LOGINShare
ตอนที่ 33 ตัดสินใจ
Last Updated:
2026-01-23 08:59:19
Latest chapter
โจฮันลวงรัก ตอนที่ 37 ปรับความเข้าใจ (ตอนจบ)
ตอนที่ 37 ปรับความเข้าใจ (ตอนจบ)แสงไฟสีขาวนวลในห้องพักฟื้นสาดลงมาบนใบหน้าที่อ่อนล้าของกระต่าย เธอนอนเอนศีรษะอยู่บนหมอน มือหนึ่งวางทาบอกอีกมือแตะเปลเด็กที่ตั้งอยู่ข้างเตียง เด็กชายตัวเล็กในนั้นหลับสนิท หายใจสม่ำเสมอราวกับไม่รู้เลยว่าโลกใบนี้เริ่มต้นขึ้นท่ามกลางความสับสนและความหวั่นไหวเพียงใดโจฮันนั่งอยู่ข้างเตียงมาตั้งแต่หัวค่ำ เขาแทบไม่ขยับไปไหน นอกจากลุกไปอุ้มลูก เปลี่ยนผ้าอ้อมหรือหยิบน้ำอุ่นมาให้กระต่ายจิบเป็นระยะ ดวงตาที่เคยนิ่งเฉยกลับเต็มไปด้วยความระมัดระวังและอ่อนโยน ทุกการกระทำเหมือนผ่านการคิดมาแล้วอย่างดี ราวกับกลัวว่าเพียงพลาดนิดเดียวทุกอย่างจะพังลงอีกครั้งคืนแล้วคืนเล่าโจฮันยังคงนั่งอยู่ตรงนั้น แม้หมอจะบอกว่ากระต่ายเริ่มแข็งแรงขึ้นแล้วสามารถกลับบ้านได้แต่โจฮันก็อยากให้กระต่ายได้พักผ่อนและอยู่จนครบ 1 สัปดาห์เพื่อตรวจแผลฝีเย็บให้หายสนิทก่อนกลับบ้าน แม้พยาบาลจะบอกว่าเขากลับไปพักผ่อนได้ แต่เขาก็แค่ยิ้มบาง ๆ แล้วส่ายหน้า บอกว่าไม่เป็นไรเขาอยู่ได้กระต่ายมองภาพนั้นอยู่เงียบ ๆ ในใจมีทั้งความอุ่นและความสับสนปนกันไปหมด เธอไม่ใช่คนไม่รู้สึก เธอเห็นทุกอย่างเห็นวิธีที่เขาอุ้มลูกอย่างท
โจฮันลวงรัก ตอนที่ 36 ดูแล
ตอนที่ 36 ดูแลสามสัปดาห์ต่อมาหลังจากวันนั้น โจฮันก็ไม่หายไปไหน ทุกเช้าเขาจะขับรถมาจอดหน้าบ้านไม้ของแม่ครูอย่างเงียบ ๆ ไม่เคยส่งเสียงดัง ไม่เคยก้าวก่ายเขาเพียงยืนรออยู่หน้ารั้วพร้อมถุงเต็มไปด้วยของในมือ บางวันเป็นผลไม้บางวันเป็นอาหารที่กระต่ายชอบ บางวันก็เป็นแค่นมสำหรับคนท้องกับวิตามินที่เขาศึกษาข้อมูลมาอย่างดีเขาแค่ ‘อยู่ตรงนั้น’ ต้องขอบคุณแม่ครูที่เป็นคนกลางคอยช่วยเหลือเขา ขอบคุณที่ไม่ไล่เขาออกไปและยังให้กำลังใจเขาด้วยแต่ทุกอย่างนั้นก็ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของกระต่ายเท่านั้นกระต่ายมองภาพเหล่านั้นจากในบ้านอย่างเงียบ ๆ หัวใจของเธอไม่ได้แข็งแรงอย่างที่พยายามแสดงออก เธอเห็นการเปลี่ยนแปลงของโจฮันชัดเจน จากผู้ชายที่เคยพูดทุกอย่างตามใจและไม่สนใจใครเลย กลายเป็นคนที่ระวังคำพูดทุกคำ ราวกับกลัวว่าเพียงประโยคเดียวอาจทำให้เธอถอยห่างไปไกลกว่าเดิมเขาไม่ถามเรื่องอดีต ไม่พูดถึงอนาคต และไม่เอ่ยถึงคำว่า ‘คืนดี’ กลับแค่ถามว่า“วันนี้ปวดหลังไหม”“กินข้าวหรือยัง”“อยากได้อะไรเพิ่มหรือเปล่า”แม่ครูเองมองทุกอย่างอยู่เงียบ ๆ จนกระทั่งวันหนึ่ง ขณะโจฮันยกถุงของเข้าไปวางในครัว เขาหันมาหาแม่ครูอย่างสุภาพ“ผ
โจฮันลวงรัก ตอนที่ 35 สายเกินไป
ตอนที่ 35 สายเกินไปโจฮันขับรถวนอยู่ในซอยแคบ ๆ นานกว่าที่คิด บ้านเรือนเรียงรายคล้ายกันไปหมด ป้ายถนนเล็กจนแทบมองไม่เห็น เขาชะลอรถลงอีกครั้ง พยายามมองหาหมายเลขบ้านตามที่โอมบอก แต่ยิ่งขับลึกเข้าไปเท่าไร ก็ยิ่งรู้สึกเหมือนกำลังหลงทางมากขึ้นเรื่อย ๆจนกระทั่งสายตาไปสะดุดเข้ากับหญิงวัยกลางคนร่างเล็กที่ยืนอยู่หน้าบ้านไม้หลังหนึ่งที่มองเข้าไปเป็นบ้านสวนด้วย แม่ครูกำลังรดน้ำต้นไม้ ท่าทางสงบเรียบง่าย แตกต่างจากความร้อนรนในอกของเขาอย่างสิ้นเชิงโจฮันตัดสินใจจอดรถ ลงไปยืนตรงหน้าพร้อมยกมือไหว้หญิงคนนั้น“สวัสดีครับ ขอโทษครับ…ผมกำลังตามหาบ้านของแม่ครูวิภา ไม่ทราบว่า…รู้จักไหมครับ”แม่ครูเงยหน้าขึ้น มองเขานิ่ง ๆ สายตาไม่ได้เป็นมิตรหรือแข็งกร้าว หากเป็นสายตาของคนที่ผ่านโลกมามาก“แล้วคุณเป็นใครคะ”คำถามนั้นทำให้โจฮันชะงักไปเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะตอบออกไปอย่างตรงไปตรงมา“ผมเป็นแฟนของกระต่ายครับ…”มือของแม่ครูหยุดนิ่ง น้ำในบัวรดต้นไม้หยดลงบนพื้นอย่างช้า ๆ ดวงตาคู่นั้นมองเขานานขึ้น ราวกับกำลังประเมินทุกถ้อยคำที่ได้ยิน ยังไม่ทันที่แม่ครูจะพูดอะไร เสียงประตูบ้านก็เปิดออก“แม่ครูคะ…”กระต่ายก้าวออกมาในชุดเ
โจฮันลวงรัก ตอนที่ 34 ตามหา
ตอนที่ 34 ตามหาโจฮันกลับเข้ามาในโรงพยาบาลด้วยหัวใจที่ยังไม่ทันได้สงบลงจากเมื่อคืน เขาคิดมาตลอดว่าอย่างน้อย… เมื่อเขากลับมา กระต่ายก็น่าจะยังอยู่ที่นี่ นั่งรอ หรือหลับพักฟื้นอยู่บนเตียงคนไข้ ให้เขาได้พูดได้ขอโทษ หรือแม้แต่ได้ยืนอยู่เงียบ ๆ ข้างเธอแต่ความจริงกลับสวนทางกับความคาดหวังทุกอย่าง เขาตกใจอย่างมากเมื่อมาถึงห้องพักคนไข้แต่กลับไม่เจอเธอ โจฮันรีบเดินไปที่แผนกต้อนรับทันที ก่อนจะถามกับพยาบาลว่าเธอหายไปไหน“คนไข้ชื่อคุณวาสนาใช่ไหมคะ” พยาบาลเปิดแฟ้มดูข้อมูล ก่อนจะเงยหน้าขึ้น “คนไข้ออกจากโรงพยาบาลไปตั้งแต่เมื่อคืนแล้วค่ะ”โจฮันชะงักเล็กน้อย“ออกไปแล้ว… ตั้งแต่เมื่อคืน?”“ค่ะ คนไข้เซ็นเอกสารไม่ยินยิมรักษา และมีคนมารับกลับไปเรียบร้อยค่ะ”มือของโจฮันกำแน่นโดยไม่รู้ตัว ความรู้สึกโกรธแล่นวาบขึ้นมาจนหน้าอกตึงแน่น ไม่ใช่โกธรพยาบาล ไม่ใช่โกรธใครทั้งนั้น หากแต่เป็นความโกรธที่ปนความกลัว กลัวว่าเธอจะหายไปจริง ๆเขาออกจากโรงพยาบาลโดยไม่พูดอะไรอีก โทรศัพท์ในมือถูกกำแน่นจนข้อนิ้วซีดขาว ทำไมเธอถึงหนี หรือเธอไม่ต้องการให้เขารู้ตั้งแต่แรก ตอนนี้เขามืดไปแปดด้านคิดอะไรไม่ออกเลยด้วยซ้ำ สุดท้ายโจฮันก็ตัด
โจฮันลวงรัก ตอนที่ 33 ตัดสินใจ
