ตอนที่ 9 ใจเย็นครับ

เธอหลับตาลงช้า ๆ เขากลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ เปิดน้ำฝักบัวรินรดคนตัวบางที่ร่างกายสั่นระริก มือใหญ่ร้อนผ่าวอีกข้างควักน้ำขึ้นรินรดไล่ขาวเนียนแล้วบีบนวดลงไปเบา ๆ

แต่ทันทีที่สัมผัสร้อนรุ่มจากมือใหญ่แตะต้องลงมาบนผิวบอบบางขาวผ่อง ร่างงามก็ลืมตาแล้วถลาขึ้นไปนั่งคร่อมบนตักแกร่ง

คนตัวโตเบิกตากว้างด้วยความตกใจแต่แขนกลับโอบกอดรอบเอวบางเอาไว้แทนที่จะผลักไส

“คุณปาย”

เขาเรียกเธอเสียงแหบพร่า หัวใจเต้นแรงจนแทบทะลุออกมานอกอก ไม่รู้ว่าควรจัดการกับร่างบางตรงหน้าอย่างไรดี

ดวงตากลมมองสบกับเขานิ่งนาน ก่อนจะโผไปประกบปากบดจูบเขาอย่างสะเปะสะปะราวกับคนไร้ประสบการณ์

ดวงตาคมกริบที่เบิกกว้างอยู่แล้วเบิกขึ้นอีกเท่าตัว สัมผัสไม่ประสาทำเอาหัวใจแกร่งอุ่นวาบไปทั้งดวง เขาค่อย ๆ หลับตาลงช้า ๆ แล้วสอดมือขึ้นประคองท้ายทอยเล็กก่อนจะเอียงหน้าบดจูบเธออย่างเร่าร้อน ให้เธอรู้ว่าการจูบที่แท้จริงเขาทำกันอย่างไร

เสียงหวานหลุดออกมาจากลำคอบ่งบอกถึงความพึงพอใจในสัมผัสชั้นครู ลิ้นใหญ่สอดแทรกเข้าไปไล่ต้อนลิ้นเล็กแล้วดูดดึงมันหนักเบาสลับกันจนเธอหัวหมุนเคว้ง ค่อย ๆ แลบลิ้นออกมาให้เขาดูดดึงได้อย่างถึงแก่น

ความน่ารักของเธอทำเอาเขาครางฮือในลำคอ ล็อกท้ายทอยเธอแน่นขึ้นแล้วเอียงหน้าบดเบียดเคล้าคลึงความนุ่มนิ่มหอมกรุ่นอย่างหิวกระหายราวกับคนขาดน้ำมาแรมปี

ริมฝีปากร้อนรุ่มค่อย ๆ ละออกมาช้า ๆ ราวกับแสนเสียดายความหอมหวานนั้นเสียเต็มประดา

“ดีขึ้นไหมครับ”

“มะ ไม่”

เธอส่ายหน้าหวือ ดวงตาหรี่ปรือแทบลืมไม่ขึ้น ก่อนตรงเข้ากดจูบซุกไซ้ซอกคอแกร่งสะเปะสะปะ มือไม้ยุ่มย่ามบีบขยำอกแกร่งอย่างแรงจนเขาตกใจ

“อืม คุณปาย ใจเย็นครับ”

“อืม ดิน”

เขารู้ว่าเธอกำลังเพลี่ยงพล้ำ ยามันออกฤทธิ์เต็มที่จนเธอควบคุมความต้องการเบื้องต่ำของตนไม่ได้อีกต่อไปแล้ว ซึ่งสิ่งที่เธอกำลังทำกับเขามันไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกดีขึ้น และเขาควรช่วยเธอให้ถึงที่สุดเสียที ไม่อย่างนั้นเธออาจช็อกตายได้

