登入"ฮัลโหลกลับมาหรือยังคะ"
"เรียนสนุกมากเลยค่ะ จนไม่อยาก....หยุด...เลยค่ะ" เอเนร่าพูดกับปลายสายไปแต่ส่วนล่างของเธอบดขยี้ที่เป้าตุงของเขาจนบรู๊คลินต้องกำมือแน่นเพื่อข่มอารมณ์เอาไว้ เธอส่ายวนสะโพกงอนของตนเองเป็นวงกลมสายตาคมสวยจับจ้องใบหน้าคมเข้มที่บัดนี้บิดเบี้ยวเหยเกราวเจ็บปวดเจียนตาย
"มาเร็ว ๆ นะคะหนูหิวแล้ว จนจะกินคนได้ทั้งตัว" เธอพูดเป็นนัย ๆ ก่อนกดวางสายไป
สาวน้อยร่างเพรียวหยุดนิ่งในท่านั่งคร่อมตัวของเทรนเนอร์หนุ่มเอาไว้ เธอสังเกตอาการของคนใต้ร่างแล้วนึกสงสาร บรู๊คลินเป็นสุภาพบุรุษกว่าที่เธอคิดไว้มากทั้ง ๆ ที่เธอยั่วเขาสารพัดแล้วชนิดที่ว่าถึงพริกถึงขิงจนขวดพริกไทยคารูก็เคยมาแล้ว แต่เขาก็ยังนิ่งเฉยจน
เอเนร่านึกแปลกใจและใคร่สงสัยว่าบรู๊คลินจะไม่ใช่ชายที่รักและสนใจในผู้หญิง สวยและเซ็กซี่บาดใจจนผู้ชายต้องเดินตามเช่นเธอมีหรือที่เขาจะกล้าปฏิเสธ นอกจากว่าเขาจะไม่ใช่ชายแท้ จะไม่ใช่ได้อย่างไรก็แข็งโด่ขนาดนี้ เอเนร่าค้านความคิดของตนเองในใจ ท่อนเนื้อของเขาทั้งอุ่นทั้งแข็งจนจุดซ่อนเร้นของเธอสัมผัสมันได้ เอเนร่าทำท่าจะลุกออกจากตัวเขาแต่มือแข็งของบรู๊คลินจับยึดที่เอวคอดเอาไว้ เธอดวงตาเบิกโตด้วยความสงสัย
"ตอนนี้พ่อเธออยู่ไหน" เสียงแหบแห้งเอ่ยถาม แต่เขาไม่กล้าที่จะสบตา เธอหัวเราะน้อย ๆ ก่อนจะตอบออกไป
"อยู่บนทางด่วนค่ะ น่าจะอีกสักพักใหญ่ ๆ มีอะไรเหรอคะ? "
บรู๊คลินไม่ตอบแต่กับจับร่างเพรียวบางของเธอพลิกลงไปนอนใต้ร่างของเขาแทน กึ่งกลางลำตัวของเขาที่ปวดตุบทรมานแทบขาดใจเขาระบายความปวดร้าวโดยการบดเบียดความแข็งชูชันไปกับเนินเนื้ออวบอูมใต้ผ้ายืดของกางเกงเลกกิ้งสีชมพูพาสเทล เขามีความต้องการที่อยากจะปลดปล่อยโดยเร็วก่อนที่พ่อของเธอจะกลับมาถึงบ้าน
บรู๊คลินใช้เป้านูนแทบจะทะลุกางเกงได้อยู่แล้วของตนเองถูไถไปกับเนินเนื้อสาวอวบอูมของเอเนร่า สายตาทั้งสองจ้องประสานกันเนิ่นนาน เอเนร่าเหมือนจะรู้ว่ากาลข้างหน้าจะเกิดอะไรขึ้นเธอยิ้มหวานเพื่อบอกให้เขารู้ว่าเธอพร้อมแล้ว แขนเรียวยาวยกขึ้นกอดคอหนาของเทรนเนอร์หนุ่มแล้วรั้งลงมาให้ใบหน้าคมคายของเขาอยู่ใกล้กับใบหน้าสวยคมของเธอ
