บทนำ

บทนำ

เสียงเครื่องยนต์ของรถสปอร์ตคันหรูที่ถูกดัดแปลงให้เป็นรถแข่งดังกระหึ่มไปทั่วลานแข่ง ความตึงเครียดค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นก่อนการแข่งขันจะเริ่ม ‘โจฮัน’ ไม่ได้ต้องการเข้าร่วมการแข่งตั้งแต่แรกอยู่แล้ว แต่เป็นเพราะถูกคะยั้นคะยอจากกลุ่มเพื่อนให้เขาลองลงแข่งบ้างก็ไม่เสียหาย

“ไม่เอาหน่อยเหรอ ไหน ๆ มึงก็แต่งรถมาขนาดนี้แล้ว จะปล่อยให้เสียของหรือไงวะ” วาตะพูดขึ้นพร้อมกับปรายตามองไปยังรถหรูของโจฮัน

“นั่นดิ เอาหน่อยน่าแพ้ก็ไม่เสียหายปะวะ ถือว่าซ้อมมือ” ธามเองก็เสริมเช่นกัน

ทำเอาโจฮันถึงกับคิดไม่ครุ่นคิดไม่ตก… วันนี้เขาไม่ได้ตั้งใจมาแข่งเลยสักนิด แต่เป็นเพราะเพื่อน ๆ ชวนกันออกมาสังสรรค์เสียมากกว่า ทว่าในจังหวะนั้นเอง ความสนใจของเขาก็ถูกดึงกลับไปด้วยเสียงเรียกจากใครบางคนในกลุ่ม โจฮันหันไปมอง และพบว่าอีกฝ่ายไม่ใช่เพื่อนสนิท แต่เป็นเพียงเพื่อนของเพื่อนที่เคยรู้จักกันผ่าน ๆ เท่านั้น

“งั้นเอางี้ไหม กูก็มือใหม่เหมือนกันอยากลองสนาม แต่สู้พวกมือโปรไม่ได้ เท่ากับว่ามึงก็มือใหม่ กูก็มือใหม่ถูกปะ… งั้นมาลองกันสักรอบแต่กูมีข้อแม้นะ”

“อะไร?”

“ก็ไม่ยากอะไรหรอก คือกูไปได้ยินพวกรุ่นน้องสาว ๆ คุยกัน มีน้องคนหนึ่งชื่อ ‘กระต่าย’ คนในมหา’ลัยรู้จักกันดีเลยนะ ว่าเธอเรียนเก่งแถมสวยน่ารักด้วย แต่จะเป็นไปได้เหรอวะ ว่าไม่เคยมีแฟนมาเลย แถมยังบอกด้วยนะว่าจะเก็บไข่แดงไว้ให้คนที่รักในวันแต่งงาน บ้าไหมวะ”

“มึงหมายความว่ายังไง” โจฮันถามขึ้นทันทีหลังจากฟังจบ เขาไม่ค่อยพอใจเท่าไรกับท่าทีของอีกฝ่าย

“ก็ไม่ทำไม แค่… ถ้ามึงแพ้ มึงก็เข้าไปจีบน้องกระต่ายให้ติดก็เท่านั้นเอง”

“แล้วถ้ากูชนะละ”

“ก็แล้วแต่มึงเลย กูยังไงก็ได้”

“นี่มึงจีบเขาไม่ติดแล้วคิดว่ากูจะเหมือนมึงนี่อ่ะนะ”

เมื่ออีกฝ่ายพูดจบและเงียบไปราวกับยอมรับสิ่งที่โจฮันบอกออกมา ก่อนที่โจฮันจะหยิบกุนแจรถของตัวเองพร้อมกับเดินไปที่รถทันที วาตะและเพื่อนคนอื่น ๆ ที่เห็นแบบนั้นก็รีบเดินตามไป ไม่นานสนามแข่งก็ถูกเตรียมพร้อมทันที

เสียงเครื่องยนต์ถูกเร่งเพื่อเตรียมพร้อมกระหึ่มไปทั่วทั้งสนาม เรซควีนในชุดวาบหวิดบาดใจเดินไปลงยังกลางสนาม ก่อนจะชูธงขึ้นทั้งสองข้างเพื่อรอสัญญาณออกตัว เมื่อสัญญาณทุกอย่างเตรียมพร้อมเธอก็สะบัดธงในมือพร้อมกับรถของโจฮันที่เคลื่อนตัวออกจากจุดสตาร์ททันที

ไม่นานเสียงหวีดร้องเชียร์ข้างสนามก็ดังขึ้น เมื่อรถคันแรกเข้าถึงเส้นชัยเป็นที่เรียบร้อย… โจฮันก้าวลงจากรถด้วยใบหน้าไม่สบอารมณ์ ผิดกับคู่แข่งที่ถูกห้อมล้อมไปด้วยเพื่อน ๆ ที่เข้ามาแสดงความยินดี

“เอาน่ามึง รอบแรกก็ไม่แย่นะ มึงแค่ต้องฝึกบ่อย ๆ เอง เอาไว้กูสอนเทคนิคเอาไว้แก้มือ” วาตาปลอบใจเพื่อนทันที แต่ดูเหมือนจะไม่ค่อยเป็นผลเท่าไร

โจฮันเดินกลับไปนั่งที่โซฟา ก่อนจะหยิบแก้วเหล้าของตัวเองขึ้นดื่มจนหมด เพื่อระงับความไม่พอใจเอาไว้ เช่นเดียวกับผู้ชนะที่เดินกลับมาที่โต๊ะเช่นกัน

“อย่าลืมที่รับปากด้วยละ เดี๋ยวกูเอาไอจีน้องเขาให้”

“เออ”

โจฮันรับปากแบบส่ง ๆ แต่ไม่นานเสียงแจ้งเตือนโทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น ดวงตาคมปรายตามองหน้าจอที่กระพริบ เมื่อเห็นว่าเป็นข้อความของเพื่อนที่ส่งคอนแท็กกลับมาก็เลิกสนใจมันทันที ก่อนจะยกแก้วเหล้าที่ถูกเติมใหม่กระดกเข้าปาก เพื่อหวังว่าจะระงับความหงุดหงิดได้บ้าง

“มันจะไปยากอะไรวะ เดี๋ยวจีบให้พวกอ่อนหัดดูเป็นตัวอย่าง”