ตอนที่4

“เห้ย!”กีต้าร์ร้องออกมาด้วยความตกใจที่เขามองตามสายตาของฉันที่มองยอดอกสีชมพูที่แข็งชูชันตรงหน้าฉัน เขารีบยกมือขึ้นมาปิดหน้าอกตัวเอง แหมสะดีดสะดิ้งยิ่งกว่าผู้หญิงอีกนะยะ!

ติ๋ง

“ป่ะ!”ฉันที่ได้ยินเสียงประตูลิฟต์ร้องเมืื่อมันมาจอดถึงที่หมายแล้ว ฉันจึงหันหน้ากลับมาและออกแรงลากกีต้าร์ให้ออกมาจากลิฟต์มุ่งหน้าไปยังประตูห้องสุดทางเดิน ชั้นนี้มีทั้งหมดสองห้อง อีกห้องหนึ่งเป็นของฉันเองแหละ

ตึกๆๆๆ

“พาฉันมาทำอะไรที่ชั้นผู้บริหารเนี่ย?”

“ฉันบอกนายว่าอะไร”ฉันหันขวับกลับไปมองหน้ากีต้าร์อย่างคาดโทษ

“เงียบๆอย่าถามมากเธอไม่ชอบ”กีต้าร์ตอบฉันพลางสอดส่องสายตามองไปรอบๆระหว่างทางเดิน ชั้นนี้ถูกออกแบบมาให้หรูหราไฮโซชั้นดีเลยล่ะ ฉันลากกีต้าร์มาเรื่อยๆจนมาหยุดอยู่ที่หน้าห้องของเฮียทั่น

“เห็นแล้วก็เลิกโง่ได้สักทีนะ!”ฉันพูดบอกกีต้าร์ไป เขาก็มองฉันพลางเกาศีรษะของเขาอย่างงงๆ คนอะไรมันโง่ได้ขนาดนี้ว่ะเนี่ย แฟนเขาเอากับผู้ชายทั่วทั้งมหาลัยแล้วมั้ง อีตานี่ยังโง่งมงายอยู่ได้

ติ๋งต๋อง

ฉันกดออดหน้าห้องของเฮียทั่น ที่จริงฉันจะเข้าไปเลยก็ได้แต่ฉันอยากให้อีคนข้างในมันนึกว่ามันได้เปรียบฉัน ทั้งที่จริงแล้วมันกำลังแพ้ฉันต่างหากล่ะ ผู้หญิงอย่างยัยนีน่าไม่ว่าใครรวยมันก็ง่ายกับเขาหมดทั้งนั้นแหละและฉันจะไม่ยุ่งกับมันเลยถ้ามันไม่มายุ่งกับเฮียทั่นของฉันก่อน!!!

“เฮียทั่น!!!”ฉันแกล้งตะโกนเสียงดังเรียกคนในห้อง ฉันมั่นใจว่าเขาต้องอยู่ในนี้แน่นอน เพราะฉะนั้นช่วงบ่านเฮียทั่นไม่มีเรียน ฉันมีตารางเรียนของเฮียทั่นทั้งหมดฮ่าๆ

โครม

“ว๊าย!เฮียทั่นคะ!”ฉันกรีดยิ้มพลางหันไปมองหน้ากีต้าร์ ที่ตอนนี้เขากำลังยืนหน้าซีดอยู่

“เสียงใครนายน่าจะรู้ดี”ฉันพูดบอกกีต้าร์ เขาก็หันมามองหน้าฉัน

“นีน่าอาจจะมาทำธุระก็ได้”ดูสิ ดูเขาโง่สิ ขนาดนี้แล้วเขายังโง่ไม่เลิก

“แหกตาดูไว้ให้ดีๆจะได้ตาสว่างสักที!”ฉันพูดกระแทกใส่กีต้าร์เสร็จก็หันกลับไปมองประตูห้องทำงานของเฮียทั่นต่อ

“ผลักนีน่าทำไมคะ!”เสียงของยัยนีน่าโวยวายเสียงดังเล็ดลอดออกมาจากห้องทำงานของเฮียทั่น ปกติห้องของเฮียทั่นค่อนข้างเงียบและน้อยครั้งนักที่จะได้ยินเสียงของคนข้างใน แต่ฉันมั่นใจว่ายัยนีน่ามันต้องการให้ฉันได้ยิน มันคงจะคิดว่ามีแค่ฉันที่ได้ยิน แต่มันไม่รู้ว่าคนที่รักมันมากที่สุดก็กำลังได้ยินอยู่เหมือนกัน

