MasukShare
บทที่ 248
Bab terbaru
ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว บทที่ 310
บริเวณนี้คล้ายกับเขตชานเมืองที่ดูอ้างว้างอยู่บ้าง เขาจอดรถนิ่ง แววตาลึกล้ำยากจะคาดเดา เขาหลับตาลง ก่อนจะลืมตาขึ้นอีกครั้งอย่างรวดเร็ว หางตาแดงเรื่อ ปีนั้น หลินซีอินยืนกรานอย่างเด็ดเดี่ยวว่าจะเอาลูกของเขาออก เธอบอกว่า เธอไม่อยากมีลูกกับเขา แต่มาตอนนี้ เธอกลับได้เป็นแม่คน... เธอคลอดลูกให้กับผู้ชายคนอื่น หัวใจของเขาปวดร้าวราวกับจะแตกสลาย ความเจ็บปวดนี้รุนแรงยิ่งกว่าเมื่อสามปีก่อนเสียอีก เธอช่างเป็นผู้หญิงที่ใจจืดใจดำนัก ทั้งใจร้าย ไร้เยื่อใย ขนาดลูกของตัวเองก็ยังกล้าเอาออกได้ลงคอ ผู้หญิงแบบนี้ ยังจะมีใครมารักลงอีกหรือ? แต่ว่า... แต่ว่า... ก็ยังมีผู้ชายที่รักเธอ คบหากับเธอ หรือแม้กระทั่งยอมให้เธอมีลูกด้วย ซึ่งนั่น... ก็รวมถึงเขาด้วย... ต่อให้เธอจะใจร้ายและไร้หัวใจเพียงใด แต่ตลอดสามปีที่ผ่านมา เขากลับไม่เคยลืมเธอได้เลย เขาเคยเคียดแค้นตัวเอง เคยทรมานตัวเอง ทว่าท้ายที่สุดก็ไม่อาจฝืนใจดวงนี้ของตัวเองได้อยู่ดี ผู้หญิงคนนั้นร่ายมนตร์คาถาอะไรใส่เขากันแน่? ถึงทำให้เขาไม่อาจลืมเลือน และไม่สามารถหาใครมาทดแทนได้เลย สามปี หนึ่งพันกว่าวันคืน เขาพยายามข่มกลั้นความรู้ส
ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว บทที่ 309
“พี่มู่เหยี่ยคะ...” หมิงชิงหว่านเอ่ยปากขึ้นอีกครั้ง: “มีเรื่องหนึ่ง ฉันไม่แน่ใจว่าควรจะบอกพี่ดีหรือเปล่า” เผยมู่เหยี่ยยังคงมีใบหน้าที่เรียบตึงเย็นชา หมิงชิงหว่านพูดต่อ: “เรื่องของหลินซีอินน่ะค่ะ” เผยมู่เหยี่ยตวัดสายตาขึ้นมามองขวับทันที นับเป็นครั้งแรกของวันที่หมิงชิงหว่านได้เห็นสีหน้าอื่นปรากฏบนใบหน้าของเขา เพียงเพราะชื่อของหลินซีอิน “หลินซีอิน...” น้ำเสียงของเผยมู่เหยี่ยยังคงราบเรียบ ทว่าเจือแววร้อนรนอย่างปิดไม่มิด: “เธอทำไม?” หมิงชิงหว่านพลันรู้สึกขัดใจขึ้นมาตงิด ๆ แต่พอคิดถึงเรื่องที่กำลังจะพูด เธอก็กลับมากระตือรือร้นอีกครั้ง: “เมื่อเช้าฉันเห็นเธอค่ะ เธอพาเด็กคนหนึ่งออกไปเที่ยว” เผยมู่เหยี่ยชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะถามกลับ: “เด็ก? เด็กที่ไหน?” “เธอแต่งงานใหม่ แถมยังมีลูกแล้วด้วยนะคะ” หมิงชิงหว่านพูดพร้อมรอยยิ้ม: “พี่มู่เหยี่ย...” พูดยังไม่ทันขาดคำ เผยมู่เหยี่ยก็ผุดลุกขึ้นพรวด แววตาของเขาดุดันและเหี้ยมเกรียมอย่างที่หมิงชิงหว่านไม่เคยเห็นมาก่อน เขาคว้าหมับเข้าที่ต้นแขนของหมิงชิงหว่าน: “เธอว่าไงนะ? พูดใหม่อีกทีซิ!” หมิงชิงหว่านรู้สึกราวกับท่อนแขนถูกบีบรัดด้วยคีม
ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว บทที่ 308
