2.2 คลาสแรกแลกเสียว

"เอาแบบนี้ก็ได้ นายจะได้ไม่ต้องเทียวไปเทียวมา ฉันเลิกงานฉันจะแวะไปรับลูกเอง"

เริ่มเรียนคลาสแรกด้วยการวอร์มร่างกายให้พร้อมก่อน เอเนร่าใส่กางเกงเลกกิ้งขายาวกับเสื้อกล้ามสีชมพูพาสเทลเข้าชุด ชุดแนบเนื้อนุ่มสีหวานโชว์หุ่นเซี๊ยะน่ามอง กางเกงเลกกิ้งเอเนร่าจงใจเลือกและเธอไม่ใส่ชุดชั้นในเหมือนเช่นทุกครั้งที่อยู่บ้านจึงทำให้เป้ากางเกงเน้นกลีบอวบอูมอย่างชัดเจน พ่อยังไม่กลับบ้านเธอจึงไม่จำเป็นต้องสวมเสื้อคลุมทับ เธอเดินลงบันไดมาทั้งชุดนั้นเลย เทรนเนอร์ที่นั่งรออยู่ด้านล่างหน้าโทรทัศน์เงยหน้าขึ้นมามองด้วยความผงะตกใจ เขาเองได้เตรียมใจไว้แล้วว่าเอเนร่าต้องแกล้งยั่วเขาแน่นอนแต่ไม่คิดว่าเธอจะเลือกชุดที่จะมาเรียนโยคะด้วยชุดที่แทบจะกลืนไปกับเรือนร่างเย้ายวนของเธอ

“พร้อมเรียนแล้วค่ะ” เอเนร่ายิ้มยิงฟันมาแต่ยังไม่ทันลงบันไดด้วยซ้ำ เดินตรงมาหาเขาที่ลุกขึ้นยืน บรู๊คลินมีสีหน้าและแววตาเลิ่กลั่กมือไม้อยู่ไม่สุข ไม่รู้จะเอามือไปวางไว้ตรงไหนดีเมื่อเห็นชุดของนักเรียนสาวที่ใส่มาเรียนโยคะวันนี้

“เริ่มเรียนเลยไหมคะ” เธอถามย้ำเมื่อเห็นอาการประหม่าของเทรนเนอร์หนุ่ม

“โอเค อันดับแรกเลยนะเราจะต้องวอร์มร่างกายกันก่อน ผมเลือกท่าง่าย ๆ มาให้คุณทำเป็นท่าเบสิก” บรู๊คลินเรียกสติตัวเอง ก่อนจะพูดรัวเร็วแต่ออกจะติดขัดเล็กน้อย เขาเป็นเทรนเนอร์สอนออกกำลังกายมาเกือบสิบปีไม่เคยมีความรู้สึกว่าตนเองประหม่าแบบนี้มาก่อนเลย เขายอมรับเลยว่าผู้หญิงตรงหน้ามีอิทธิพลต่อความรู้สึกของเขาตอนนี้เป็นอย่างมาก บรู๊คลินลงความคิดเห็นว่าเป็นเพราะเอเนร่า

หน้าตาสวยหุ่นดีมีเสน่ห์ทำให้เขาหรือผู้ชายคนอื่นสนใจ ไม่ใช่เฉพาะเขาคนเดียวแน่นอน

“ค่ะ” เอเนร่าทำตัวเป็นนักเรียนที่ดี เธอตั้งใจฟังและมีความกระตือรือร้นที่จะเรียนเป็นอย่างมาก

“ท่าแรกเป็นท่าวิ่งเหยาะ ๆ อยู่กับที่ อยู่ในท่าลำตัวยืดตรงเตรียมออกวิ่ง เริ่มวิ่งอยู่กับที่ไม่ต้องเคลื่อนตัวไปข้างหน้า ประมาณหนึ่งนาที แบบนี้” เขาเริ่มสอนท่าแรกโดยการให้เธอทำตาม ทั้งคู่ยืนหันหน้าเข้าหากันโดยมีแผ่นรองออกกำลังกายคั่นกลาง

