LOGINShare
ตอนที่ 3 ผมกินแห้ว
Last Updated:
2025-11-14 16:53:12ตอนที่ 3 ผมกินแห้ว
บรรยากาศเริ่มอึดอัดเล็กน้อย ไทรู้สึกเหมือนถูกจับตามองจากหลายทิศทาง โดยเฉพาะแพรไหมที่เพิ่งเดินเข้ามาพร้อมกับมิ้นท์
“พี่ไท เติมไวน์หน่อยไหมคะ?” แพรไหมเติมไวน์ที่แก้วของสามีเสร็จก็หันมาถามเพื่อนของสามี รอยยิ้มของแพรไหมนั้นเย็นวาบไปถึงสันหลังของไท
“เอ่อ… ขอบคุณครับไหม พอดีกว่าผมดื่มไม่ค่อยเก่ง หมดแก้วนี้เห็นที่จะต้องกลับแล้วครับ” เขาตอบเสียงแผ่วลงอย่างเห็นได้ชัด
ตลอดช่วงเวลาที่เหลือ ไทพยายามชวนชมพู่คุยอีกเล็กน้อย แต่ชมพู่ก็ตอบอย่างรักษาระยะห่าง และมักจะหันไปคุยกับแพรไหมหรือมิ้นท์อยู่เสมอ ดินได้แต่หัวเราะคิกคักกับท่าทางของไทที่ดูเหมือนจะไปไม่เป็น
“พี่ไทเราท่าทางจะโดนของดีเข้าให้แล้ว” ดินกระซิบข้างหูกรกฎที่นั่งหันหลังติดกับเก้าอี้ของเขา กรกฎยิ้มขำ ๆก่อนจะกระซิบตอบหนุ่มรุ่นน้อง
“ก็บอกแล้วว่ายัยชมเนี่ยเค้าเพื่อนสนิทแพร ถ้าไม่อยากขาดอิสรภาพแบบพี่ละก็ อย่าไปยุ่งกับเธอเด็ดขาด แค่ยังไม่ทันจีบพี่ไทก็หงอซะแล้ว”
“แอบกระซิบอะไรกันค่ะ” แพรไหมรีบถามสามี
“อ๋อ ปะเปล่าน่ะคุณ ก็เรื่องงานนั่นแหละ” กรรีบบอกภรรยา
เมื่อเวลาล่วงเลยไป ทุกคนเริ่มทยอยกันกลับ ไทเดินออกมาจากร้านด้วยสีหน้าเซ็ง ๆ
“เอาน้ำใบบัวบก ไปกินแก้ช้ำก่อนมั้ยครับพี่…” ดินรีบบอกกับไทอย่างขำๆ ในขณะที่แพรไหมและชมพู่ยืนกอดลากันที่หน้าร้าน แพรไหมกระซิบกับชมพู่ด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยชัยชนะที่เพื่อนไม่ยอมใจอ่อนง่าย ๆ ให้กับเพื่อนของสามีเธอ
“ฉันกลับก่อนนะ” ชมพู่ยิ้มขำ ก่อนที่มิ้นจะรีบบอกเพื่อน
“แกน่ะ ก็ควรมีลูกให้คุณกร เค้าได้แล้วนะ เค้าจะได้เลิกเจ้าชู้ แต่เอ๊ะ!..เค้าก็เลิกไปนานแล้วนี่ แกยังห่วงอะไรอีกล่ะ” มิ้นท์บอกกับเพื่อนสนิท
ภายใต้แสงไฟสลัวหน้าร้าน ราวกับว่าค่ำคืนแห่งการเฉลิมฉลองนี้ ได้กลายเป็นจุดเริ่มต้นของเกมบางอย่างที่เขายังไม่เข้าใจกฎเกณฑ์เลยสักนิด กรกฎเดินมาโอบไหล่แพรไหม สองสาวเพื่อนซี้มองหน้ากันด้วยรอยยิ้มที่มีความลับซ่อนอยู่ ก่อนจะเดินจากไปขึ้นรถ ทิ้งให้ไทยืนงงอยู่กับความรู้สึกที่ไปไม่เป็นของตัวเองข้าง ๆ ดินหนุ่มรุ่นน้อง
