Share

บทที่ 59

Penulis: ซีซีโหย่วอวี๋
ลู่เสวี่ยเหมยชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะฟาดแขนเธอเบา ๆ ทีหนึ่ง “พูดจาเพ้อเจ้ออะไรของแก?”

หลินซีอินหันไป
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 354

    หลินซีอินถึงได้เงยหน้าขึ้นสบตาเขา: “ก็ประธานเผยหล่อเหลาดูดีขนาดนี้ ผู้หญิงคนไหนเห็นจะไม่หวั่นไหวบ้างล่ะคะ” เผยมู่เหยี่ยซึ่งยืนอยู่หน้าโต๊ะทำงาน เท้าแขนทั้งสองข้างลงบนโต๊ะ โน้มตัวลงมามองหน้าเธอ: “แล้วหึงหรือเปล่าครับ” หลินซีอินเอนตัวไปด้านหลังเพื่อทิ้งระยะห่าง: “ช่วงเช้านี้ประธานเผยอยากไปเดินดูงานตรงไหนคะ” ชายหนุ่มยืดตัวขึ้นยืนเต็มความสูง หรุบตาลงมองเธอ: “ไม่ไปไหนทั้งนั้นครับ จะอยู่เป็นเพื่อนคุณทำงาน” หลินซีอินไม่อยากพาเขาเดินทอดน่องไปทั่วบริเวณโรงเรียนก็จริง แต่เธอยิ่งไม่อยากใช้เวลาทั้งเช้าอุดอู้อยู่กับเขาสองต่อสองในห้องพักครูแคบ ๆ นี้มากกว่า “คุณไม่ยุ่งเหรอคะ” หลินซีอินถามอย่างแปลกใจ: “ไม่ต้องเข้าบริษัทหรือไง” เผยมู่เหยี่ยตอบตามความจริง: “เมื่อคืนผมอยู่เคลียร์งานจนถึงตีสอง” แถมหกโมงกว่าก็ต้องตื่นไปส่งมื้อเช้าให้เธอ เบ็ดเสร็จแล้วเขาได้นอนไปแค่สามชั่วโมงเท่านั้น หลินซีอินชะงักไปเล็กน้อย: “คุณนี่... ไม่รู้จะหาเรื่องลำบากใส่ตัวไปทำไม”“ก็บอกแล้วไงครับว่าจะจีบคุณ” “ถึงอย่างนั้นก็ไม่เห็นต้องทำถึงขนาดนี้เลย…” “ถ้าไม่ทำแบบนี้ แล้วผมจะมีวิธีไหนเข้าใกล้คุณได้อีกล่ะครับ” เ

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 353

    หลินซีอินนึกไม่ถึงว่าเผยมู่เหยี่ยจะมาเช้าขนาดนี้จริง ๆ แต่เธอไม่อยากให้เขาเจอกับหลินโย่วสิงเลยแม้แต่น้อย เธอเดินไปที่ประตู: “คุณป้าคะ รบกวนไปดูโยวโยวหน่อยค่ะว่าตื่นหรือยัง” ป้าจ้าวเดินเลี่ยงออกไป หลินซีอินยืนอยู่ตรงโถงทางเข้าบ้าน พลางมองหน้าเขา เผยมู่เหยี่ยไม่ได้มีท่าทีว่าจะเข้ามาข้างใน เขาเพียงแค่ยื่นถุงอาหารเช้ามาให้: “มื้อเช้า”หลินซีอินไม่รับ: “เดี๋ยวป้าจ้าวทำค่ะ” “งั้นก็ไม่ต้องให้ป้าทำแล้ว” เผยมู่เหยี่ยเอ่ย: “ถ้าไม่รับไป ฉันจะเข้าไปข้างในแล้วนะ” หลินซีอินจึงจำใจต้องรับมา เผยมู่เหยี่ยพูดต่อ: “งั้นฉันรออยู่ข้างล่างนะ”หลินซีอินปรายตามองเขาแวบหนึ่ง: “ประธานเผยคะ คุณทำแบบนี้ฉันลำบากใจนะคะ” เผยมู่เหยี่ยทำท่าครุ่นคิด ก่อนจะถามกลับ: “งั้นให้ผมเข้าไปกินเป็นเพื่อนคุณไหมล่ะ” สิ่งที่ตอบกลับเขามา คือเสียงปิดประตูใส่หน้าดังปังของหลินซีอิน จังหวะเดียวกันนั้น ป้าจ้าวก็อุ้มหลินโย่วสิงออกมาพอดี เจ้าหนูน้อยที่กำลังขยี้ตาตื่น พอได้ยินเสียงก็สะดุ้งโหยงด้วยความตกใจ หลินซีอินรีบวางของลงบนโต๊ะอาหาร แล้วเข้าไปอุ้มลูกน้อยมาโอ๋ หลังจากปลอบอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็หันไปบอกป้าจ้าว: “ค

