Mag-log in"สัญญาระหว่างเราคงต้องยุติลงก่อนกำหนดนะ อีกสามเดือนฉันจะต้องหมั้นแล้ว“
view moreชวิน อายุ30ปี
เจ้าของธุรกิจโรงแรมห้าดาวที่มีอยู่หลายสาขาในกรุงเทพมหานคร และเจ้าของโรงพยาบาลเอกชนชื่อดังที่มีสาขาอยู่ในกรุงเทพมหานครและอีกหลายสาขาในต่างจังหวัด สายป่าน อายุ22ปี พ่อแม่ทำอาชีพขายข้าวแกง . . . . ตัวอย่างนิยาย "พอสายป่านอยู่ครบสัญญาหกเดือน คุณก็ต้องหาเด็กเลี้ยงคนใหม่มาแทนอีกใช่ไหมคะ" "ไม่หรอก" "ทำไมเหรอคะ หรือว่าคุณจะเลิกเลี้ยงเด็กแล้ว" "ใช่ ฉันจะเลิกเลี้ยงเด็กแล้ว" "สายป่านคงจะเป็นเด็กเลี้ยงคนสุดท้ายของคุณสิน่ะคะ" "คงจะอย่างนั้นแหละ เพราะฉันจะต้องหมั้นกับผู้หญิงที่แม่ดูๆไว้ให้นานแล้ว" "คุณจะแต่งงานแล้วเหรอคะ" "อืม" . . . . "ยังเหลือเวลาอีกเดือนเดียวแล้วที่คุณจะหมั้น สายป่านอยากรู้ว่าคุณจะให้สายป่านออกไปจากที่นี่เมื่อไหร่คะ" "ก่อนงานหมั้นหนึ่งอาทิตย์ ฉันจะให้เธอย้ายออกไป" . . . . . . . . . . . . . . . โรงแรมหรูห้าดาว เคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์โรงแรม "สวัสดีค่ะ ฉันมาสมัครงานค่ะ" เสียงของสายป่านเอ่ยทักทายและบอกกับพนักงานสาวที่นั่งอยู่หลังเคาน์เตอร์หรูด้วยท่าทีร้อนใจ "เดี๋ยวคุณไปพบฝ่ายบุคคลได้เลยค่ะ อยู่ชั้นสามนะคะ" พนักงานประชาสัมพันธ์สาวเอ่ยแนะนำด้วยรอยยิ้มเป็นกันเองสมกับที่เป็นพนักงานของโรงแรมดังระดับห้าดาว "ขอบคุณมากนะคะพี่" สายป่านเอ่ยขอบคุณหญิงสาวตรงหน้าด้วยความรู้สึกดีที่พนักงานสาวพูดจากับเธอด้วยใบหน้ายิ้มแย้มใจดีจนเธอรู้สึกสบายใจ "ไม่เป็นไรค่ะน้อง พี่ขอให้น้องได้งานนะคะ" "ขอบคุณค่ะ งั้นฉันขอตัวขึ้นไปหาฝ่ายบุคคลก่อนนะคะ" บอกจบ เจ้าของร่างบอบบางก็สาวเท้าไปยืนรอหน้าลิฟต์ ซึ่งมีชายหนุ่มร่างสูงสวมใส่ชุดสูทหรูดูดีที่มีใบหน้าอันหล่อเหลาเกลี้ยงเกลายืนอยู่ด้วย ติ๊ง! ทันทีที่ประตูลิฟต์เปิดออกเรียวขายาวก็ก้าวเข้าไปข้างใน ก่อนที่เรียวขาสวยของสายป่านจะก้าวตามเข้าไป "เธอมาสมัครงานเหรอ" ทันทีที่ประตูลิฟต์ปิดลง เสียงทุ้มมีเสน่ห์ของชายหนุ่มร่างสูงก็เอ่ยถามขึ้น โดยไม่ได้หันมามองเธอที่ยืนอยู่ข้างๆ "คุณถามฉันเหรอคะ" เจ้าของใบหน้าใสหันถามยังคนตัวสูงที่ยืนอยู่ข้างเธอด้วยสีหน้างุนงง เมื่ออยู่ๆเขาก็เอ่ยถามขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเรียบๆ และเธอก็แปลกใจว่าเขารู้ได้ยังไงว่าเธอมาสมัครงาน "ในนี้มีฉันกับเธออยู่กันแค่สองคน เธอคิดว่าฉันพูดอยู่กับใครเหรอ" "จู่ๆคุณก็ถาม ฉันก็เลยงงว่าคุณรู้ได้ยังไงว่าฉันมาสมัครงาน ทั้งๆที่ฉันกับคุณก็เพิ่งได้เจอกันวันนี้" ก่อนที่เรียวปากหนาจะขยับเอ่ยออกไป "ตอนที่ฉันเดินผ่านหน้าเคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์ฉันได้ยินเธอคุยกับพนักงาน" "อ๋อค่ะ" "เธอเคยทำงานที่ไหนมาบ้างหรือเปล่า" ถามแต่สายตามองตรงไปข้างหน้า "ฉันเพิ่งเรียนจบค่ะ ยังไม่เคยทำงานที่ไหน" "ทำไมถึงมาสมัครงานที่นี่" "ที่ฉันต้องมาที่นี่ เพราะในระยะหนึ่งเดือนที่ผ่านมานี้ฉันสมัครงานมาแล้วหลายที่ แต่ไม่มีที่ไหนมีตำแหน่งว่างเลยค่ะ" "ฉันหวังว่าที่นี่คงมีตำแหน่งว่างให้เธอนะ" "ฉันก็หวังไว้อย่างนั้นค่ะ เพราะถ้าวันนี้ฉันไม่ได้งาน ฉันต้องแย่แน่ๆเลยค่ะ" "ทำไมเหรอ" เจ้าของใบหน้าหล่อหันถามยังหญิงสาวที่ยืนอยู่ด้านข้างพร้อมขมวดคิ้วนึกสงสัย "คือ...ตอนนี้ฉันต้องใช้..." ติ๊ง! ยังไม่ทันที่เธอจะพูดจบ ประตูลิฟต์ก็เปิดออกทันที ก่อนที่สายป่านจะบอกกับเขา "งั้นฉันขอตัวนะคะ" "อืม" จากนั้นร่างเล็กในชุดเดรสสุภาพก็ก้าวขาออกจากลิฟต์ไป โดยเจ้าของดวงตาคมที่ยืนอยู่ในลิฟต์ก็มองตามเจ้าของแผ่นหลังบางที่เดินออกไป จนกระทั่งประตูลิฟต์ปิดลงแล้วพาเขาขึ้นไปยังชั้นสี่ที่เป็นชั้นของผู้บริหารของโรงแรมนี้ ซึ่งก็คือเขานั่นเองเพ้นท์เฮ้าส์ ห้าเดือนต่อมา ตอนนี้สายป่านย้ายมาอยู่กับชวินเป็นที่เรียบร้อยแล้ว หลังจากที่งานแต่งได้เสร็จสิ้นไปเมื่อหนึ่งเดือนก่อน พรึบ! เสียงของร่างเล็กที่ทิ้งตัวนั่งลงยังโซฟาด้วยความอ่อนล้าหลังจากที่วันนี้อาเจียนไปห้ารอบแล้ว "สายป่านเหนื่อยจังเลยค่ะพี่ชวิน" ใบหน้าใสหันบอกกับร่างสูงที่นั่งอยู่ข้างตัวเอง "อืม" เขารับคำในลำคอแล้วดึงร่างเล็กมาโอบกอดไว้ "ที่สายป่านอาเจียนบ่อยแบบนี้ มันเป็นเพราะอะไรเหรอคะพี่ชวิน" "เอ่อ...มันคงเป็นอาการของคน...