เข้าสู่ระบบ"คุณมีเมียหรือเปล่า?" คำถามนั้นทำให้เขาชะงัก เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย
"ถ้ายังไม่มี...ช่วยฉันหน่อยได้ไหม ฉันไม่ถือเรื่องจะต้องนอนกับใคร แต่คนนั้นต้องไม่มีพันธะ" เธอรีบพูดต่อ เมื่อเห็นแววตาอีกฝ่ายเปลี่ยนไป
"เธอโดนยา" ไคเซอร์พูดเสียงเรียบ ราวกับย้ำเตือนสติให้ทั้งเธอและตัวเอง
"ฉันรู้ และฉันเลือกเอง" เขาหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ ไม่ใช่เพราะขำ แต่เพราะความตรงไปตรงมานั้นกลับทำให้เขาสบายใจอย่างประหลาด
"สรุปคุณมีพันธะไหม"
"ไม่มี ผมไม่ชอบมีพันธะกับใคร" แววตาที่ว่างเปล่าเกินกว่าจะเสแสร้ง ทำให้ลูกพีชรู้ว่าอย่างน้อยในเรื่องนี้เธอเชื่อใจเขาได้
"ตาผมถามคุณบ้าง"
"ค่ะ รีบถามมาเลย" คนตัวเล็กตอบอย่างร้อนรน ตอนนี้เธอแทบจะยืนทรงตัวไม่อยู่ ร่างกายเหมือนจะไม่เชื่อฟังตัวเอง โดยเฉพาะความรู้สึกภายในที่กำลังปะทุอย่างควบคุมยาก
"อายุเท่าไหร่?"
"ยี่สิบห้าค่ะ"
"มีแฟนหรือเปล่า" ลูกพีชส่ายหน้าเบา ๆ
"รู้จักความสัมพันธ์แบบ One night stand ดีแค่ไหน" เธอเม้มริมฝีปากนิดหนึ่งก่อนตอบ
"ถึงฉันไม่เคยมีวันไนท์กับใคร แต่ไม่ต้องห่วง…ฉันรู้จักมันดี" ความสัมพันธ์ทางกายระยะสั้นที่เกิดขึ้นเพียงคืนเดียว ไม่มีการผูกมัด ไม่มีวันพรุ่งนี้ร่วมกัน จบแล้วก็จบ ต่างคนต่างเดินต่อ เธอได้ยินคำอธิบายแบบนี้มามากพอจนเข้าใจกฎของมันดี แม้จะไม่เคยเป็นคนเล่นเองก็ตาม
"ดี" คำตอบนั้นทำให้ชายหนุ่มพยักหน้าอย่างพอใจ สำหรับเขาความสัมพันธ์เชิงลึกซึ้งทางใจเป็นเรื่องยุ่งยากเกินจำเป็น สิ่งที่เกิดขึ้นมักเป็นแค่ข้อตกลงระหว่างผู้ใหญ่สองคน ต่างฝ่ายต่างรู้ขอบเขตของตัวเองดี
"ผมขอคุยกับลูกน้องก่อน" เขาบอก ก่อนจะเริ่มทำอะไรที่ต้องใช้เวลา เขายังต้องจัดการงานที่ค้างอยู่ให้เรียบร้อย
ชายหนุ่มจึงเลือกที่จะปลีกตัวออกมาจากห้อง กดโทรศัพท์สั่งงานด้วยน้ำเสียงนิ่ง ๆ
"จับตัวมันให้คนเฝ้า ส่วนมึงกลับไปพักผ่อนพรุ่งนี้ค่อยจัดการต่อ"
(รู้นะว่าจะทำอะไร)
"อย่าเสือก แล้วก็ยกเลิกเด็กที่ตกลงไว้ด้วย ถ้าไม่ใช่ธุระสำคัญ ไม่ต้องโทรมา"
