บทที่ 14

ซาบริน่าชะงักทันที

ซาบริน่าเพิ่งนึกขึ้นได้ ว่าวันนี้เป็นงานหมั้นของเซบาสเตียนกับเซลีน

เมื่อวันก่อน ซาบริน่าได้ยินลินคอล์นพูดถึงเรื่องนี้ เมื่อเธอไปที่บ้านของตระกูลลินน์เพื่อคืนเงิน

เธอเห็นเซลีนสวมชุดแต่งงานที่งดงาม สวมสร้อยคอเพชรรอบคอ ต่างหูเพชร และมงกุฏดอกไม้บนศีรษะของเธอ

เซลีนงดงามราวกับนางฟ้าจากสวรรค์

เซลีนเป็นตัวละครหลักในวันนี้

ต่างจากเธอ เธอมาทำอะไรที่นี่?

เธอมองดูสิ่งที่เธอสวม เสื้อเบลาส์สีขาวที่ปกคลุมไปด้วยฝุ่นถ่านและกระโปรงสีดำที่มีรอยขีดข่วนและคลุมด้วยผ้าสำลี

เธอมาที่นี่เพื่อขออาหารเหรอ?

'เซบาสเตียนมีความคิดแบบไหนกัน?'

'เซลีนและงานหมั้นของเขาเกี่ยวอะไรกับเธอ และทำไมถึงขอให้เธอมาที่นี่ เพื่อหลอกเธอเหรอ?'

คลื่นแห่งความโกรธพุ่งเข้าใส่หัวใจของซาบริน่า

ซาบริน่ามองดูเซลีนด้วยท่าทางสงบแต่เศร้า “ใช่ ฉันมาทำอะไรที่นี่?”

“เธอ! ซาบริน่า สก๊อตต์! เธอนี่ไร้ยางอายมาก! วันนี้เป็นงานหมั้นของฉันกับเซบาสเตียน! เธอสกปรกไปหมด และขาที่กะเผลกของเธอก็ยังเดินไม่เข้ากันอีกด้วย เธอเพิ่งอยู่กับผู้ชายมาแล้วกี่คน แล้วเธอเพิ่งมานำโชคร้ายมาให้ฉันเหรอ? ไสหัวไป!” เซลีนอยากจะฉีกซาบริน่าออกเป็นชิ้น ๆ !

มันง่ายสำหรับเธอที่จะจัดปาร์ตี้งานหมั้นกับเซบาสเตียนนี้สินะ?

เซบาสเตียนไม่ชอบการป่าวประกาศ ดังนั้นเธอจึงต้องไม่เปิดเผย แม้แต่ตอนที่จัดงานปาร์ตี้นี้ เซบาสเตียนก็ยังไม่ได้แจ้งตระกูลลินน์ด้วย เนื่องจากพวกเขาเพิ่งค้นพบหลังจากที่พ่อของเธอสอบถามเรื่องนี้

โชคดีที่ตระกูลลินน์ยังมีทรัพย์สมบัติมากมาย ดังนั้นใช้เวลาเพียงวันเดียวในการเตรียมทุกสิ่งที่จำเป็นได้ ชุดหมั้นของเซลีน เครื่องประดับ ชุดของเจด และชุดของลินคอล์นเป็นสินค้าหรูหราที่มีราคาตั้งแต่แสนถึงสองสามแสนดอลลาร์

ตระกูลลินน์ยังเชิญญาติสนิท และเพื่อนฝูงมาอีกด้วย

สำหรับงานที่มีความสุข เช่น งานเลี้ยงหมั้น แม้ว่าจะเป็นงานเล็ก ๆ แต่เพื่อนอีกสามหรือห้าคนก็ยังต้องได้รับเชิญถูกไหม?

เจดคุยโอ้อวดกับเพื่อนสองสามคน และกับครอบครัวภายในประตูหลัก “แม้ว่าตระกูลฟอร์ดจะอยู่ในอันดับต้น ๆ ของเซ้าท์ซิตี้ แต่เซบาสเตียนก็เป็นคนที่ไม่ค่อยมีใครรู้จัก ในฐานะแม่ยายของเขา ฉันชอบบุคลิกที่สงบและพึ่งพาได้ของเซบาสเตียนจริง ๆ”