พอกลับมาถึงคอนโดมิเนียมหรู แสงไฟนวลจากโคมไฟส่องสว่างบนโต๊ะข้างโซฟา แพรไหมนั่งเอนหลัง พลิกดูรูปถ่ายจากงานเลี้ยงฉลองครบรอบแต่งงานในโทรศัพท์มือถืออย่างเพลิดเพลิน รอยยิ้มบาง ๆ แต้มบนใบหน้าสวยหวานของเธอ
กรกฎเดินเข้ามาใกล้ สวมกอดภรรยาจากด้านหลังอย่างแผ่วเบา ซบใบหน้าคมสันลงบนกลุ่มผมนุ่มของเธอ
“แพรจ๋า...คืนนี้ขอผมนะ” เขากระซิบเสียงพร่า ภรรยาสาววางโทรศัพท์ลง ก่อนจะหันมาสบตากับสามี รอยยิ้มของเธอเจือไปด้วยความเหนื่อยหน่าย
“แต่คืนนี้มันดึกแล้วนะคะ แพรว่ารีบนอนกันเถอะ” เธอพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนแรง
กรกฎคลายอ้อมกอดเล็กน้อย มองหน้าภรรยาด้วยความผิดหวัง
“คุณนั่งดูรูปเพื่อนๆ ของคุณอยู่ได้ตั้งนาน พอผมพูดเรื่องนี้คุณก็ชวนผมนอน”
“ก็วันนี้แพรเหนื่อยจริง ๆ นี่คะ งานที่บริษัทก็เยอะ เอาไว้วันหลังไม่ได้เหรอคะ” แพรไหมหยุดพูดกลางคัน เลี่ยงที่จะสบตากับสามี ความอึดอัดเริ่มก่อตัวขึ้นในห้อง กรกฎถอนหายใจออกมาเบา ๆ
“แพรแต่นี่มันจะก็หลายเดือนมาแล้วนะ คุณก็รู้ว่าผมมีความต้องการมากแค่ไหน?”
“แพรบอกคุณแล้วไงคะว่า...แพรเหนื่อย ๆ ” แพรไหมเริ่มมีน้ำเสียงหงุดหงิด
“เหนื่อย…คุณเหนื่อยทุกครั้งที่ผมต้องการเลยนะ!” กรกฎเริ่มควบคุมอารมณ์ไม่อยู่ น้ำเสียงของเขาเริ่มดังขึ้น
“คืนนี้ฉันยังไม่พร้อม ถุงยางคุณหมดไม่ใช่เหรอ” แพรไหมนอนหันหลังให้เขาหลังจากพูดจบ
“เวลาที่เรามีอะไรกัน คุณก็ให้ผมใส่แต่ถุงยางป้องกันตลอด แล้วไอ้เรื่อง… เรื่องที่คุณไม่เคยทำให้ผมเลยสักครั้ง มันคืออะไรกันไหม? ผมเป็นสามีคุณนะ!” ความน้อยใจและความไม่พอใจที่สะสมมานานปะทุออกมา
แพรไหมลุกขึ้นยืนเผชิญหน้ากับสามี ดวงตาคู่สวยเริ่มมีน้ำตาคลอ
“แล้วคุณอยากให้ฉันทำยังไงคะ? ฉันไม่พร้อม! คุณก็จะเอาให้ได้งั้นเหรอ! แล้วคุณก็รู้ว่า” เธอหยุดพูดอีกครั้ง กลืนก้อนสะอื้นลงคอ
“คุณไม่อยากมีลูกใช่ไหมล่ะ?” กรกฎถามเสียงแข็งกร้าว
“วันหลังถ้าไม่อยากมีลูกนัก ทำไมไม่หัดกินยาคุมบ้างล่ะ! ทำไมต้องให้ผมเป็นคนป้องกันอยู่ฝ่ายเดียว!”
