Share

ตอนที่ 4

last update publish date: 2026-05-06 00:36:40

ล้นยังหนักอึ้งรุมรึงอยู่ในอก มือเรียวเอื้อมมาไล้ลูบน้องชายของเว่ยกังที่ตอนนี้มีสภาพอ่อนยวบเหมือนมะเขือเผา หมดหวังที่จะทำให้มันแข็งขึ้นมาได้

ไฉ่หงทอดร่างลงนอนเขียงข้างสามี…

ไม่นานเว่ยกังก็หลับไปอย่างง่ายดาย ทิ้งให้ไฉ่หงต้องนอนกระสับกระส่าย เพ่งมองเพดานอยู่เพียงลำพัง อารมณ์ที่ยังค้างคาทำให้นางรู้สึกร้อนๆ หนาวๆ ราวจะเป็นไข้

ไฉ่หงเอามือลูบไล้ทรวงอกของตัวเอง…

บีบปลายหัวนมที่ยังชูชันชี้ฟ้าแข็งโด่ ยิ่งพยายามข่มกลั้นอารมณ์ที่ยังค้างก็ยิ่งทำให้รู้สึกทรมานและต้องการมากขึ้นจนต้องลุกขึ้นจากที่นอน

ไฉ่หงรอจนกระทั่งมั่นใจว่าเว่ยกังผู้เป็นสามีหลับสนิทแล้ว ยืนยันด้วยเสียงกรนสนั่น

จากนั้นนางจึงค่อยๆ ขยับกายลงจากเตียง คว้าเสื้อมาคลุมร่างแล้วเดินมาจากห้องนอน

ไฉ่หงย่องเข้ามาในครัว มองซ้ายมองขวา ก่อนจะคว้าแตงกวาติดมือมาที่ห้องอาบน้ำ

เถ้าแก่เว่ยผู้เป็นพ่อสามีรีบตามสะใภ้ออกมาด้วยความอยากรู้ว่านางกำลังจะไปไหน

ครู่ต่อมา…

เถ้าแก่เว่ยแอบย่องตามมาอย่างเงียบเชียบจนถึงห้องอาบน้ำ แนบดวงตาเข้ากับช่องโหว่ของฝาผนังด้วยความอยากรู้อยากเห็น ก่อนจะพบกับภาพที่ทำให้ตกใจและมีอารมณ์ขึ้นมาทันที

“โอ๊ว… อู้วววว… งามเหลือเกินสะใภ้ข้า… ”

ภาพของไฉ่หงกำลังทรุดร่างลงนั่งเอนหลังพิงผนังภาพ ทำเอาพ่อผัวใจเต้นระทึกก็คือ

เข่าสองข้างของสะใภ้ตั้งชัน ในมือของนางกำลังกำดุ้นแตงกวาสีเขียวกระแทกเข้าใส่กลีบสวาทแอ่นอ้าออกมาเป็นร่องแบะบาน

ซ่วบ… ซ่วบ… ซ่วบ… ซ่วบ… ซ่วบ…

“อู้ววว… ถ้าใหญ่กว่านี้คงจะดีกว่านี้… ขะ… ข้าอยากโดนท่อนเอ็นลำใหญ่ๆ กระแทก… ”

ไฉ่หงรู้สึกผิดหวังกับแตงกว่าที่ตัวเองคว้าเอามา แต่ทว่าในตะกร้าที่วางอยู่ในครัวก็มีเพียงอันนี้แหละที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่จะเลือกเอามาได้

“อ๊า… ซี้ดดดด… ”

นางสูดปาก พริ้มตา เอวบิดส่ายแอ่นง่ามขาส่งกลีบสวาทเบ่งบานขึ้นมาขมิบรัดดุ้นแตงกว่าที่มือกำลังกดไชชอน กดวนสลับหมุนคว้านเข้าใส่รูสีชมพูอย่างเมามัน

“โอ๊ววว… อ๊า… อ๊า… อ๊า… ซี้ดดดดด… ข้าอยากเหลือเกิน… อยากได้อะไรที่ใหญ่กว่านี้… ”

หญิงสาวพึมพำโดนหารู้ไม่ว่ากำลังทำให้คนแอบมองใจสั่นสะท้าน เพราะรู้ว่าตัวเองมีสิ่งที่หญิงสาวกำลังเรียกร้องต้องการ

