All Chapters of โจฮันลวงรัก: Chapter 1 - Chapter 10

บทนำเสียงเครื่องยนต์ของรถสปอร์ตคันหรูที่ถูกดัดแปลงให้เป็นรถแข่งดังกระหึ่มไปทั่วลานแข่ง ความตึงเครียดค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นก่อนการแข่งขันจะเริ่ม ‘โจฮัน’ ไม่ได้ต้องการเข้าร่วมการแข่งตั้งแต่แรกอยู่แล้ว แต่เป็นเพราะถูกคะยั้นคะยอจากกลุ่มเพื่อนให้เขาลองลงแข่งบ้างก็ไม่เสียหาย“ไม่เอาหน่อยเหรอ ไหน ๆ มึงก็แต่งรถมาขนาดนี้แล้ว จะปล่อยให้เสียของหรือไงวะ” วาตะพูดขึ้นพร้อมกับปรายตามองไปยังรถหรูของโจฮัน“นั่นดิ เอาหน่อยน่าแพ้ก็ไม่เสียหายปะวะ ถือว่าซ้อมมือ” ธามเองก็เสริมเช่นกันทำเอาโจฮันถึงกับคิดไม่ครุ่นคิดไม่ตก… วันนี้เขาไม่ได้ตั้งใจมาแข่งเลยสักนิด แต่เป็นเพราะเพื่อน ๆ ชวนกันออกมาสังสรรค์เสียมากกว่า ทว่าในจังหวะนั้นเอง ความสนใจของเขาก็ถูกดึงกลับไปด้วยเสียงเรียกจากใครบางคนในกลุ่ม โจฮันหันไปมอง และพบว่าอีกฝ่ายไม่ใช่เพื่อนสนิท แต่เป็นเพียงเพื่อนของเพื่อนที่เคยรู้จักกันผ่าน ๆ เท่านั้น“งั้นเอางี้ไหม กูก็มือใหม่เหมือนกันอยากลองสนาม แต่สู้พวกมือโปรไม่ได้ เท่ากับว่ามึงก็มือใหม่ กูก็มือใหม่ถูกปะ… งั้นมาลองกันสักรอบแต่กูมีข้อแม้นะ”“อะไร?”“ก็ไม่ยากอะไรหรอก คือกูไปได้ยินพวกรุ่นน้องสาว ๆ คุยกัน มีน้องคนหนึ่งชื่อ

ตอนที่ 2 ฟอลไปต้องฟอลกลับ พอกระต่ายเห็นว่าใครเป็นเจ้าของการแจ้งเตือน หญิงสาวที่คิดว่าวันนี้เธอจะได้อ่านทวนเนื้อหาอย่างสบายใจเฉิบเสียอีก ก็แสดงท่าทีกลัดกลุ้มออกมาอย่างเห็นได้ชัด เธอจ้องการแจ้งเตือนที่ว่านั้นจนหน้าจอดับไป หลังเธอกำลังใช้ความคิดอย่างหนักว่าเธอควรทำยังไงกับสถานการณ์นี้ดี ทำไมจู่ ๆ พี่โจฮันถึงได้มาสนใจคนอย่างเธอกัน และเขาไปได้แอคเคานต์เธอมาจากไหน ใครเป็นคนให้? ทันทีที่กระต่ายฉุกคิดได้เช่นนั้น หญิงสาวก็รีบคลิกเข้าไปในแอปที่เธอมักจะใช้คุยกับเพื่อนของเธออย่างไม่รีรอ ก่อนที่ไม่กี่วินาทีต่อจากนั้นเธอจะส่งเสียงอ้อเบา ๆ ในลำคอ เมื่อดูเหมือนตอนนี้เธอจะได้คำตอบแล้ว ‘กระต่าย ฉันให้ไอจีแกกับพี่โจฮันไปนะ พอดีฉันออกมาเที่ยว แล้วจู่ ๆ เขาก็เดินมาขออะ’ นั่นคือข้อความที่มิน เพื่อนในกลุ่มเธอส่งทิ้งไว้ โดยในนาทีที่กระต่ายรู้ว่าต้นสายปลายเหตุมันมาจากใคร เวลานั้นหญิงสาวก็รู้สึกหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูก แต่ถึงอย่างนั้น… เธอก็คงโทษเพื่อนของเธอไม่ได้ เพราะตอนนั้นเธอไม่ยอมให้มันแก่เขาเอง อีกทั้งเธอเองก็ไม่ยอมเล่าเรื่องของเขาให้เพื่อนเธอฟังด้วย หากจะมีค