แพ้ท้องน่ะ" เขาตอบด้วยท่าทีอึกๆอักๆเหมือนคนมีพิรุธ "สายป่านจะแพ้ท้องได้ยังไงคะก็ในเมื่อสายป่านยังแปะแผ่นยาคุมอยู่เลย" "ถึงจะแปะแผ่นยาคุม แต่มันก็มีโอกาสท้องได้เหมือนกัน ถ้าเกิดว่าแปะแผ่นยาคุมไม่เรียบกับผิวหนัง เพราะประสิทธิภาพในการคุมกำเนิดจะลดลงไปด้วย" เขาจะเป็นคนเปลี่ยนและแปะแผ่นยาคุมกำเนิดให้เธอทุกครั้ง แต่เมื่อหนึ่งเดือนก่อนเขาจงใจแปะแผ่นยาคุมไม่เรียบ เพราะอยากให้เธอท้อง และตอนนี้เธอก็ท้องจริงๆ ถือว่าแผนที่วางไว้สำเร็จแล้ว "พี่ชวินคิดว่าสายป่านจะท้องไหมคะ" "พี่คิดว่าท้องนะ เพราะพี่ตั้งใจให้เธอท้อง" เขาจำต้องบอกความจริง ไม่อยากโกหก "พี่ต
เพ้นท์เฮ้าส์ หนึ่งอาทิตย์ต่อมา "พี่ชวินคะ วันนี้สายป่านจะออกไปหามายด์นะคะ" "จะออกไปเลยไหม" "ออกไปเลยค่ะ" "งั้นก็อาบน้ำแต่งตัวสิ เดี๋ยวออกไปพร้อมพี่เลย" "ได้ค่ะ" ว่าจบ หญิงสาวก็เข้าไปอาบน้ำ ก่อนที่ร่างสูงที่อยู่ในชุดสูทหรูจะออกจากห้องไปรอข้างนอก เวลาต่อมา สายป่านที่อยู่ในชุดเดรสสั้นสีสวยออกจากห้องแล้วเดินมาหายังร่างสูงที่นั่งก้มหน้าดูโทรศัพท์อยู่ ก่อนที่เขาจะเงยหน้าขึ้นไปมองยังร่างสวยที่มายืนอยู่ตรงหน้า นัยน์ตาคมจ้องมองเธอที่อยู่ในชุดเดรสสั้นโชว์ไหล่บอบบางและช่วงเนินอกขาวนวลเนียนด้วยความรู้สึกพึงพอใจ ก่อนจะพูดออกไป "ไปกันเถอะ" พูดจบ ชวินก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วพากันออกจากเพ้นท์เฮาส์ไป คาเฟ่แห่งหนึ่ง หลังจากที่สองสาวสั่งน้ำและขนมมาทานกันแล้ว สายป่านก็เอ่ยถามมายด์ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม "พี่ชวินบอกฉันว่าเธอมีคนในใจอยู่แล้ว ตกลงคนในใจของเธอคือใครเหรอมายด์" "ออสติน" มายด์ตอบแล้วหยิบขนมขึ้นมากินไปด้วย "ออสติน?" สายป่านถามออกไปด้วยสีหน้าอึ้งๆ ก่อนที่มายด์จะเอ่ยออกมา "ใช่ ฉันชอบออสตินมาตั้งแต่เรียนอยู่ปีหนึ่งแล้วล่ะ และออสตินก็ชอบเธอมานานแล้วด้วยเหมือนกัน" "ออสตินชอบฉันงั้นเห