“อู้ววว… ถ้าโดนดุ้นนี้เข้าไปรับรองว่าเจ้าจะติดใจจนต้องอยากโดนอีกสะใภ้ข้า… ”

เถ้าแก่เว่ยจ้องมองแตงกวาอย่างนึกอิจฉา ก่อนจะสอดมือเข้ามาใต้ชายกางเกง รูดชักลำเอ็นของตัวเองซึ่งยาวใหญ่กว่าแตงกวาหลายเท่านัก นึกอยากจะผลักประตูบุกเข้าไปจู่โจมปลุกปล้ำสะใภสาวผู้เร่าร้อนให้รู้แล้วรู้รอด

“อ๊า… ซี้ดดด… ”

ไฉ่หงที่กำลังเอนหลังพิงผนังห้องน้ำ ค่อยๆ เอามือเปลื้องผ้าลงมากองที่ต้นแขนแล้วบีบขยำเต้านมสองข้างของตัวเองไปพลาง

“โอ๊ววว… นมใหญ่สุดๆ… น่าดูดเหลือเกินสะใภ้ข้า… ”

ภาพที่เห็นทำเอาเถ้าแก่เว่ยตาวาว…

ตวัดลิ้นเลียริมฝีปากขงอตัวเองด้วยความลืมตัว ดวงตาจ้องเขม็งไปที่ปลายหัวนมสีชมพู กำลังชูชันแข็งโด่ขึ้นมาเป็นช่อสวย

“อ่า… น่าดูดเหลือเกินแม่คุณ… ”

เถ้าแก่เว่ยตวัดลิ้นเลียริมฝีปากของตัวเองด้วยความลืมตัวพร้อมกับเอามือรูดชักแก่นกายยาวใหญ่มหึมา แท่งสีน้ำตาลโอบล้อมไปด้วยเส้นเลือดลายเอ็นปูดโปนกระจายเป็นสายโอบรอบลำ

“อ่า… อ่า… อ่า… อ่า… ข้าอยากกระแทกเจ้าเหลือเกิน… สะใภ้ข้า… ”

เถ้าแก่เว่ยครางประสานไปกับเสียงร้องกระเส่าของไฉ่หง มือของนางจับแตงกวาขยับเข้าออกในรูสวาท โดยหารู้ไม่ว่าอีกฟากของผนังนั้นพ่อสามีของนางกำลังเอามือรูดชักแท่งหยกแห่งความเป็นชายจนเส้นเลือดปูดโปนไปทั่วหลังมือและท่อนแขน

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ไฉ่หงสะใภ้ตระกูลเว่ย   ตอนที่ 114

    ในนาทีที่แก่นกายของชายอื่นกำลังแทงเข้าใส่รูสวาทของนาง ทำเอาน้ำเสียวแตกซ่าน หลั่งไหลออกลดแรงเสียดสีของแท่งเนื้อมหึมา กำลังสไลด์เข้าออกในสองกลีบนุ่มแน่นเป็นจังหวะ“อู้ววว… ซี้ดดดด… ”ซูเจินเผลอครางออกมา…ไม่ง่ายนักที่จะทำสีหน้าและแววตาให้ปกติ เพราะว่ารูสวาทของนางกำลังโดนแทงอย่างหน่วงหนักซูเจินทนเสียวไม่ไหว…นางเกือบจะเผลอร้องออกมา ดีว่าตั้งสติได้จึงรีบเอื้อมมือคว้าชายผ้ามากัดไว้ในปากเพราะทนไม่ไหวนางพยายามข่มกลั้นเสียงครางเสียวซ่านจากการโดนกระเด้าอย่างเมามัน จื่อหาวกระแทกกระทั้นหน่วงหนักสะใจนางเหลือเกิน“เอ่อ… หมอจื่อ… ข้าจะต้องแช่อยู่ในอ่างอีกนานแค่ไหน”คหบดีจางหยวนร้องถามออกมาทั้งที่ไม่เห็นหน้าของหมอจื่อ เพราะเขาอ้างว่าตัวเองกำลังฝังเข็มให้ซูเจินอยู่หลังผืนผ้าที่ขึงเป็นฉากกั้นเอาไว้“อีกเดี๋ยว…ขะ… ข้าจะเสร็จแล้วเดี๋ยวข้าจะไปดูให้”เสียงของหมอจื่อสั่นเครือ…ดังออกมาจากด้านหลังผ้าที่เป็นฉากกั้น จางหยวนสังเกตเห็นเตียงขยับดังกึกกักอยู่ชั่วครู่ จากนั้นซูเจินก็ร้องออกมาด้วยความลืมตัว“อ๊ะ… อ๊ายยยย… ”ดวงตาของนางหลับพริ้มเคลิบเคลิ้ม…ริมฝีปากเม้มแน่น อิ่มเอมอยู่ลึกๆ ข้างในรูสวาท รู้สึกว่ากล

