LOGIN“อ๊า… ท่านพี่ข้าทรมานเหลือเกิน… อ๊า… อ๊า… อ๊า… ได้โปรดกระแทกแรงๆ… แทงลึกๆ ค่ะ… ข้าอยากโดนเอาแรงๆ… อ๊า… อ๊า… กระแทกให้รูแหกเลยค่ะท่านี่ขา… ”
ไฉ่หงเร่งเร้าเอาแต่ใจ…
ทว่าเว่ยกังก็ไม่อาจสนองได้อย่างที่นางต้องการ เสียงร้องครางครวญด้วยความกระสันของสะใภ้ที่ดังมาจากอีกห้อง ห่างกันแค่เเพียงผนังกั้น ทำให้เถ้าแก่เว่ยทั้งตื่นเต้นและมีอารมณ์สุดๆ กับภาพของการร่วมเพศสุดเร่าร้อนระหว่างสะใภ้กับลูกชาย
“ท่านพี่ขาเปลี่ยนท่าเถอะนะ… ข้าจะนอนถ่างขาให้ท่าน… ”
ไฉ่หงที่หงายอยู่ด้านล่างอยากเปลี่ยนท่าให้สามีของนางกระแทกได้อย่างถนัด
เว่ยกังได้ยินที่นางบอกก็รีบขยับเอวชักลำเอ็นออกมาโดยไม่รอช้า
“มาเลยค่ะ… ”
ไฉ่หงกระเสือกกายมาเอนหลังพิงพนักหัวเตียง เข่าสองข้างแหกกว้างออกจากกัน สองมือลูบไล้ปทุมถันขนาดมหึมา บีบปลายหัวนมชูชันชี้ฟ้ายั่วยวนสายตาของสามีจ้องมองมาอย่างกระหาย
“อู้ววว… รูแดงน่ากระแทกเหลือเกิน… ”
เว่ยกังจ้องมองดอกไม้งามที่กำลังเบ่งบานอวดเกสรสีชมพูชุ่มไปด้วยน้ำหวานสวาทอยู่ตรงหน้า
เมื่อทนมองไม่ไหวจึงรีบเอามือดันต้นขาด้านในของนางแบะอ้าแล้วจับแท่งหยกแห่งความเป็นชายกดเข้าใส่รูสวาทปลิ้นอ้าเป็นร่องขึ้นมาท่ามกลางเส้นขนสีดำเป็นมันระยับ
“อ๊ะ… อ๊ายยย… ซี้ดดดดดด… ”
ไฉ่หงร้องครวญคราง สองมือของนางโอบรอบลำคอของสามี รั้งลงมาให้เขาดูดนมและกดแท่งเอ็นฝังจมเข้ามาในรูสวาท
ตั่บ… ตั่บ… ตั่บ… ตั่บ… ตั่บ…
เสียงกึ่งกลางกายกระแทกเข้าใส่กันอย่างดุเดือด มือเรียวที่ไล้ลูบลำคอเอื้อมลงมาโอบเอว รั้งให้เขากดแท่งลำของความเป็นชายสอดใส่ลงมาแรงๆ แทงทิ่มเข้ามาในมุมดิ่งเก้าสิบองศา
“โอ๊วววว… อ๊า… อ๊า… อ๊า… เอาแรงๆ สิคะท่านพี่… อูย… เอาแรงๆ แทงลึกๆ… แรงอีกค่ะ… อีก… ยังไม่พอค่ะแรงอีก… อีก… ”
ไฉ่หงร้องขออกมาอย่างไม่อาย
“อ๊า… ซี้ดดด… ข้ากระแทกให้เจ้าจนสุดแรงแล้วนะ… อ๊ะ… อูยยย… ขะ… ข้าจะแตกแล้ว”
เว่ยกัวกล่าวน้ำเสียงติดๆ ขัดๆ…
หลังจากโถมกายกระเด้าจัดหนักจนหน้าดำหน้าแดง สุดท้ายน้ำกามก็แตกพุ่งออกมาอย่างไม่อาจสะกดกลั้นเอาไว้ได้ ทั้งที่ไฉ่หงยังไม่ถึงสวรรค์อย่างที่นางปรารถนา