จึงจับไหล่ให้เธอผละห่างแล้วตรงเข้าจูบเม้มซอกคอขาวของเธออย่างหนักเน้น พยายามอย่างยิ่งไม่ให้ผิวบอบบางขาวผ่องของเธอเกิดรอย มือใหญ่ร้อนผ่าวบีบขยำหน้าอกอวบใหญ่เกินตัวหนักเบาสลับกันไปทั้งสองข้าง

เธอแอ่นหน้าอกให้เขาปรนเปรอ มือเล็กสอดเข้ากลุ่มผมบริเวณท้ายทอยแกร่ง แหงนหน้าหลับตาพริ้ม เผยอปากร้องครางกระเส่าเร้าอารมณ์ให้ชายหนุ่มตื่นเต้นจนแทบควบคุมตัวเองไม่ได้

คนตัวโตละริมฝีปากออกมาจากซอกคอหอม มองสบตาที่เต็มไปด้วยความปรารถนาอีกเพียงเสี้ยววินาทีก็ไต่จูบลงมาที่หน้าอกอวบแล้วตวัดลิ้นระรัวบนปลายยอดสีชมพูสดพร้อมกับดูดดึงแรง ๆ จนเกิดเสียงดังลามก แต่ก็สะใจจนเธอส่งเสียงครางออกมาอีกครั้ง

“ดิน...”

“ดีขึ้นไหมครับ คุณปาย”

“ดะ ดี อืม...”

ความร้อนรุ่มตรงจุดอ่อนไหวกลางกายสาวทำเอาเธอส่ายสะโพกกระดกร่อนจนดอกไม้สาวฉ่ำน้ำรูดรั้งท่อนเนื้อใหญ่ยาว เขาจับเอวเธอเอาไว้ให้หยุดการกระทำ ไม่อย่างนั้นก่อนที่จะทำให้เธอรู้สึกดีขึ้น เขาคงได้แตกกระจายก่อนเธอแน่ ๆ

แต่คนตัวบางแสนเอาแต่ใจกลับสะบัดมือเขาทิ้ง แล้วกระดกร่อนสะโพกอีกครั้งเพราะชอบความรู้สึกที่ความอ่อนไหวของตนเสียดสีกับอะไรบางอย่างที่แข็งปั๋งร้อนรุ่ม

“คุณปาย อย่าครับ”

“อื้อ อย่ายุ่ง”

“มะ ไม่ได้ คุณปาย”

เขากอดเธอเอาไว้แน่นไม่ให้เธอขยับอีก แต่เธอกลับโอบกอดรอบลำคอแกร่งแล้วบดจูบเขาอย่างดูดดื่มไม่ให้เขาพูดจาห้ามปรามเธออีก

ความเสียวซ่านที่เกิดขึ้นจากการเสียดสีทำเอาเธอละริมฝีปากออกมาแล้วพยายามกระดกสะโพกรูดท่อนเนื้อเขาอีกครั้ง และคราวนี้เขาก็ทนต่อความต้องการเบื้องต่ำของตัวเองไม่ได้อีกต่อไป จึงโผเข้ากอดจูบแลกลิ้นกันนัวเนียโดยที่ยอมให้เธอส่ายสะโพกกระดกรูดรั้งความใหญ่โตของเขารัว ๆ อยู่อย่างนั้น

“ดิน อื้อ ดิน...”

ความรู้สึกที่ไม่คุ้นเคยตีวนในท้องน้อย ความเสียดเสียวเล่นงานจนเธอสั่นกระตุก เขาจึงจับสะโพกผายแล้วออกแรงบังคับให้เธอตอกตรึงลงมารัว ๆ โดยที่เขาก็สวนสะโพกส่งท่อนเนื้อขึ้นรูดกับดอกไม้ฉ่ำน้ำของเธออย่างร้อนแรงจนน้ำกระฉอกล้นตามจังหวะของคนลามก

“เสร็จเลยครับคุณปาย ปล่อยมันออกมา”

“อ๊า อ๊าย ดิน...”