ตอนที่ 4 โสดครับหลังจากที่วันนี้กระต่ายแยกกับโจฮันกลับมาที่ห้องพักของเธอ สิ่งที่กำลังเกิดขึ้นมันถูกต้องไหม มันจะมีอะไรเลวร้ายไหม เธอคิดถูกไหมที่ตัดสินใจบางอย่างแต่เธอยังไม่ทันเริ่มอะไรเลยเสียด้วยซ้ำกระต่ายคิดย้อนถึงเหตุการณ์เมื่อช่วงกลางวันที่ผ่านมา ‘ทำไมจู่ ๆ เธอถึงได้มากินข้าวกับพี่โจฮัน ในเมื่อเธอกับเขาไม่ได้สนิทกันเสียหน่อย?’ นั่นคือคำถามที่ผุดขึ้นมาในหัวของกระต่ายซ้ำ ๆ ขณะที่หญิงสาวกำลังนั่งทานข้าวเที่ยงตรงข้ามเขา รุ่นพี่ที่เธอไม่เคยคุยเป็นการส่วนตัวเลยสักครั้ง แถมทั้งคู่ก็เพิ่งได้ติดตามโซเชียลส่วนตัวกันไปเมื่อไม่กี่สัปดาห์นี่เอง “ตอนนั้นทำไมถึงไม่ฟอลพี่กลับล่ะคะ?” ระหว่างที่ทั้งสองกำลังนั่งทานข้าวด้วยกันแบบที่ไม่มีบทสนทนา เหตุเพราะพวกเขาไม่รู้ว่าต้องสนทนาอะไรกัน ทันใดนั้นเสียงของพี่โจฮันก็ดังขึ้น นั่นจึงทำให้กระต่ายที่กำลังตั้งหน้าตั้งตาจัดการอาหารตรงหน้าตัวเอง ต้องละสายตาออกจากมัน แล้วเงยหน้าขึ้นไปมองเขาแทน “กระต่ายต้อง… ฟอลกลับด้วยเหรอคะ?” กระต่ายถามกลับไปเสียงซื่อ เมื่อเธอไม่รู้จริง ๆ ว่าเธอต้องทำแบบนั้น ซึ่งคำถามของหญิงสาว มันก็ทำให้คนที่ถูกถ

ตอนที่ 6 กลัว “ว้าว ดูเหมือนวันนี้กระต่ายของเราจะฮอตนะเนี่ย ดูสิ… แก๊งพี่โจฮันก็มอง แก๊งโต๊ะข้าง ๆ เราก็ยังทำเหมือนจะให้ความสนใจอีก”หลังจากที่การเลี้ยงฉลองวันเกิดของคะนิ้งเริ่มต้นไปใด้สักระยะ ท่ามกลางเสียงเพลง EDM ที่ถูกเปิดดังสนั่นร้าน ระหว่างที่กระต่ายกำลังยกแก้วน้ำอัดลมขึ้นดื่ม และนั่งรวมกับเพื่อนของเธออยู่นั้น หนึ่งในเพื่อนของเธอก็พูดแซวกันเสียงเบา หลังเจ้าตัวหันไปเห็นสายตาของผู้ชายโต๊ะข้าง ๆ ที่บังเอิญมาเที่ยวร้านเดียวกัน และทำท่าเหมือนกำลังสนใจในตัวของกระต่ายเข้าพอดีทว่าแทนที่กระต่ายจะรู้สึกดีใจที่เธอได้รับความสนใจจากเพศตรงข้ามมากมาย หญิงสาวในตอนนี้กลับรู้สึกอึดอัดเสียอย่างนั้น เพราะกระต่ายไม่ต้องการได้รับความสนใจจากใครทั้งนั้นไม่ว่าจะเป็นจากโจฮันหรือจากผู้ชายที่นั่งอยู่โต๊ะถัดไปกระต่ายทำทีไม่ได้ยินเสียงพูดของเพื่อน หญิงสาวแสร้งทำหูทวนลมไปเลย เธอที่รอให้ถึงเวลาเหมาะ ๆ เพื่อที่จะได้ขอตัวกลับก่อนแบบไม่ให้น่าเกลียดเกินไป หลุบตามองนาฬิกาข้อมือของเธอทุก ๆ สามนาที เมื่อกระต่ายรู้สึกว่าเวลาแต่ละนาทีมันช่างผ่านไปช้าเหลือเกินหญิงสาวพยายามสนใจแค่เพื่อนของเธอเท่านั้น เธอพยายา

ตอนที่ 8 ขอนะคะ 🔥💦กระต่ายไม่รู้ว่าอะไรดลใจหรือเธอไปเอาความกล้ามาจากไหนเดินตามเขามาจนถึงในคอนโดของเขา ห้องของโจฮันกว้างขวางน่าจะขนาด 10 เท่าของหอพักของเธอ ตกแต่งเรียบหรู ผสมผสานสีครีมเทาได้อย่างลงตัวกระต่ายตั้งใจจะพูดบางสิ่งบางอย่าง แต่โจฮันไม่เปิดโอกาสให้เธอได้พูดสิ่งใด เขาจัดการใช้ริมฝีปากของเขาประกบปิดกลีบปากบางสวยของเธอในทันที ดวงตาของกระต่ายเบิกกว้าง หัวใจคือเต้นโครมครามราวกับมีเสียงดนตรีระรัวดังภายในอก“พี่ไม่ให้หนูเปลี่ยนใจนะคะ” โจฮันบอกก่อนจะส่งปลายลิ้นร้อนเข้าไปควานหาความหวานในโพรงปากสวยของเธอ จูบดูดดื่มที่โจฮันกำลังยื่นให้เธอ ทำให้เธอต้องดูดดุนและเล่นไปกับเกมรักที่เขากำลังสอน แม้กระต่ายจะไม่เคยมีประสบการณ์มาก่อนก็ตาม“อื้อ…พี่โจฮัน” เสียงร้องครางที่ดังออกมา พร้อมกับมือไม้ของเขาที่เริ่มจัดการปลดสายเดี่ยวของชุดเดรสสีดำของเธอลง“พี่ขอนะคะ”“กระต่ายกลัว...อื้อ ” ก่อนที่กระต่ายจะได้พูดต่อโจฮันจุมพิตที่แก้มนวลเบา ๆ พร้อมปลอบโยน“ไม่ต้องกลัวค่ะเด็กดี พี่จะอ่อนโยนกับกระต่ายน้อยของพี่ที่สุด”“พี่…อื้ม ” โจฮันกดริมฝีปากลงจูบกลีบปากสวยของกระต่ายอีกครั้ง แล้วไม่รีรอที่จะถอดชุดชั้นในต