MasukShare
จะเจอกันไหมเนี่ย
Tanggal publikasi:
2026-08-20 13:06:03ตับ ตับ ตับ สาลิกายกสะโพกกระแทกขึ้นลง
“อ้าย” สาลิกากรีดร้อง
ชัฏไม่รอช้า
Bab terbaru
โซ่รักนายบำเรอ ผมจะเป็นพ่อคนแล้วครับ
ส่วนอณวิทย์ที่ทัศยาบอกว่าให้เขาไปรับสังฆทานในวันพรุ่งนี้ เขาก็แทบจะรอไม่ไหว ชายหนุ่มได้ขับรถออกไปจากบ้านมุ่งหน้าไปยังร้านสังฆภัณฑ์ที่ว่า ดีหน่อยที่ในใบสัญญานั้นได้ใส่ข้อมูลเอาไว้ทุกอย่างหัวใจของเขาเต้นตุ้มๆ ต่อมๆ รู้สึกดีใจที่มีวันนี้เสียที เขาคงจะขอโทษเธอในสิ่งที่ผิดพลาดไป คนเราจะทุกข์ได้เท่าไร เสียใจได้เท่าไร แต่ก็ต้องเดินหน้า จากที่ได้ฟังน้ำเสียงของเธอแล้ว ทำให้อณวิทย์รู้ว่าทัศยาเป็นคนที่คิดบวกอยู่พอสมควรพอไปถึงที่บริเวณตลาดที่ตั้งของร้านทัศยาสังฆภัณฑ์ อณวิทย์เลือกที่จะจอดอยู่ห่างๆ และเดินเข้าไป เขาไปหยุดยืนอยู่ที่หน้าร้านของนานา“รับอะไรดีคะ” นานาที่กำลังต้องการยอดขาย พุ่งเป้ามาที่อณวิทย์ทันที“กาแฟร้อน กาแฟเย็น หรืออย่างอื่น มีหมดจ้า”“ถ้ามีแล้วหมด มันจะมีอะไรเหลือให้ผมดื่มไหม” เขาเล่นมุกตามนิสัย แต่สายตาของอณวิทย์ไม่ได้สบจ้องกับนานาเลยเขามองไปยังร้านสังฆภัณฑ์ กำลังมองหาว่าทัศยาอยู่ข้างในไหม“แหม... หยอดเก่งนะคะคุณ” นานายิ้มน้อยยิ้มใหญ่
โซ่รักนายบำเรอ สั่งสังฆภัณฑ์
หนังสือบนชั้นของหมออิสรินทร์มีทุกรูปแบบทั้งวิชาการ ยันถึงหนังสือที่ให้ความบันเทิง อณวิทย์หยิบหนังสือนิตยสารขึ้นมาอ่าน พี่ชายเขายังรับหนังสือแบบนี้อยู่หรือนี่ แต่พอพลิกดูจึงได้รู้ว่าเป็นหนังสือเก่าที่ออกมานานแล้วพี่ชายคงจะเก็บเอาไว้ นานๆ จะได้อ่านหนังสือแบบนี้สักที เขานั่งพลิกไปมา ได้เห็นรูปในหนังสือ เห็นถึงบรรยากาศเก่าๆ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องแฟชั่น หรือการตกแต่ง เขาหยิบหนังสือบ้านและสวน ที่วางอยู่ใกล้กันมานั่งดูบ้านบางหลังที่ทางทีมงานไปถ่ายมาช่างดูร่มรื่นและน่าอยู่ อณวิทย์คิดถึงตัวเอง มันก็น่าเสียใจอีกเหมือนกันที่เขาไม่เคยคิดถึงอนาคตอะไรแบบนี้ รักมุ่งทำแต่เรื่องที่ตัวเองสนใจ โดยไม่แคร์คนรอบข้างสมควรยิ่งแล้วที่ปานรวีไม่ได้เลือกเขา แต่กลับไปเลือกบรรพ์ผู้ชายธรรมดา ที่คิดอะไรๆ แบบคนธรรมดาเขานั่งมองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นร่มไม้ชายคาที่พี่ชายได้ปลูกสร้าง บางอย่างอิสรินทร์ก็เนรมิตด้วยเม็ดเงิน ขุดไม้ล้อมต้นใหญ่มาปลูกไปเลย เพียงสองปีที่นี่ก็ดูร่มรื่นไปหมดอณวิทย์จิบกาแฟอย่างสบายใจ ที่จริงเขาสมควรจะไปช่วยพ่อทำงานตามที่ได้รับปากกับคุณย่า แต่ว่