(เออ รู้แล้ว ๆ) ไคเซอร์รีบกดตัดสายลูกน้องทันทีที่ทุกอย่างเสร็จสิ้น ก่อนจะหมุนตัวกลับเข้าไปในห้อง
แต่เท้าหนักเป็นต้องชะงักขึ้น เมื่อคนที่เขาตั้งใจจะไปหาดันยืนซ้อนอยู่ข้างหลัง ปลดเปลื้องผ้าเช็ดตัวออกทั้งหมด เหลือเพียงแต่กายเปลือยเปล่า จู่โจมโดยไม่ให้เวลาเขาได้เตรียมใจ
ลูกพีชคว้าต้นคอเขาไว้มั่นก่อนจะบดขยี้ริมฝีปากเข้าหาอย่างหนักหน่วง เธอในยามนี้เปรียบเสมือนเสือสาวผู้หิวโหยที่กำลังสูบเอาลมหายใจของอีกฝ่ายผ่านจูบอันร้อนแรง
ชายหนุ่มที่เคยเป็นฝ่ายรุกมาตลอดถึงกับชะงักด้วยความคาดไม่ถึง ทว่าความจัดจ้านที่เธอปรนเปรอให้นั้นกลับปลุกสัญชาตญาณบางอย่างในตัวเขาให้ตื่นขึ้น ไคเซอร์ปล่อยตัวปล่อยใจไปกับความเอาแต่ใจของคนตรงหน้า รสจูบที่เริ่มจากความประหลาดใจแปรเปลี่ยนเป็นความเร่าร้อนที่แทบแผดเผาคนทั้งคู่ สองร่างพัวพันนัวเนียแลกเปลี่ยนสัมผัสกันอย่างสาดเสียเทเสีย โดยไม่สนเลยว่าพวกเขายังไม่ทันได้รู้จักแม้แต่ชื่อเรียงนาม
ฤทธิ์ยาปลุกเร้าให้หญิงสาวละทิ้งความเหนียมอายจนหมดสิ้น มันกระตุ้นให้อารมณ์สวาทพุ่งพล่าน แม้จะเป็นครั้งแรกของเธอ แต่มันกลับทำให้ภาพจำจากการครูพักลักจำในโลกออนไลน์แจ่มชัด จนท่าทางของเธอดูเชี่ยวชาญราวกับคนที่มีประสบการณ์มาอย่างโชกโชน
ความโหยหาในส่วนลึกรุนแรงเกินกว่าจะหยุดอยู่แค่การจูบ ลูกพีชผลักร่างสูงใหญ่ที่กำยำกว่าเธอเกือบเท่าตัวให้ล้มลงบนเตียงกว้าง ก่อนที่มือบางจะล้วงเข้าไปสัมผัสใจกลางความเป็นสาวที่กำลังสั่นระริก
"อ๊า..." ทันทีที่ปลายนิ้วสะกิดโดนจุดอ่อนไหว ร่างทั้งร่างก็กระตุกเฮือกครางออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ สัมผัสรัญจวนนั้นเร่งเร้าให้เธอต้องสอดแทรกนิ้วลึกซึ้งขึ้นไปอีกเพื่อเติมเต็มความต้องการ
ไคเซอร์ผงกหัวขึ้นมองภาพตรงหน้าด้วยสายตาที่พร่าเยิ้ม เขาไม่เคยเห็นใครที่กำลังหาความสุขให้ตัวเองได้ดูเซ็กซี่เย้ายวนใจขนาดนี้มาก่อน ความตื่นตาตื่นใจนั้นส่งผลให้มังกรร้ายเบื้องล่างขยายตัวจนปวดหนึบ ตอนนี้ไม่ใช่แค่เธอที่ต้องการปลดปล่อย แต่เขาก็อยากจะกระชากพันธนาการที่อัดแน่นอยู่ในกางเกงออกมาจัดการให้รู้แล้วรู้รอด
