บทที่ 4 นัดลับๆ

            “นั่นหมู่บ้านจัดสรรของพงษ์นาวากุลเหรอ?”

            “ครับ พวกเขามักจะไปสร้างละแวกเดียวกับที่เราสร้าง เห็นว่าเชื่อมั่นในข้อมูลของเจเอสเคว่าต้องทำเงินแน่ๆ แต่ที่เขาทำคือ สร้างบ้านในราคาที่ต่ำกว่าพวกเราเพื่อทำตลาดรองครับ”

            “เป็นคู่แข่งที่ฉลาดมาก”

            “ใช่ครับ หมู่บ้านนี้ขายหมดก่อนของเราหลายเดือน พอขยับไปเป็นเขตวงแหวนรอบนอก เราจึงทำทั้งหมู่บ้านระดับพรีเมี่ยมและราคาปานกลางที่เน้นคุณภาพ”

            ในช่วงเศรษฐกิจตกต่ำการขายอสังหาริมทรัพย์ฝืดขึ้นแต่บริษัทเจเอสเคของจรัสไพศาลสกุลยังคงได้รับความไว้วางใจจากกลุ่มคนที่มีรายได้สูง บ้านหรูที่พวกเขาสร้างถูกจองเข้ามาเรื่อยๆ

            บริษัทพงษ์นาวาก่อสร้างหรือพีซีกรุ๊ป ไม่อาจจะทำตลาดได้เท่าจึงได้คิดหากลยุทธ์ใหม่ โดยการตามไปกว้านซื้อที่ดินบริเวณใกล้ๆ และทำหมู่บ้านจัดสรรราคาต่ำลงและคุณภาพสมราคา ด้วยตลาดที่กว้างกว่าทำให้ขายหมดอย่างรวดเร็ว

            “อาเจ็กแก้เกมได้เร็วดีจริง”

            “ไหนๆ เราก็มาทางนี้แล้ว เราก็ถือโอกาสไปดูย่านใกล้ๆ กันครับ หมู่บ้านของเจเอสเคกับของพีซีที่อยู่แทบจะรั้วเดียวกัน”

            วศินซึ่งเป็นรองผู้จัดการทำงานกับอาเจ็กเหนือภพของเขามาหลายปี เป็นบุคลากรที่ทำงานได้ดีเป็นที่วางใจ สั่งให้คนขับรถพาชายหนุ่มที่เพิ่งเข้ามาช่วยงานในบริษัทเจเอสเคในฐานะหัวหน้าโครงการออกไปดูงานที่เขตรอบนอกกรุงเทพฯ

            “นั่นรถของพีซีกรุ๊ปนี่?”

            เป็นเทพมองเห็นหญิงสาวในชุดสูทกางเกงก็ยกยิ้มมุมปาก

            “ขยันดีเหมือนกันนะ”

            “ครับ ผมได้ยินว่าลูกสาวคนเล็กของคุณศรัณย์ที่เพิ่งกลับมาจากอังกฤษทำงานเก่งและขยันมาก เธอมาช่วยงานพี่ชายที่บริษัทได้หลายเดือนแล้ว”  

            “อืม...ผมก็ได้ข่าวมาบ้าง คราวก่อนชนะการประมูลโครงการย่อยไป”

            “ผมกำลังให้คน จับตามองเธอเป็นพิเศษครับ”

            “ดีครับ”

            การทำธุรกิจระดับพันล้าน ทำให้คนของเจเอสเคถูกส่งเข้าไปสอดแทรกอยู่ในบริษัทใหญ่หลายแห่งตั้งแต่หลายปีก่อน เป็นเทพก็เพิ่งได้รู้ความจริงหลังจากเข้ามาช่วยครอบครัวทำงานว่าบิดาของเขาเลี้ยงคนไว้มากมายทั้งในที่ลับและที่แจ้ง

         ...ข้อมูลทางธุรกิจถูกส่งมาจากหลายแหล่ง ล้วนเป็นข่าวกรอง...

            เจ้าสัวเป็นหนึ่งในฐานะผู้กุมบังเหียนใหญ่อยู่เบื้องหลังเก้าอี้ประธานกรรมการบริหารไม่ไว้วางใจผู้ใด เขาให้คนสืบภูมิหลังของคนสนิททุกอย่าง และติดตามความเคลื่อนไหวอยู่เนืองๆ

         ...ถ้าเขาซื้อคนฝ่ายตรงข้ามได้ ฝ่ายตรงข้ามก็ซื้อคนของเขาได้เช่นกัน...

         เป็นเทพสนใจใคร่รู้ เขาซักไซ้จนรู้ว่ามีคนของวศินอยู่ในบริษัทพงษ์นาวาก่อสร้าง คอยจับตามองการทำงานของสองพี่น้องราเมศและเมขลา

            “หมู่บ้านนี้ขายหมดหรือยัง?”

            “ล็อตสุดท้ายแล้วครับ ราคาประมาณนี้คนที่ทำงานได้สี่ห้าปีพอจะดาวน์ไหว ตอนนี้บริษัทพีซีเปิดโปรโมชั่นให้ผ่อนดาวน์หกเดือน อีกไม่นานน่าจะขายได้หมด”

            “กระทบกระเทือนเราไหมคุณวศิน?”

