LOGIN♡คำโปรย♡ ในวันที่เธอเดือดร้อน เขากลับเป็นคนเดียวที่ยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือเธอทุกอย่าง และเป็นคนเดียวที่เหลืออยู่ในชีวิต หากไม่มีเขาในวันนั้น เธอคงเป็นคนเร่ร่อนที่ไหนสักที่ แต่เธอกลับลืมไปว่า ของฟรีไม่มีในโลก...หากเธอต้องการที่จะเรียนต่อและรักษาบ้านหลังสุดท้ายที่เหลืออยู่ของเอาไว้เธอต้องอยู่ใต้อานัติของเขา จนกว่า...คนรักของเขานั้นจะกลับมา.. " เสือเป็นคนบอกเราเอง ว่าถ้าคนรักของเสือกลับมา... เสือจะปล่อยเราไป" " กูไม่ปล่อยใครทั้งนั้น" อือออออ!!!! ˖◛⁺˖◛⁺˖◛⁺˖◛⁺˖◛⁺˖◛⁺˖◛⁺ เสือ : บริหารปี 4 หล่อ นิ่ง เงียบ ดุดัน เอวา : บริหารปี 4 น่ารัก พูดน้อย นิ่ง เงียบ และยอมคน...
View More@บ้านของคีย์ลีน – เช้า แสงเช้าสาดเข้ามาทางหน้าต่าง ห้องนอนของคีย์ลีนเต็มไปด้วยบรรยากาศสงบ แต่แฝงไปด้วยความตื่นเต้น เธอยืนหน้ากระจกส่องชุดเจ้าสาวสีขาวลูกไม้ละเอียด ปลายกระโปรงฟูเบา ๆ หยิบผ้าปิดหน้ามาลองคลุมใบหน้า “วันนี้…จริง ๆ นะ…” เธอพูดกับตัวเอง น้ำเสียงสั่นเล็กน้อยแต่แววตาเต็มไปด้วยความสุข ด้า
”ไม่ต้องขอบคุณ…เพราะฉันอยากอยู่กับเธอแบบนี้เอง” บรรยากาศในบ้านเงียบสงบ เหมือนทั้งโลกหยุดหมุนไว้แค่สองคน… และคีย์ลีนรู้ว่า เธอพร้อมจะก้าวเข้าสู่โลกใบใหม่ที่มีเขาอยู่เคียงข้างแล้ว ช่วงค่ำ… เสียงทีวีเงียบลงแล้ว โต๊ะไม้ขนาดกลางตั้งอยู่ตรงกลาง ห้องนั่งเล่นสว่างด้วยโคมไฟอ่อน ๆ แสงส้มสะท้อนบนแก้วเบียร
@ห้องอาหาร โต๊ะอาหารยาวประดับด้วยโคมไฟระย้าส่องแสงอุ่น ๆ จานชามถูกจัดเรียงอย่างเรียบร้อย กลิ่นอาหารหอมกรุ่นลอยคลุ้งไปทั่วทั้งห้อง คีย์ลีนก้าวเข้ามาด้วยท่าทางประหม่า สายตากวาดมองรอบโต๊ะก่อนจะรีบก้มหน้า เธอไม่เคยชินกับบรรยากาศหรูหราแบบนี้เลย “มานั่งตรงนี้” องศาดึงเก้าอี้ข้างตัวเองออกให้ มือหนาแตะเ
ประโยคนั้นทำเอาใจเธอเต้นแรงจนแทบล้มละลาย ความรู้สึกเหมือนถูกโอบรัดแน่นหนาไปทั้งอกจนหายใจไม่ทั่วท้อง บรรยากาศภายในรถเงียบสนิท มีเพียงเสียงแอร์เบา ๆ ที่ดังคลออยู่ในความมืดของช่วงหัวค่ำ คีย์ลีนก้มหน้ามองมือตัวเองที่วางอยู่บนตัก ใจเต้นแรงจนแทบหลุดออกมา ขณะที่องศายังคงจับพวงมาลัยขับไปเงียบ ๆ จนกระทั่ง
ปึก!ปึก! "อ๊าา เอาสดแม่งเสียวชะมัด" “ฮืออ เอาออกไปก่อนได้ไหมไม่ไหวแล้ว มันเจ็บ..” น้ำเสียงหวานเอ่ยร้องขึ้นด้วยความเจ็บปวด ก่อนที่ชายหนุ่มจะประกบเข้าริมฝีปากเธอเพื่อบรรเทาความเจ็บปวดนี้ เมื่อเห็นว่าหญิงสาวเริ่มเผลอไผลไปกับรสจูบ จึงอัดกระแทกแก่นกายเข้าหาร่องสาวครั้งแล้วครั้งเล่า ปึก!ปึก!ปึก! “อึ
หลายวันผ่านไป… @มหา‘ลัย องศายืนอยู่ตรงหน้า ลูกน้ำ ดวงตาคมกริบเต็มไปด้วยความโกรธที่ควบคุมได้ยาก ร่างสูงใหญ่บังทุกแสงไฟในห้อง ลูกน้ำเห็นเขาแล้วหน้าซีด “ทำไมถึงต้องทำกันขนาดนี้?” “หมายความว่าอะไร!” “ที่ผ่านมา เราให้เกียรติน้ำมาตลอดนะ เรารักษาน้ำใจน้ำ เพราะเห็นว่าน้ำคือแฟนคนแรกที่แม่เราโอเค แต่ทำไม
มือบางสั่นเล็กน้อยก่อนกดเปิดอ่านข้อความ (มาหาฉันที่คอนโด ตอนนี้) แค่ประโยคสั้น ๆ แต่เหมือนโซ่ตรวนที่พันธนาการจนหายใจไม่ออก คีย์ลีนกำโทรศัพท์แน่น สายตาเลื่อนกลับไปมองพี่ชายที่ยังนั่งก้มหน้าอยู่บนโซฟา “คีย์…ใครส่งมา” คลาสเงยหน้าขึ้นถาม น้ำเสียงแผ่วอ่อนแรง หญิงสาวรีบกดปิดหน้าจอ ส่ายหน้าเบา ๆ “ไม่
“ถ้าจะหาคนรับผิดชอบ คงไม่ยาก” คำพูดนั้นเหมือนแทงตรงกลางใจ คีย์ลีนก้มหน้าลง มองมือที่กำสั่นของตัวเอง เธอรู้ดี…ไม่ว่าจะโกรธแค่ไหน สุดท้ายคนที่ต้องตามเก็บกวาดก็คือตัวเธอเอง ธามมองภาพตรงหน้าด้วยสายตาเจือเวทนา ก่อนยื่นข้อเสนอเสียงทุ้มต่ำ “อย่าคิดมาก เราไม่รีบ” “…” เสียงรองเท้าหนังดัง ตึก…ตึก… อยู่ไม
reviews