All Chapters of โซ่รักนายบำเรอ: Chapter 1 - Chapter 10

สองคนนั้นนอนกอดกัน หยอกเย้ากัน และสภาพที่เห็นคือน่าจะล่อนจ้อนไร้เสื้อผ้าอาภรณ์บนเตียงนอนในห้องนอนของนรชิต ที่ญาธิดาเคยไปทำความสะอาดให้หลายหนบนร่างกายของครองขวัญมีเพียงผ้าเช็ดตัวผืนเล็ก ๆ ส่วนนรชิตมีเพียงผ้าห่มปิดท่อนล่างเอาไว้ แต่เผยแผ่นอกให้เห็นสัดส่วน“มันไม่ได้เป็นความผิดพลาด เราสองคนรักกัน ที่ฉันมาพูดกับคุณก่อน เพราะพี่ปอเขาไม่รู้จะบอกคุณยังไง เขาบอกฉันว่าคุณมาก่อน และเขาอยากจะมีเราพร้อม ๆ กันทั้งสองคน ถ้าวันนี้คุณบอกว่ารับได้ ฉันอาจจะรับได้ แต่ถึงอย่างไร ให้ฉันพูดตรง ๆ นะคะ ฉันไม่อยากเป็นเมียน้อย และไม่พร้อมที่จะให้ลูกเกิดมาแล้วไม่มีพ่อ หรือมีพ่อ แต่พ่อไม่ได้จดทะเบียนกับแม่”ครองขวัญหัวเราะด้วยน้ำเสียงสั่นเครือปิดท้ายสองสาวที่สบสายตากันมีแววตาที่สั่นไหวทั้งคู่ น้ำตาของครองขวัญร่วงเผาะ“ฉันไม่เคยรู้ว่าเขามีคุณ เพราะเขาไม่เคยบอก จนกระทั่งวันที่ฉันไปบอกเขาว่า ฉันท้อง เขาจึงได้บอกว่า เขาแต่งงานกับฉันไม่ได้ และให้ฉันไปเอาเด็กออก งานแต่งงานของคุณกับเขาได้ถูกเตรียมพร้อม และผู้ใหญ่รับรู้ทั้งสองฝ่าย” น้ำเสียงเจ็บปวด“แล้วฉันล่ะ ลูกที่อยู่ในท้องของฉันล่ะ ไม่มีความหมายอย่างนั้นหรือ มันไม่

“เอาเถอะน่ายายตอง ฉันจะเล่าอะไรให้แกฟังในมุมมองความรักของฉันนะ ฉันเคยแต่งงานมาแล้วถึงสองครั้ง แล้วฉันก็หย่ากับไอ้ผัวเฮงซวยของฉันทั้งสองคนเลย ฉันขอบอกแกได้คำเดียวว่า การไม่มีผัวเป็นลาภอันประเสริฐ ทำไม้ ทำไม ทำไม เราจะต้องเอาตัวเราไปผูกมัดกับไอ้ผู้ชายหน้าโง่พวกนั้น มันเอารัดเอาเปรียบสารพัด แถมยังงี่เง่าปัญญาอ่อน หึ... เห็นผู้หญิงคือเบี้ยล่าง ไม่ว่าจะเป็นผัวหนุ่มหรือผัวแก่ ใช้งานยันเตอย่างกับเราเป็นทาส เนี่ยที่ฉันพ้นมาได้ ฉันต้องยกมือไหว้ท่วมหัว พูดแต่ สาธุ สาธุ ของพระคุณเจ้าขาที่ทำให้อิฉันพ้นบ่วงกรรมพวกนั้น เฮ้อ... ฉันผ่านมันมาแล้ว ฉันบรรลุแล้ว จะไม่กลับไปมีผัวเป็นตัวเป็นตนอีกแน่ ๆ ตอนนี้ฉันคิดอย่างเดียว ผู้ชายน่ะ ก็แค่ที่ระบายอารมณ์ อยากก็ซื้อกิน มีเงินเสียอย่าง” ตบกระเป๋าแบรนด์เนมหรูของตัวเองดัง ๆ จริยสมัยแต่งงานกับสามีคนที่สองที่แก่กว่าถึงสามสิบปี แล้วก็ได้เงินตอนที่หย่ามามากพอที่จะอยู่แบบสบาย ๆ โดยที่ไม่ต้องทำงานไปทั้งชาติ“ตอง แกอย่าโง่ รักหรืออยู่กับผู้ชายเพียงแค่คนเดียว จงใช้ชีวิตโสดของแกให้คุ้มเหอะ ตายไปยมบาลท่านถามจะได้ตอบแบบสมใจว่า ใช้ชีวิตคุ้มแล้วค่ะ” ลากเสียงยาว ลิ้นเริ่มพั