ชายหนุ่มดึงร่างที่กำลังร่ายมนต์ใส่ตัวเองอย่างเมามันขึ้นมา คราวนี้เขาจะเป็นฝ่ายคุมเกมเพื่อมอบสิ่งที่เธอถวิลหาให้บ้าง
"ชะ ช่วยกระแทกเข้ามาในตัวฉันที ฉันไม่ไหวแล้ว..." เสียงหวานอ้อนวอนสั่นเครือ ดวงตากลมโตฉ่ำวาวมองเขาอย่างเว้าวอน ไม่ต่างจากกลีบดอกไม้ฉ่ำน้ำที่เปียกชื้นไปด้วยหยาดอารมณ์
"ครั้งแรกเหรอ?" นัยน์ตาสีเทาคมกริบเลื่อนมองใบหน้าสวยสลับกับกุหลาบงามที่ยังคงปิดสนิท และทันทีที่เธอพยักหน้า ความตื่นเต้นก็เข้าจู่โจมเขาอย่างที่ไม่เคยเป็น
ปกติแล้วมาเฟียอย่างเขาไม่เคยต้องก้มหัวให้ใคร แต่ความงดงามเบื้องหน้ากลับทำให้เขาอยากจะยอมเพื่อลิ้มลองรสชาติของมันดูสักครั้ง ไคเซอร์ไม่ปล่อยให้ความคิดลอยนวล เขาตัดสินใจเพียงชั่ววินาที ก่อนจะก้มลงตวัดลิ้นใส่ร่องรักสีระเรื่อที่ฉ่ำเยิ้มด้วยหยาดน้ำหวาน
"อ๊าาาา... คุณ!" ลูกพีชครางลั่นด้วยความเสียวซ่านที่โลดแล่นไปทั่วร่าง เพียงแค่สัมผัสจากปลายลิ้นร้าย ร่างกายเธอก็สั่นสะท้าน ผลิตน้ำล่อลื่นออกมาจนชายหนุ่มอดไม่ได้ที่จะดูดซับมันอย่างกระหาย
"หวานฉิบหาย..."
"เย้ ๆ ยินดีด้วย..." เสียงพลุกระดาษดังขึ้นพร้อมกับเสียงไชโยโห่ร้องอย่างพร้อมเพรียงจากกลุ่มคนที่เธอรักที่สุดที่พากันปรากฏตัวออกมา ทั้งทับทิม พลอยใส และแม้แต่แตงโมที่ยอมบินลัดฟ้ากลับมาเพื่องานนี้โดยเฉพาะ รวมไปถึงภีมที่ยืนยิ้มกว้างแสดงความยินดีกับเพื่อนรักอย่างไคเซอร์ที่ในที่สุดเจ้านายวายร้ายผู้เย็นชาก็ฉลาดในเรื่องความรักเสียที"พีชจะเป็นเจ้าสาวแล้วนะ" หญิงสาวหันกลับยิ้มกว้าง จากนั้นก็พูดออกมาพร้อมกับชูนิ้งนางข้างซ้ายที่ประดับด้วยพันธนาการแห่งรักให้ทุกคนได้ดู ก่อนจะโถมตัวเข้าสวมกอดว่าที่เจ้าบ่าวไว้แน่น วันนี้ล้วนแต่มีเรื่องราวดี ๆ ที่ทำให้เธอจำไม่ลืม"จูบเลย! จูบเลย! จูบเลย!" เสียงเชียร์จากเหล่าสักขีพยานที่แปรพักตร์กลายเป็นกองเชียร์ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ทำเอาลูกพีชรีบเงยหน้าขึ้นมองเขาพร้อมส่งสายตาเว้าวอนไม่ให้เขาทำตามคำยุยงแต่มีหรือที่คนอย่างไคเซอร์จะปล่อยโอกาสทองนี้ให้หลุดลอยไปเขาประทับริมฝีปากลงบนเรียวปากหวานอย่างดูดดื่มเพื่อเป็นการจองจำเธอไว้ ผู้หญิงที่ก้าวเข้ามาในชีวิตเขาในฐานะเด็กใต้เงาในวันนั้น มาวันนี้กลับกลายเป็นคนเดียวที่กุมหัวใจของพญางูผู้ยิ่งใหญ่ไว้ได้......สี่ปีผ่านไปไวเ