“โธ่… ท่านพี่แตกเร็วจัง… ข้ายังไม่อิ่มเลย… ”
ไฉ่หงกล่าวออกมาด้วยความรู้สึกผิดหวัง ก่อนจะขยับกายลุกขึ้นมาคุกเข่าอยู่ระหว่างง่ามขาของสามีที่หงายหลังลงนอนด้วยความอ่อนล้าหมดแรง
“ไม่เป็นไร… ข้าจะดูดให้นะคะท่านพี่… ดูดให้แข็งขึ้นมาอีกครั้งแล้วคราวนี้ข้าจะขย่มเอง… ”
ไฉ่หงกล่าวขณะตาจ้องมองแท่งหยกแห่งความเป็นชายของสามีที่กำลังงอพับหมดสภาพ อ่อนยวบปวกเปียกราวกับมะเขือเผาหลังจากน้ำแตกออกมาแล้ว
“ห๊ะ… นี่เจ้ายังไม่พออีกหรือ… ”
เว่ยกังกล่าวออกมาด้วยความรู้สึกตกใจในความต้องการของหญิงสาว
ไม่คิดว่าผู้หญิงอย่างไฉ่หงที่ภายนอกดูเรียบร้อยเป็นกุลสตรี แต่ทว่าเวลาอยู่บนเตียงกับสามีจะเผยความร้อนแรงทางเพศออกมาจนน่าประหลาดใจ
“ยัง… ข้ายังต้องการอีก… แม่ข้าเคยสอนว่าสตรีควรทำตัวเช่นโสเภณีเวลาอยู่บนเตียงกับสามี… ”
หญิงสาวกล่าวออกมาอย่างไม่อาย…
ดวงตาเบิกกว้างจ้องมองแท่งเนื้อสีน้ำตาลอ่อนสั้นจุ๊ดจู๋ สภาพเหมือนหนอนน้อยหลับอยู่ในพงหญ้าสีดำ นางค่อยๆ เอามือจับพร้อมกับก้มลงครอบริมฝีปากดูดเลียส่วนปลายสีม่วงถอกทู่
บล๊วบ… บล๊วบ… บล๊วบ… บล๊วบ… บล๊วบ…
“อ๊ะ… ซี้ดดดด… ”
สัมผัสจากกลีบปากนุ่มละมุนของไฉ่หงที่ครอบรัดลงมาวนรอบเงี่ยงงอนของรอยบากบาน ทำเอาเว่ยกังสะดุ้งคราง แอ่นเอวสะท้าน ดันลำเนื้อป้อนเข้าปากภรรยาอย่างเมามัน
“อู้วววว… เจ้าดูดเก่งจัง… ข้าเสียวไปหมดแล้ว”
เว่ยกังพริ้มตาสยิว…
ผงกศีรษะขึ้นมองภาพตรงง่ามขา เห็นหญิงสาวค่อยๆ กดริมฝีปากเขมือบรัดแท่งหยกแห่งความเป็นชายของตนที่กำลังแข็งตัวขึ้นมาอีกครั้งเมื่อโดนปลายลิ้นกระตุ้นไล้เลีย ก่อนจะครอบริมฝีปากรูดรัดลงมาเป็นจังหวะ
บล๊วบ… บล๊วบ… บล๊วบ… บล๊วบ… บล๊วบ…
“อู้วววว… เจ้าร้อนแรงเหลือเกิน… ”
เว่ยกังกล่าวพร้อมกับสูดปากซี้ด…
ตอนนี้กำลังแช่ตัวอยู่ในอ่างสมุนไพรไม่ไกลกันนักจะได้ยินและสงสัยสุดท้ายนางจึงต้องปล่อยให้ลำนิ้วแข็งกระด้างของหมอจื่อ ไชชอนเข้าใส่รูสวาทอย่างจงใจปลุกเร้า เพียงชั่วอึดใจน้ำหล่อลื่นใสๆ ของนางก็หลั่งไหลแตกซ่านออกมาชุ่มนิ้วของเขา แทงเข้าออกมาไม่หยุด“อู้ววววว… อาการปวดเมื่อยของเจ้าไม่ธรรมดา