“แต่เรื่องนี้เราตกลงกันแล้วนะ ที่แพรไม่กินยาคุมก็เพราะมันจะอ้วน แล้วก็เป็นฝ้า” แพรไหมเสียงสั่น น้ำตาไหลอาบแก้ม
“คุณมันไม่เคยเข้าใจความรู้สึกของแพรเลย!”
“แล้วคุณเคยเข้าใจความรู้สึกของผมบ้างไหมไหม? ผมเป็นผู้ชายนะ! ผมก็มีความต้องการเหมือนกัน!” กรกฎตะคอกเสียงดัง ความโกรธและความน้อยใจถาโถมเข้าใส่กันและกัน บรรยากาศในห้องนอนอบอวลไปด้วยความตึงเครียดและความขุ่นเคือง คำพูดที่บาดลึกราวกับมีดกรีดหัวใจถูกปล่อยออกมาจากทั้งสองฝ่ายอย่างไม่ยั้ง ความสัมพันธ์ที่เคยหวานชื่นเริ่มสั่นคลอนอย่างหนักหน่วง จากความเหนื่อยล้ากลายเป็นความขัดแย้ง และจากความขัดแย้งก็ลุกลามกลายเป็นสงครามเย็นที่พร้อมจะปะทุขึ้นได้ทุกเมื่อ กรกฎออกมานอนด้านนอกทิ้งภรรยาให้นอนคนเดียวบนเตียงเพราะไม่อยากทะเลาะด้วย
Latest chapter
โปรเจคต์ลับฉบับเด็กฝึกงาน ตอนที่ 38 ตอนพิเศษ 2
ตอนที่ 38 ตอนพิเศษ 2หนึ่งปีต่อมาแสงแห่งความสำเร็จสาดส่องเจิดจ้าในเส้นทางธุรกิจของกรกฎ โรงงานผลิตเครื่องสำอางและอาหารเสริมของเขาเติบโตอย่างรวดเร็ว กิจการรุ่งเรืองเกินกว่าที่เขาเคยคาดฝันไว้ ความมุ่งมั่นและความสามารถของเขาได้รับการยอมรับในระดับสากลเกาะแซ็งต์-หลุยส์ท่ามกลางความสำเร็จอันหอมหวาน กรกฎไม่เคยลืมหัวใจอีกดวงที่เคียงข้างและเป็นกำลังใจให้เขาเสมอมา เขาพาอภิสรา ไปพักผ่อนยังเกาะ กลางทะเลสีครามแห่งกรุงปารีส เกาะเล็กๆ ที่เงียบสงบและมีเสน่ห์ ราวกับเป็นโลกส่วนตัวของคนทั้งคู่... หาดทรายขาวละเอียดทอดยาวสุดสายตา เสียงคลื่นซัดสาดเบาๆ ราวกับบทเพลงรักที่ขับกล่อมสองหัวใจให้แนบชิดภายใต้ท้องฟ้าสีทองอร่ามยามอาทิตย์อัสดง กรกฎคุกเข่าลงตรงหน้าอภิสรา หน้าบ้านพัก แหวนเพชรเม็ดงามส่องประกายระยิบระยับในมือของเขา ดวงตาคมกล้าเต็มไปด้วยความรักและความปรารถนาอันลึกซึ้ง“ตังตัง… นับตั้งแต่วันที่เราได้ใกล้ชิดกันในคืนนั้น หัวใจของพี่ก็ไม่เคยลืมตังตังได้เลย แม้การเริ่มต้นของเราในตอนแรกจะมิได้งดงามตามครรลองสักเท่าไหร่ แต่ตังตังคือแสงสว่างที่นำพาพี่ออกจากความมืดมิดนั้น ตังตังคือลมหายใจ คือทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิต
โปรเจคต์ลับฉบับเด็กฝึกงาน ตอนที่ 37 ตอนพิเศษ 1
