั่งคุยกันอยู่ใต้ม้าหินอ่อนของคณะ กลุ่มรุ่นพี่วิศวะสุดหล่อประจำมหาวิทยาลัยเดินผ่านมาทางนี้พอดี"หวีด หวิ้ว !!!!!!"ไอ้สายฟ้า...น้องรหัสมึงเรียก : อาทิตย์"หูมึงนี่ดีจังเลยนะ กูเดินมาพร้อมมึงแท้ๆไม่เห็นได้ยินเสียงใครเรียกมันเลย : แผ่นดิน"เห้อ ~~ ไอ้แผ่นดิน น้องเขาผิวปากส่งสัญญาณ นี่มึงแกล้งโง่หรือโง่จริงกันแน่วะ : อาทิตย์".............."ไอ้นี่ก็เล่นตัว ทำเป็นนิ่ง เห้อ ~~ หล่อเลือกได้จริงๆ : อาทิตย์"พี่สายฟ้า.... : คนตัวเล็กรีบกระโดดเข้ามาขว้างหน้าพี่รหัสสุดหล่อทันท

@หลังจบการแข่งขัน"ขอบคุณนะคะ :)หลังประกาศผลการแข่งขัน ผู้คนมากหน้าหลายตาต่างเข้ามาขอถ่ายภาพกับไอดอลสาวคนสวยที่เพิ่งจะได้รับรางวัลชนะเลิศการประกวดแข่งขันเต้นประกอบเพลงมามาดๆ บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยแสงแฟลช เสียงหัวเราะ เสียงแสดงความยินดี และสีหน้าที่เปี่ยมไปด้วยความตื่นเต้นมิวนิคยกมือไหว้ขอบคุณรุ่นพี่ทุกคนที่มาให้กำลังใจและมาเชียร์เธอในวันนี้ด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน สีหน้าเปล่งประกายไปด้วยความสุข ดวงตาเป็นประกายอย่างคนที่หัวใจพองโตจากความสำเร็จ ด้วยความที่เธอทั้งเรียนเก่ง กิจกรรมโดดเด่นกว่าเพื่อนรุ่นเดียวกัน ทำให้เธอเป็นที่รู้จักของคนบนโลกโซเชียลเป็นอย่างมาก"ยินดีด้วยนะครับคนเก่งเสียงทุ้มนุ่มของพี่อาทิตย์ที่เอ่ยแสดงความยินดีทำให้มิวนิคหันไปยิ้มตอบอย่างสดใส แววตาเธอสื่อถึงความขอบคุณอย่างจริงใจ"ขอบคุณนะคะพี่อาทิตย์/พี่แผ่นดิน"พี่ว่าแล้วเชียว ยังไงๆน้องมิวต้องชนะ : อาทิตย์อาทิตย์พูดพลางตบบ่าเบาๆ ด้วยท่าทีเป็นกันเอง ใบหน้าของเขาประดับไปด้วยรอยยิ้มอบอุ่นเหมือนพี่ชายที่ภูมิใจในน้องสาว"ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะ เพราะกำลังใจดี มิวเลยมีแรงสู้....สู้ตายเลยค่ะ 5555เสียงหัวเราะของมิวนิคใสแจ๋ว แฝงความ

@วันเสาร์ > คอนโดมิวนิค"🎶 🎶 วู้ 🎶 🎶เสียงร้องเพลงเบาๆ ดังลอดออกมาจากห้องนอนพร้อมจังหวะก้าวเท้าเบาๆ ที่สื่อถึงอารมณ์แจ่มใสสุดขีด เสียงเปิดตู้เสื้อผ้าติดๆ กัน สลับกับเสียงไม้แขวนกระทบกันเบาๆ เหมือนกำลังอยู่ในโชว์รูมส่วนตัว"อารมณ์ดีอะไรแต่เช้าค้าคุณเพื่อน : เอวาเสียงแซวจากเพื่อนสาวดังขึ้นทันทีที่โผล่หน้าเข้ามาในห้อง ก่อนจะชะงักไปนิดเมื่อเห็นสภาพบนเตียงที่เต็มไปด้วยเสื้อผ้าแขวนระโยงระยางราวกับกำลังเตรียมจัดแฟชั่นโชว์"มึงมาพอดี มาช่วยกูเลือกชุดสวยๆหน่อยมิวนิคเงยหน้าขึ้นจากกองเสื้อผ้าด้วยใบหน้าสดใส ดวงตากลมเป็นประกายวาววับ ริมฝีปากอมยิ้มเหมือนคนเพิ่งถูกหวยรางวัลที่หนึ่ง"มึงขนออกมาอะไรเยอะแยะขนาดนี้เนี้ย...จะเอาไปขายเหรอ : เอวาเอวายืนกอดอกส่ายหน้าเบาๆ มองภาพเพื่อนตัวเล็กที่ลุยเลือกเสื้อผ้าแบบเอาเป็นเอาตายด้วยสีหน้าทึ่งปนขำ"ขายเขยอะไรกัน กูแค่เอาออกมาลอง...มือเรียวหยิบชุดแล้วชุดเล่าขึ้นมาทาบกับตัว หน้าตาจริงจังเหมือนนางแบบก่อนขึ้นรันเวย์"....ชุดนี้โอเคป่ะ..มิวนิคหยิบชุดเดรสสีชมพูเปิดไหล่ออกมาเทียบกับตัว คนตัวเล็กส่องกระจกไปมาไม่หยุด หมุนตัวดูมุมหน้า มุมหลัง พร้อมย่นจมูกใส่ตัวเอ