ร่างงามเกร็งกระตุกสั่นระริกเสียวซ่านจนถึงปลายเท้า หลับหูหลับตากรีดร้องเรียกชื่อเขาเสียงหลงแล้วกระตุกเฮือกพร้อมกับที่เขากระแทกสวนขึ้นแรง ๆ อีกหลายครั้ง คำรามลั่นแตกกระจายน้ำรักขาวขุ่นในอ่างอาบน้ำของเธอ

“อืม คุณปาย...”

หนุ่มสาวผวากอดกันแน่น ลมหายใจหอบสะท้านรินรดซอกคอของกันและกัน ร่างบางกระตุกน้อย ๆ ด้วยความเสียวซ่านที่ได้รับครั้งแรกในชีวิตวัยสาวยังตราตรึงในความรู้สึก

“ดีขึ้นไหมครับ”

“มะ ไม่”

เธอล้วงมือลงไปกำท่อนเนื้อใหญ่ยาวก่อนจะชักสาวมันเร็ว ๆ แล้วยกสะโพกขึ้นจดจ่อปลายหัวบาน ๆ ที่ปากทางรัก ตั้งใจจะกดตัวลงมาครอบครองเขาทั้งลำเพราะความบอบบางภายในมันบีบรัดตอดตุบเรียกร้องขอบางอย่างจากเขา ซึ่งเธอรู้ดีว่าตามธรรมชาติร่างกายเธอจะถูกเติมเต็มได้ด้วยอะไร

“ไม่ได้ครับ อย่าครับคุณปาย”

“ฉันไม่ไหว”

เขายกคนตัวบางลงจากตัก ก่อนที่จะพลาดพลั้งดันท่อนเนื้อใหญ่ยาวเข้าไปในกายเธอด้วยตัวเอง แบบนั้นนรกคงกินกบาลเขาจนไม่ได้ผุดได้เกิดแน่ ๆ

“ไม่ดีขึ้นเลยหรือครับคุณปาย”

“มะ ไม่ ช่วยด้วยดิน”

เขาถอนหายใจยาว เมื่อกี้ที่เขากับเธอทำมันก็มากเกินไปแล้ว จะปล่อยให้เธอแตะต้องตัวตนของเขาไม่ได้อีกเด็ดขาด

จึงช้อนอุ้มร่างบางขึ้นไปนอนบนเตียงกว้าง ก่อนจะจับขาเรียวแบบอ้าออกกว้างแล้วสอดตัวเข้าไปอยู่กลางระหว่างขาทั้งสองข้างของเธอ

ทันทีที่ดอกไม้สาวปรากฏต่อสายตาก็ทำเอาเขาตาพร่า ดอกไม้ดอกโตกลีบบอบบางสีชมพูอ่อน ติ่งเกสรสาวบวมเป่งน่ารัก รูรักเล็กแคบมองไม่เห็นทางเข้า ความสาวของเธอไม่มีส่วนใดบุบสลายราวกับว่าเขาเป็นภมรหนุ่มตัวแรกที่ได้หลงเข้ามาเชยชม

เร็วเท่าความคิด เขาก้มลงสูดกลิ่นหอมเฉพาะตัวของเธอจนสุดปอดแล้วแลบลิ้นมาแตะเบา ๆ บนติ่งเกสรสาว ก่อนจะลากไล้ปลายลิ้นขึ้นลงเชื่องช้าสุดเร้าอารมณ์

“ดิน...”

เธอร้องเรียกเขาเสียงหลง สะดุ้งโหยง ขาเรียวสั่นระริกจนน่าสงสาร ทำเอามุมปากหยักยกยิ้มพึงพอใจ ทั้งรูปรสกลิ่นเสียงของเธอมันสุดยอด ดีเกินกว่าที่เขาเคยจินตนาการถึงเสียอีก

ลิ้นร้ายตวัดระรัวลงบนจุดอ่อนไหว ริมฝีปากจูบเม้มดูดดึงเร่าร้อนจนเธอกรีดร้องเสียงหลง สัมผัสหนักเบาที่ไม่เคยคุ้นทำเอาร่างกายสั่นสะท้าน หูอื้อตาพร่ามัว ร่างกายเบาหวิวราวกับกำลังล่องลอยอยู่กลางอากาศ

ความร้อนรุ่มครอบงำร่างกายจนเธอสั่นสะท้าน ใบหน้าสวยหวานเหยเก ก่อนเกร็งกระตุกกรีดร้องเสียงหลง ถูกเขาจับโยนขึ้นแตกกระจายกลางท้องฟ้าอย่างสวยงาม

“ดิน อืม...”