ตอนที่ 37 ตอนพิเศษ 1หนึ่งเดือนต่อมาณ.กรุงปารีส กรกฎก้าวข้ามผ่านความเจ็บปวดราวกับพ้นจากเงามืดสู่แสงสว่าง การหย่าร้างสิ้นสุดลงอย่างเป็นทางการ พร้อมกับการแบ่งสินสมรสอย่างยุติธรรม แม้เขาจะได้รับสิทธิ์ในทรัพย์สินครึ่งหนึ่ง แต่กรกฎก็เลือกที่จะรับเพียงเงินสดจำนวนหนึ่งเท่านั้น ราวกับต้องการลบล้างทุกร่องรอยของความผิดที่ครั้งหนึ่งเคยกระทำต่อแพรไหมด้วยหัวใจที่มุ่งมั่นจะเริ่มต้นใหม่ กรกฎนำเงินที่ได้จากการแบ่งสินสมรสไปก่อตั้งโรงงานผลิตเครื่องสำอางและอาหารเสริมในต่างแดน โดยมีผู้ร่วมลงทุนรายใหญ่คือ มาร์คัส ฟาน เดอร์ วู้ด พ่อเลี้ยงของอภิสรา มหาเศรษฐีชาวดัตช์ผู้มองเห็นประกายในตัวกรกฎและศักยภาพอันชาญฉลาดของเขา การร่วมธุรกิจในต่างแดนครั้งนี้เปรียบเสมือนประตูแห่งโอกาสและความหวังที่เปิดกว้างรอเขาอยู่เบื้องหน้าในระหว่างนั้น ความสัมพันธ์ระหว่างกรกฎและอภิสราก็เบ่งบานอย่างงดงาม ราวกับดอกไม้ที่ค่อยๆ ผลิบานรับแสงตะวัน อภิสราตัดสินใจเปิดเผยความรู้สึกในใจกับมารดาของเธออย่างตรงไปตรงมา และวันนี้ก็มาถึงวันที่เธอตั้งใจจะเปิดตัวชายผู้กุมหัวใจต่อหน้าบุคคลอันเป็นที่รักแสงแดดยามเช้าสาดส่องลอดผ่านผ้าม่านบางเบา เข้าม
โปรเจคต์ลับฉบับเด็กฝึกงาน ตอนที่ 36 รอยยิ้มแห่งความทรงจำ (ตอนจบ)
ตอนที่ 36 รอยยิ้มแห่งความทรงจำ (ตอนจบ)หนึ่งเดือนต่อมาณ ศาลเยาวชนและครอบครัวบรรยากาศในห้องพิจารณาคดีเงียบสงบ ราวกับลมหายใจของผู้คนถูกกลั้นไว้ด้วยความตึงเครียด แสงแดดยามเช้าส่องลอดหน้าต่างทรงสูงลงมากระทบพื้นหินอ่อนเย็นเยียบ จับฝุ่นละอองเล็กๆ ที่ลอยคว้างในอากาศเป็นลำแสงสีทอง ดูเหงาหงอยไม่ต่างจากความรู้สึกหนักอึ้งที่ปกคลุมห้องนี้เก้าอี้ไม้ขัดเงาวางเรียงรายว่างเปล่า บ่งบอกถึงเรื่องราวความขัดแย้งที่กำลังจะถูกตัดสิน บนบัลลังก์สูง ผู้พิพากษานั่งหลังตรง สายตาคมกริบกวาดมองไปยังผู้ที่อยู่ในห้องด้วยความสงบเยือกเย็น ทนายความทั้งสองฝ่ายนั่งอยู่เคียงข้างลูกความ ใบหน้าเคร่งเครียดรอฟังผลแห่งการพิจารณา เสียงกระซิบแผ่วเบาของผู้ติดตามคดีดังเป็นระยะ ราวกับสายลมที่พัดผ่านความเงียบอันน่าอึดอัดนี้ ทุกสายตาจับจ้องไปยังจุดเดียว รอคอยคำพูดที่จะเปลี่ยนแปลงชีวิตของกรกฎและแพรไหมไปตลอดกาลฝั่งโจทก์ กรกฎนั่งหลังตรงบนเก้าอี้ ใบหน้าคมคายยังคงมีร่องรอยแห่งความเหนื่อยล้า ทว่าแววตากลับหนักแน่นและเด็ดเดี่ยว ราวกับได้ปลดปล่อยพันธนาการบางอย่างไปแล้วฝั่งจำเลย แพรไหมนั่งอยู่ข้างชมพู่ เพื่อนสนิทที่คอยประคองและให้กำลังใจ ม