เขาเคลื่อนใบหน้าเข้ามาใกล้เธออีกนิด แล้วแนบเรียวปากบางทาบทับเรียวปากอวบอิ่มของเธอ จูบที่ไม่ทันตั้งตัวทำให้เธอชะงักเล็กน้อยก่อนจะสนองรสจูบเร่าร้อนที่บรู๊คลินมอบให้ ลิ้นร้อนพันเกี่ยวตวัดกันในโพรงปาก เขาพอรู้อยู่แล้วว่าเอเนร่าไม่ใช่คนอ่อนต่อโลกหรือจะเรียกว่าเจนจัดเรื่องแบบนี้เลยก็ว่าได้ แค่ถูกเขาเล้าโลมนิดหน่อยเธอก็เครื่องติดแล้ว บรู๊คลินใช้มืออันช่ำชองของตนเองลูบไล้ไปตามส่วนเว้าโค้งของร่างเพรียว อกอวบตูมถูกบีบคั้นขยำเต็มมือด้วยเสื้อกล้ามที่เอเนร่าใส่เป็นเสื้อที่มีบราในตัวเธอจึงไม่ใส่เสื้อชั้นใน เขาลูบไล้ลงมาที่ชายเสื้อเอวบางคอดเมื่อถูกมือชายสัมผัสทำให้ผิวที่ไวต่อความรู้สึกขนลุกชูชันเธอเสียวซ่านสั่นสะท้านร่างเพรียวบางบิดพลิ้วไปตามมือใหญ่ของเขา
มือใหญ่สอดเข้าไปใต้ร่มผ้าสัมผัสผ่านผิวเนื้อหน้าท้องที่มีกล้ามเนื้อน้อย ๆ เขาเลื่อนมือขึ้นไปถึงอกอิ่มของเธอแล้วเอเนร่าหลับตาปี๋ด้วยความลุ้นระทึก สัมผัสที่อ่อนนุ่มของเขาทำให้เธอเคลิบเคลิ้มจนส่งเสียงครางออกมาเบา ๆ ให้บรู๊คลินได้ใจ เขากระซิบบอกข้างหูว่าร้องได้แต่เบา ๆ นะ
"ร้องได้ ผมชอบแต่อย่าดังนักนะเดี๋ยวคนอื่นได้ยิน"
"อยากแล้วอ่า" เธอบอกเขาเสียงแผ่วเบา ดวงตาสุกใสจ้องมองเขาอย่างต้องการให้เขาช่วยทำให้เธอมีความสุขมากกว่านี้
"หึ ๆ ใจเย็นสิครับ ติดง่ายจังเด็กน้อย"
บรู๊คลินเขี่ยสะกิดยอดถันจนเธอสะดุ้ง และมอบค้อนให้เขาวงใหญ่ เขาขำอย่างไม่จริงจังนักก่อนจะก้มลงอ้าปากงับยอดถันแล้วดูดดึงขบเม้มจนเจ้าของร่างสั่นสะท้านแอ่นอกให้เขาด้วยความเสียวมวนท้อง เอเนร่าติดใจเขาเพราะเธอไม่เคยเจอใครทำเธออยากมากมายได้เท่านี้มาก่อน จนไม่สามารถหักห้ามใจตนเองได้อีกต่อไปสองมือเรียวยกขึ้นมาวางไว้บนศีรษะทุยของบรู๊คลินสอดนิ้วเข้าไปในไรผมหนาดกดำขยุ้มดึงเบา ๆ ไปตามแรงอารมณ์ของตนเอง
บรู๊คลินรู้แล้วว่าเธออยากมากแค่ไหนเขาจึงล้วงมือใหญ่เข้าไปในกางเกงเลกกิ้งสีหวาน เอเนร่าไม่ใส่ซับในถึงว่าสิทำไมเขาถึงมอง
ไม่เห็นขอบกางเกงในเลยนึกว่าเธอสวมใส่กางเกงในไร้ขอบที่กำลังเป็นที่นิยมของสาว ๆ สมัยนี้
"แฉะเลยนะ" เขาเย้าหยอกเธอเล่น
"ก็รีบ ๆ สิคะ เดี๋ยวพ่อก็มาก่อนหรอก"