แผ่นดินสูดดมกลิ่นน้ำทิพย์ที่แตกกระจายเต็มปาก ก่อนตวัดลิ้นเก็บกินความหวานล้ำจนหมดทุกหยาดหยด

หลังถูกจับโยนขึ้นแตะขอบสวรรค์ ร่างบางก็สั่นกระตุกจนน่าสงสาร เขาจึงขยับตัวขึ้นนอนเคียงข้างแล้วรั้งเธอเข้าสู่อ้อมกอด มือใหญ่ลูบแผ่นหลังเล็กเพื่อปลอบโยนให้เธอหายเหนื่อย

คนตัวบางนอนกะพริบตาปริบ หัวใจเต้นกระหน่ำจนแทบทะลุออกมานอกอก ยอมให้เขานอนกอดเพื่อซึมซับความรู้สึกรัญจวนและฟังเสียงหัวใจดวงโตที่เต้นในจังหวะหนักแน่นสม่ำเสมอ

“ดีขึ้นไหมครับ”

“มะ ไม่”

“หืม ไม่ดีขึ้นเลยเหรอ ทำไงดี”

เขาก้มมองคนตัวบางที่ใช้ต้นแขนของเขาต่างหมอน เธอเองก็เงยหน้าขึ้นมาสบตาเขาด้วยแววตาปรือปรอยที่เต็มไปด้วยความปรารถนาจนหัวใจแกร่งกระตุกวูบ

“มะ ไม่รู้”

“ผมทำให้นะครับ”

นิ้วแกร่งกรีดไล้ไปตามรอยแยก หยาดน้ำหวานมากมายไหลออกมาจนมันฉ่ำเยิ้มไปหมด

“อืม เยิ้มไปหมดเลย”

“ดะ ดิน”

“ใจเย็นครับ อ้าข้ากว้าง ๆ สิครับคุณปาย”

คนตัวบางที่เขาเคยเดินตามต้อย ๆ อ้าขาออกกว้างอย่างว่าง่าย นิ้วแกร่งบดบี้จุดที่ไวต่อความรู้สึกจนเธอร้องครางโหย ก่อนเขาจะกดแทรกนิ้วกลางเข้าไปในความฉ่ำเยิ้มของเธอทีละนิดจนสุดโคน

ผนังบอบบางแน่นหนึบตอดตุบจนเขากัดกรามแน่น อยากจะชักนิ้วออกแล้วกดแทรกท่อนเนื้อเข้าไปข้างในนั้นแทน แต่ก็ไม่อาจทำได้ จึงกัดฟันแล้วขยับชักสาวนิ้วร้ายเลียนแบบการร่วมรักที่เธอคงจะคุ้นเคย

ปราลีร้องครวญครางลั่น ครั้งนี้ให้ความรู้สึกเสียวซ่านอีกแบบจนเธอไม่สามารถควบคุมตัวเองได้แม้แต่น้อย เพียงชั่วอึดใจ คนตัวบางก็เกร็งกระตุก ถูกเขาจับโยนขึ้นสู่จุดสุดยอดจนเสียวซ่านสุดปลายเท้า

“อืม พอไหมครับ เอาอีกไหม”

“อะ เอาอีก”

เขาขยับกายลงใช้ลิ้นกับจุดอ่อนไหวกลางกายสาวอีกครั้ง แม้ท่อนร้อนจะดีดดิ้นกระตุกเต้นร้องขอการปลดปล่อยแต่ก็ไม่กล้านำส่วนนั้นไปแตะต้องเธออีก

