LOGINShare
บทที่ 166
Latest chapter
ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว บทที่ 254
หลินซีอินเดินทางไปมหาวิทยาลัยตั้งแต่เช้าตรู่ แถมยังซื้ออาหารเช้าไปฝากอู๋ซินเยว่ด้วย อู๋ซินเยว่กินไปพูดไป: “พี่คะ สามีพี่นี่เพอร์เฟกต์จริง ๆ เลยนะคะ! ดูทรงก็รู้แล้วว่ารวยมาก! เขาทำงานอะไรเหรอคะ ต้องหาเงินเก่งมากแน่ ๆ เลย!” หลินซีอินไม่อยากคุยเรื่องนี้ต่อ: “ก็เรื่อย ๆ แหละ หาเงินพอใช้ก็พอ จริงสิ ข้อมูลของเมื่อเช้านี้ เธอพอจะจับจุดได้บ้างไหม?” ความสนใจของอู๋ซินเยว่ถูกเบี่ยงเบนไปทันที จากนั้นหลินซีอินก็กลับเข้าสู่โหมดการทำงานตามปกติ ทางด้านเผยมู่เหยี่ยกลับไม่มีกะจิตกะใจจะทำสิ่งใดเลย เมื่อคืนเขาไม่ได้นอนทั้งคืน หลังจากซื้อของกลับมาและแยกกับลู่จั่วฝาน เขาก็กลับมาที่บ้าน เดินขึ้นไปชั้นบน ยืนมองหลินซีอินที่หลับอยู่ข้างเตียงครู่หนึ่งจากนั้นก็เดินลงมานั่งเหม่อลอยอยู่บนโซฟาชั้นล่างยันเช้า ตลอดค่ำคืนที่ผ่านมา สมองของเขาทำงานราวกับเครื่องจักรกลอันซับซ้อนและแม่นยำ มันฉายภาพทุกเหตุการณ์และทุกการกระทำระหว่างเขากับเธอออกมาอย่างแจ่มชัด ในเวลานี้ เขาเกลียดชังตัวเองเหลือเกินที่มีความทรงจำดีถึงเพียงนี้ เขาทบทวนเรื่องราวที่ผ่านมา ทุกเหตุการณ์ ทุกช่วงเวลา... หลินซีอินพูดประโยคไหน แสดงสีหน
ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว บทที่ 253
หลินซีอินเพิ่งสังเกตเห็นว่า บนพื้นห้องนั่งเล่นมีถุงของขวัญจากแบรนด์หรูวางเรียงรายอยู่เต็มไปหมด “อะไรเนี่ย” หลินซีอินเอ่ยถามด้วยความประหลาดใจ: “ของพวกนี้เอามาทำไม เหรอ” “ให้คุณ” เผยมู่เหยี่ยมีท่าทีประหม่าเล็กน้อย เขาเบือนหน้าหนี ไม่กล้าสบตาเธอตรง ๆ “ให้ฉันเหรอ” หลินซีอินยิ่งงุนงงกว่าเดิม: “ทำไมล่ะ” “เปล่า...ก็แค่อยากซื้อของขวัญให้” เผยมู่เหยี่ยรู้สึกว่าการพูดคำเหล่านี้ออกมาไม่ได้ยากเย็นอย่างที่คิด: “คุณลองดูสิว่าชอบหรือเปล่า ถ้าชอบ วันหลังผมจะซื้อให้อีก”พอเขาพูดประโยคนี้ออกมา หลินซีอินถึงได้เข้าใจเจตนาของเขา เผยมู่เหยี่ยกำลังทำบ้าอะไรอยู่ จู่ ๆ ทำไมถึงซื้อของขวัญมาให้เธอมากมายขนาดนี้? แต่เพียงชั่วครู่หลินซีอินก็คิดตก เผยมู่เหยี่ยไม่อยากหย่า เขากำลังพยายามรั้งเธอไว้ เขาคิดว่าแค่ซื้อของขวัญมาง้อให้เธออารมณ์ดีขึ้น การหย่าครั้งนี้ก็จะถูกยกเลิกไปอย่างนั้นเหรอ? ในสายตาเขา เธอเป็นคนที่ง้อง่ายขนาดนั้นเลยเชียว? “เมื่อก่อนผมไม่รู้ว่าคุณชอบอะไร แล้วก็ไม่ได้ใส่ใจเรื่องพวกนี้ด้วย” เผยมู่เหยี่ยเอ่ยขึ้น: “แต่หลังจากนี้ ไม่ว่าคุณจะชอบอะไร ผมจะหาซื้อมาให้คุณทั้งหมด” “ฉันไม่ชอบ
ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว บทที่ 252
“จริง ๆ แล้วผู้หญิงน่ะเข้าใจง่ายมากนะ แค่นายทำดีกับเธอ เธอก็ซาบซึ้งใจแล้ว” “ถ้านายเอาแต่อมพะนำเหมือนคนเป็นใบ้ งั้นก็แสดงออกด้วยการกระทำให้เธอเห็นสิ ถ้าทำไม่เป็นอีก ก็เปย์ซื้อของให้เธอไปเลย เรื่องแค่นี้คงทำเป็นใช่ไหม?” “แล้วก็ สิ่งที่สำคัญที่สุดเลยนะ... คือนายต้องมีความลำเอียงให้กับเธอ เรื่องนี้นายคงเข้าใจใช่มั้ย?” เผยมู่เหยี่ยถามกลับ: “หมายความว่าไง?” ความหมายตามตัวอักษรน่ะเขารู้ดี แต่พอเอามาใช้กับผู้หญิง เขาไม่เข้าใจเลยสักนิด “ก็หมายความว่าเวลานายชอบใครสักคน ไม่ว่าเธอจะถูกหรือผิด ต่อหน้าคนนอกนายก็ต้องยืนอยู่ข้างเธอเสมอ คอยสนับสนุนและให้กำลังใจเธอ ต่อให้เธอเป็นฝ่ายผิด นายก็ต้องคอยหนุนหลังและปกป้องเธออย่างหนักแน่น เพราะอะไรน่ะเหรอ... ก็เพราะเธอเป็นภรรยาของนายไง” ครั้งนี้เผยมู่เหยี่ยเงียบไปนานกว่าเดิม ความลำเอียงงั้นเหรอ? เขาไม่เคยทำได้เลย ไม่เพียงแต่ทำไม่ได้เท่านั้น ทว่าเขากลับ... ลู่จั่วฝานเพิ่งจะตระหนักได้ว่า ตัวเขาเองเป็นถึงเพลย์บอยที่คลุกคลีอยู่กับหมู่มวลบุปผามาตั้งแต่อายุสิบแปด มีผู้หญิงผ่านเข้ามาในชีวิตนับไม่ถ้วน ทว่าเพื่อนรักของเขาคนนี้ ทั้งที่อยู่ใกล้ชิดและ
ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว บทที่ 251
ลู่จั่วฝานวิ่งตามออกมา: “เฮ้ย! หมายความว่าไงเนี่ย นึกจะไปก็ไปดื้อ ๆ แบบนี้เลยเหรอ?” เผยมู่เหยี่ยตอบกลับ: “ฉันจะไปซื้อของ” “ดึกดื่นป่านนี้เนี่ยนะ นายจะไปซื้ออะไร ร้านรวงเขาปิดกันหมดแล้ว!” ฝีเท้าของเผยมู่เหยี่ยชะงักกึก: “ปิดแล้วเหรอ?”“นอกจากพวกผับบาร์แล้ว ป่านนี้ยังมีร้านไหนเปิดอยู่อีก” ลู่จั่วฝานเดินมาหยุดยืนข้าง ๆ พลางถาม: “แล้วนายอยากซื้ออะไรล่ะ” “ซื้อของขวัญ... ให้หลินซีอิน” “นายนี่มันจริง ๆ เลย…” ลู่จั่วฝานถอนหายใจเฮือก: “เดี๋ยวฉันโทรหาผู้จัดการร้านให้เขามาเปิดร้านให้ก็แล้วกัน”“จะได้เหรอ?” “ระดับฉันเป็นถึงลูกค้าระดับซูเปอร์วีไอพีเชียวนะ เวลาฉันไป พวกเขายังต้องปิดร้านเพื่อต้อนรับฉันคนเดียวเลย” ต้องขอบคุณบรรดาแฟนสาวของเขาที่ทำให้ลู่จั่วฝานมีความรู้เรื่องแบรนด์เนมต่าง ๆ อยู่พอตัว ผิดกับเผยมู่เหยี่ยที่ถามอะไรไปก็มืดแปดด้าน ไม่รู้อะไรสักอย่าง หลังจากลู่จั่วฝานจัดการติดต่อคนเสร็จสรรพก็เอ่ยขึ้นว่า: “ในเมื่อนายไม่รู้ว่าเธอชอบแบบไหน งั้นก็เลือกอันที่แพงที่สุดไปเลย ฉันจะบอกอะไรให้นะ ผู้หญิงน่ะ ไม่มีภูมิต้านทานพวกเครื่องเพชรหรือกระเป๋าแบรนด์เนมพวกนี้หรอก” ผู้ชายตัวโตสอง
ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว บทที่ 250
เขาพยักหน้า: “เข้ากันได้ดีมาก”“ว่าแล้วเชียว” ลู่จั่วฝานทำท่าทางราวกับผู้เจนจัด: “ถ้าเรื่องนี้ยังเข้ากันไม่ได้ พวกนายคงอยู่ด้วยกันมาไม่ถึงหลายปีหรอก แต่ก็นะ... ใช้ชีวิตคู่กันมาได้ด้วยเรื่องนี้เรื่องเดียว ฉันล่ะยอมใจพวกนายจริง ๆ” “ไม่ใช่ซะหน่อย” เผยมู่เหยี่ยครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วเอ่ย: “นายก็รู้ว่าฉันงานรัดตัวแค่ไหน ส่วนใหญ่เราแทบไม่ได้อยู่ด้วยกันเลยต่างหาก” หนักสุดคือตอนที่เขาเดินทางไปคุยงานต่างประเทศ ทั้งคู่ไม่ได้เห็นหน้ากันนานเป็นเดือน “นี่คือท่าทีของคนที่ชอบใครสักคนเหรอวะ” ลู่จั่วฝานถาม: “ไม่ได้เจอกันเป็นสิบ ๆ วัน ความรู้สึกแบบไหนมันก็ทนการบั่นทอนขนาดนี้ไม่ไหวหรอกเว้ย!” เผยมู่เหยี่ยตอบ: “ตอนนั้นมันยุ่งจริง ๆ นี่นา อีกอย่าง... ฉันรู้สึกว่าพอเราอยู่ด้วยกันตลอด เธอเหมือนจะ... รำคาญฉันด้วยซ้ำ” “เรื่องนี้มัน…” ลู่จั่วฝานไม่ได้รู้จักหลินซีอินดีนัก ถึงเขาจะอ้างตัวว่าเป็นกูรูเรื่องผู้หญิง แต่เห็นได้ชัดว่าหลินซีอินไม่ใช่ผู้หญิงธรรมดาทั่วไป เขาจึงทำได้แค่พูดว่า: “ผู้ชายเพียบพร้อมอย่างนาย เธอยังกล้ารำคาญ ฉันว่าเธอคงประสาทไปแล้วมั้ง” เผยมู่เหยี่ยสวนทันควัน: “ไม่ได้ประสาทซะหน่อย”
ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว บทที่ 249
หลินซีอินตัดใจทิ้งต้นไม้ใหญ่ที่คอยให้ร่มเงาพักพิงอย่างเขาลงคอเชียวหรือ? “หรือว่าแกล้งเล่นตัวเรียกร้องความสนใจวะ?” ลู่จั่วฝานถาม: “ลูกไม้ตื้น ๆ ของผู้หญิงก็หลอกได้แค่นายนั่นแหละ” เผยมู่เหยี่ยไม่ได้หวังให้หมอนี่มาช่วยคิดหาทางออกให้ตั้งแต่แรก แต่ก็ไม่คิดเลยว่าจะไร้ประโยชน์ขนาดนี้ พูดไปพูดมา ก็หนีไม่พ้นบอกให้เขาทำใจปลงซะ แถมยังเสนอจะแนะนำผู้หญิงคนใหม่ให้อีก “มีแต่สาว ๆ วัยขบเผาะ ผิวเต่งตึงจนแทบจะหยิกน้ำออกมาได้เชียวล่ะ” ลู่จั่วฝานโอ้อวด: “นายวางใจได้เลย คนที่ฉันจะแนะนำให้ รับรองว่าสะอาดกริ๊บ…”เผยมู่เหยี่ยยกขาถีบส่งไปป้าบหนึ่ง: “ไสหัวไปเลย!” “ไอ้เจ้านี่!” ลู่จั่วฝานเบี่ยงตัวหลบ: “คนเขาหวังดีแท้ ๆ ทำไมไม่เห็นค่ากันบ้างวะ”“ฉันบอกแล้วไงว่านายไม่เข้าใจหรอก”“ไม่เข้าใจอะไร มันจะมีอะไรให้ไม่เข้าใจนักหนา” ลู่จั่วฝานสวน: “นายน่ะเข้าใจดีนักนี่ ถึงได้มานั่งอมทุกข์หน้าดำคร่ำเครียดอยู่นี่ไง ดูอย่างฉันสิ ชีวิตโคตรจะลั้ลลา” “ไม่มีใคร... เทียบเธอได้หรอก”“นายนี่มัน... อาการหนักจนกู่ไม่กลับแล้วจริง ๆ” ลู่จั่วฝานถอดถอนใจ: “เอาเถอะ เห็นแก่ความเป็นเพื่อนซี้ ฉันจะช่วยนายสักครั้งก็แล้วกัน สรุป
You May Also Like