ตอนที่ 33 ตัดสินใจความมืดในห้องเงียบสงัดจนได้ยินเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศเบา ๆ กระต่ายสะดุ้งตื่นขึ้นมากลางดึก หัวใจเต้นแรงอย่างไร้เหตุผล เธอพยายามขยับตัว แต่กลับรู้สึกว่าร่างกายหนักอึ้ง แถมยังมีสายอะไรบางอย่างพาดผ่านแขน เมื่อสายตาปรับเข้ากับแสงสลัวได้ เธอก็ต้องเบิกตากว้างด้วยความตกใจนี่ไม่ใช่ห้องของเธอผนังสีขาวสะอาดกลิ่นยาฆ่าเชื้อ และเสียงเครื่องวัดสัญญาณชีพที่ดังเป็นจังหวะ ทำให้กระต่ายรู้ตัวในทันทีว่าเธอกำลังอยู่ในโรงพยาบาล ความทรงจำก่อนหน้านั้นพร่าเลือน เธอจำได้เพียงว่ารู้สึกหน้ามืดหายใจไม่ออก และทุกอย่างก็ดับวูบไป“ลูก...” กระต่ายสะดุ้งตื่นพร้อมกับอุทานเรียกลูกของเธอ“ตื่นแล้วเหรอคะ” เสียงพยาบาลดังขึ้นจากข้างเตียง หญิงวัยกลางคนยิ้มอย่างอ่อนโยน “ไม่ต้องตกใจนะคะ คนไข้มีอาการเป็นลมหมดสติไป ตอนนี้ปลอดภัยทั้งคุณแม่และลูกน้อยในครรภ์แล้วค่ะ”กระต่ายกลืนน้ำลายและถอนหยายใจอย่างโล่งอก ก่อนจะถามด้วยเสียงแผ่ว“ใคร…ใครพาฉันมาโรงพยาบาลเหรอคะ”พยาบาลชะงักเล็กน้อยก่อนตอบ“คุณโจฮันค่ะ เขาเป็นคนพามาส่งโรงพยาบาลค่ะ”ชื่อที่หลุดออกมานั้นทำให้หัวใจของกระต่ายหล่นวูบ เธอเม้มริมฝีปากแน่น ความรู้สึกตีก
โจฮันลวงรัก ตอนที่ 32 เปิดเผย
ตอนที่ 32 เปิดเผยเสียงอวยพรอย่างเป็นกันเองดังไปทั่วแผนก เมื่อกระต่ายทำงานที่นี่เป็นวันสุดท้าย เธอเองก็ใจหายใจไม่น้อยเหมือนกันที่ต้องจากไป กระต่ายเก็บข้าวของของตัวเองลงกล่อง หลังจากถึงเวลาที่ต้องไปแล้ววันนี้เป็นวันที่เธอถือว่าเรียนจบการศึกษาก็ว่าได้เพราะเธอฝึกงานจบเรียบร้อย รอเพียงการส่งเอกการแจ้งจบเท่านั้น ดังนั้นต่อไปกระต่ายก็มีเวลาที่จะดูแลตัวเองและลูกน้อยในครรภ์ เรื่องการเงินเธอพอมีเงินเก็บทั้งจากมิตรภาพของเพื่อนสนิททั้งสองคน แม้เพื่อจะบอกว่าฝากรับขวัญหลานแต่เธอรู้ดีว่าเพื่อนของเธอเป็นห่วงเธอนั่นเอง เธอจะไม่มีทางที่จะลืมเด็ดขาด อนาคตข้างหน้าเมื่อถึงเวลาที่เหมาะสมและเธอพร้อมเธอจะคืนให้เพื่อนสนิทแบบใส่ซองงานแต่งหนักๆด้วยเช่นกันเธอร่ำลากับพวกพี่ ๆ อีกครั้ง ก่อนจะหอบข้าวของที่ไม่ได้หนักมากเดินลงด้านล่างเพื่อเรียกรถ… แต่ดูเหมือนว่าจู่ ๆ เธอก็รู้สึกแปลก ๆ ขึ้นมาเสียอย่างนั้น กระต่ายวางของในมือลงกับพื้น ก่อนจะพยายามตั้งสติให้มั่นแต่ภาพตรงหน้าของเธอมันเบลอเหลือเกิน… ไม่ทันที่เธอจะร้องขอความช่วยเหลือ พลันสติของเธอก็ดับวูบลงไปทันทีสายตาที่จับต้องไปยังร่างของเธอตั้งแต่ต้นเบิกตากว้างด้วยค
You may also like
ชีวิตหลังความตายของเซินมาน
จี้เสี่ยวนวน92.3K viewsบังเอิญเป็นผัวเธอ (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น72.1K viewsยัยตัวร้ายกับนายแบดบอย NC18++
Me'JinJIn47.0K viewsพ่ายรักคุณสามี
ราชินีหิมะ123.7K viewsบัตเลอร์ที่รัก [3P]
พันพราย83 viewsพี่คะ อย่าดุนักเลย
หลงจันทร192 viewsโปรดปราบเสือ
พริมริน92 viewsเสน่หาดอกแก้ว (แนวตบจูบดราม่า)
ฟ้าดุษฎี137 views
