เข้าสู่ระบบแชร์
Chapter 7
วันที่เผยแพร่:
2026-05-28 02:05:25Chapter 7
“อ้าว ก็เรียกให้มาสนุกด้วยกันไงคะ ก็แก้วเห็นว่าพี่เชนทร์ชวนแก้วมาร่วมวงด้วย แค่เราสามคนจะไปสนุกอะไรคะ เพิ่มผู้ชายมาอีกสองคนมันถึงจะสนุก ชายสามหญิงสอง อ้อ ลืมบอกไป แก้วซื้อถุงยางอนามัยมาเผื่อพี่เชนทร์ด้วย มีทุกรสทุกกลิ่นทุกแบบพี่เชนทร์เลือกได้เลย แก้วรับรองว่าพี่เชนทร์ต้องติดใจแน่นอน และที่สำคัญแก้วเห็นว่าพี่เชนทร์ชอบโชว์ ก็เลยกะว่าจะถ่ายคลิปเก็บไว้ วันดีคืนดีแก้วก็จะเอาภาพของเราทุกคนไปลงในอินเทอร์เน็ต คนทั่วโลกจะได้เห็นลีลานักรักของราเชนทร์ อิศราภักดี ทายาทนักธุรกิจหมื่นล้าน”
ราเชนทร์ถึงกับอึ้งเมื่อได้ยินคำพูดของวาติยา ทำไมมันกลับตาลปัตรอย่างนี้ แทนที่วาติยาจะทนไม่ได้ที่เห็นเขาอยู่กับผู้หญิงในสภาพนี้ กลับเป็นเขาที่ทนไม่ได้เมื่อได้ยินว่า เธอจะชวนผู้ชายอีกสองคนมาร่วมวงด้วย แถมเรื่องถุงยางอนามัยที่เห็นก็เรียกความอึ้งได้มากทีเดียว เพราะมันเป็นถุงยางอนามัยยี่ห้อดัง มีทุกรสทุกกลิ่นทุกแบบ ราเชนทร์รู้สึกเสียหน้ามากที่ถูกวาติยาตอกกลับ เขาลุกจากเตียงทันทีก่อนจะคว้าเสื้อที่อยู่ปลายเตียงมาสวมใส่ เดินเข้าไปหาวาติยาที่ยืนอยู่ปลายเตียง
“แน่มากนะวาติยา เก่งให้ตลอดนะ”
ราเชนทร์เดินเข้ามาใกล้ ใกล้เสียจนเขาได้สัมผัสกลิ่นกายที่หอมละมุนของเธอ กลิ่นกายที่เขาตั้งใจไว้ว่าจะไม่มีวันเข้าใกล้ วาติยาคนนี้เหมือนมีแรงดึงดูดอะไรบางอย่าง ที่ทำให้เขาอยากจะเข้าใกล้ แต่ต้องฝืนความรู้สึกนั้นไว้ ราเชนทร์เดินออกไปจากห้องนั้นทันทีที่พูดจบ ธาริกามองร่างของราเชนทร์ที่เดินพ้นห้องไปอย่างโล่งอก
“อ้าว ใส่เสื้อผ้าแล้วออกไปจากห้องฉันได้แล้ว เอาโทรศัพท์มานี่” ธาริกาหันมาพูดกับผู้หญิงร่างเปลือยที่อยู่บนเตียง แล้วคว้าโทรศัพท์ของตนที่อยู่ในมือผู้หญิงคนนั้น หญิงสาวร่างเปลือยรีบสวมเสื้อผ้าและเดินออกไปจากห้องทันที
ธาริกาทรุดนั่งตรงปลายเตียงอย่างหมดแรง นี่เพิ่งเริ่มต้นสงคราม เธอไม่รู้ว่าต่อไปจะต้องเจอกับอะไรอีก ไม่ว่าจะมารูปแบบไหนเธอก็พร้อมที่จะสู้อยู่แล้ว
ราเชนทร์เดินหัวเสียเข้ามาในห้องของเขา วิธีนี้มันเคยใช้ได้ผล แต่ทำไมครั้งนี้เขาต้องเป็นฝ่ายพ่ายแพ้เอง ชายหนุ่มรู้สึกได้ว่าวาติยาคนนี้ไม่ใช่วาติยาคนเก่า เธอคนนี้ร้อนแรงและร้ายกว่าวาติยาที่เอาแต่ร้องไห้มากนัก
