LOGIN♡คำโปรย♡ ในวันที่เธอเดือดร้อน เขากลับเป็นคนเดียวที่ยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือเธอทุกอย่าง และเป็นคนเดียวที่เหลืออยู่ในชีวิต หากไม่มีเขาในวันนั้น เธอคงเป็นคนเร่ร่อนที่ไหนสักที่ แต่เธอกลับลืมไปว่า ของฟรีไม่มีในโลก...หากเธอต้องการที่จะเรียนต่อและรักษาบ้านหลังสุดท้ายที่เหลืออยู่ของเอาไว้เธอต้องอยู่ใต้อานัติของเขา จนกว่า...คนรักของเขานั้นจะกลับมา.. " เสือเป็นคนบอกเราเอง ว่าถ้าคนรักของเสือกลับมา... เสือจะปล่อยเราไป" " กูไม่ปล่อยใครทั้งนั้น" อือออออ!!!! ˖◛⁺˖◛⁺˖◛⁺˖◛⁺˖◛⁺˖◛⁺˖◛⁺ เสือ : บริหารปี 4 หล่อ นิ่ง เงียบ ดุดัน เอวา : บริหารปี 4 น่ารัก พูดน้อย นิ่ง เงียบ และยอมคน...
View More@บ้านของคีย์ลีน – เช้า แสงเช้าสาดเข้ามาทางหน้าต่าง ห้องนอนของคีย์ลีนเต็มไปด้วยบรรยากาศสงบ แต่แฝงไปด้วยความตื่นเต้น เธอยืนหน้ากระจกส่องชุดเจ้าสาวสีขาวลูกไม้ละเอียด ปลายกระโปรงฟูเบา ๆ หยิบผ้าปิดหน้ามาลองคลุมใบหน้า “วันนี้…จริง ๆ นะ…” เธอพูดกับตัวเอง น้ำเสียงสั่นเล็กน้อยแต่แววตาเต็มไปด้วยความสุข ด้า
”ไม่ต้องขอบคุณ…เพราะฉันอยากอยู่กับเธอแบบนี้เอง” บรรยากาศในบ้านเงียบสงบ เหมือนทั้งโลกหยุดหมุนไว้แค่สองคน… และคีย์ลีนรู้ว่า เธอพร้อมจะก้าวเข้าสู่โลกใบใหม่ที่มีเขาอยู่เคียงข้างแล้ว ช่วงค่ำ… เสียงทีวีเงียบลงแล้ว โต๊ะไม้ขนาดกลางตั้งอยู่ตรงกลาง ห้องนั่งเล่นสว่างด้วยโคมไฟอ่อน ๆ แสงส้มสะท้อนบนแก้วเบียร
@ห้องอาหาร โต๊ะอาหารยาวประดับด้วยโคมไฟระย้าส่องแสงอุ่น ๆ จานชามถูกจัดเรียงอย่างเรียบร้อย กลิ่นอาหารหอมกรุ่นลอยคลุ้งไปทั่วทั้งห้อง คีย์ลีนก้าวเข้ามาด้วยท่าทางประหม่า สายตากวาดมองรอบโต๊ะก่อนจะรีบก้มหน้า เธอไม่เคยชินกับบรรยากาศหรูหราแบบนี้เลย “มานั่งตรงนี้” องศาดึงเก้าอี้ข้างตัวเองออกให้ มือหนาแตะเ
ประโยคนั้นทำเอาใจเธอเต้นแรงจนแทบล้มละลาย ความรู้สึกเหมือนถูกโอบรัดแน่นหนาไปทั้งอกจนหายใจไม่ทั่วท้อง บรรยากาศภายในรถเงียบสนิท มีเพียงเสียงแอร์เบา ๆ ที่ดังคลออยู่ในความมืดของช่วงหัวค่ำ คีย์ลีนก้มหน้ามองมือตัวเองที่วางอยู่บนตัก ใจเต้นแรงจนแทบหลุดออกมา ขณะที่องศายังคงจับพวงมาลัยขับไปเงียบ ๆ จนกระทั่ง
แค่เอ่ยชื่อ เธอก็กลืนคำ เจ็บแปลบขึ้นมาถึงอก “เขาจะใช้เรื่องนี้บีบเรา ถ้าเรายังปล่อยให้พี่จมอยู่ตรงนี้” โทรศัพท์คลาสสั่นครืดบนโต๊ะ แจ้งเตือนเด้งขึ้นมา โปรโมชันคืนยอดเสีย 15% วันนี้ถึงเที่ยงคืน!” ตัวอักษรสีแดงกับรูปไฟลุกวาบเหมือนหัวเราะเยาะทั้งบ้าน คลาสสะดุ้งจะคว้าแต่คีย์ลีนไวกว่า เธอสไลด์ปิดเสี
คีย์ลีนกัดริมฝีปาก พลางพยักหน้า ก่อนเร่งชงกาแฟมาเสิร์ฟ แต่ทันทีที่วางแก้วลง องศาก็พูดเสียงดังจนลูกค้าคนอื่นหันมามอง “นี่คือ ? เสิร์ฟเอสเปรสโซ่ให้แขกสำคัญด้วยแก้วราคาถูกแบบนี้?” คีย์ลีนหน้าเสีย รีบขอโทษ แต่ผู้จัดการร้านต้องเข้ามากล่าวตักเตือน ทำเอาเธออยากร้องไห้ทั้งที่ไม่ได้ผิดเลย สตูดิโอสัก บ่ายส
กลางดึกวันหนึ่ง หลังการทะเลาะกับพี่ชายเรื่องหนี้พนัน คีย์ลีนกระจายกระดาษบัญชีรายรับ รายจ่ายออกเต็มโต๊ะ เธอนั่งกอดอก สูดลมหายใจลึกก่อนพูดออกมาเสียงเรียบแต่จริงจัง “ฉันจะดรอปเรียน…อย่างน้อยก็หนึ่งปี” เคและคลาสต่างเงยหน้าพร้อมกัน เสียงตกใจดังพร้อมกัน “ห๊ะ!?” “ค่าเทอมที่เหลือพอใช้หนี้บางส่วนได้ ฉัน
ภายในบ้านเงียบสงัด ก่อนที่คีย์ลีนจะตัดสินใจถามพี่ชายเธออีกครั้ง “เฮียมีอะไรที่ยังไม่บอกพวกเราพูดมาให้หมด ไม่งั้นเราจะแก้ปัญหานี้ไม่ได้” พัดลมเพดานหมุนเอื่อย ๆ จนเสียงมอเตอร์ดังหึ่งค้างอยู่ในอากาศ กลิ่นฝนชื้น ๆ ลอยเข้ามาทางหน้าต่างบานไม้ที่ปิดไม่สนิท โคมไฟตั้งพื้นให้แสงเหลืองซีด ๆ เหนือโต๊ะกลางซึ่ง






reviews