FAZER LOGIN♡คำโปรย♡ ในวันที่เธอเดือดร้อน เขากลับเป็นคนเดียวที่ยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือเธอทุกอย่าง และเป็นคนเดียวที่เหลืออยู่ในชีวิต หากไม่มีเขาในวันนั้น เธอคงเป็นคนเร่ร่อนที่ไหนสักที่ แต่เธอกลับลืมไปว่า ของฟรีไม่มีในโลก...หากเธอต้องการที่จะเรียนต่อและรักษาบ้านหลังสุดท้ายที่เหลืออยู่ของเอาไว้เธอต้องอยู่ใต้อานัติของเขา จนกว่า...คนรักของเขานั้นจะกลับมา.. " เสือเป็นคนบอกเราเอง ว่าถ้าคนรักของเสือกลับมา... เสือจะปล่อยเราไป" " กูไม่ปล่อยใครทั้งนั้น" อือออออ!!!! ˖◛⁺˖◛⁺˖◛⁺˖◛⁺˖◛⁺˖◛⁺˖◛⁺ เสือ : บริหารปี 4 หล่อ นิ่ง เงียบ ดุดัน เอวา : บริหารปี 4 น่ารัก พูดน้อย นิ่ง เงียบ และยอมคน...
Ver mais@บ้านของคีย์ลีน – เช้า แสงเช้าสาดเข้ามาทางหน้าต่าง ห้องนอนของคีย์ลีนเต็มไปด้วยบรรยากาศสงบ แต่แฝงไปด้วยความตื่นเต้น เธอยืนหน้ากระจกส่องชุดเจ้าสาวสีขาวลูกไม้ละเอียด ปลายกระโปรงฟูเบา ๆ หยิบผ้าปิดหน้ามาลองคลุมใบหน้า “วันนี้…จริง ๆ นะ…” เธอพูดกับตัวเอง น้ำเสียงสั่นเล็กน้อยแต่แววตาเต็มไปด้วยความสุข ด้า
”ไม่ต้องขอบคุณ…เพราะฉันอยากอยู่กับเธอแบบนี้เอง” บรรยากาศในบ้านเงียบสงบ เหมือนทั้งโลกหยุดหมุนไว้แค่สองคน… และคีย์ลีนรู้ว่า เธอพร้อมจะก้าวเข้าสู่โลกใบใหม่ที่มีเขาอยู่เคียงข้างแล้ว ช่วงค่ำ… เสียงทีวีเงียบลงแล้ว โต๊ะไม้ขนาดกลางตั้งอยู่ตรงกลาง ห้องนั่งเล่นสว่างด้วยโคมไฟอ่อน ๆ แสงส้มสะท้อนบนแก้วเบียร
@ห้องอาหาร โต๊ะอาหารยาวประดับด้วยโคมไฟระย้าส่องแสงอุ่น ๆ จานชามถูกจัดเรียงอย่างเรียบร้อย กลิ่นอาหารหอมกรุ่นลอยคลุ้งไปทั่วทั้งห้อง คีย์ลีนก้าวเข้ามาด้วยท่าทางประหม่า สายตากวาดมองรอบโต๊ะก่อนจะรีบก้มหน้า เธอไม่เคยชินกับบรรยากาศหรูหราแบบนี้เลย “มานั่งตรงนี้” องศาดึงเก้าอี้ข้างตัวเองออกให้ มือหนาแตะเ
ประโยคนั้นทำเอาใจเธอเต้นแรงจนแทบล้มละลาย ความรู้สึกเหมือนถูกโอบรัดแน่นหนาไปทั้งอกจนหายใจไม่ทั่วท้อง บรรยากาศภายในรถเงียบสนิท มีเพียงเสียงแอร์เบา ๆ ที่ดังคลออยู่ในความมืดของช่วงหัวค่ำ คีย์ลีนก้มหน้ามองมือตัวเองที่วางอยู่บนตัก ใจเต้นแรงจนแทบหลุดออกมา ขณะที่องศายังคงจับพวงมาลัยขับไปเงียบ ๆ จนกระทั่ง
@มหา‘ลัย เสียงนักศึกษาคุยกันจอแจ คีย์ลีนเดินตรงไปยังโต๊ะมุมห้องที่เทวากำลังนั่งยกขาขึ้นพาดเก้าอี้ กดมือถือไปยิ้มไปอย่างอารมณ์ดี “เทวา” เสียงของคีย์ลีนดังขึ้น ทำให้เขาเงยหน้าขึ้นมา แววตากรุ้มกริ่มทันทีที่เห็นเธอ “มีอะไร?” คีย์ลีนวางกระเป๋าลงบนโต๊ะ น้ำเสียงนิ่ง “ฉันอยากคุยกับพี่…เรื่องโยชิ” ร
ใบหน้าคมกริบอยู่ใกล้จนได้กลิ่นแอลกอฮอล์ผสมกับน้ำหอมราคาแพง คีย์ลีนพยายามผลักอกเขา แต่แรงไม่มี มือเธอสั่นจนแทบยกไม่ขึ้น “ปล่อย…ฉันกลับเองได้…” เสียงแหบพร่าแทบฟังไม่ออก “กลับเอง? สภาพแบบนี้? เธอเดินออกจากประตูยังแทบไม่ไหว” คีย์ลีนดิ้น แต่แรงอ่อนยวบเหมือนเด็กเล็ก เสียงดนตรีและเสียงคนในผับกลายเป็นแค่
“ สวัสดีค่ะ พี่เทวา พี่พีร์ พี่องศา นี่ก็ดึกมาก ขอโทษนะคะ ต้องพาเพื่อนกลับแล้ว” “โห จะกลับได้ไงค้าบ พี่ไม่ยอมน๊า ถ้าไม่ดื่มด้วยกันก่อน” พีร์เอ่ยขึ้นด้วยทีเล่นทีจริง ก่อนจะยกมือเรียกเด็กในร้านเข้ามา เพื่อสั่งเครื่องดื่ม “นั่งก่อนสิครับคนสวย ทำตัวสบาย ๆ คนเคย ๆ กันทั้งนั้น” คำพูดเมื่อครู่ทำให้คีย์
เขารีบหันหลังกลับออกไป ปล่อยให้บานประตูหนีไฟปิดลงอย่างช้า ๆ ทิ้งไว้เพียงความเงียบที่หนาหนักยิ่งกว่าเดิม องศาเหลือบมองเธอที่ยังคงก้มหน้าหลบ แล้วหัวเราะในลำคอเบา ๆ “เห็นไหม? เธอไม่ตอบฉันก็ไม่เป็นไร เพราะต่อให้เธอเงียบ คนอื่นก็เริ่มสงสัยอยู่ดี” คีย์ลีนผลักร่างชายหนุ่มออกห่าง ก่อนจะก้าวเดินตามโยชิออก



![Evil Engineerร้ายรักวิศวะเลว [ไนต์]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

![My Engineerรักร้ายนายจอมโหด [ต้าร์พินอิน]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)












avaliações