“เฮียทั่นอยู่กับใครอ่ะ!!!”ฉันแกล้งตะโกนถามเฮียทั่นไปทั้งๆที่จริงแล้วฉันก็รู้อยู่แก่ใจ เสียงของเฮียทั่นเงียบหายไปไม่ได้ตอบกลับมา ฉันจึงกระตุกยิ้มพลางเอื้อมมือไปจับลูกบิดประตูเพื่อจะเปิดเข้าไปในห้อง

“เปิดประตู!!”ฉันร้องบอกเฮียทั่น

พรึบ

“อย่าเข้าไปเลยได้ไหม”กีต้าร์จับข้อมือฉันที่จับลูกบิดอยู่ ฉันจึงหันกลับไปมองหน้าเขา

“นายจะกลัวอะไร ถ้านายคิดว่ามันไม่ได้สวมเขาให้นาย นายรู้อะไรไหมว่ามันกำลังจะเอากับเฮียทั่นของฉัน นายยอมได้เหรอแต่ฉันยอมไม่ได้!!”ฉันพูดเสร็จก็เปิดประตูผลักเข้าไปในห้องของเฮียทั่นอย่างไว

โพล๊ะ!

และภาพที่เห็นตรงหน้าของฉันคือ กระดุมเสื้อของเฮียทั่นถูกปลดไปทุกเม็ดเขามองมาที่ฉันด้วยหน้าเหวอๆนั้นยิ่งทำให้ฉันโกรธ ฉันหันขวับกลับไปมองผู้หญิงที่ยืนอยู่ข้างๆเขา สภาพของเธอท่อนบนไม่มีอะไรปกปิดอยู่เลย และเธอก็ไม่ได้เอามือขึ้นมาปิดหน้าอกที่ยัดซิลิโคน500ccของเธอด้วย หึของปลอม!เธอกำลังมองมาที่ฉันพลางแสยะยิ้มใส่ฉันอย่างผู้ชนะ หึ!คิดว่าแกจะชนะฉันเหรอ ไม่มีทางคนอย่างฉันไม่มีวันแพ้ใคร ฉันเกิดมาเพื่อเป็นที่หนึ่งและฉันจะต้องได้เป็นที่หนึ่งตลอดไป!

“หึ!ทำอะไรกันเหรอคะเฮีย”ฉันเดินเข้าไปหาเฮียทั่นพลางกอดแขนเขาอย่างไว

“เฮียทั่น!!”ฉันเรียกเฮียทั่นเสียงดังเพราะเขามัวแต่มองหน้าฉัน

“คะครับ”เฮียทั่นขานรับฉันอย่างเสียงกระตุก

“เจ้านางถามว่าเฮียทั่นกำลังทำอะไรกันอยู่คะ?”ฉันกดเสียงต่ำถามเฮียทั่นอีกครั้งพลางมองหน้าเขาอย่างไม่พอใจ เฮียทั่นยิ้มแหยๆให้ฉัน

“เธอกำลังจะทำอะไรเฮียทั่นของฉัน?”ฉันเหลือบหางตามองไปที่นีน่าและเอ่ยถามเธอแทน เธอก็แกล้งทำสีหน้าเศร้าสร้อยอย่างมีจริตในความตอแหล

“เปล่านะคะ นีน่าไม่ได้จะทำอะไรเฮียทั่นเลย เฮียทั่นต่างหากละที่พยายามจะลวนลามนีน่า”

“ตอแหล!!”ฉันโวยขึ้นพลางดันร่างของเฮียทั่นให้ออกไปจากตัวฉัน ฉันไม่รอช้าเดินมุ่งไปที่หน้าของยัยนีน่าทันที เมื่ออาทิตย์ก่อนมันคงจะนานเกินไปจนอีนี่ลืมรสชาติมือตบของฉันไปแล้วสินะ ไม่เป็นไร ฉันจะทำให้มันได้รับรู้และคิดถึงมือตบของฉันอีกครั้ง

“เปล่านะ เราไม่ได้โกหกเธอเลย”

“กูไม่ได้ด่ามึงโกหก แต่กูด่ามึงตอแหล!!”ฉันพูดขึ้นและคว้ามือขึ้นสูงพร้อมที่จะประทับฝ่ามือของฉันลงไปบนหน้าของอีนีน่าทันที

“อย่านะครับเจ้านาง!!”เสียงของเฮียทั่นร้องเอ่ยห้ามฉันแต่เขาไม่ได้วิ่งเข้ามาห้ามฉัน

ขวับ

“อย่าทำอะไรแฟนผม!”เสียงของเจ้าของมือที่เข้ามาคว้าข้อมือฉันที่กำลังจะตบหน้าอีนีน่าไว้ได้เอ่ยขึ้น

“นายจะห้ามทำไม?”ฉันหันกลับไปมองกีต้าร์อย่างหงุดหงิด เขาก็มองมาที่ฉันด้วยแววตาที่แดงก่ำ