หัวใจราเชนทร์เต้นแปลกๆ ยามใกล้ชิดวาติยาคนนี้ ในทางกลับกันวาติยาคนเดิมไม่สามารถทำให้หัวใจตนเต้นเหมือนตีกลองออกศึก กลิ่นหอมอ่อนๆ จากกายเธอที่เดินผ่านเมื่อครู่ ยังติดอยู่ตรงปลายจมูก มันทำให้ราเชนทร์รู้สึกอยากสัมผัสเรือนกายเธอ จูบซับความหอมกลิ่นหอมไปทุกสัดส่วนบนร่างสาว เพียงแค่คิดความปรารถนาวิ่งพล่าน
“เป็นบ้าอะไรวะ คิดถึงนังโสเภณีทำไม”
ราเชนทร์ด่าตัวเอง ปัดความคิดฟุ้งซ่านนั้นทิ้งไป ก้าวเท้าไปยังห้องน้ำ หวังให้สายน้ำชะล้างความคิดที่ไม่น่าเกิดขึ้นในหัวให้หลุดออกไป
ราเชนทร์เดินหน้าตาบอกบุญไม่รับเข้ามาในบ้านหลังใหญ่ของมารดา คุณหญิงรุ่งระวีมองใบหน้าเรียบตึงของลูกชาย ก็พอจะเดาออกได้ว่าสิ่งที่รบกวนจิตใจของราเชนทร์ คือผู้หญิงที่นอนกอดทะเบียนสมรสอยู่ที่ในเรือนกุหลาบ และดูท่าทางว่าจะไม่ยอมหย่าง่ายๆ
“เชนทร์เป็นอะไร ลูก” คุณหญิงเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงห่วงใย ราเชนทร์ทรุดตัวลงนั่งที่โซฟาเนื้อดีอย่างแรง และถอนหายใจออกมาเพื่อระบายความอัดอั้นที่อยู่ในใจ
“ผมเบื่อครับแม่ เบื่อที่จะต้องทนอยู่ร่วมบ้านเดียวกับผู้หญิงที่ผมเกลียด เบื่อที่จะต้องใช้นามสกุลร่วมกับผู้หญิงคนนี้ ผมพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้เธอออกไปจากบ้านของผม แต่ยิ่งผมทำ มันก็ดูห่างไกล ชาติที่แล้วผมคงทำกรรมทำเวรกับเธอไว้มาก ชาตินี้ถึงต้องมาชดใช้”
ใครไม่เป็นเขาไม่มีทางรู้ ว่ามันอึดอัดมากแค่ไหน บางครั้งเขาอยากเดินไปลากตัววาติยา แล้วจับโยนออกไปจากบ้านให้รู้แล้วรู้รอด
“แม่ก็ไม่รู้จะช่วยเชนทร์ยังไง” ลูกทุกข์ แม่ก็ทุกข์ตาม และทุกข์ยิ่งกว่าเมื่อช่วยลูกไม่ได้ “แล้วเชนทร์จะเอายังไงต่อไปดีลูก”
“ผมว่าจะมาอยู่ที่นี่ครับ ปล่อยให้แม่นั่นนอนกอดทะเบียนสมรสอยู่ที่เรือนกุหลาบคนเดียว ผมสั่งให้ทุกคนไม่ต้องไปยุ่งกับแม่นั่นแล้วนะครับ ไม่ต้องไปทำงานบ้าน ไม่ต้องไปหาข้าวหาปลาให้กิน ปล่อยให้เขานอนเฉาตายอยู่ที่นั่น”
ราเชนทร์คิดว่าวิธีนี้น่าจะดีที่สุด อย่างน้อยเขาก็ไม่ต้องเครียด อึดอัดและปวดหัวเมื่อเห็นหน้าวาติยา คล้ายกับว่าพักสมองไปในที รอให้เขาคิดแผนเด็ดๆ ได้ ค่อยจัดการกับเธอ
“แม่ก็ว่าดีเหมือนกัน ถ้าแม่นั่นมันทนไม่ได้มันก็จะต้องย้ายไปเอง” คุณหญิงพูดเสริมความคิดของลูกชาย ก่อนจะเริ่มพูดเรื่องของนาง
“เชนทร์ เย็นนี้แม่นัดคุณหญิงพิมพาไว้ว่าจะไปทานข้าวด้วยกัน เชนทร์ ไปกับแม่นะลูก”
“คุณแม่จะพาผมไปดูตัวผู้หญิงที่คุณแม่หามาให้ผมใช่ไหมครับ”