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 352

    ความตระหนักรู้นี้ทำให้เธอเหมือนมีหนามแหลมคมตั้งชันขึ้นมาทั่วทั้งร่าง เธอออกแรงผลักเผยมู่เหยี่ยออกไป ขอบตาแดงก่ำ: “นี่หรือคือการให้เกียรติกัน? ฉันบอกว่าไม่ ทำแบบนี้มันเรียกว่าลวนลามชัด ๆ!” เธอเอื้อมมือไปเปิดประตูรถอีกครั้ง เผยมู่เหยี่ยไม่กล้าขังเธอไว้อีกต่อไป จึงจำใจต้องปลดล็อกให้แต่โดยดี หลินซีอินลงจากรถ แล้วก้าวฉับ ๆ เดินไปข้างหน้า เธอได้ยินเสียงปิดประตูรถดังไล่หลังมา ตามด้วยเสียงฝีเท้า เผยมู่เหยี่ยอยากจะคว้าแขนเธอไว้ แต่พอนึกถึงคำพูดของเธอ เขาก็ชะงักและชักมือกลับไป เขาเอ่ยขึ้นว่า: “เซียวรั่วอีถามผมว่า ทำไมตอนนั้นผมถึงแต่งงานกับคุณ” ฝีเท้าของหลินซีอินชะงักกึก “เพราะว่าชอบ” เผยมู่เหยี่ยพูดตรง ๆ: “ผมเป็นคนไปขอร้องคุณปู่ให้ท่านตกลงเรื่องนี้เอง คนที่ผมอยากแต่งงานด้วย มีแค่คุณเท่านั้น” หลินซีอินรู้สึกปั่นป่วนในใจ อารมณ์หลากหลายตีรวนกันจนยากจะสงบลงได้ในพริบตา เธอก้าวเท้า เดินไปข้างหน้าต่อไป ทว่าครั้งนี้ เสียงฝีเท้าที่ตามหลังมาเงียบหายไปแล้ว ก่อนเข้าลิฟต์ โทรศัพท์มือถือของเธอก็ดังขึ้น เป็นข้อความจากเผยมู่เหยี่ยเขาส่งมาว่า: “ผมจะตามจีบคุณโดยอยู่บนพื้นฐานของการให้เก

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 351

    ทว่าการพบหน้ากันเพียงครั้งเดียว ต่อให้เขาจะหน้าตาดีแค่ไหน ก็ยังไม่พอที่จะครอบครองหัวใจเธอได้ทั้งดวง จนกระทั่งเธอได้พบกับเผยมู่เหยี่ยอีกครั้ง เหตุการณ์ในครั้งนั้นค่อนข้างอันตราย มีเด็กน้อยคนหนึ่งวิ่งไปเก็บลูกบอลกลางถนนและเกือบถูกรถชน ในช่วงเวลาหน้าสิ่วหน้าขวานนั้น เป็นเผยมู่เหยี่ยที่พุ่งเข้าไปคว้าตัวเด็กกลับมาได้ทัน ตอนนั้นหลินซีอินก็อยู่ในเหตุการณ์ เธอเองก็อยากจะเข้าไปช่วยเด็กเช่นกัน แต่เพราะอยู่ไกลเกินไป วินาทีที่เผยมู่เหยี่ยช่วยชีวิตคน เธอจึงมองเห็นทุกอย่างชัดเจนเต็มสองตา ทีแรกเธอยังคิดว่าเด็กคนนั้นเป็นญาติของเขาเสียอีก จนกระทั่งแม่ของเด็กวิ่งเข้ามาคุกเข่าลงตรงหน้าเขา ร้องไห้ฟูมฟายจนแทบขาดใจ ทว่าเขากลับไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่โบกมือปัด ๆ แล้วเดินจากไป นับตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ภายในใจของหลินซีอินก็มีแต่เขา ความรักมักมาเยือนโดยไม่ทันตั้งตัวเสมอ และหลังจากนั้น ในหัวใจของเธอก็ไม่เคยมีที่ว่างให้ผู้ชายคนไหนอีกเลย ผู้ชายคนนี้ คือคนที่ทำให้ช่วงวัยสาวของเธอต้องสูญเปล่าไปจนหมดสิ้น มาบัดนี้ หลินซีอินอายุเพียงยี่สิบเจ็ดปี แต่เธอกลับรู้สึกว่าตัวเองแก่แล้ว อย่างน้อยสภาพจิตใจก็ไ

