LOGINChapter 54 เสื้อผ้าของเธอถูกถอดออกจากร่างกายทีละชิ้นๆ เหลือเพียงเสื้อในสีชมพูเข้มเข้าชุดกับอันเดอร์แวร์ตัวจิ๋ว ในขณะที่ริมฝีปากหนาเล้าโลมไปตามร่างกายของเธออย่างเชื่องช้า เหมือนกับว่าเขากำลังสำรวจผิวเนื้อเนียนที่ละเอียดเนียนนุ่มของเธอ “อ๊า อืม” วาติยาครางเสียงเบา เมื่อชายหนุ่มดูดเม้มที่ติ่งหูของเธอเบาๆ ก่อนจะ แนบใบหน้าซุกอยู่ที่ซอกคอระหงไซ้วนไปรอบลำคอของเธอ ซาฮัคสอดมือไปใต้แผ่นหลังบาง เพื่อปลดตะขอให้เป็นอิสระ ชายหนุ่มค่อยๆ ถอดเสื้อในสีหวานของเธอออกจากบ่าเนียนเรียบ สายตาของเขาจับจ้องที่ดวงตาสั่นระริกด้วยความหวาดกลัวอะไรบางอย่าง ซึ่งเขาเองไม่สามารถรู้ได้ ก่อนจะละสายตามามองทรวงอกคู่สวยที่ได้รับอิสระจากเสื้อใน บัวตูมที่เบ่งบานเต็มสองตาของเขา ทำให้ซาฮัคอดใจไม่ไหวที่จะดอมดมบัวตูมคู่นั้น เป็นอีกครั้งที่ร่างกายของเธอเต็มไปด้วยความเสียวซ่านรัญจวนใจ เมื่ออุ้งปากระอุดูดดึงยอดอกของเธออย่างหิวกระหาย ร่างบางบิดเร้าไปมาด้วยความกระสันเสียว ขนเส้นเล็กที่อยู่ตามร่างกายของเธอตั้งชัน เพราะไม่อาจทนกับเพลิงพิศวาสที่เขาปลุกเธอขึ้นมาได้ ยอดอกทั้งสองข
Chapter 53 ราเชนทร์พูดก่อนจะหันไปถามพนักงานขายว่าราคาเท่าไหร่ และจ่ายเงินตามจำนวนนั้นทันที ราเชนทร์บรรจงสวมสร้อยเงินนั้นลงบนลำคอของเธอ มือบางจับอยู่ที่จี้ รูปหัวใจเบาๆ เหมือนกับว่าสร้อยเส้นนี้คือสิ่งล้ำค่า เพราะมันเป็นสร้อยที่คนที่เธอรักมอบให้และสวมให้เธอด้วยมือของเขาเอง “สร้อยเส้นนี้แก้วจะใส่ทุกวัน จะถอดออกแค่ตอนกลางคืนเท่านั้น หากวันใดที่พี่เชนทร์ไม่ต้องการแก้ว แก้วจะเอาสร้อยเส้นนี้คืนพี่เชนทร์” ธาริกาพูดออกมาจากใจจริง เพราะเธอไม่รู้ว่าหากราเชนทร์รู้ความจริง ขึ้นมาว่าเธอไม่ใช่ วาติยาตัวจริงอะไรจะเกิดขึ้น เพราะสิ่งที่ราเชนทร์เกลียดที่สุด คือการโกหก “ไม่มีวันนั้นหรอกแก้ว เพราะพี่รักแก้วและรักตลอดไป” หากว่าที่นี่ไม่ใช่ที่สาธารณะเขาจะจูบเธอให้ขาดใจเลยทีเดียว แต่ตอนนี้เขาทำได้เพียงจูบที่แก้มนวลของเธอเท่านั้น จากนั้นทั้งสองก็จับมือกันเดินซื้อของอย่างมีความสุข ซาฮัคพาวาติยาเดินเข้ามาในห้องนอนของเขา เรียวขาของวาติยาแทบก้าวเดินไม่ออก เมื่อสายตาของเธอมองไปที่เตียงหนานุ่มที่มีขนาดใหญ่อ
“สวัสดีค่ะท่านชีค” วาติยาพนมมือไหว้ซาฮัคโดยไม่มองหน้าเขา “สวัสดีคุณแก้ว” ซาฮัคมองวาติยาที่ก้มหน้านิ่ง ไม่ยอมเงยหน้ามาสบตาเขา “ดิฉันทำตามสัญญาแล้วนะคะ เห็นทีต้องขอตัวก่อนนะคะ สวัสดีค่ะ” เมื่อโฉมฉายพาลูกสาวมาส่งให้ซาฮัคเรียบร้อยแล้ว นางก็ขอตัวกลับทันทีเหมือนกับที่นางเคยทำเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา “อย่าลืมที่ฉันสั่งเอาไว้ล่ะ แกคือตัวแทนของพี่สาวแก จำไว้” โฉมฉายพูดย้ำเบาๆ อยู่ที่ข้างใบหูของลูกสาว ก่อนจะลุกขึ้นยืนและเดินออกไปจากห้อง ซาฮัคโบกมือให้คนของเขาให้ออกไปจากห้อง เพราะตอนนี้เขาอยากอยู่ตามลำพังกับผู้หญิงคนนี้ที่สุด จาเหม็ดมองการกระทำของเจ้าชีวิตแล้วรู้สึกหนักใจเป็นอย่างมาก เพราะดูจากแววตาที่ซาฮัคมองมาที่วาติยา มันเปี่ยมล้นไปด้วยความรักและความเสน่หาอย่างไม่ปิดบัง เรื่องวุ่นๆ อาจเกิดขึ้นหากมารดาของซาฮัครู้เรื่อง และคงไม่ยอมให้ผู้หญิงที่แปดเปื้อนคนนี้ได้อยู่ข้างกายซาฮัคอย่างมีความสุขแน่นอน และยังมีเรื่องของกีรตาว่าที่คู่หมั้นอีก คิดแล้วจาเหม็ดอดหวั่นใจและกลัดกลุ้มแทนไม่ได้ ลำแ
โฉมฉายพูดพร้อมกับกดปลายนิ้วชี้ไปที่หน้าผากของวาติยาอย่างแรง จนใบหน้างามผงะหงายไปทางด้านหลัง ร่างบางทรุดตัวลงนั่งก่อนจะปลดปล่อยน้ำตาให้รินไหลออกมาอย่างไม่ขาดสาย เสียงสะอื้นและร่างที่ร้องไห้จนตัวโยน ไม่อาจทำให้ความตั้งใจของโฉมฉายลดน้อยลงเลย มือเหี่ยวย่นจับที่ไหล่ของเธอไว้แน่น ก่อนจะออกแรงบีบเพื่อให้ลูกสาวเจ็บปวด “แม่แก้วเจ็บ” ความเจ็บปวดทั้งทางร่างกายและจิตใจ ส่งผลให้วาติยาอยากจะตายไปตอนนี้เพื่อที่เธอจะไม่ต้องทนทุกข์ทรมานอีกต่อไป “ฉันมีทางเลือกให้แกสามทาง เลือกเอานังแก้ว แกจะให้ฉันไปทำลายความสุขของพี่สาวแก ไปบอกว่าผู้หญิงที่ตาเชนทร์นอนกกนอนกอดด้วยทุกคืนไม่ได้ชื่อวาติยา แต่เป็นชื่อธาริกา ฉันอยากจะรู้นักว่าตาเชนทร์จะปล่อยให้พี่สาวแกเดินลอยชายอยู่ในบ้านหลังนั้นได้ไหม บางทีพี่สาวแกอาจจะเสียใจร้องไห้ฟูมฟายเหมือนกับแกตอนนี้ ที่ต้องห่างจากคนรัก หรือข้อสอง แกจะทนเห็นฉันตายไปเพราะไม่มีเงินไปใช้หนี้เขา ส่วนข้อที่สามคือแกยอมเป็นเมียของเขาตามเงื่อนไขที่เขาบอกฉันมา เรื่องทุกอย่างก็จะจบลง ไม่มีใครต้องเสียใจ” ทำไมจะไม่มีคนที่เส
Chapter 50 โฉมฉายย้ำด้วยน้ำเสียงหนักแน่น เพราะนางมีวิธีที่ทำให้วาติยาไม่อาจปฏิเสธได้ นางรู้จุดอ่อนของลูกสาวคนนี้ดี ซาฮัคยิ้มด้วยความพอใจก่อนจะจรดปลายปากกาลงบนเช็ค กรอกจำนวนเงินก่อนจะตวัดปลายปากกาอีกครั้งเพื่อเซ็นชื่อกำกับ “ดิฉันลานะคะ ขอบคุณมากค่ะ” โฉมฉายได้รับเช็คเรียบร้อยแล้วจึงขอตัวกลับทันที “เดี๋ยวคุณโฉมฉาย คุณรู้ใช่ไหมว่าถ้าคุณเบี้ยวผมอะไรจะเกิดขึ้นกับคุณ แผ่นดินนี้จะไม่มีร่างของคุณให้สิงสถิตอยู่ที่ใดเลย นอกจากใต้พื้นดิน เพราะมันจะมีร่างของคุณนอนหมดลมหายใจอยู่ในนั้น” คำขู่ที่นางได้ยินทำให้นางไม่คิดที่จะเบี้ยวซาฮัคเลยแม้แต่น้อย เป็นเพราะนางรักชีวิตของตัวเองมากกว่าสิ่งใดอยู่แล้ว “ตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป คุณก็จะเป็นของผมตลอดกาลคุณแก้ว” ซาฮัคยิ้มเมื่อคิดว่าตั้งแต่พระอาทิตย์ตกดินของวันพรุ่งนี้เป็นต้นไป ข้างกายของเขาจะมีวาติยาอยู่เคียงข้าง แม้ว่าฐานะของเธอจะเป็นได้แค่โสเภณีของเขาก็ตาม เป็นผู้หญิงซึ่งถูกคนที่ขึ้นชื่อว่าแม่ขายเกียรติยศและศักดิ์ศรีก็ตามที หากแต่เธอกลับเป็นผู้หญิงที่เขารักมากที่สุ