เอเนร่าเริ่มวิ่งเหยาะ ๆ ตามเทรนเนอร์หนุ่ม ด้วยความที่หน้าอกของเธอมีขนาดใหญ่และเธอไม่ใส่ยกทรงทำให้มันเด้งขึ้นเด้งลงไปตามจังหวะวิ่งของเธอ บรู๊คลินที่อยู่ตรงข้ามเห็นลูกกลมสองลูกนั้นอย่างชัดเจนเขาพยายามไม่มองไม่สนใจสิ่งล่อตานั่น แต่เอเนร่าเหมือนแกล้งยิ่งเขาทำนิ่งเฉยเธอยิ่งออกแรงวิ่ง

“โอเค พอ เริ่มท่าที่สอง” เขาไม่สามารถข่มใจได้อีกต่อไป จึงเปลี่ยนไปทำท่าที่สองก่อนที่ตบะจะแตกไปมากกว่านี้ อุณหภูมิในห้องโถงชั้นล่างของบ้านไม่ได้ร้อนเลยแต่ทำไมเขาเหงื่อออกรับรู้ถึงการไหลไปตามผิวเนื้อใต้ร่มผ้า

“ท่าที่สองท่างอเข่า ยืนแยกขาออกเล็กน้อยลำตัวตั้งตรง ยืนแขนออกไปข้างหน้าแบบนี้ให้ขนาบกับพื้น แล้วย่อตัวลงเหมือนท่าสควอช” 

“อย่างนี้เหรอคะ” เอเนร่าทำเหมือนไม่เข้าใจ ย่อเข่าลงแล้วแอ่นก้นไปด้านหลังทิ้งแขนลงข้างลำตัว ทำให้บรู๊คลินต้องเดินข้ามแผ่นรองมาช่วยจัดท่าให้

“แขนยังอยู่ที่เดิม ค้างไว้แล้วย่อเข่าลง สะโพกแค่นี้พอไม่ต้องแอ่นมาก” บรู๊คลินจับสะโพกของเธอแล้วดันเข้าไปเล็กน้อย เขาเองก็ตกใจการกระทำของตนเองเมื่อครู่เช่นกันอะไรที่ทำให้ตนเองมือไว เนื้อนุ่มมือจนเขาเผลอบีบเบา ๆ แทนที่เขาจะชักมือออกแต่ยังคงวางมือไว้อย่างนั้นจนเอเนร่าหันหน้ามามอง

“อยากจับมากกว่านั้นเหรอคะ” เธอแกล้งถาม ทำให้เขาดึงสติของตนเองกลับมาได้ทัน

“เอ่อ ขอโทษที เริ่มท่าที่สามกันเลยดีกว่า” เมื่อเขาพูดจบเอเนร่าจึงยืนขึ้นอีกครั้ง 

“ท่าที่สามยังคงยืนแยกขาเหมือนเดิมนะครับ ใช้แขนขวาพาดไปหาแขนซ้ายแล้วดึงแขนแบบนี้ ทำสลับซ้ายขวาหนึ่งนาที” บรู๊คลินเปลี่ยนจากยืนฝั่งตรงข้ามมายืนข้าง ๆ เธอแทน เพื่อที่จะไม่ต้องมองภาพเย้ายวนอีกแต่ดูท่าว่าเขาจะคิดผิดแล้วเพราะเอเนร่ามักจะขอให้เขาช่วยจัดท่าให้เธอทุกครั้งที่มีโอกาส

“ท่านี้อึดอัดจัง มันติดนม” เธอพูดพร้อมภาพประกอบว่าติดแบบไหน เธอเอาแขนพาดผ่านเต้านมของเธอไปหาแขนอีกข้าง ส่วนมากเขามักจะนิยมพาดผ่านด้านบนเนินอก บรู๊คลินจึงต้องจับแขนเรียววางพาดในตำแหน่งที่ถูกต้อง เอเนร่าเหมือนแกล้งยั่วเธอขยับตัวเข้าหาเขา

"แบบนี้นี่เอง โยคะไม่ได้น่าเบื่ออย่างที่คิดเลย สลับกันแบบนี้เหรอคะ" 

"ใช่ ต่อไปท่าที่สี่ เป็นท่านั่ง" บรู๊คลินเลื่อนแผ่นรองมาให้เธอนั่ง ส่วนเขานั่งอีกแผ่นฝั่งตรงข้าม