“คุณลินน์ เซลีนโชคดีที่ได้แต่งงานกับตระกูลที่ร่ำรวยที่สุดในเซ้าท์ ซิตี้ ยินดีด้วย! ในอนาคต เพื่อนฝูงและญาติ ๆ อย่างพวกเรา ก็จะได้พึ่งพาอาศัยจากความสำเร็จของเธอได้ ดังนั้นอย่าได้เป็นคนแปลกหน้ากันเลย” ครอบครัวและเพื่อนฝูงยิ้มและชื่นชมเจด

ผู้หญิงจำนวนหนึ่งที่ต้องการแต่งงานเข้าไปในตระกูลฟอร์ดแห่งเซ้าท์ซิตี้นี้ อาจจะล้อมรอบเมืองนี้ได้ หากพวกเขาจับมือกัน แต่พวกเขาก็ยังต้องดูว่าใครจะเป็นผู้ได้รับพรนั้น

ผู้ที่ได้รับพร มักจะรายล้อมไปด้วยคนอื่น ๆ ที่รีบไปชมเชยพวกเขา

ในขณะที่พวกผู้หญิงจากตระกูลลินน์ ต่างก็ยุ่งกับการประจบประแจงคุณลินน์อยู่นั้น พวกเขาได้ยินเซลีนที่รอเซบาสเตียนอยู่ที่ประตู กรีดร้องและตะโกนออกมาว่า “เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย ! เอาขยะชิ้นนี้ออกไป!”

เมื่อลินคอล์นและเจดออกมาและเห็นซาบริน่า ทั้งคู่ก็โกรธจัด

“ซาบริน่า เธอนี่เป็นตัวอันตรายจริง ๆ เธอคงได้ยินข่าวการหมั้นกันของเซบาสเตียนกับเซลีนเมื่อวันก่อนสินะ ดังนั้นเธอถึงมาที่นี่เพื่อก่อกวนใช่ไหม?” เจดชี้นิ้วอันอวบอ้วนของเธอไปที่ซาบริน่าและจิ้มไปที่หน้าของเธอ

“ทุกคน มาดูนี่! ดูเธอสิ เสื้อผ้าของเธอแทบจะขาดวิ่น และท่าทางการเดินที่ดูน่าตลกขบขันนั่นสิ เธอคงเพิ่งมีเพศสัมพันธ์เสร็จและคงจะมีมากกว่าหนึ่งครั้ง ฉันลืมไปแล้วว่าเซลีนบอกว่าเธอเชี่ยวชาญในงานประเภทนั้นในตอนกลางคืน เธอเพิ่งมาหลังจากทำงานนั้นเสร็จและเพื่อนำโชคร้ายมาให้เราใช่ไหม?”

“ซาบริน่า ถ้าสร้างปัญหาให้กับเรา เราคงจะช่วยอะไรเธอไม่ได้นะ”

“อย่างไรก็ตาม ถ้ายั่วยุเซบาสเตียนแล้วละก็ เธอควรรู้ว่าเธอกำลังร้องขอความตายจากเขาอยู่นั่นแหละ” เจดทำให้ซาบริน่าเสื่อมเสียด้วยคำพูดที่ชั่วร้าย ในขณะที่ใช้ชื่อของเซบาสเตียนในการพูดจาโอ้อวดและข่มขู่

บรรดาแขกที่อยู่ในงาน ยังคงผลัดกันกล่าวหาและดุซาบริน่า

“เธอคิดว่าจะขโมยการเป็นจุดสนใจจากเซลีนไปได้ เพียงเพราะเธออยู่ที่นี่เหรอ? ฉันได้ยินมาว่าเธอได้รับการเลี้ยงดูในบ้านของเซลีนมาแปดปีแล้ว แปดปีกับการเลี้ยงดู แต่กลับได้งูพิษมาแทน!”

“นังผู้หญิงขายตัว! หากเธอกำลังมองหางานที่นี่ เธอมาผิดที่แล้วล่ะ แม้ว่าพวกเขาจะวางแผนการซื้อก็ตาม แต่ผู้ชายที่มีความสามารถที่นี่ เขาจะไม่ซื้อสินค้าด้อยคุณภาพอย่างเธอหรอก เธอควรเดินไปตามถนนในสภาพตกต่ำเช่นนี้แทน”

“ยังไม่ไปอีกเหรอ? ช่างเนรคุณเสียจริง ๆ ! เธอกำลังคิดที่จะทำลายความสุขของเซลีนใช่ไหม? เธอกำลังเล่นอะไรอยู่ ทำไมเธอไม่เน่าตายในคุกไปซะล่ะ? ไสหัวไปนะ! อย่าให้เซบาสเตียนเห็นเธอไม่อย่างนั้น เธอจะถูกสับให้เป็นชิ้น ๆ แน่!” ลินคอล์นผลักซาบริน่าออกไปอย่างดุดัน

ในช่วงเวลานี้ ซาบริน่ารู้สึกอยากจะกัดและฆ่าเขา!