ข้าแนะนำว่าจะต้องฝังเข็มร่วมด้วยจึงจะเห็นผลเร็วขึ้น … ”จื่อหาวกล่าว หลังจากใช้นิ้วกับของลับของฮูหยินจนน้ำเดินอย่างที่เห็น ซึ่งนางก็ขมิบสู้ไม่ถอย“ก็แล้วแต่ท่านเถอะ… ฮึ่ก… จะทำอะไรก็ทำเถอะ”ซูเจินไม่ขัด…นางพยายามข่มกลั้นความซ่านสยิว จื่อหาวได้ยินก็ได้ใจ ค่อยๆ ชักลำนิ้วออกมาแล้วเอามือเลิกชายกระโปรงของนางขึ้นมากองเอาไว้เหนือง่ามก้นกลมกลึง ดวงตาลุกวาวมองผิวพรรณเนียนขาวและกลีบสวาทที่ล้นออกมาจากง่ามขาก่อนสอดแขนเข้ามารัดเอวของนาง รั้งขึ้นมาคุกเข่ากระดกก้นออกมาหาร่างกำยำยืนประกบอยู่ทางด้านหลัง“ข้าจะฝังเข็มแล้วนะ… ”จื่อหาวให้สัญญาณ…ซูเจินสูดหายใจแรง ก่อนจะเม้มปากแน่นเมื่อเขาลงมือฝังเข็ม ซึ่งไม่ใช่เข็ม แต่มันคือแก่นกายร้อนผ่าวทั้งยาวทั้งใหญ่กำลังดันเข้ามาระหว่างสองกลีบหนึบแน่น“อ๊า… ซี้ดดดดด”ความใหญ่และแข็ง
จื่อหาวสรุปหลังจากสอบถามอาการของสองผัวเมียจนแน่ชัด“เว่ยกัง… เจ้าช่วยเตรียมอ่างสมุนไพรให้ที”จื่อหาวหันไปสั่งคนงานซึ่งเป็นชายสูงวัย มีนามว่า ‘เว่ยกัง’ เป็นตาเฒ่าผิวเข้มตัวใหญ่กำยำ ทำงานอยู่ในสำนักนวดแห่งนี้มานานหลายปีครู่ต่อมา…ภายในห้องนวดและอ่างแช่สมุนไพรที่อยู่ในห้องเดียวกัน จางหยวนถอดเสื้อผ้าจนเหลือเพียงผ้าเตี่ยวผืนเล็ก ที่นุ่งคาดเอว พับชายผ้าลอดหว่างขาให้ด้านหน้าปิดของลับ แล้วผูกชายผ้าไว้ด้านหลัง ก่อนจะก้าวลงไปแช่ตัวในอ่างไม้ที่ข้างในเต็มไปด้วยสมุนไพรส่งกลิ่นหอมแตะจมูกส่วนซูเจินนั้นกำลังนอนคว่ำหน้า ชันศอกอยู่บนเตียง มีเพียงศีรษะโผล่พ้นออกมาจากผ้าสีขาว ขึงกั้นเอาไว้ไม่ให้เห็นสรีระส่วนอื่นที่ซ่อนอยู่หลังผืนผ้า“ข้าจะลงมือนวดแล้วนะ… ”จื่อหาวเข้ามายืนอยู่ด้านหลังของซูเจิน…ส่งสัญญาณเริ่มนวดด้วยการทาบฝ่ามือหยาบใหญ่ลงบนก้นกลมกลึงของนางค่อยๆ นวดเฟ้นไปมาอย่างใจเย็นและตั้งใจ ทำเอาซูเจินรู้สึกสยิวขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก เมื่อจุดอ่อนไหวของนางกำลังโดนมือของหมอจื่อไล้ลูบอย่างจงใจปลุกเร้าอารมณ์เขาไม่เพียงแค่นวดคลึงก้น…แต่จื่อหาวยังหงายฝ่ามือสอดเข้ามาใต้ง่ามขา ตะล่อมโอบพูสวาทโค้งนูนเหมือนหลั