ราเชนทร์พูดอย่างรู้ทัน เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่มารดาหาผู้หญิงดีมีตระกูลมาให้เขาเลือก แต่ทุกครั้งเขาก็ตอบปฏิเสธกลับไปเช่นกัน
“จ้ะ” คุณหญิงตอบเต็มเสียง
“ไม่ล่ะครับ ผมเบื่อ ผมไม่อยากไปไหนทั้งนั้น” ราเชนทร์ปฏิเสธอย่างเช่นทุกครั้ง
“เชนทร์ไปกับแม่นะลูก ครั้งนี้ครั้งเดียว ถ้าเชนทร์ไม่ชอบแม่ก็จะไม่หาให้อีกแล้ว” คุณหญิงรุ่งระวีขอร้องลูกชายทั้งน้ำเสียงและแววตา ทำให้ราเชนทร์ใจอ่อนและตอบตกลง
“ก็ได้ครับคุณแม่ แต่ครั้งนี้ครั้งเดียวนะครับ”
“ครั้งเดียวก็เกินพอจ้ะลูก”
คุณหญิงพูดอย่างมาดมั่นเพราะนางมั่นใจว่า ผู้หญิงที่นางหาให้ลูกชายคนนี้ ราเชนทร์ต้องพอใจแน่นอน
บทล่าสุด
โสเภณียอดรัก Chapter 44
Chapter 44 โฉมฉายเดินออกไปจากห้องรับแขกทันทีที่พูดจบ ซาฮัคมองตามร่างของโฉมฉายที่เดินออกไป อีกไม่นานเขาก็จะได้วาติยาหญิงที่เขาหลงรักมาครอบครองแล้ว อีกไม่นาน จาเหม็ดและกีรตาเดินมาถึงหน้ารีสอร์ตในเวลาเกือบค่ำ มาทันที่จะเห็นโฉมฉายเดินออกไปทางด้านหน้ารีสอร์ต ทั้งสองยืนสบตากันนิ่งถ่ายทอดความรักทั้งหมดที่มีออกมาทางแววตาที่เปล่งประกายด้วยความรัก “นุ่นจะจดจำวันนี้ไว้ในใจนะคะ จะไม่มีทางลืมเลยค่ะ” กีรตาพูดทั้งน้ำตา และเดินเข้าไปในรีสอร์ตโดยไม่หันกลับไปมองจาเหม็ดที่ยืนนิ่งเป็นหุ่นอยู่ด้านหลังเธอเลย จาเหม็ดยืนมองร่างดอกฟ้าที่เดินห่างเขาออกไปทุกที มือของเขาสั้นเกินไปที่จะไขว่คว้าเธอมาครอบครอง ชั่วชีวิตนี้คงได้แต่มองเท่านั้น “ผมรักคุณ” จาเหม็ดพูดออกไปด้วยน้ำเสียงที่เบาแสนเบา ฝากคำพูดนี้ไปตามสายลมที่พัดผ่านมา หวังว่าสักวันหนึ่งเธอคงได้ยินและรับรู้ความรู้สึกของเขา สร้อยมองวาติยาที่แปลกไปกว่าเดิมมากในความรู้สึกของสร้อย ข้อแตกต่างที่สร้อยมองเห็นมีมากมายนัก ไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้าการแต่งกายที่แปลกตาไปกว่
โสเภณียอดรัก Chapter 43
Chapter 43 กีรตามองน้ำตกที่อยู่เบื้องหน้าด้วยความตื่นตะลึงในความสวยงาม ที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน เธอถอดรองเท้าส้นเตี้ยออก แล้วพับขากางเกงขึ้นจนถึงเข่า ก่อนจะเดินลงไปในลำธารด้วยเท้าเปล่า เพื่อสัมผัสกับความเย็นของสายน้ำ จาเหม็ด เห็นกีรตาเดินลงไปในลำธาร แม้ระดับน้ำที่กีรตายืนอยู่จะไม่ถึงเข่า หากแต่เขามีหน้าที่คอยดูแลเธอตามคำสั่งของเจ้าชีวิต เขาจึงถอดรองเท้า ถุงเท้าแล้วพับขากางเกงขึ้นเช่นเดียวกับเธอ และเดินลงไปในลำธาร