พอเซียวรั่วอีได้ฟังเรื่องราวของครอบครัวหลิน เธอก็ถึงกับอึ้งจนพูดไม่ออกเลยสักคำ “นี่พวกเขาขายบ้านทิ้งเพื่อหลินจื่อหาวจริง ๆ เหรอ?”เนิ่นนานกว่าเธอจะเอ่ยถามออกไปด้วยความแทบไม่อยากเชื่อ “ก็น่าจะใช่นะ ฉันไม่ได้ถามรายละเอียด แล้วพวกเขาก็ไม่ได้บอกอะไร แต่ตอนนี้พวกเขาย้ายไปอยู่บ้านเช่าแล้วล่ะ ส่วนบ้านหลังเก่าก็ขายไปแล้วจริง ๆ” “นี่มันจะ... เกินไปแล้วนะ!" เซียวรั่วอีโมโหจนแทบจะสบถออกมา: “พูดก็พูดเถอะ บ้านหลังนั้นซื้อหลังจากที่เธอแต่งงานแล้วนะ มันเป็นทรัพย์สินของเธอแท้ ๆ! แล้วพวกเขาก็เอาไปขายหน้าตาเฉยเนี่ยนะ?”หลินซีอินส่ายหน้า: “ช่างมันเถอะ อย่าพูดเรื่องนี้เลย” “ก็เพราะเธอหัวอ่อนยอมคนง่ายไง พวกเขาถึงได้คืบจะเอาศอกแบบนี้!” เซียวรั่วอียังคงไม่ยอมจบ: “นั่นมันของของเธอนะ มีสิทธิ์อะไรเอาไปให้หลินจื่อหาวผลาญเล่น!”“ช่างเถอะ” หลินซีอินเอ่ย: “พวกเขาก็ไม่มีอะไรให้ผลาญอีกแล้วล่ะ”“ถ้าอย่างนั้น ต่อไปเธอห้ามให้เงินพวกเขาอีกนะ!” เซียวรั่วอีย้ำ: “พ่อแม่แบบไหน กันเนี่ย? ไร้เหตุผลสิ้นดี!” หลินซีอินเองก็คิดไม่ตกเช่นกัน อาจเป็นเพราะตอนนี้หลินจื่อหาวเป็นลูกผู้ชายเพียงคนเดียวของตระกูลหลิน พวกเขาจึ
ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว บทที่ 307
ลู่เสวี่ยเหมยปล่อยโฮออกมาทันทีที่เห็นหน้า หลินอี้หมิงผอมซูบจนแทบไม่เหลือเค้าเดิม เขาขมวดคิ้วมุ่น เอ่ยปากถามเสียงแข็ง: “แกมาทำไม” “พ่อคะ แม่คะ...” หลินซีอินเอ่ยเรียกด้วยน้ำเสียงสะอื้น “ยังรู้ทางกลับบ้านอีกเหรอ” หลินอี้หมิงตวาด: “ตอนนั้นห้ามไม่ให้หย่า แกก็หัวเด็ดตีนขาดไม่ยอมฟัง! หย่าเสร็จยังหนีไปเมืองนอกเมืองนา ในสายตาแกยังเห็นฉันกับแม่อยู่บ้างไหม!” “เอาเถอะน่า คุณก็เพลา ๆ ลงหน่อย” ลู่เสวี่ยเหมยเดินเข้ามาถาม: “กลับมาคราวนี้ จะไปไหนอีกหรือเปล่า” หลินซีอินส่ายหน้า: “ไม่ไปแล้วค่ะ” หลินซีอินตระหนักได้ว่า ไม่ว่าอย่างไร ช่องว่างระหว่างเธอกับพ่อแม่ก็ไม่อาจประสานให้กลับมาสนิทสนมกันได้เหมือนเดิมอีกแล้ว เรื่องบ้าน เธอไม่ได้เอ่ยถาม และก็ไม่มีใครคิดจะอธิบายให้เธอฟังเช่นกัน หลินซีอินอธิบายไม่ถูกเลยว่าความรู้สึกในใจตอนนี้มันปะปนไปด้วยรสชาติใด ทั้งที่เธอคือลูกสาวของบ้านหลังนี้ ทั้งที่เธอเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขแท้ ๆ ของพ่อแม่ แต่การมายืนอยู่ตรงนี้กลับทำให้เธอรู้สึกราวกับเป็นเพียงคนแปลกหน้า “แล้วหลังจากนี้วางแผนไว้ยังไงล่ะ” ลู่เสวี่ยเหมยถามต่อ: “ตอนไปอยู่เมืองนอกคงผลาญเงินไปไม่น้อยเลย
ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว บทที่ 306