ตกใจกับภาพตรงหน้า จังหวะการเต้นของหัวใจที่สงบลงไปแล้วกำเริบขึ้นมาอีกครั้ง เธอทำให้หัวใจของเขาเต้นแรงอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน เอเนร่าอยู่ในชุดเสื้อกล้ามสีชมพูแขนกว้าง ซึ่งเขาคิดว่าสีชมพูน่าจะเป็นสีที่เธอชอบเพราะเขาเห็นเธอมีของใช้หลายอย่างที่เป็นสีชมพู เขาอยากขอบคุณเธอที่ยังใส่บราเกาะอกให้แม้ชิ้นข้างล่างจะเป็นกางเกงในสปอร์ตก็ตาม "ฟู่....." บรู๊คลินแอบเป่าลมออกจากปากยาวเหยียด เธอจงใจและตั้งใจแต่งชุดนี้มาเพื่อยั่วอารมณ์ดิบเถื่อนของเขา"เข้ามาก่อนสิคะ อาบน้ำเสร็จพอดีเลย" เธอเชื้อเชิญเขาให้เข้ามาในบ้าน เอเนร่าจับปอยผมตัวเองเกี่ยวพันกับนิ้วเล่นไปมา สายตากลมโตจดจ้องไปที่เขาอย่างซุกซน"แล้วกินอะไรมาหรือยัง พอดีผมซื้อขนมหวานมาเผื่อ" เขายื่นถุงขนมหวานให้เธอก่อนจะเดินนำเข้าไปในตัวบ้าน เจอแม่สาวน้อยยั่วตั้งแต่ยังไม่เข้าบ้านแบบนี้เขาทำตัวไม่ถูกเลย "ขอบคุณค่ะ กำลังหิวเลยค่ะ เดี๋ยวเอาไปใส่จานมาให้นะคะจะได้กินด้วยกัน" บรู๊คลินลอบมองก้นงอนงามที่ส่ายไปมาเวลาที่เธอเดิน มันช่างเหมือนมนต์สะกดที่บังคับสายตาของเขาให้จดจ่อที่ตรงนั้นได้เป็นอย่างดี บรู๊คลินพยายามเบือนสายตาไปทางอื่นแต่ไม่สำเร็จ ยังดีที่เอเนร่าไม
"เอเนร่า พรุ่งนี้เธอเจอศึกหนักแน่" บรู๊คลินพึมพำกับตัวเอง เมื่อกินเสร็จจึงลุกเอาจานไปล้างและเก็บในครัวแล้วกลับมาปิดโทรทัศน์ เข้านอนเตรียมร่างกายให้พร้อมสำหรับการสอนโยคะพรุ่งนี้ เช้าวันรุ่งขึ้น วันนี้เอเนร่ามีเรียนตอนเช้าวิชาเดียว หลังจากคาบเช้าเธอก็วางจึงเรียกที่จะไปนั่งเล่นนอนเล่นที่หอพักของกุ๊บกิ๊บเพื่อนซี้ กุ๊บกิ๊บเป็นเด็กต่างจังหวัดครอบครัวของเธอทำสวนหน่อไม้ฝรั่งส่งออกขายต่างประเทศ ก็ถือว่าบ้านของกุ๊บกิ๊บมีอันจะกินไม่ได้อดยากเลย แต่ด้วยความที่เพื่อนของเอเนร่าคลั่งไคล้ศิลปินเกาหลีมากถึงขั้นซื้อของเปย์ศิลปินที่ตนเองชื่นชอบเป็นจำนวนเงินหกหลักโดยกำชับกับเอเนร่าว่าห้ามบอกพ่อกับแม่ของเธอเด็ดขาด"ห้องรกนิดหนึ่งนะแก พอดีว่าแม่บ้านไม่มาทำความสะอาดให้" กุ๊บกิ๊บบอกเพื่อนด้วยความเกรงใจเพื่อนที่ต้องเข้ามาเห็นห้องรก ๆ ของตัวเอง"ไม่เป็นไรหรอก แค่นี้เอง ว่าแต่วันหยุดนี้ไม่มีแพลนจะไปแรดที่ไหนเหรอ""ไม่มีเลยจ้ะ พอดีเด็กติดทำรายงานเลยอด แต่ก็ดีเหมือนกันฉันเริ่มเบื่อแล้ว อยากเท" เด็กที่กุ๊บกิ๊บหมายถึงคือปอนด์รุ่นน้องปีหนึ่งที่เธอคุยอยู่เสียงแจ้งเตือนจากแอปพลิเคชันไลน์ดังขึ้นหลายครั้งจากโทรศัพท์ขอ