กีรตาใช้มือวักน้ำที่เย็น เหมือนเธอจะนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ กีรตาจึงใช้มือปัดน้ำอย่างแรง เพื่อให้น้ำกระเด็นไปโดนตัวของจาเหม็ด “อย่าครับคุณกีรตา ตัวผมเปียกไปหมดแล้ว” จาเหม็ดร้องห้ามกีรตา แต่เสียงหัวเราะของเธอทำให้เขาชะงัก ดูเธอมีความสุขกับการที่ได้แกล้งเขา จาเหม็ดจึงใช้มือปัดน้ำจนกระเด็นไปโดนร่างเธอเช่นกัน ส่งผลให้ร่างของทั้งสองเปียกชุ่มไปด้วยน้ำ เสียงหัวเราะของจาเหม็ดที่สาวน้อยไม่เคยได้ยิน วันนี้กลับชัดเจนในความรู้สึกของเธอยิ่งนัก กีรตาก้าวเข้า มาหาจาเหม็ดแต่ขาเรียวงามก้าวได้เพียงสามก้าว ร่างบางก็ต้องเซไปทางด้านหน
โสเภณียอดรัก Chapter 42
Chapter 42 “พอดีไปซื้อของมาค่ะ ยี่ห้อดังด้วยนะคะ อย่างเช่นกระเป๋าที่ดิฉันถืออยู่นี่ ราคาเกือบสามแสนเชียวนะคะ แล้วนาฬิกาเรือนนี้ดูซิคะสวยไหม เรือนนี้ก็ไม่เท่าไหร่หรอกค่ะแสนห้าเอง” โฉมฉายโอ้อวดสิ่งของของตัวเองที่ซื้อมาด้วยความอิ่มเอิบใจ ผู้หญิงที่เดินเข้ามาทักโฉมฉายมองมาที่นางด้วยสีหน้าเยาะเย้ย ดูหมิ่น ‘จะคอยดูว่าของพวกนี้จะอยู่กับแกได้นานเท่าไหร่ รับรองไม่เกินคืนนี้แน่’ ผู้หญิงคนนั้นพูดในใจก่อนจะเดินเข้าไปในบ่อนเช่นเดียวกัน เงินที่ได้มาถูกละลายทิ้งไปในบ่อนและการซื้อของใช้ที่ฟุ่มเฟือย เพราะโฉมฉายคิดว่ามีความสามารถมากพอที่จะไปขอซาฮัคชีคผู้ร่ำรวยได้อีก นางจึงเล่นและใช้เงินอย่างไม่ลืมหูลืมตา จนกระทั่งเงินยี่สิบล้านมลายหายไปในชั่วข้ามคืน หากแต่ใบหน้าของนางยังคงยิ้มได้ เพราะนางคิดว่าจะไปขอเงินจากชีคหนุ่มอีกครั้ง ซาฮัคนั่งมองเตียงกว้างที่อยู่ในห้องนอนของเขา ที่ครั้งหนึ่งร่างของวาติยาเคยเอนกายนอนอยู่ที่เตียงของเขา แม้ว่าระยะเวลาไม่ถึงสิบนาทีก็ตาม ความคิดถึงวิ่งเข้าจู่โจมหัวใจของซาฮัคอีกระลอก เมื่อตอนเช้าเขาได้เดินทางไปหาวาติยาที่สวนผัก แต่จ้อยบอกว่า
โสเภณียอดรัก Chapter 41
Chapter 41คุณหญิงรุ่งระวีเดินเข้ามาภายในเรือนกุหลาบ หลังจากที่รถยนต์ของราเชนทร์ขับออกไปจากตัวบ้าน ทั้งๆ ที่เพิ่งจะเดินทางกลับมาไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง ในมือของนางถือโหลแก้วอยู่ในมือ ในโหลนั้นมีน้ำอยู่เกือบเต็ม “คุณท่านมาถึงนี่มีอะไรจะให้ทองม้วนรับใช้เหรอคะ” ทองม้วนรีบพูดเพื่อเอาใจ เพราะเธอแอบมานอนที่เรือนหลังนี้เป็นประจำ “ไปตามนังแก้วมาหาฉันสิ” คุณหญิงพูดเสียงแข็งและเดินมาทรุดตัวลงนั่งที่โซฟา “มีอะไรให้แก้วรับใช้คะ อุตส่าห์เดินมาถึงที่นี่” ธาริกาที่เดินลงมาจากชั้นบน ได้ยินคำพูดของคุณหญิงพอดี ภายในใจคิดว่านางต้องไม่ได้มาดีแน่ “มานี่สิ ฉันมีอะไรจะให้” ธาริกาเดินมานั่งที่โซฟาอีกตัวอย่างใคร่รู้ ว่านางจะมาไม้ไหนกับเธอ สตรีวัยกลางคนลุกขึ้นยืนก่อนจะเทโหลแก้วที่บรรจุน้ำราดรดลงบนศีรษะของธาริกา ทำให้เส้นผมเปียกชุ่มไปด้วยน้ำ เสื้อผ้าสีหวานเปียกชื้นไปด้วยน้ำ โดยมีน้ำตาเทียนสีขาวหลายวงติดอยู่ตามใบหน้า “คุณทำอะไรของคุณ” ธาริกาลุกขึ้นยืนก่อนจะปาดน้ำตาเทียนที่ติดอยู่ที่แก้มออกด้วยอารมณ์
โสเภณียอดรัก Chapter 40
Chapter 40 “ไม่มีใครผิดหรือว่าใครถูกหรอกครับ เพราะโชคชะตามักเล่นตลกกับเราเสมอ” ใช่ โชคชะตากำลังเล่นตลกกับเขา ที่นำเขามารู้จักกับเธอ ให้มาเจอเธอด้วยความบังเอิญที่ชายหาด อ้อมกอดของลำแขนบางที่โอบกอดเขาด้วยความดีใจ เมื่อนึกว่าเขาเป็นชายอีกคนหนึ่ง และนั่นก็เป็นจุดเริ่มต้นของความรักครั้งแรกของเขา รักทั้งๆ ที่รู้ว่าเธอมีเจ้าของแล้วก็ตาม แต่สิ่งหนึ่งที่ซาฮัคไม่รู้คือ หญิงสาวที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขานี้เป็นคนละคนกับผู้หญิงที่เขาหลงรัก เพราะเธอทั้งสองหน้าตาเหมือนกันราวกับแกะ “ไปที่บ้านดีกว่าค่ะ” วาติยาพูดเสียงนุ่ม ก่อนจะนำช่อดอกไม้วางลงในตะกร้า มือบางจับที่หูของตะกร้าทั้งสองข้างเพื่อยกตะกร้าผักไปที่บ้านพัก หากมือหนาของใครคนหนึ่งทาบทับที่มือของเธอ ดวงตาของทั้งสองสบกันนิ่งในระยะใกล้ จ้องมองลึกลงไปในแววตาคู่นั้นจนเห็นกันและกัน ใบหน้าของซาฮัคโน้มเข้ามาใกล้ใบหน้างามที่มองเขาอย่างตื่นตะลึง ริมฝีปากของเขากำลังแตะที่ริมฝีปากบางในเวลาไม่ถึงหนึ่งวินาที ร่างของวาติยาผงะหงายเมื่อตั้งสติได้อีกครั้ง “ไปกันเถอะค่ะ” วาติยาหยิบช่อดอกไม้ที่วาง
โสเภณียอดรัก Chapter 39
Chapter 39 “เฮียโก้เอาเช็คไปขึ้นเงินหรือยังคะ” โฉมฉายเอ่ยถามเมื่อนางเดินเข้ามาในห้องทำงานของเฮียโก้ “ใจเย็น กำลังให้เด็กไปขึ้นเงินอยู่ นั่นไงมาแล้ว” ยังไม่ทันที่เฮียโก้จะพูดจบ ร่างของลูกน้องสองคนก็เดินเข้ามาภายใน ห้องทำงาน พร้อมกับกระเป๋าสีดำใบขนาดกลาง ชายร่างสูงส่งกระเป๋าสีดำให้เฮียโก้ และเขานำเงินที่อยู่ในกระเป๋านั้นขึ้นมานับ ก่อนจะส่งเงินให้โฉมฉายสิบห้าล้าน “สงสัยคนนี้เงินจะถึงนะคุณนาย ได้มาตั้งสิบห้าล้าน” เฮียโก้รู้ว่าโฉมฉายมักหาเงินมาด้วยวิธีไหน