หลินซีอินลองคิดทบทวนดูแล้ว กลับรู้สึกว่า...มันก็ใช่ว่าจะไม่มีความเป็นไปได้นั้นเสียทีเดียว ถึงเธอจะไม่เข้าใจว่าทำไมพ่อกับแม่ถึงได้ดีกับหลินจื่อหาวนักหนาก็เถอะ แต่ถ้าจะบอกว่าเป็นเพราะค่านิยมรักลูกชายมากกว่าลูกสาว มันก็ดูจะเกินจริงไปหน่อย เพราะถึงยังไงหลินจื่อหาวก็ไม่ใช่ลูกชายแท้ ๆ ของพวกเขาเสียหน่อย จะมีพ่อแม่ที่ไหนไปรักลูกชายบ้านอื่นมากกว่าลูกสาวในไส้ของตัวเองกันล่ะ หลังจากทานข้าวเสร็จและกลับมาถึงบ้าน หลินโย่วสิงก็เข้านอนกลางวัน หลินซีอินคิดครู่หนึ่ง จึงตัดสินใจว่าช่วงบ่ายจะแวะกลับไปที่บ้านพ่อกับแม่สักหน่อย ตั้งแต่กลับมาจากต่างประเทศ เธอโทรศัพท์หาพวกท่านตั้งหลายครั้ง แต่ก็ถูกกดตัดสายทิ้งตลอด ประกอบกับช่วงที่ผ่านมางานโปรเจกต์ก็ยุ่งจนหัวหมุน เพิ่งจะพอปลีกเวลาได้ก็ตอนนี้นี่แหละ ทว่าพอมายืนอยู่หน้าประตูบ้านจริง ๆ หลินซีอินกลับเกิดความรู้สึกประหม่าและหวั่นใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก เธอรวบรวมความกล้าแล้วเคาะประตู แต่ผลปรากฏว่าเมื่อบานประตูเปิดออก คนที่เดินมาต้อนรับกลับเป็นหญิงสาวท้องโตคนหนึ่ง เธออายุอานามน่าจะไล่เลี่ยกับหลินซีอิน มัดผมทรงดังโงะ สีหน้าดูฉงนไม่แพ้กันเมื่อเห็
ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว บทที่ 305
ชวีเหลียนอีละสายตาจากผู้หญิงที่มากับเด็กคนนั้นเช่นกัน เธอหัวเราะเบา ๆ: “มู่เหยี่ยยุ่งขนาดนั้น คงไม่ค่อยมีเวลาหรอก” หมิงชิงหว่านพูดเสียงออดอ้อน: “ถ้าพี่ไป ต่อให้พี่มู่เหยี่ยจะยุ่งแค่ไหน เขาก็ต้องยอมมาทานข้าวเป็นเพื่อนพี่แน่ ๆ ค่ะ!” “แล้วเธอล่ะ?” ชวีเหลียนอีถามกลับ: “พวกเราไปทานข้าวกัน แล้วทิ้งเธอไว้คนเดียว มันจะดีเหรอ?”หมิงชิงหว่านถึงกับชะงักไป เมื่อสบเข้ากับแววตาของชวีเหลียนอี เธอก็เข้าใจได้ทันทีว่าอีกฝ่ายจงใจพูดแบบนี้ หรือจะพูดให้ถูกก็คือ ชวีเหลียนอีมองเจตนาของเธอออกทะลุปรุโปร่ง รู้ว่าเธอคิดจะใช้ชวีเหลียนอีเป็นสะพานเพื่อเข้าหาเผยมู่เหยี่ย แต่ชวีเหลียนอีไม่มีทางหยิบยื่นโอกาสนั้นให้เธอแน่นอน หมิงชิงหว่านฝืนยิ้มอย่างเก้อเขิน: “เดี๋ยวฉันเดินไปเป็นเพื่อนพี่เองค่ะ ถ้าพี่มู่เหยี่ยมีเวลา พวกคุณก็ไปทานข้าวกัน ส่วนฉันค่อยกลับบ้านเองก็ได้! แต่ถ้าเขายุ่ง เราสองคนค่อยไปหาอะไรทานด้วยกัน ดีไหมคะ?” ชวีเหลียนอีคลี่ยิ้มบาง ๆ: “ก็คงต้องเป็นแบบนั้นแหละ” หลินซีอินซึ่งยืนอยู่ไกลออกไป เมื่อเห็นว่าหมิงชิงหว่านกับผู้หญิงอีกคนเดินลับสายตาไปแล้ว เธอถึงค่อยลอบถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก ทำไมถึ
Anda juga akan menyukai
ยั่ว
มังกรเล่นน้ำ206.2K DibacaGardener คนสวนของคุณหนู
กาสะลอง81.1K Dibacaเกิดใหม่ทั้งที ขอหนีจากผู้ชายเฮงซวยคนนี้เถอะ
อี้เสี่ยวเหวิน89.1K Dibacaบังเอิญเป็นผัวเธอ
กาแฟหอมกรุ่น116.4K Dibacaเมื่อฉันกลายมาเป็นนางร้ายที่คุณไม่รัก
NaBee-KP266 Dibacaคลั่งรักเด็กยี่สิบ
เม็ดขนุน148 Dibacaเถื่อนรักเจ้าสาวริมทาง
คุณธิดา145 Dibacaร้อยคำรักปักกลางใจ
หรานเติงเติง1.2K Dibaca