โปรเจคต์ลับฉบับเด็กฝึกงาน ตอนที่ 35 สิ่งที่เหนือความดื้อดึง
ตอนที่ 35 สิ่งที่เหนือความดื้อดึงภายใต้แสงไฟสีขาวนวลที่ส่องจ้า แพรไหมนั่งตัวตรงอยู่บนเก้าอี้แข็งทื่อ ใบหน้าสวยซีดเผือดราวกับกระดาษ ดวงตากลมโตสั่นระริกอย่างหวาดหวั่น มือเรียวทั้งสองข้างกำกันแน่นจนข้อขาวซีดหลังจากแยกสอบสวนทีละคน แสงไฟสีขาวนวลภายในห้องสอบสวนสาดส่องใบหน้าซีดเซียวของแพรไหม พนักงานสอบสวนวางแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะเบื้องหน้าเธอ เสียงหนักแน่นราวกับตอกตรึงความผิด“คุณแพรไหมครับ ทางตำรวจมีหลักฐานชัดเจนที่บ่งชี้ว่า มิสเตอร์คาร์มาลเป็นคนเข้าไปในโรงจอดรถของคุณกรกฎเมื่อวานตอนเช้ามืด และกระทำการบางอย่างกับรถยนต์ของเขา และเราพบหลักฐานชิ้นนี้ในตกอยู่ในรถของคุณ”แพรไหมเงยหน้าขึ้นมองพนักงานสอบสวน ดวงตาคลอหน่วย สั่นระริกด้วยความหวาดกลัว“นี่คือสิ่งที่เขาเอาไปใช้ตัดสายเบรกค่ะ ฉันไปกับเขา แต่ฉันพยายามห้ามเค้าแล้ว และฉันขอยืนยันว่าฉันไม่รู้มาก่อนว่า คาร์มาลจะทำเช่นนั้น…จริง ๆ นะคะคุณตำรวจ ” เธอบอกด้วยเสียงสั่นเครือจนแทบไม่ได้ยิน ก่อนที่น้ำตาจะเริ่มเอ่อคลอเบ้า“ครับ แต่คุณคาร์มาลให้การว่าคุณมีส่วนรู้เห็นครับ” พนักงานสอบสวนกล่าวเสียงเรียบ “ซึ่งทางเรามีภาพจากกล้องวงจรปิดในลานจอดรถของบริษัทคุณ บันท
โปรเจคต์ลับฉบับเด็กฝึกงาน ตอนที่ 34 เมื่อความรัก...นำไปสู่ความหายนะ
ตอนที่ 34 เมื่อความรัก...นำไปสู่ความหายนะณ ห้องสอบสวนภายใต้แสงไฟสีขาวนวลที่ไร้ความปรานี แพรไหมและคาร์มาลถูกควบคุมตัวเข้ามานั่งอยู่ในห้องสอบสวนพร้อมกัน ใบหน้าของทั้งคู่ซีดเซียว ดวงตาเบิกกว้าง เต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและไม่เข้าใจในสถานการณ์ที่พลิกผันราวกับพายุโหมกระหน่ำพนักงานสอบสวนอ่านสำนวนคำร้องทุกข์ด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่หนักแน่น“คุณแพรไหม…คุณถูกกล่าวหาว่าสมคบกับนายคาร์มาล