กล้ามเนื้อเรียงตัวสวยงามสมกับที่เป็นเทรนเนอร์ บรู๊คลินดูแลตนเองดีมาก ดีกว่าผู้หญิงบางคนเสียอีก อาจจะมากกว่าเธอด้วยซ้ำ นานะเดินหายเข้าไปในห้องนอนก่อนจะเดินออกมาพร้อมกับขวดน้ำมัน เธอเปิดขวดแล้วทาราดบ่าไหล่ของเขาให้น้ำมันมันค่อย ๆ ไหลลงไปที่หน้าอก เธอใช้มือนวดให้เขา "นานะทำให้คุณแบบนี้ ชอบไหมคะ ดีขึ้นบ้างไหม" เธอกระซิบถามเขาที่ข้างหู แกล้งเป่าลมใส่เล็กน้อยให้บรู๊คลินเสียงสะท้าน"อืม....ดีครับ" เธอก้าวขามาหยุดอยู่ตรงหน้าเขาแล้วค่อย ๆ ปลดชุดเดรสออกจากเรือนร่าง แล้วถือแก้วที่มีน้ำไวน์สีอำพันมา เธอแทรกตัวเข้าไปนั่งบนตักแข็งแรงของบรู๊คลินแล้วค่อย ๆ ป้อนไวน์ให้เขา บรู๊คลินเงยหน้าอ้าปากรับน้ำไวน์ไม่รู้ว่าซุ่มซ่ามหรือจงใจให้น้ำไวน์ไม่ไหลรินเข้าปากของเขา แต่มันไหลอาบไปที่แผงอกกว้าง"อุ๊ย หกเลย เดี๋ยวนานะเช็ดให้นะคะ" เธอพูดพร้อมกับโน้มหน้าไปหาปากของเขาที่มีคราบของไวน์เปื้อนขอบปาก เธอค่อย ๆ ใช้ปากของตนเองเช็ดทำความสะอาดให้เขา ไล่ลงมาที่ลำคอหนา บรู๊คลินเงยหน้าขึ้นเพื่อให้นานะทำความสะอาดได้อย่างสะดวกอื้มมมมมมเขาส่งเสียงครางออกมาด้วยความพึงพอใจ เธอไม่ทำให้เขาผิดหวังสักครั้งที่เจอกันเลย นานะใช้ลิ้
" นายติดธุระอะไรหรือเปล่า ถ้าว่างพี่จะขอให้นายมาอยู่เป็นเพื่อนเอเนร่าหน่อย พอดีว่ามีงานเร่งด่วนคิดว่าน่าจะเลิกดึกกว่าวันนี้ สะดวกไหมบรู๊คลิน" วินเอ่ยถาม เขาต้องการขอความช่วยเหลือจากเพื่อนรุ่นน้องที่เขารักและเชื่อใจ เขาไม่อยากปล่อยเอเนร่าไว้ที่บ้านเพียงลำพังเพราะเมื่อสองเดือนก่อนเขาต้องไปทำงานที่ต่างจังหวัดสองวัน จึงต้องปล่อยให้ลูกสาวอยู่บ้านคนเดียวแต่เขาก็ไม่ได้วางใจไว้วานให้ลูกน้องคนสนิทแวะมาดู จึงได้รู้ว่ามีกลุ่มเด็กวัยรุ่นอายุไม่น่าถึงยี่สิบปีประมาณสามคนมาเดินป้วนเปี้ยนที่หน้ามาถึงสองครั้ง และพยายามจะปีนรั้วบ้าน ด้วยความฉลาดและไหวพริบดีของลูกน้องอ้างตัวว่าเป็นตำรวจสายตรวจเดินเข้าไปสอบถาม เด็กกลุ่มนั้นจึงตกใจกลัวและวิ่งหนีไป "ว่างสิคะ คุณอาบอกหนูแล้ว พ่อไม่ต้องห่วงนะคะ" เอเนร่าชิงตอบก่อน"งั้นเหรอบรู๊ค" วินถามย้ำอีกรอบเพื่อความแน่ใจ"ครับ ผมว่างพอดี งั้นผมขอตัวเลยนะครับพอดีมีนัด" บรู๊คลินรีบตัดบทก่อนจะเดินออกจากบ้านไป ขืนอยู่ต่อไปเขาอาจจะจับลูกสาวเพื่อนรักปล้ำต่อหน้าพ่อ เอเนร่าตั้งใจจะเดินไปส่ง แต่บรู๊คลินออกจากบ้านไปที่รถอย่างรวดเร็วเธอจึงยืนมองที่หน้าประตูบ้านด้วยความส
จริงด้วย เขาลืมเสียสนิทเมื่อครู่เธอบอกว่าพ่อของเธออยู่บนทางด่วน นี่ก็ผ่านมาร่วมยี่สิบนาทีแล้วน่าจะเหลือเวลาไม่เกินสิบนาทีเขาต้องเร่งทำภารกิจนี้ให้สุขสมโดยเร็ว โดยเฉพาะสาวร่างเพรียวที่นอนหงายหายใจหอบเหนื่อยอยู่ที่เบาะรองออกกำลังกายของเธอเอง สายตาสื่ออารมณ์ยังคงแสดงฉายชัดออกมาถึงความต้องการอย่างชัดเจน บรู๊คลินเห็นแล้วอดสงสารไม่ได้หากเธอไม่เสร็จแล้วปล่อยให้เธอค้างเติ่งอยู่แบบนี้คงไม่ดีแน่บรู๊คลินจึงดึงขอบกางเกงเลกกิ้งของเธอลงจนมากองอยู่ที่ข้อเท้าสวย เขาเหลือบสายตาคมจ้องมองเส้นไหมดกดำมันวาวที่ถูกเจ้าของร่างเพรียวตัดแต่งเป็นทรงสามเหลี่ยมสวยงาม บ่งบอกให้รู้ว่าเธอดูแลร่างกายตนเองทุกอณู เขาจับขาเธอชันเข่าแยกออกเล็กน้อยเผยให้เห็นแคมสีแดงสดและติ่งคริสตอริสที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำหวานหล่อลื่นของเธอเอง บรู๊คลินใช้นิ้วเรียวยาวใหญ่ของตนเองกรีดไปตามร่องแล้วค่อย ๆ ใช้นิ้วแหย่เข้าไป "โอ้ว ไม่บอกกันก่อนเลยนะ" เอเนร่าผวาเล็กน้อยที่ถูกจู่โจมไม่ทันตั้งตัว เธอใช้แววตาขี้เล่นจ้องมองเขาก่อนจะขยิบแรงจนนิ้วของเขาที่คารูเธออยู่ถูกตอดรัดจนขยับไม่ได้"ลีลาใช้ได้เลย ดันเข้ามาเองสิ" เขาเอ่ยชมเมื่อเห็นว่าความร่านร้อ
"ฮัลโหลกลับมาหรือยังคะ""เรียนสนุกมากเลยค่ะ จนไม่อยาก....หยุด...เลยค่ะ" เอเนร่าพูดกับปลายสายไปแต่ส่วนล่างของเธอบดขยี้ที่เป้าตุงของเขาจนบรู๊คลินต้องกำมือแน่นเพื่อข่มอารมณ์เอาไว้ เธอส่ายวนสะโพกงอนของตนเองเป็นวงกลมสายตาคมสวยจับจ้องใบหน้าคมเข้มที่บัดนี้บิดเบี้ยวเหยเกราวเจ็บปวดเจียนตาย"มาเร็ว ๆ นะคะหนูหิวแล้ว จนจะกินคนได้ทั้งตัว" เธอพูดเป็นนัย ๆ ก่อนกดวางสายไปสาวน้อยร่างเพรียวหยุดนิ่งในท่านั่งคร่อมตัวของเทรนเนอร์หนุ่มเอาไว้ เธอสังเกตอาการของคนใต้ร่างแล้วนึกสงสาร บรู๊คลินเป็นสุภาพบุรุษกว่าที่เธอคิดไว้มากทั้ง ๆ ที่เธอยั่วเขาสารพัดแล้วชนิดที่ว่าถึงพริกถึงขิงจนขวดพริกไทยคารูก็เคยมาแล้ว แต่เขาก็ยังนิ่งเฉยจนเอเนร่านึกแปลกใจและใคร่สงสัยว่าบรู๊คลินจะไม่ใช่ชายที่รักและสนใจในผู้หญิง สวยและเซ็กซี่บาดใจจนผู้ชายต้องเดินตามเช่นเธอมีหรือที่เขาจะกล้าปฏิเสธ นอกจากว่าเขาจะไม่ใช่ชายแท้ จะไม่ใช่ได้อย่างไรก็แข็งโด่ขนาดนี้ เอเนร่าค้านความคิดของตนเองในใจ ท่อนเนื้อของเขาทั้งอุ่นทั้งแข็งจนจุดซ่อนเร้นของเธอสัมผัสมันได้ เอเนร่าทำท่าจะลุกออกจากตัวเขาแต่มือแข็งของบรู๊คลินจับยึดที่เอวคอดเอาไว้ เธอดวงตาเบิกโตด้วยความ
ระหว่างที่เรียนโยคะเอเนร่าเปิดเพลงสากลจากโทรศัพท์มือถือฟังไปด้วย ช่วงที่เธอกำลังทำท่านี้อยู่เป็นจังหวะเพลงโปรดกำลังเล่นอยู่พอดีทำให้เอเนร่าโยกตัวไปมาตามจังหวะเพลง เธอหลับตาพริ้ม สิ่งที่เธอทำอยู่เดือดร้อนไปถึงอีกคน บรู๊คลินลอบกลืนน้ำลายลงคอเพื่อระงับอารมณ์บางอย่างของตนเองที่กำลังตื่นตัวขึ้น สายตาจ้อ
"เอาแบบนี้ก็ได้ นายจะได้ไม่ต้องเทียวไปเทียวมา ฉันเลิกงานฉันจะแวะไปรับลูกเอง"เริ่มเรียนคลาสแรกด้วยการวอร์มร่างกายให้พร้อมก่อน เอเนร่าใส่กางเกงเลกกิ้งขายาวกับเสื้อกล้ามสีชมพูพาสเทลเข้าชุด ชุดแนบเนื้อนุ่มสีหวานโชว์หุ่นเซี๊ยะน่ามอง กางเกงเลกกิ้งเอเนร่าจงใจเลือกและเธอไม่ใส่ชุดชั้นในเหมือนเช่นทุกครั้งที
“งั้นก็รีบไปแต่งตัวนะลูกแล้วลงมาทานข้าวด้วยกัน”“ค่ะ” เอเนร่าตอบรับก่อนจะก้าวเท้าขึ้นบันไดเธอเหลือบตามองคนที่นั่งอยู่ที่โซฟา เธอยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนเดินขึ้นห้องไปบนโต๊ะอาหารที่มีพาสต้า สเต๊กเนื้อ มันบด และสลัดผักทูน่า ซึ่งเป็นฝีมือของพ่อม่ายลูกติด เอเนร่าเลือกใส่เสื้อคอกว้างโชว์ให้เห็นร่องอกนั่งอยู่ต
“พ่อหาได้เร็วทันใจหนูจังค่ะ แถมยังถูกใจหนูด้วย” ประโยคท้ายเอเนร่าพูดเสียงเบา วินฟังไม่ถนัดว่าลูกสาวพูดอะไรเพราะเอเนร่าหันหลังให้เขาขณะพูด แต่บรู๊คลินได้ยินมันชัดเจน“ลูกรักอยากเรียน พ่อก็ต้องส่งเสริมสิ่งที่ดีและมีประโยชน์กับลูก ไปอาบน้ำแต่งตัวนะลูกจะได้ลงมาทานอาหารกัน ตามสบายนะบรู๊ค”“ครับ” บรู๊คลิ