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 350

    ท้ายที่สุดหลินซีอินก็ยอมตามใจเขาจนได้ เผยมู่เหยี่ยขับรถด้วยตัวเอง โดยมีเธอนั่งอยู่ตรงเบาะข้างคนขับ เพียงแต่ตลอดทาง เธอไม่ได้เอื้อนเอ่ยคำใดออกมาเลย เมื่อมาส่งถึงใต้ตึก เผยมู่เหยี่ยก็เอ่ยถามขึ้น: “พรุ่งนี้เช้าคุณสะดวกกี่โมง” หลินซีอินนิ่งคิดไปครู่หนึ่งก่อนจะตอบ: “แปดโมงแล้วกันค่ะ”“งั้นผมจะมาตอนเจ็ดโมงครึ่ง” เผยมู่เหยี่ยบอก: “จะซื้ออาหารเช้ามาให้ด้วย”“ไม่ต้องหรอกค่ะ” หลินซีอินปลดเข็มขัดนิรภัย: “เดี๋ยวคุณป้าแม่บ้านก็ทำให้” “ผมอยากเจอหน้าลูกชายคุณ” เผยมู่เหยี่ยพูดต่อ: “พรุ่งนี้ตอนเย็น ผมไปรับเขาเป็นเพื่อนคุณดีไหม”หลินซีอินเอื้อมมือไปเปิดประตู แต่กลับพบว่ามันเปิดไม่ออก เผยมู่เหยี่ยล็อกรถเอาไว้ “เผยมู่เหยี่ย!”คราวนี้หลินซีอินโกรธขึ้นมาจริง ๆ แล้ว ชายหนุ่มมองเธอด้วยท่าทีสบาย ๆ ไม่เดือดร้อน: “ไม่เรียกประธานเผยแล้วเหรอ”“คุณต้องการอะไรกันแน่!”เผยมู่เหยี่ยตอบ: “ก็บอกแล้วไงว่าจะจีบคุณ” “นี่หรือคะคือท่าทีของคนจะตามจีบ” น้ำเสียงของหลินซีอินเจือไปด้วยความกรุ่นโกรธ: “ไม่ว่าเมื่อไหร่คุณก็เอาแต่วางมาดสูงส่ง มั่นอกมั่นใจไปเสียทุกเรื่อง ไม่เคยสนใจความรู้สึกของคนอื่นเลยสักนิด เ

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 349

    สายตาของเผยมู่เหยี่ยละจากเมนูอาหารมาหยุดอยู่ที่ใบหน้าของเธอเพื่อรอคอยคำตอบ ราวกับว่าหากเธอไม่ยอมปริปาก เขาก็จะจ้องมองเธออยู่อย่างนั้นไม่เลิกรา “เลิกแล้ว” ในที่สุดหลินซีอินก็เอ่ยออกมาสั้น ๆ แค่สองคำ เผยมู่เหยี่ยคล้ายจะหลุดเสียงหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ แต่หลินซีอินไม่ได้หันไปมองจึงไม่ค่อยแน่ใจนัก ทว่าเพียงครู่เดียวเขาก็เปลี่ยนเรื่องสนทนา: “อยากกินอะไรล่ะ” “แล้วแต่คุณเลยค่ะ” หลินซีอินตอบ: “ประธานเผยอยากทานอะไร มื้อนี้ฉันเลี้ยงเอง” เผยมู่เหยี่ยเอ่ยขึ้น: “แบบนั้นจะดีเหรอครับ รบกวนคุณแย่” ยังไม่ทันที่หลินซีอินจะได้เอ่ยอะไร เขาก็พูดต่อทันที: “ถ้างั้น...พรุ่งนี้ผมเป็นเจ้ามือเองนะ” พรุ่งนี้ยังจะมาอีกเหรอ? หลินซีอินคิดในใจ แต่ไม่ได้ถามออกไป ทั้งสองสั่งอาหารในโรงอาหารของนักศึกษา ก่อนจะถือถาดไปหาที่นั่งทาน ช่วงนี้หลินซีอินกลายเป็นที่จับตามองในมหาวิทยาลัยอย่างมาก ไม่ใช่เพราะเธอชอบทำตัวโดดเด่น แต่ด้วยอายุ หน้าตา และความรู้ความสามารถระดับมืออาชีพที่ไร้ข้อกังขา ทำให้นักศึกษาพากันให้ความสนใจเธอเป็นพิเศษ เดิมทีเธอก็เป็นคนดังของมหาวิทยาลัยอยู่แล้ว ยิ่งวันนี้มีเผยมู่เหยี่ยเดินขนาบข้าง

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status