สองปีผ่านไปท่ามกลางแสงแฟลชที่รัวสาดส่องลงมายังเป้าหมายเพียงหนึ่งเดียว สายตาของคนทั้งฮอลล์ต่างจับจ้องไปที่ลูกพีช หญิงสาวผู้เจิดจรัสที่สุดในค่ำคืนแห่งนี้เนื่องจากดาราสาวเพิ่งคว้ารางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ซึ่งเป็นรางวัลทรงเกียรติที่นักแสดงทั่วทั้งวงการต่างใฝ่ฝันอยากจะครอบครองสักครั้งในชีวิตบรรยากาศการเผชิญหน้ากับกองทัพนักข่าวยังคงเป็นของคู่กันสำหรับดาราสาว ทว่าครั้งนี้ต่างออกไปจากเดิม...ลูกพีชยืนตระหง่านพร้อมรอยยิ้มกว้างอย่างผู้ชนะ มือเรียวโอบกอดถ้วยรางวัลไว้แนบอกด้วยความภาคภูมิใจ เธอขยับกายโพสต์ท่าให้ช่างภาพรัวชัตเตอร์อย่างเป็นมืออาชีพ ก่อนจะเข้าสู่ช่วงการสัมภาษณ์ถึงอนาคตของดาราสาวที่นับว่าประสบความสำเร็จสูงสุดในเวลานี้"แพลนต่อจากนี้ของคุณลูกพีชคืออะไรคะ?" นักข่าวคนหนึ่งยิงคำถามสำคัญ ซึ่งเรียกนิ้วเรียวให้ขยับแก้ปอยผมเบา ๆ พร้อมรอยยิ้มพราวเสน่ห์ที่แสดงถึงการสามารถรับมือกับการถูกถามโดยไม่ต้องพึ่งพาใคร"รางวัลครั้งนี้เปรียบเสมือนเครื่องยืนยันว่าพีชทำสำเร็จตามที่ตั้งเป้าหมายไว้แล้วค่ะ" เธอเว้นจังหวะเล็กน้อย ดวงตากลมโตเป็นประกายอย่างมีความหมาย"หลังจากนี้พีชอาจจะโฟกัสงานในวงการน้อยลง
วินาทีนั้นบรรยากาศที่แสนกดดันรอบตัวไคเซอร์กลับละลายหายไปเพียงแค่เขาได้สบตากับเธอ เธอที่เป็นทั้งชีวิตของเขา คนที่เขายอมทิ้งทุกอย่างอย่างไม่ลังเลสายตาของเขาไม่ได้มีความสั่นคลอนหรือเสียดายต่ออำนาจมหาศาลที่กำลังจะหลุดลอยไป แต่มันกลับเปล่งประกายด้วยความเทิดทูนและมั่นคงอย่างที่สุด ราวกับจะบอกเธอผ่านแววตานั้นว่าต่อให้บัลลังก์นี้จะยิ่งใหญ่และค้ำฟ้าเพียงใด มันก็เทียบไม่ได้กับหัวใจของเธอที่มีค่ามากเกินกว่าสิ่งอื่นใดที่เขาจะมอบให้ไคเซอร์ก้าวเดินอย่างมั่นคงตรงไปยังไคแอลที่คุกเข่ารอรับบัญชาด้วยแววตาเรียบนิ่ง ชายหนุ่มบรรจงสวมแหวนตราอสรพิษทับทิมลงบนนิ้วของน้องชาย