เวลาต่อมา…เมื่อซูเจินกลับมาถึงบ้าน ขณะที่นางกำลังก้าวลงจากรถม้า พลันสายตาก็เหลือบไปเห็นคหบดีจางหยวนผู้เป็นสามี ของนาง กำลังร่ายรำไทเก๊กบริหารร่างกายอยู่ที่หน้าบ้าน“ท่านพี่… ทำอะไรคะ”นางเอ่ยแซว…ทั้งที่ก็รู้ว่าเขาทำอะไร สิ่งที่เห็นอยู่นี้นับเป็นภาพที่ไม่ค่อยคุ้นตานัก ด้วยปกติเขามักจะชอบนั่งๆ นอนๆ มากกว่าออกมาทำกิจกรรมนอกบ้านส่งผลให้ร่างกายของจางหยวนทุกวันนี้ดูอ้วนอุ้ยอ้ายและเหนื่อยหอบง่ายอีกทั้งยังเคลื่อนไหวค่อนข้างเชื่องช้า ไม่กระฉับกระเฉงเหมือนเมื่อก่อน“ช่วงนี้ข้ารู้สึกปวดเมื่อยเอวเหลือเกิน พรุ่งนี้ข้าจะไปนวดกับหมอจื่อ… ”จางหยวนหมายถึง ‘จื่อหาว’ ชายวัยกลางคนผู้มีชื่อเสียงเลื่องลือในเรื่องของการนวดด้วยศาสตร์การแพทย์แผนจีนที่เรียกว่า ‘ทุยหนา’ (Tuina) คือการใช้วิธีกด คลึง บีบนวดลงบนจุดต่างๆ ของร่างกาย“ดีเหมือนกันท่านพี่ ช่วงนี้ข้าเองก็รู้สึกปวดเมื่อยครั่นเนื้อครั่นตัวเช่นกัน… ”ฉายาของ ‘จื่อหาว’ ที่จางหยวนสามีของนางเพิ่งเอ่ยออกมาเมื่อครู่ สะดุดหูของซูเจินเข้าอย่างจัง นางเคยได้ยินชื่อเสียงของหมอคนนี้มานาน วันนี้นึกอยากเจอตัวจริงว่าจะรูปงามอย่างที่เคยได้ยินหรือไม่ในเวลาต่อมา…วันร
กับมู่หยางคนนี้มันคือรสชาติของความเสียวซ่านสุดแปลกใหม่ แตกต่างไปจากความรู้สึกตอนที่เอากับหมอผีจางเทียนซือครู่ต่อมา…เมื่อซูเจินเสร็จจากล้างมือในอ่างที่วางอยู่ใกล้กับแท่นหมุนเครื่องปั้น นางรีบจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่เข้าทาง ด้วยกลัวว่าจะมีพิรุธให้สาวใช้สังเกตเห็น.....“ข้าจะได้เจอกับเจ้าอีกไหม… ”มู่หยางยังอาลัยอาวรณ์…ขยับเข้ามาสวมกอดร่างเอิบอิ่มของหญิงสาวจากทางด้านหลัง ไซ้ที่ซอกคอหอมกรุ่นไปด้วยกลิ่นสาบสาวของนาง ดูก็รู้ว่าหลงใหลมาก“ถ้าโอกาสอำนวยเราต้องได้เจอกันอีกแน่ๆ… ”ซูเจินเหลียวหลังกลับมาแนบแก้มกับจมูกของเขา สูดกำซาบกลิ่นสาบสาวของนางอย่างลุ่มหลงก่อนจะผละออกจากกัน เมื่อเสียงของเจียวมี่ผู้เป็นสาวใช้กลับมาแล้ว