ในขณะเดียวกันที่ด้านนอก ต้องโถงรับแขกหน้าบาร์โฮสต์ อิสรินทร์เขามาตามหาอณวิทย์ น้องชายที่หนีออกจากบ้านมา สืบจนรู้ว่าอณวิทย์นั้นมาทำงานที่นี่พี่ชายได้จับยึดข้อมือของน้องชายเอาไว้แน่น ชายตาของเขามองน้องชายตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า ร่างกายของอณวิทย์มีแค่กางเกงขาสั้นที่ปกปิดไม่ได้มาก อิสรินทร์มองอณวิทย์ด้วยสายตาตำหนิ “แกรู้ไหมวาฬว่าแกกำลังทำงานอะไรอยู่”“ผมรู้ตัวเองดีทุกอย่างครับเฮียว่าผมทำอะไร ทำไม ผมก็แค่อยากพึ่งพาตัวเองเท่านั้น” สายตาที่มองจ้องกับพี่ชายเต็มไปด้วยความตัดพ้อ และก็แฝงไปด้วยความเชื่อมั่นในตัวเอง“ผมทำมาหากินส่งเสียตัวเองเรียนได้ ผมไม่จำเป็นต้องพึ่งพ่อกับแม่” คำพูดที่แสนหยิ่งผยอง“แกไม่เห็นความหวังดีของพ่อกับแม่ต่างหาก พ่อกับแม่รักแกมาก”“รักหรือครับ เท่าที่ผมจำพ่อกับแม่มีแต่บังคับ บังคับ แล้วก็บังคับ” เขาบ่นถึงความคับข้องใจที่อยู่ภายใน“ผมต้องทำตามที่พ่อกับแม่ต้องการ แต่พ่อกับแม่เคยถามผมหรือเปล่าว่าผมต้องการในสิ่งใด เพราะในสิ่งที่พ่อกับแม่ยัดเยียดให้ ผมเต็มใจทำหรือเปล่า”“ปลาวาฬ แกจะคิดอย่างนี้กับพ่อและแม่ไม่ได้นะ”“ทำไมจะไม่ได้ล่ะครับ ผมไม่ใช่พี่นี่ ที่จะทำตามพ่อกับแม่ทุกอย่

ส่วนอีกคู่หนึ่ง หลังจากที่นั่งรถมาด้วยกันถึงห้องชุด และเข้าไปอยู่ในห้องนั้นแล้วญาธิดาก็คว้าลำคอของเขาเอาไว้ อิสรินทร์จ้องมองดวงหน้าที่แดงก่ำของหญิงสาว“คืนนี้ค่าตัวของนายเท่าไร พี่ตองจ่ายไม่อั้น ขอแค่ให้ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด”“คุณจะให้ผมทำอะไร”“ช่วยยัดเยียดความเป็นผัวให้ฉันทีเถอะ และช่วยสอนให้ฉันร่านที แต่...” นิ้วชี้ส่ายไปส่ายมาตรงหน้าของอิสรินทร์“แต่ช่วยอ่อนโยนกับฉันด้วย เพราะว่าเป็นครั้งแรกของฉัน ฉันถูกคู่หมั้นหักหลัง เราจะแจกการ์ดกันอยู่แล้ว แต่เขาดันไปทำให้ผู้หญิงคนอื่นท้อง เฮงซวยมาก ๆ ชีวิตบัดซบ” คำทุกคำที่พูดออกมามาจากก้นบึ้งของหัวใจ และคำสบถด่าแบบนั้น ญา­ธิดาไม่เคยพูดเลยด้วยซ้ำไปจุ๊บ จุ๊บ...เธอเขย่งปลายเท้าที่แทบทรงตัวไม่อยู่ขึ้นไปจูบปากอิส­ริ­นทร์ ก่อนจะสวมกอดเข้าไปที่รอบเอวของเขา“จูบฉันสิคะ ฉันอนุญาตคุณแล้วนะ”จุ๊บ... อิสรินทร์ทำตามคำเรียกร้องจุ๊บไปที่กลีบปากของเธอเบา ๆ“คุณทำไม่เป็น คุณทำได้แค่นี้เองหรือคะ”“แน่ใจแล้วหรือ พร้อมที่จะเสียตัวแล้วหรือ”“ถามแบบนี้ ท้าทายใช่ไหม อึก... พร้อมสิ” ปล่อยแขนจากการกอดเขา แล้วเดินถอยออกห่าง สองมือของเธอค่อย ๆ ถอดเอาชุดที่ใส

แค่นี้ก็ทำให้อิสรินทร์ตัดสินใจได้แล้ว เขาจะมอบความสุขที่ญาธิดาจะไม่มีวันลืม ชายหนุ่มลงไปจุมพิตกับเธอแบบดูดดื่มและหนักหน่วง มือหนึ่งของเขาจับง้างขาของญาธิดาให้อ้ากว้าง หลังจากนั้นอิสรินทร์ก็จับท่อนบุรุษของเขาเสียบเข้าไปยังช่องทางที่เขาทำให้สายธารไหลพรั่งพรูและพาเธอไปเที่ยวสวรรค์ล่วงหน้าถึงสองรอบ แกนแกร่งจดจ่อรออยู่ที่ปากทาง โดยที่ริมฝีปากหนาของเขายังคงก้มลงไปงับลงไปบนกลีบล่างยั่วเย้าญาธิดาลืมตามองเขา ก่อนจะสูดลมหายใจเข้าเต็มปอด พร้อมกับหลับตาลง“คุณควรจะใส่ถุง” เธอเอ่ยปาก“คุณทำใจให้สบายนะ แล้วผมจะพาคุณไปพบกับดินแดนใหม่ที่ยังไม่เคยไปเจอ”สวยบริสุทธิ์ที่ไม่เคยได้ลิ้มรสของบุรุษเพศ เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาได้ทำตามที่เธอได้บอกหรือเปล่า อิสรินทร์ไม่ได้ใส่ถุงยางอนามัย คนอย่างเขาไม่พก เพราะไม่เคยนอนกับใครพร่ำเพรื่อเรื่อยเปื่อย นอกจากจะมั่นใจ และพูดคุยข้อตกลงที่มีก่อนจะนอนด้วยกัน ทว่าตอนนี้เขามั่นใจในตัวเธอจริง ๆ“แล้วจะรู้สึกดีจริง ๆ หรือคะ”“มากมาย” พูดจบ ก็กดสะโพกสอบตอกอัดแท่งเนื้อของตนเองเข้าไปในช่องทางรักของญาธิดา“อ้า... อึก ซี้ด... คุณ อื้อ โอ้... โอ้ย... ไม่ไหว เจ็บ เจ็บ เจ็บ ฉันเจ็บค่ะ