ราวกับการส่งมอบภาระอันหนักอึ้งและเกียรติยศที่เขารองรับมาเกือบ 15 ปี"ต่อจากนี้มึงคือ King Cobra คนต่อไป" ไคเซอร์เอ่ยด้วยเสียงทุ้มต่ำแต่ดังกังวานไปทั่วห้องโถง"มึงทำได้ และมึงทำได้ดีมาตลอด ดูแลจักรวาลของมึงให้ดี" ทันใดนั้นบรรยากาศภายในห้องก็พลิกผันไปในพริบตา ไคเซอร์เป็นคนแรกที่ก้มศีรษะโค้งคำนับให้แก่ประมุขคนใหม่ เป็นสัญญาณบอกให้เหล่าบอดี้การ์ดและหัวหน้าสาขาทั้งหมดทำตาม จนเกิดเป็นภาพการโค้งคำนับที่พร้อมเพรียงและทรงพลังเพื่อต้อนรับประมุขคนให
ไคเซอร์ไม่ปล่อยให้ความเงียบทำงานนานกว่านั้น เขาโน้มตัวลงไปปิดริมฝีปากบางด้วยจูบที่นุ่มนวลทว่าหนักแน่น จูบที่เต็มไปด้วยคำขอโทษและความโหยหา ลิ้นร้อนค่อย ๆ สอดแทรกเข้าไปเกี่ยวกระหวัดหยอกล้อกับความหวานที่เขาแสนรักมากมาย ในขณะที่มือหนาก็เริ่มทำหน้าที่ลูบไล้ไปตามสัดส่วนโค้งเว้าอย่างทะนุถนอม"อื้อ...แด๊ดดี้" ลูกพีชครางแผ่วในลำคอ เมื่อสัมผัสจากฝ่ามือที่ร้อนระอุของเขาปลุกปั่นอารมณ์วาบหวามให้พุ่งพล่านไปทั่วทั้งร่างชุดนอนผ้าซาตินเนื้อละเอียดถูกรั้งออกจากร่างบางอย่างเชี่ยวชาญ เผยให้เห็นผิวขาวนวลเนียนที่ต้องแสงไฟสลัว ไคเซอร์จ้องมองภาพตรงหน้าด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความหลงใหล เขาซุกไซ้ใบหน้าลงกับซอกคอหอมกรุ่น สูดดมกลิ่นกายสาวที่เขามักจะบอกว่ามันคือกลิ่นหอมของความสุข ก่อนจะเลื่อนต่ำลงมายังทรวงอกอวบอิ่มที่ยอดถันชูชันรอรับสัมผัสจากปลายลิ้นร้าย"แด๊ดดี้ขา... อ๊ะ" เสียงหวานครางกระเส่าเมื่อเขาปรนเปรอความเสียวซ่านให้เธออย่างไม่เร่งร้อน มือเรียวสอดเข้าไปขยำกลุ่มผมสั้นของเขาเพื่อระบายความรัญจวนใจไคเซอร์เงยหน้าขึ้นสบตาคนใต้ร่าง แววตาของเขาในตอนนี้พร่าเลือนไปด้วยแรงอารมณ์"หนูเองก็เอาเก่ง รู้ไหมคะ..." ลูกพี
"จีน่าผมไคเซอร์เองนะ ต่อไปนี้เราเลิกติดต่อกันซะ ผมมีเมียแล้ว และผมก็รักเมียผมมากด้วย แค่นี้นะครับ" ไคเซอร์ไม่เปิดโอกาสให้ปลายสายได้โต้ตอบเขาก็กดตัดสายทิ้งอย่างไม่ไยดีจีน่าคือหนึ่งในอดีตคู่ควงคนไทยที่เขาเคยนัดเจอบ่อยครั้งตามความพอใจโดยไม่มีพันธะสัญญา