วางแผนเพื่อกระทำการอันเป็นภัยต่อชีวิตและร่างกายของสามีคุณ และมีความสัมพันธ์ฉันชู้สาวกับนายคาร์มาล ซึ่งเป็นการกระทำที่ผิดต่อกฎหมาย” น้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความเด็ดเดี่ยวที่มิอาจต่อรองของพนักงานสอบสวนกล่าวจบลง หญิงสาวก็พูดแย้งขึ้นทันที“ไม่จริง!!!… ไม่จริงนะคะคุณตำรวจ! ต้องมีการเข้าใจอะไรผิดกันแน่ ๆ …” เสียงของแพรไหมสั่นเครือ ราวกับวิญญาณหลุดลอย ดวงตาไหวระริกด้วยความหวาดหวั่น ก่อนจะปฏิเสธอย่างสิ้นหวังกับพนักงานสอบสวนแล้วหันไปมองคาร์มาลที่ยังคงนั่งนิ่ง “มิสเตอร์คาร์มาล…คุณถูกกล่าวหาว่าลักลอบมีความสัมพันธ์ฉันชู้สาวกับภริยาผู้อื่น และร่วมกับคุณแพรไหม วางแผนเพื่อกระทำการอันเป็นภัยต่อชีวิตและร่างกายของคุณกรกฎ” น้ำเสียงห
โปรเจคต์ลับฉบับเด็กฝึกงาน ตอนที่ 33 คาหนัง คาเขา NC
ตอนที่ 33 คาหนัง คาเขา NCสองวันต่อมา ณ สถานีตำรวจภายในห้องสอบสวนทนายความหนุ่มของกรกฎนั่งหลังตรง เผยความมั่นใจและหลักฐานที่แน่นหนา ดวงตาคมกริบจับจ้องมายังพนักงานสอบสวน แฟ้มเอกสารสีน้ำตาลเข้มวางอยู่บนโต๊ะ บ่งบอกถึงปริมาณและน้ำหนักของหลักฐานที่ถูกรวบรวมมาอย่างพิถีพิถัน เครื่องบันทึกเสียงสนทนาบางวางเคียงข้างราวกับอาวุธเงียบความเย็นเยียบของห้องสี่เหลี่ยมสีขาว ราวกับเกาะกุมจิตวิญญาณให้เหน็บหนาว ของนายตำรวจหนุ่มผู้ทำการสอบสวนอย่างสุขุมเยือกเย็น“คุณตำรวจครับ จากการตรวจสอบไฟล์คลิปเสียงในเครื่องบันทึกนี้อย่างละเอียด ผมขอยืนยันว่า ถ้อยคำและบริบทในการสนทนาของมิสเตอร์คาร์มาลนั้น ชี้ให้เห็นถึงเจตนาอันแน่วแน่ที่จะลงมือกระทำการฆาตกรรมลูกความของผมอย่างคุณกรกฎ โดยมิอาจตีความเป็นอื่นได้ครับ” น้ำเสียงของทนายความหนุ่มหนักแน่นเด็ดเดี่ยว ไม่มีร่องรอยของความลังเลเลยแม้แต่น้อยพนักงานสอบสวนเงยหน้าขึ้นช้าๆ จากอ่านแฟ้มเอกสารและฟังคลิปเสียงสนทนาดังกล่าวอย่างคร่าว ๆ ไปแล้ว ดวงตาคมกริบจับจ้องใบหน้าทนายความหนุ่ม ตัวแทนของคุณกรกฎอย่างพินิจพิเคราะห์ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ เต็มไปด้วยความสนใจใคร่รู้“คุณทนาย
You may also like
