"คนไทยเขาชอบยืนแอบฟังคนอื่นคุยกันเหรอครับ?" เสียงของมาเฟียหนุ่มหน้าลูกครึ่งดังขึ้นพอจะทำให้คนที่ยืนหลบอยู่หลังประตูก้าวออกมาเธอหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเขาในชุดเชิ้ตสีขาวตัวโคร่งที่ดูไม่เข้ากับเรือนร่างเสียเลย ชายเสื้อตัวยาวเลยลงมาคลุมต้นขาไว้เกือบมิด ขณะที่เจ้าตัวยิ้มเจื่อน ๆ เหมือนรู้สึกผิดแต่ก็ไม่รู้จะอธิบายยังไงดี"ขอโทษค่ะ" เสียงของเธอเบาจนแทบจะหลอมไปกับอากาศ ไม่ได้ตั้งใจจะแอบฟัง แค่ไม่กล้าออกมาในจังหวะที่รู้ว่ายังมีคนอื่นอยู่ในห้องด้วยไคเซอร์ไล่สายตามองเรือนร่างภายใต้เสื้อตัวโคร่งตั้งแต่บนจรดล่าง สายตาคมกวาดผ่านตั้งแต่เส้นผมที่ยังไม่เรียบร้อยดี ไปจนถึงปลายเท้าที่ขยับเล็กน้อยเหมือนเจ้าตัวกำลังประหม่า ก่อนที่สายตานั้นจะหยุดค้างอยู่ชั่วครู่ แล้วเขาก็เบือนหน้าออกเหมือนพยายามดึงตัวเองกลับมาอยู่กับปัจจุบันแต่ภาพบางอย่างกลับไม่ยอมจางหายไปง่าย ๆ ความทรงจำของค่ำคืนที่เร่าร้อนยังคงติดค้างอยู่ในหัวเขา เป็นสิ่งที่ยิ่งพยายามไม่คิด ก็ยิ่งนึกถึงชัดเจนกว่าเดิม "คะ คือเสื้อของฉันมันใส่ไม่ได้แล้ว" ลูกพีชรีบอธิบาย เข้าใจไปเองว่าเขาคงไม่พอใจที่เธอหยิบเสื้อของเขามาใช้โดยไม่ขออนุญาต แต่เธอก็ไม่มีทางเลื
Terakhir Diperbarui : 2026-01-09
Masuk