“อื้อ ไม่เอา ดินมานี่สิ”

ดวงตากลมปรือปรอยแสนเซ็กซี่มองสบตาเขา หัวใจแกร่งเต้นรัวราวกลองชุด ขยับตัวขึ้นนอนทาบทับเธออย่างไม่มีสติ รู้ตัวอีกทีก็ตอนที่ท่อนร้อนกำลังจะมุดเข้าไปในความสาวของเธอเสียแล้ว

เขาเงยหน้าขึ้นสบตากับเธอทันที แต่ใบหน้าสวยหวานแดงเรื่อเพราะความปรารถนาทำเอาเขาใจอ่อน ลดตัวลงนอนทาบทับเธออีกครั้งแล้วนำท่อนเนื้อวางบนกลีบดอกไม้ฉ่ำเยิ้มสีชมพูอ่อน

สะโพกสอบขยับขึ้นลงให้ท่อนเนื้อเสียดสีบนกลีบดอกไม้สาวอีกครั้ง เธอผวากอดรัดแผ่นหลังใหญ่แน่น ส่ายหน้าไปมาบนหมอนจนผมเผ้ายุ่งเหยิงรุงรัง ริมฝีปากเผยอค้างร้องครางโหย

หัวเตียงราคาแพงกระแทกผนังดังตึงตังตามจังหวะกระทั้นกายของคนตัวโต เขาก้มลงดูดดึงปลายยอดอย่างหิวกระหาย จังหวะสะโพกรัวแรงเร่าร้อนขึ้นเรื่อย ๆ ก่อนที่ร่างบางจะเกร็งกระตุกกรีดร้องเสียงหลง ถูกจับโยนขึ้นแตะปุยเมฆอย่างเสียวซ่านสุดจะบรรยาย

คนตัวโตเสือกไสสะโพกแรง ๆ อีกสองสามครั้งก่อนจะขยับตัวขึ้นนั่งคุกเข่า ใช้มือชักสาวท่อนเนื้อรัว ๆ แล้วแตกกระจายน้ำรักลงบนหน้าท้องแบนราบจนอุ่นวาบไปทั้งตัว

หลายชั่วโมงผ่านไป คนที่เคยตกอยู่ภายใต้ฤทธิ์ยาก็นอนหลับไปอย่างหมดเรี่ยวแรงทันทีที่เขาส่งเธอขึ้นไปพบปลายทางสีรุ้งครั้งสุดท้ายด้วยริมฝีปากของเขา

เสื้อผ้าที่กองอยู่บนพื้นถูกนำมาสวมใส่อีกครั้งจนเรียบร้อย เขาหันมองเจ้านายสาวที่หน้าอกอวบเต็มไปด้วยร่องรอยจ้ำแดงแล้วจับผ้าห่มขึ้นคลุมร่างกายให้

เขาเกี่ยวปอยผมที่ตกลงมาปรกหน้าขึ้นทัดใบหู นิ้วใหญ่ลูบไล้ใบหน้าสวยงามเบา ๆ ก่อนจะก้มลงจูบหน้าผากมนอย่างแสนรักใคร่

แม้จะโล่งใจที่ช่วยให้เธอไม่ช็อกตาย แต่ก็อดที่จะรู้สึกหนักใจไม่ได้ ไม่รู้ว่าพรุ่งนี้จะมองหน้ากันอย่างไร ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอจะโวยวายจนทุกคนรับรู้เรื่องนี้หรือเปล่า ถ้าเป็นอย่างนั้นเขาคงถูกตราหน้าว่าเป็นคนอกตัญญู กินบนเรือนขี้รดบนหลังคา ทั้งที่ตลอดชีวิตไม่เคยคิดอาจเอื้อมตีตนเสมอเจ้านายอย่างเธอเลยด้วยซ้ำ

“ผมขอโทษครับ คุณปาย”