แต่นับตั้งแต่ตอนนี้เธอก็จะเป็นเพียงคนแปลกหน้าสำหรับเขาแน่นอนลูกพีชถึงกับเบิกตากว้าง ประโยคภาษาไทยชัดถ้อยชัดคำที่เขาบอกกับปลายสายนั้นเข้าหูเธอทุกคำจนหัวใจเริ่มเต้นไม่เป็นจังหวะ"พอแล้วค่ะ ไม่ต้องโทรแล้ว" สายที่สองยังไม่ทันจะได้กดออก ก็ถูกมือบางคว้าโทรศัพท์ไว้ทันควัน นี่เขาตั้งใจจะไล่โทรหาผู้หญิงทั้งห้าสิบคนในลิสต์จริง ๆ หรือไงกัน"ทำไมล่ะครับ หรือแด๊ดต้องทำมากกว่านี้หนูถึงจะยอมหายโกรธ หนูต้องการอะไรบอกแด๊ดมาได้เลย แด๊ดทำให้หนูได้ทุกอย่าง ขออย่างเดียว...อย่าโกรธแด๊ดเป็นเดือน ๆ เลยนะ ไม่อย่างนั้นแด๊ดคงขาดใจตายแน่ ๆ""ใครบอกแด๊ดคะว่าหนูจะโกรธเป็นเดือน ๆ?""แตงโมไง แด๊ดทำตามที่น้องบอกทุกอย่างแล้ว อย่าโกรธแด๊ดเลยนะครับคนดี" พอได้ยินชื่อตัวต้นคิด ลูกพีชก็ถึงกับหลุดยิ้มกว้างออกมา คนอย่างเธอเนี่ยนะจะโกรธใครได้เป็นเดือน ๆ แค่ต้องเงียบใส่เขาเพียงคื
ตลอดทางกลับบ้านบรรยากาศภายในรถถูกปกคลุมด้วยความเงียบเชียบจนน่าอึดอัด โดยเฉพาะลูกพีชที่นั่งนิ่งสนิท ดวงตาคู่สวยทอดมองออกไปนอกหน้าต่างโดยไม่หันมาสบตาใคร แม้แต่ทับทิมและแตงโมที่นั่งมาด้วยก็ยังไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง"แย่แน่ ๆ พี่พีชเป็นคนห่วงของมากนะคะ รักมากก็หวงมาก ยิ่งเป็นคนรักด้วยแล้ว..." แตงโมกระซิบกระซาบกับพี่เขยด้วยสีหน้าเคร่งเครียด คล้ายจะให้กำลังใจแต่กลับเป็นคำพูดที่ทำให้คนฟังใจเสียยิ่งกว่าเดิม"แล้วพี่ต้องง้อยังไง..." ไคเซอร์กระซิบตอบเสียงแผ่ว พญางูผู้ไม่เคยเกรงกลัวความตาย ตอนนี้กลับเหงื่อซึมที่ฝ่ามือเมื่อต้องเผชิญหน้ากับฤทธิ์แมวขนฟูเวลางอนจริงจัง"ตอนนั้นกว่าพี่พีชจะยอมหายโกรธโม ก็ล่อไปเป็นเดือนเลยค่ะ""เป็นเดือนเลยเหรอ!" ไคเซอร์อุทานลืมตัวจนเกือบหลุดมาด"แค่โมแอบกินช็อกโกแลตที่พี่พีชแช่ไว้ในตู้เย็นเองค่ะ" แค่เรื่องช็อกโกแลตยังโกรธนานขนาดนั้น... แล้วเรื่องผู้หญิงอิตาลีที่เดินมากระซิบข้างหูเขาต่อหน้าต่อตาล่ะ เขาไม่อยากจะคิดเลยว่าบทลงโทษจะยาวนานกี่ปี"แล้วพี่ต้องทำยังไง พีชถึงจะยอมหายโกรธเร็ว ๆ พี่รอเป็นเดือนไม่ไหวหรอกครับ" ไคเซอร์ถามอย่างร้อนรน"วิธีเดียวคือต้องสารภาพผิดให้หมดเ