Chapter 49 หนึ่งอาทิตย์ที่ซาฮัคปล่อยเวลาให้ผ่านเลยไปโดยไม่สนใจว่าโฉมฉายจะนำเงินของตนไปถลุงในบ่อนการพนัน เพราะมันเป็นสิ่งที่เขาต้องการอยู่แล้ว วันนี้ซาฮัคให้จาเหม็ดไปรับโฉมฉายมาหาเขาที่นี่ เพื่อยื่นข้อเสนออะไรบางอย่างกับนาง โฉมฉายเดินเข้ามาในห้องพักส่วนตัวของซาฮัค ดวงตาของนางเบิกกว้างด้วยความตื่นตาตื่นใจ กับความสวยงามของเฟอร์นิเจอร์หลากชนิดที่ตกแต่งอย่างสวยงามสมฐานะ “ที่ผมให้จาเหม็ดไปรับคุณโฉมฉายมาวันนี้ เพราะอยากรู้รายละเอียด เกี่ยวกับการดำเนินงานของบริษัท ที่ผมร่วมทุนกับคุณครับ” คำพูดของซาฮัคทำให้โฉมฉายถึงกับนิ่งอึ้ง คำพูดของนางอึกอักอยู่ในลำคอไม่สามารถตอบคำถามของเขาได้ “ว่ายังไงครับ คุณโฉมฉาย” ซาฮัคถามย้ำเมื่อเห็นทีท่าอึกอักของนาง “อยู่ในระหว่างดำเนินงานอยู่ค่ะ มีความคืบหน้ายังไงดิฉันจะมาเรียนให้ท่านชีคทราบทีหลังนะคะ” โฉมฉายพยายามบ่ายเบี่ยง “ก็ได้ครับ ว่าแต่ชื่อบริษัทของเราชื่ออะไรครับ” เป็นอีกครั้งที่โฉมฉายพูดไม่ออก เหงื่อของนางเริ่มผุดขึ้นบนใบหน้า ปากคอ เริ่มสั่นเมื่อหาคำตอบใ
Chapter 7 “อ้าว ก็เรียกให้มาสนุกด้วยกันไงคะ ก็แก้วเห็นว่าพี่เชนทร์ชวนแก้วมาร่วมวงด้วย แค่เราสามคนจะไปสนุกอะไรคะ เพิ่มผู้ชายมาอีกสองคนมันถึงจะสนุก ชายสามหญิงสอง อ้อ ลืมบอกไป แก้วซื้อถุงยางอนามัยมาเผื่อพี่เชนทร์ด้วย มีทุกรสทุกกลิ่นทุกแบบพี่เชนทร์เลือกได้เลย แก้วรับรองว่าพี่เชนทร์ต้องติ
Chapter 6 ธาริกาเดินลงมาจากชั้นบนเวลาเกือบห้าโมงเย็น บ้านทั้งบ้านเงียบเหมือนไม่มีคนอยู่ เธอจึงเดินสำรวจเรือนกุหลาบ ซึ่งเป็นบ้านทรงยุโรปผสมผสานกับความเป็นไทยได้อย่างลงตัว ขนาดของบ้านไม่ใหญ่ไม่เล็กมาก ชั้นบนมีสามห้อง ห้องนอนของราเชนทร์ ห้องนอนของเธอ และห้องทำงานของเขา ส่วนด้านล่างมีห้องรับแขกขนาดพ
Chapter 5พูดจบก็เข้าไปรายงานเจ้านายในบ้าน ไม่นานเกินรอราเชนทร์ก้าวดุ่มๆ ออกมานอกบ้านพร้อมด้วยคุณหญิงรุ่งระวีราเชนทร์จ้องมองผู้หญิงที่ยืนยิ้มและก้าวเท้าเข้ามาหาตนตาไม่กระพริบ เขาแน่ใจว่าใช่วาติยา เมียไม่ปรารถนา แต่ที่ไม่แน่ใจคือการแต่งตัวของเธอที่เปลี่ยนไปจากเดิม เปลี่ยนชนิดที่ว่าหน้ามือเป็นหลังมื
Chapter 4“จะว่าไปเรื่องนี้แก้วกับแม่ที่ผิด พี่เชนทร์เป็นแค่หมากตัวหนึ่ง ไม่แปลกที่เขาจะไม่พอใจ โกรธและเกลียดแก้ว” วาติยาแย้ง ข้อนี้ธาริการู้ดี แต่มันอดไม่ได้ ราเชนทร์ทำกับน้องสาวตนเกินไป มีหรือที่พี่สาวจะยอม“ถึงอย่างนั้นก็เถอะ พูดดีๆ ขอหย่าแบบเงียบๆ ก็ได้นี่ ไม่เห็นต้องทำแบบนี้เลย เอาเป็นว่าพี่ขอ