โซ่รักนายบำเรอ จะเจอกันไหมเนี่ย
ตับ ตับ ตับ สาลิกายกสะโพกกระแทกขึ้นลง“อ้าย” สาลิกากรีดร้องชัฏไม่รอช้า จับร่างสาลิกาลงไป เขาไปยืนข้างเตียง คว้าเอวของสาลิกา แค่มองตาก็เหมือนรู้ใจ สาลิกาลุกขึ้นคลานสี่ขา หันสะโพกทอร์นาโดให้ชัฏในทันใดชัฏจับท่อนแข็งได้ ก็จ่อ แล้วกดพรวด โยกซ้ายโยกขวา และกระแทกกระทั้นอย่างเมามัน สาลิกาไม่ได้กลัว แต่กลับแข่งสู้ เด้งสวนสะโพกรับจนเสียงเนื้อหนังมนุษย์ที่กระทบกันดังลั่นไปทั้งห้อง“อ้าก”“อ้าย แตกในเลยนะชัฏ”ตับ... ส่งท้าย พร้อมกับฉีดส่งความสุขสีข้นเข้าไปในตัวของสาลิกา“รู้ว่ามันอย่างนี้ ผมจัดเจ๊นานแล้ว”“ชัฏจะผูกปิ่นโตกับเจ๊เลยไหม”“ผูกครับผูก” ทั้งคู่เริ่มมีใจที่ตรงกันแล้ว“อ้า... ทำไมยังแข็งไม่หดล่ะ”“ก็ถ้ำเจ๊มันดูดเก่ง แข็งอีกแล้ว”“ทิ่มมาเลยชัฏ กี่ทีก็ได้ วันนี้เจ๊ยอมไม่เปิดร้าน อ้า อะ” แล้วเพลงแห่งความสุขก็ดังขึ้นมาอีกครั้งสายของวันนั้น นานานั่งจ้องมือถือ สลั
โซ่รักนายบำเรอ ป้าด มีคนกินกัน
“ไม่คิดนะน้าว่าพี่ตองเขาจะให้เซ้งถูกๆ แค่แปดหมื่นเอง”“เขาคงจะสงสารเอ็ง”“น้าที่ฉันท้องไม่มีพ่อมันผิดหรือ”“ยา น้าบอกเอ็งแล้วว่าอย่าคิดมาก วันนี้เราได้ย้ายเข้าร้าน เข้าบ้านใหม่ เอ็งจะต้องคิดถึงแต่เรื่องดีๆ และทำจิตใจให้ผ่องใส น้าอยากให้ลูกของเอ็งหน้าไม่หงิกนะ และก็เลิกทำหน้านิ่วคิ้วขมวดเสียที ขอโทษนะที่ผ่านมา น้าดูแลเอ็งไม่ค่อยดี ทำให้เอ็งลำบาก ไหนจะต้องส่งตัวเองเรียน ทำงานด้วย เรียนด้วย มันหนักน้าเข้าใจ”ทัศยายิ้มทั้งน้ำตา เธอเข้าไปสวมกอดน้าชาย“น้าเป็นทั้งพ่อทั้งแม่ น้าทำดีที่สุดแล้ว”“อยากให้เอ็งคลอดไวๆ ข้าเห็นคนอื่นเขาได้ชมหลานข้าก็อยากชมบ้าง”“น้าคิดว่าเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย”“ผู้หญิงสิ จะได้จับแต่งเนื้อแต่งตัว” จริตสาวออกมาทันที“มะ มา ได้ฤกษ์ไหว้แล้ว จะได้เฮงๆ อยู่ไปสักสามเดือนค่อยพาพระท่านมาทำพิธี ตอนนี้ลูกช้างเอาน้ำมนต์วิเศษมาจากวัดแล้ว ขอให้เฮงๆ รวยๆ เปิดทางให
โซ่รักนายบำเรอ โลกหมุน