ซึ่งเขาอดสงสารวาติยาลูกสาวแสนสวยของโฉมฉายไม่ได้ ที่มีมารดาเห็นเงินและการพนันดีกว่าลูกสาวของตัวเอง “ถ้าหมดก้อนนี้ ฉันก็ไปเอาใหม่ได้จ้ะ ไม่ต้องห่วงเฮียโก้ ฉันนั่งกินนอนกินในบ่อนของเฮียอีกหลายวัน” โฉมฉายพูดด้วยความอิ่มเอิบใจ หย่อนเงินลงในกระเป๋าสะพายของนาง และเดินออกไปจากห้องเพื่อกินนอนอยู่ในบ่อนนี้ ตามที่นางตั้งใจไว้ ซาฮัครู้สึกคิดถึงหญิงสาวที่ตกอยู่ในอ้อมกอดของเขาเมื่อค่ำวานนั้นเป็นอย่างมาก รสจูบที่หอมหวานที่เขาไม่เคยได้ร
โสเภณียอดรัก Chapter 9
Chapter 9 “นี่น่ะเหรอลูกสะใภ้ที่รุ่งพูดถึง” “ใช่...คนนี้แหละ” คุณหญิงรุ่งระวีตอบเพื่อนรัก “นี่หนู ลูกค้าที่นี่มีแต่ผู้ดีมีตระกูลมาทานข้าวกันนะจ๊ะ เขาไม่ต้อนรับไพร่สถุลไม่มีการศึกษาอย่างหนูหรอก ฉันว่าหนูกลับบ้านไปนอนกอดทะเบียนสมรสดีกว่านะ ได้ข่าวว่าหวงทะเ
โสเภณียอดรัก Chapter 8
Chapter 8 “แล้วจะไปที่ไหนล่ะครับ กี่โมง เพราะผมมีนัดกับลูกค้า” “ที่โรงแรมเมอริออท ห้องอาหารประทุมทิพย์ ตอนหนึ่งทุ่ม” คุณหญิงรุ่งระวีบอกสถานที่และเวลาให้ลูกชาย “ครับ แล้วเจอกันนะครับคุณแม่” ราเชนทร์พูดจบก็เดินออกไปจากบ้านทันที โดยที่ทั้งสอง
โสเภณียอดรัก Chapter 6
Chapter 6 ธาริกาเดินลงมาจากชั้นบนเวลาเกือบห้าโมงเย็น บ้านทั้งบ้านเงียบเหมือนไม่มีคนอยู่ เธอจึงเดินสำรวจเรือนกุหลาบ ซึ่งเป็นบ้านทรงยุโรปผสมผสานกับความเป็นไทยได้อย่างลงตัว ขนาดของบ้านไม่ใหญ่ไม่เล็กมาก ชั้นบนมีสามห้อง ห้องนอนของราเชนทร์ ห้องนอนของเธอ และห้องทำงานของเขา ส่วนด้านล่างมีห้องรับแขกขนาดพ
โสเภณียอดรัก Chapter 5
Chapter 5พูดจบก็เข้าไปรายงานเจ้านายในบ้าน ไม่นานเกินรอราเชนทร์ก้าวดุ่มๆ ออกมานอกบ้านพร้อมด้วยคุณหญิงรุ่งระวีราเชนทร์จ้องมองผู้หญิงที่ยืนยิ้มและก้าวเท้าเข้ามาหาตนตาไม่กระพริบ เขาแน่ใจว่าใช่วาติยา เมียไม่ปรารถนา แต่ที่ไม่แน่ใจคือการแต่งตัวของเธอที่เปลี่ยนไปจากเดิม เปลี่ยนชนิดที่ว่าหน้ามือเป็นหลังมื
บางทีคุณอาจจะชอบ
เงารักมาเฟียอคิราห์ (เซต Bad Mafia)
Mali_81013.7K viewsพลั้งรักมาเฟียร้าย
โซลสตาร์ seoulstar10.6K viewsมาเฟียเถื่อนเมียเด็ก
หนูแดงอินดี้37.9K viewsพ่ายรักนางบำเรอ
หอมชา233.9K viewsเชลยรักในกรงมังกร
ผีเสื้อกลืนหาง88 viewsมือปืนกระชากเธอ
เกศิณีแอดมินสกั้ง172 viewsLUV My Sweet Heart รักหมดใจยัยสวีทฮาร์ต
Phat_sara176 viewsFake Darling | เด็กเลี้ยงคนโปรดของมาเฟีย
CCHANOKNET1.0K views