เมื่อทั้งสองร่วมรักกันเสร็จแล้ว ชวินก็อุ้มสายป่านไปชำระล้างคราบน้ำรักในห้องน้ำแล้วออกมาสวมใส่เสื้อผ้ากัน ก่อนที่เสียงใสจะเอ่ยถาม "ยาคุมล่ะคะพี่ชวิน" "ไม่กินได้ไหม" "ถ้าไม่กินยาเดี๋ยวก็ท้องสิคะ" "เธอยังไม่อยากท้องเหรอ" "สายป่านว่ามันเร็วไปหน่อยค่ะถ้าจะให้ท้องตอนนี้" "แต่สำหรับพี่พี่ว่าไม่เร็วไปหรอก แต่ถ้าเธอยังไม่พร้อมเดี๋ยวพี่จะให้เธอกินยาก่อนก็ได้ พอหลังจากนี้พี่ค่อยป้องกันเอง" "โดยการใส่ถุงยางน่ะเหรอคะ" "ใช่" "ไม่เอาค่ะ สายป่านไม่ชอบให้พี่ใส่ถุง" เธอทำเสียงออดอ้อนแล้วสวมกอดเอวสอบและแนบหน้าไปกับอกแกร่ง ก่อนที่มือหนาจะยกขึ้นโอบกอดร่างเล็กไว้ด้วยความรักและหวงแหน "หึ ชอบให้พี่เอาสดใช่ไหม" หัวเราะยิ้มด้วยความรู้สึกเอ็นดู เขาชอบที่เธออ้อนเขาแบบนี้ "ใช่ค่ะ สายป่านชอบแบบเนื้อแนบเนื้อ เรามีอะไรกันแบบเนื้อแนบเนื้อมาตั้งหลายเดือนแล้วนะคะ แล้วจู่ๆจะให้กลับไปใส่ถุงอีกเหรอคะ" "พี่ก็ไม่ได้อยากกลับไปใส่ถุงอีกหรอกนะ แต่พี่แค่ไม่อยากให้เธอต้องคุมเองน่ะ พี่ก็เลยเป็นฝ่ายป้องกันเองจะดีกว่า" "พี่ชวินไม่ต้องป้องกันเองหรอกค่ะ เดี๋ยวสายป่านจะคุมเอง สายป่านจะคุมแบบใช้แผ่นแปะอีกค่ะ" "ถ้าอย่างนั้
เมื่อเขาดูดเลียทรวงอกอวบอิ่มจนรู้สึกว่าพอใจแล้ว จากนั้นเขาก็หยัดกายขึ้นแล้วถอดเสื้อผ้าออกไปจากกายหนา โดยความแข็งแกร่งที่อยู่กึ่งกลางกายก็เริ่มผงาดแข็งขึ้นมาพร้อมที่จะสอดแทรกเข้าไปในร่องคับแคบสีหวานที่เขาไม่ได้เข้าไปสองเดือนแล้ว "คุณชวินคะ" สีหน้าของเธอแสดงความวิตกกังวลออกมาอย่างชัดเจนเมื่อนึกไปถึงมายด์ที่เป็นคู่หมั้นของเขา "เรามามีความสุขกันเถอะนะสายป่าน สองเดือนแล้วนะที่เราไม่ได้มีความสุขด้วยกัน และตอนนี้เธอก็ไม่ต้องไปคิดถึงเรื่องอะไรทั้งนั้น" พูดจบ เขาก็อุ้มร่างเล็กไปนั่งบนขอบอ่างอาบน้ำหรูขนาดใหญ่ เขาลงไปนั่งในอ่างพร้อมกับจับขาเรียวให้กางออกเป็นรูปตัวเอ็ม ก่อนจะมุดหน้าเข้าไปชิมความหวานที่เขาโหยหามานานมากแล้ว ห่างหายเรื่องนี้ไปสองเดือนก็เหมือนกับสองปีสำหรับเขา แผล่บ แผล่บ "ซี้ดด อ๊า" เธอแอ่นกลางกายเข้าหาลิ้นร้อนที่ตวัดเลียอย่างนุ่มนวล พลางสะโพกสวยก็ร่อนส่ายไปมาเนิบนาบด้วยความเสียวซาบซ่านที่ก่อตัวขึ้นเร็วมากหลังจากที่ลิ้นชื้นสัมผัสเข้ามาในร่องกลีบของเธอ ลิ้นหนาเลียติ่งเกสรซ้ำๆอยู่หลายครั้งหมายกระตุ้นความต้องการของคนตัวเล็กให้เพิ่มสูงขึ้น "อ๊า อื้อ" เธอหลับตาด้วยความเคลิบเคลิ้ม พล