“กินก่อนสองก็แล้วกัน แล้วเอาใส่ถุงไปสาม”“พี่จวงก็เพิ่งกลับไปนะครับ” ยักษ์รู้แล้วว่า ครอบครัวนี้เป็นดองกับจวงใจ“เอาไปให้คุณหมอกิน จวงคงไม่ปิ้งกล้วยให้กินแน่ๆ”“ครับ” ยักษ์หัวเราะตบท้ายทั้งสามคนเข้าไปนั่งกินก๋วยเตี๋ยวในร้านทัศยาขับรถมอเตอร์ไซค์ออกมาช่วยงานยักษ์ ตั้งแต่เธอกลับมาจากกรุงเทพฯ เธอก็มาช่วยงานยักษ์ตลอด มาช่วยปิ้งกล้วย เพราะยักษ์ก็ทำไม่ค่อยทัน ลูกค้าจะมาออกันอยู่ที่หน้าร้าน อยู่ที่หน้าเตานานๆ ทำให้เธอต้องปิดหน้าปิดตา เพราะไอร้อน“เมื่อกี้น้าคุยกับพี่จวงแล้ว เรื่องร้านสังฆภัณฑ์ ยาทำไหวแน่นะ”“ถ้าน้าว่าดี ยาก็ว่าดี”“ทำหน้าทำตาให้มันสดใสหน่อย ยาอย่าคิดเยอะ เดี๋ยวลูกออกมาหน้าเหี่ยว เหมือนกล้วยลูกนี้ไม่รู้ด้วยนะ”ทัศยาได้แต่ยิ้ม เธอโชคดีแค่ไหนที่น้าชายเข้าใจ ไม่ถ้องไม่ถามให้เธอต้องอึดอัดรำคาญใจ“น้าว่าจะไปหาเก้าอี้สูงๆ มาให้เอ็งนั่ง จะได้ไม่ต้องยืนนาน”&ldqu
โซ่รักนายบำเรอ เข้าวัดเข้าวา
ยะอุมามาพร้อมกับน้ำแข็ง และแผ่นประคบเย็น“มาค่ะคุณปลาวาฬให้ยะประคบให้ อูย... ดูยับเยินนะคะ แบบนี้แอนตาซินไม่จ่าย” ยะอุมายังล้อเลียนอีกด้วย“โอ้ย เบาๆ มือหน่อยสิพี่ยะ”“หัดเป็นนักเลงก็ต้องอดทนค่ะ” ยะอุมาว่าให้“แล้วจะอยู่อีกนานไหมคะ หรือว่าจะกลับไปทำงานเพลง ร้องเพลงเหมือนเดิม”“ไม่เอาแล้วครับ ตั้งใจกลับมาเที่ยวนี้ จะเข้าไปช่วยงานคุณพ่อ”“หา! อะไรนะ พูดใหม่สิ ย่าหูเพี้ยนไปหรือเปล่า” คุณย่ารสสุคนธ์ถึงกับยิ้มแป้น พอคนเราโตขึ้น ความคิดความอ่านก็เปลี่ยนแปลงไปด้วย“ย่าจะได้สบายใจ พ่อกับแม่ก็จะได้สบายใจด้วย ยังไงล่ะครับ” พูดแบบเอาใจคุณย่า พร้อมกับคลอเคลีย“คุณปลาวาฬอย่าขี้จุ๊คุณย่านะคะ พูดแล้วต้องทำให้ได้จริงๆ”“แน่นอนสิครับ เที่ยวนี้ผมเอาจริง บางทีการไปร้องเพลงแบบนั้น มันก็พาตัวเองไปในที่อโคจร ทำให้เราอาจเผลอไผลไปทำเรื่องไม่ดีได้”“เป็นบุญหูของฉันนะยะ ที่ฉันได้ยินแบบนี้ ย่าดีใจจริง” คุณย่าถึ
Anda juga akan menyukai
คลั่งรักสุดใจของนายCEO
นครแสงจันทร์79.7K Dibacaถึงป๋าดุ (ดัน) หนูก็ไหว
ผลิกา(เลอบัว)68.1K Dibacaคุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ
หลิวหลีเสวียเสวี่ย721.3K Dibacaรอวันหย่า คุณสามีร้าย
เงียบสงัด319.8K Dibacaคู่หมั้นคนนี้ฉันขอไม่เอา!
cutie jub16 Dibacaเมียลับป๋าธันวา
Fortune_2899 Dibacaวุ่นรักนักชง
Puifhai8515 Dibacaเพื่อนเกย์ที่แปลว่าสามี
Duangkwan26 Dibaca