นางไม่เห็นใครจึงร้องเรียก“เจี่ยวมี่… ข้าอยู่ข้างใจ… ”ซูเจินกล่าวเมื่อเดินออกมาจากห้องปั้น…รีบส่งเสียงรับเมื่อเห็นซูเจินกำลังกวาดสายตาแลไปรอบๆ เพราะไม่เห็นใคร“อุ๊ย… ฮูหยินเจ้าคะทำข้าตกใจหมดเลย นึกว่าท่านหายไปไหน”เจียวมี่โล่งใจเมื่อเห็นผู้เป็นนายเดินออกมา…ก็จะไม่ให้นางตกใจได้ยังไง เพราะว่าทุกครั้งที่จะต้องออกมาเดินตลาด จางหยวนสามีของนางจะกำชับทุกครั้งว่าให้ดูแลฮูหยินให้ดี
“ข้าหลงเสน่ห์ของเจ้าแล้วสิ… ”มู่หยางโน้มศีรษะเข้ามาจูบไซ้ซอกขอแล้วดูดนมของนางอย่างโหยหา แม้จะพากันขึ้นสวรรค์ไปแล้วแต่ความเสียวซ่านก็ยังไม่คลาย เป็นเพราะแก่นกายของเขายังเสียบแน่นคารูราวกับว่ายังไม่อยากแยกจากกัน“สมใจท่านแล้ว… นี่ท่านจะปล่อยให้ลำเนื้อคาอยู่ในรูของข้าอีกนานไหม… ข้าระบมหมดแล้ว”ซูเจินแกล้งว่า…นางถามทั้งน้ำเสียงยังกระเส่า อันที่จริงถ้าเขาจะต่ออีกรอบนางก็ยังไหว แต่อีกใจก็กลัวว่าสาวใช้จะกลับมาเจอ“ข้าอยากคาอยู่อย่างนี้ทั้งวัน… ”มู่หยางตอบ…“ท่านอึดเหลือเกิน… แล้วยังแข็งมากอีกด้วย”ซูเจินชม…นางรู้สึกทึ่งในพละกำลังและความแข็งแกร่งของเขา แก่นกายมหึมายังแข็งไม่คลายแม้จะหลั่งน้ำกามออกมาแล้ว นางยังรู้สึกคับแน่นเต็มลำเต็มรู ความเป็นชายของมู่หยางยังไม่มีทีท่าว่าจะอ่อนตัวลงสักนิด“ข้าอยากให้ความสุขกับเจ้าอีกรอบ”มู่หยางหื่นมาก“อุ๊ย… พอเถอะ… เดี๋ยวสาวใช้ของข้ากลับมาเห็นจะกลายเป็นเรื่องใหญ่”ซูเจินจำต้องข่มใจกล่าว…ทั้งที่ใจจริงของนางยังอยากให้เขาเอาอีกหลายรอบ ผู้ชายคนนี้ลีลาเป็นเลิศ“ข้าชอบเจ้าเหลือเกิน… ”มู่หยางสารภาพออกมาจากใจ…ค่อยๆ ขยับเอวถอนลำเอ็นออกจากกลีบสวาทของนางที่โดนท
“ขะ… ข้าไม่ไหวแล้ว… ”มู่หยางขยับออกมา หยัดร่างขึ้นเต็มความสูงใหญ่แล้วจับลำเนื้อแทงเข้าใส่รูสวาทของซูเจินเสียงดังซ่วบ“อ๊ะ… อ๊ายยยย… ”ซูเจินสะดุ้งคราง…น้ำเสียวพุ่งสวนลำเนื้อออกมา ทรวงอกของนางแอ่นหยัดขึ้นด้วยความสยิว ส่งผลให้เต้านมชูชันมู่หยางเห็นแล้วทนมองไม่ไหว รีบก้มลงดูดไซ้สลับเอามือบีบเคล้นสองเต้าแล้วโยกเอวกระเด้าไปด้วยเสียงดูดนมดังจ๊วบๆ คลอไปกับเสียงเนื้อกระทบเนื้ออยู่ครู่ใหญ่ๆ ลีลาร่วมรักสุดร้ายกาจของเจ้าของโรงปั้นทำเอาซูเจินเสียวซ่านจนหูอื้อตาลายไปหมดแล้ว“อ่า… ข้ามันสุดๆ… ”มู่หยางเอามือโอบแผ่นหลังของนาง…รั้งร่างที่กำลังนอนหงายลืมตาโพลงขึ้นมาดูดไซ้ทรวงอกอย่างหิวกระหาย“ข้าอยากเอาลึกๆ… ”มืออีกข้างที่เหลือของมู่หยางโอบสะโพกของนาง รั้งเข้ามาให้กึ่งกลางกายแนบชิดสนิทแน่น“อูยยยย… ข้าแน่นสุดๆ… ”ซูเจินครางเสียงสั่น…การสอดประสานสุดลึกล้ำอย่างที่เขาว่า มู่หยางชอบใจโก่งเอวกระหน่ำแก่นกายเข้าใส่และกินนมจากเต้าของนางไปด้วย“งือออ… ข้าไม่ไหวแล้ว… ” ซูเจินสะบัดใบหน้าทรมาน… มู่หยางชอบใจ… รีบเอามือข้างหนึ่งโอบต้นคอของนาง รั้งเข้ามาบดเคล้าริมฝีปากเข้าหากันแล้วโ
ตอนเขาดูดไซ้และจูบไปด้วยทำเอานางสะท้านไปถึงใจ เพราะว่าลีลาของเว่ยหยางต่างจากเว่ยกังผู้เป็นลูกชายที่ไม่เคยเล้าโลมให้นางรู้สึกมีอารมณ์เหมือนในตอนนี้“มาให้ข้าจูบเสียดีๆ… ”พ่อสามีกล่าวเสียงกระเส่า…ก่อนจะเอื้อมมือลงมาโอบใบหน้าของหญิงสาว รั้งขึ้นมาบดเคล้าริมฝีปากเข้าหากัน จูบปากแลกลิ้นกันอย่างดูดดื่ม
ก่อนที่เถ้าแก่เว่ยจะตบะแตกทนไม่ไหว ตัดสินใจผลักประตูเข้ามาหาสะใภ้คนงาม เป็นไงเป็นกัน…“ว้าย… ท่านพ่อ… ”ความตกใจทำให้แตงกวาหล่นจากมือของหญิงสาว ตะลึงมองร่างสูงใหญ่ของพ่อสามีที่ปรากฏกายขึ้นอย่างไม่คาดฝัน“สะใภ้ข้า…ได้โปรดให้ข้าช่วยเถอะนะข้ารู้ว่าเจ้าอยาก… ”เถ้าแก่เว่ยเอ่ยออกมาด้วยแววตากระหาย“ไม่นะ
ล้นยังหนักอึ้งรุมรึงอยู่ในอก มือเรียวเอื้อมมาไล้ลูบน้องชายของเว่ยกังที่ตอนนี้มีสภาพอ่อนยวบเหมือนมะเขือเผา หมดหวังที่จะทำให้มันแข็งขึ้นมาได้ไฉ่หงทอดร่างลงนอนเขียงข้างสามี…ไม่นานเว่ยกังก็หลับไปอย่างง่ายดาย ทิ้งให้ไฉ่หงต้องนอนกระสับกระส่าย เพ่งมองเพดานอยู่เพียงลำพัง อารมณ์ที่ยังค้างคาทำให้นางรู้สึกร
สองมือขยุ้มศีรษะของนาง จ้องมองริมฝีปากสุดเย้ายวนของไฉ่หงกำลังบดรูดแท่งลำ เหมือบรัดลงมาทีละน้อยเหมือนงูเหลือมขย้ำเหยื่อนางเขมือบความเป็นชายของสามีไว้เต็มอุ้งปาก ด้วยขนาดที่เล็กและสั้นทำให้ไฉ่หงกดริมฝีปากลงมาได้สุดตอโคนถึงก่อนไข่ เส้นขนสีดำหยาบแข็งครูดริมฝีปากนางที่กำลังดูดรัวๆบล๊วบ... บล๊วบ… บล๊วบ