            “ลูกค้าคนละระดับกันครับ แต่ก็น่าเสียดายฐานลูกค้าระดับกลาง เฟสที่เขตถัดไป ท่านประธานก็เลยใช้วิธีสร้างทั้งสองหมู่บ้านเอง”

            ท่านประธานที่วศินเอ่ยถึงก็คือเหนือภพ อาเจ็กของเป็นเทพ ปีก่อนเพราะการบริหารที่มีประสิทธิภาพทำให้ผู้ถือหุ้นทุกคนได้รับปันผลเพิ่มมากขึ้น อาของเขาได้รับการสรรเสริญอย่างมาก ซ้ำยังได้รางวัลนักธุรกิจดีเด่นประจำปีอีกด้วย

            “ไปดูเขตนั้นกันเถอะ”

            รถของชายหนุ่มเลี้ยวกลับออกไปถนนใหญ่ เมขลาที่แอบมองผ่านกระจกด้านข้างรถยิ้มน้อยๆ กดโทรศัพท์ไปหาคนของตัวเอง

            “ทางนั้นมีข่าวใหม่ไหม?”

            “มีค่ะ เขตรอบนอกเส้นทางที่กำลังจะอนุมัติโครงการก่อสร้างรถไฟฟ้า ทางนี้กำลังเล็งจะทำคอนโดหรูกับคอนโดราคาปานกลางค่ะ”

            “อืม ขอบคุณมาก”

            เมขลากดวางสาย พ่อของเธอส่งคนไปทำงานอยู่ในเจเอสเคหลายคน ต่างวาระกัน เพื่อไม่ให้ผิดสังเกตจึงได้กระจายไปอยู่หลายแผนก แต่ในนั้นก็มีหลายคน

         ...ความลับทางธุรกิจ ไม่เกี่ยวกับความลับเรื่องความรัก...

            เกือบหนึ่งทุ่มแล้ว เสียงคีย์การ์ดหน้าห้องดังขึ้น หญิงสาวที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จใหม่ในชุดลำลองยืนยิ้มอยู่หลังประตู

            “เฮียมาแล้ว”

            เธอกระโดดขึ้นกอดคอเขา ชายหนุ่มช้อนใต้ต้นขาสบตากับเธอแล้วยิ้มกว้าง เขาแหงนหน้ายื่นปากเล็กน้อย เธอก็รีบประทับจูบดูดดื่ม เขาเดินตรงไปที่โซฟาแล้วโถมร่างเธอลงนอน ริมฝีปากยังแนบแน่นแทบจะไร้ช่องว่างเกิดเสียงจ๊วบจ๊าบเล็กๆ

            “หื่นมาเลยเหรอคะ?” เธอยกมือลูบผมเหนือใบหูของคนรัก

            “ตั้งแต่เห็นตอนบ่ายแล้ว อยากจะจับถอดเสื้อผ้าตั้งแต่ตอนนั้น”

            หญิงสาวหัวเราะร่วน มือเรียวใหญ่เกาะกุมจับเต้าสองข้างคลึงวน เธอหายใจแรงขึ้น สอดมือเข้าชายเสื้อยืดสีน้ำตาลเข้มของเขาลูบหลังส่วนเหนือบั้นเอว

            “เมย์ จับผิดที่นะรู้ไหม?”

            เธออมยิ้มก่อนจะเลื่อนมือมาด้านหน้า เขาให้ความร่วมมือด้วยการขยับขึ้นเพื่อให้มือน้อยของเธอกุมส่วนเป้ากางเกงได้พอดี

            เนื้อผ้านุ่มของกางเกงวอร์มทำให้เธอจับส่วนลับได้เต็มขนาด

            “อืม....เฮียเพิ่งอาบน้ำมานะ อยากดมดูไหม?” เสียงเขางึมงำ ขณะก้มลงจูบเธออีกครั้ง

            แทนคำตอบ หญิงสาวลุกขึ้นแล้วผลักเขาให้หงายหน้า ศีรษะของชายหนุ่มอิงลงที่เท้าแขนอีกข้างของโซฟา ชายหนุ่มกึ่งนอนหงาย รีบถอดเสื้อยืดออกแล้วลูบหน้าอกที่มีมัดกล้ามของตัวเอง

            “ยั่วเมย์เหรอคะ?”

            เขาทำตาปรือ “ชอบไหมล่ะครับ?”

            “ชอบค่ะ” เธอแลบลิ้นออกมาเล็กน้อยเลียริมฝีปากที่เริ่มแห้งผากกับภาพตรงหน้า เธอกวาดตามองจากใบหน้าคมคายไปตามแนวไหล่แกร่ง เนื้อหน้าท้องเป็นลอนบางๆ ไปจนเอวสอบ

            หญิงสาวจูบใบหูขาวผ่อง ดูดเม้มติ่งหูของเขา จูบไซ้ไปตามลำคอ มือของเธอสอดเข้าไปในกางเกงวอร์มผ้านุ่ม ลูบตรงส่วนที่นูนขึ้น เลื่อนมือลงต่ำจนเขาครางสะท้าน

            “เมย์ครับ ที่รัก เฮียเสียว”

            “อย่าเรียกที่รักสิคะ เมย์บอกแล้ว”

            “อ่า..แต่ตอนยังงี้ อย่าห้ามเฮียเลยนะ” ชายหนุ่มส่งเสียงแหบพร่า

            “ถ้าบอกไม่เชื่อ คงต้องทำโทษซะแล้ว”

*********