อย่างไรก็ตาม ทำไม?

ทำไมเซบาสเตียนถึงให้เธอมาที่นี่?

ข้างหลังเธอมีเสียงขี้เล่นดังขึ้นมาว่า “เธอไม่ใช่ขอทาน เธอไม่ใช่คนสกปรกอย่างที่คุณพูดถึง และเธอก็เป็นคู่ควงของผมอีกด้วย”

ซาบริน่าหันไปมองคนข้างหลังเธอ

“ท่านไนเจลเหรอ?” เซลีนถามออกไป ขณะที่เธอเป็นคนแรกที่ตกใจ

“คุณลินน์ ยินดีด้วยที่ได้เป็นคู่หมั้นของเซบาสเตียน” ดวงตารูปอัลมอนด์ของไนเจลเหลือบมองเซลีน

“ท่านไนเจล คุณกับเธอ… ” เซลีนมองซาบริน่าอย่างไม่เชื่อ

“ใช่แล้ว คุณสก๊อตต์ลงจากรถของผม และวันนี้เธอเป็นคู่ควงของผมสำหรับงานเลี้ยงหมั้นของคุณ” ไนเจลเอื้อมมือไปโอบไหล่ของซาบริน่า

ซาบริน่าเอนศีรษะไปทางไนเจลอย่างช่วยไม่ได้ จากนั้นจึงมองเซลีนและคนอื่น ๆ มองด้วยสายตาที่เย็นชา “ขอโทษนะ คุณลินน์ คุณผู้ชายและคุณผู้หญิงลินน์ ฉันเป็นคู่ควงของท่านไนเจล ที่มางานหมั้นของคุณ ฉันเป็นแขกผู้มีเกียรติ”

“ตามฉันเข้าไป!” จู่ ๆ ก็มีมืออันใหญ่โตมาดึงแขนของซาบริน่า และดึงเธอออกจากอ้อมแขนของไนเจล

ซาบริน่าเงยหน้าขึ้น และเห็นเซบาสเตียน

“เซบาสเตียน ในที่สุดคุณก็มาแล้ว! วันนี้ฉันใส่ชุดนี้แล้วสวยไหมคะ?” เซลีนรีบถาม

“เห็นไหม เซบาสเตียน คุณต้องการทำตัวไม่ให้เป็นที่สนใจ เราจึงไม่ได้กล้าเชิญผู้คน แต่ฉันไม่รู้ว่าซาบริน่าคนนี้รู้ได้อย่างไร… ” เจดยิ้มและอธิบาย

เมื่ออธิบายไปได้ครึ่งทาง เธอเห็นใบหน้าที่เย็นชาของเซบาสเตียนและไม่กล้าพูดต่อ

“ทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่?” เซบาสเตียนมองดูตระกูลลินน์ทั้งหมดอย่างนึกไม่ถึง เขาไม่ได้เชิญใครมางานหมั้นของเขากับซาบริน่า มีเพียงเขา ซาบริน่า บาทหลวง และแม่ของเขาเท่านั้น

งานแต่งงานนี้เป็นเพียงการเติมเต็มความปรารถนาของแม่ของเขาเท่านั้น

“อะไรนะ?” เซลีนถึงกับอึ้ง

“กลับไปเดี๋ยวนี้!” เซบาสเตียนจ้องไปที่เซลีนด้วยสายตาที่เยือกเย็นอย่างมาก “ไม่อย่างนั้น ก็รอรับผลที่จะตามมาด้วยตัวเองแล้วกัน!”

ครอบครัวลินน์ และแขกของพวกเขาต่างพูดไม่ออก

จากนั้นเซบาสเตียนก็หันไปส่งสายตาที่เยือกเย็นและคมกริบราวกับดาบที่แหลมคมให้กับไนเจล

“เซ… เซบาสเตียน คุณกำลังโอบ…” ไนเจลยังพูดไม่ทันจบประโยค

แขนของเซบาสเตียนก็โอบไหล่ของซาบริน่าแน่นมากขึ้น “ตามฉันเข้าไป และไปเปลี่ยนเป็นชุดแต่งงานเดี๋ยวนี้!”