  • ไฉ่หงสะใภ้ตระกูลเว่ย   ตอนที่ 113

    ตอนนี้กำลังแช่ตัวอยู่ในอ่างสมุนไพรไม่ไกลกันนักจะได้ยินและสงสัยสุดท้ายนางจึงต้องปล่อยให้ลำนิ้วแข็งกระด้างของหมอจื่อ ไชชอนเข้าใส่รูสวาทอย่างจงใจปลุกเร้า เพียงชั่วอึดใจน้ำหล่อลื่นใสๆ ของนางก็หลั่งไหลแตกซ่านออกมาชุ่มนิ้วของเขา แทงเข้าออกมาไม่หยุด“อู้ววววว… อาการปวดเมื่อยของเจ้าไม่ธรรมดา ข้าแนะนำว่าจะต้องฝังเข็มร่วมด้วยจึงจะเห็นผลเร็วขึ้น … ”จื่อหาวกล่าว หลังจากใช้นิ้วกับของลับของฮูหยินจนน้ำเดินอย่างที่เห็น ซึ่งนางก็ขมิบสู้ไม่ถอย“ก็แล้วแต่ท่านเถอะ… ฮึ่ก… จะทำอะไรก็ทำเถอะ”ซูเจินไม่ขัด…นางพยายามข่มกลั้นความซ่านสยิว จื่อหาวได้ยินก็ได้ใจ ค่อยๆ ชักลำนิ้วออกมาแล้วเอามือเลิกชายกระโปรงของนางขึ้นมากองเอาไว้เหนือง่ามก้นกลมกลึง ดวงตาลุกวาวมองผิวพรรณเนียนขาวและกลีบสวาทที่ล้นออกมาจากง่ามขาก่อนสอดแขนเข้ามารัดเอวของนาง รั้งขึ้นมาคุกเข่ากระดกก้นออกมาหาร่างกำยำยืนประกบอยู่ทางด้านหลัง“ข้าจะฝังเข็มแล้วนะ… ”จื่อหาวให้สัญญาณ…ซูเจินสูดหายใจแรง ก่อนจะเม้มปากแน่นเมื่อเขาลงมือฝังเข็ม ซึ่งไม่ใช่เข็ม แต่มันคือแก่นกายร้อนผ่าวทั้งยาวทั้งใหญ่กำลังดันเข้ามาระหว่างสองกลีบหนึบแน่น“อ๊า… ซี้ดดดดด”ความใหญ่และแข็ง

  • ไฉ่หงสะใภ้ตระกูลเว่ย   ตอนที่ 112

    จื่อหาวสรุปหลังจากสอบถามอาการของสองผัวเมียจนแน่ชัด“เว่ยกัง… เจ้าช่วยเตรียมอ่างสมุนไพรให้ที”จื่อหาวหันไปสั่งคนงานซึ่งเป็นชายสูงวัย มีนามว่า ‘เว่ยกัง’ เป็นตาเฒ่าผิวเข้มตัวใหญ่กำยำ ทำงานอยู่ในสำนักนวดแห่งนี้มานานหลายปีครู่ต่อมา…ภายในห้องนวดและอ่างแช่สมุนไพรที่อยู่ในห้องเดียวกัน จางหยวนถอดเสื้อผ้าจนเหลือเพียงผ้าเตี่ยวผืนเล็ก ที่นุ่งคาดเอว พับชายผ้าลอดหว่างขาให้ด้านหน้าปิดของลับ แล้วผูกชายผ้าไว้ด้านหลัง ก่อนจะก้าวลงไปแช่ตัวในอ่างไม้ที่ข้างในเต็มไปด้วยสมุนไพรส่งกลิ่นหอมแตะจมูกส่วนซูเจินนั้นกำลังนอนคว่ำหน้า ชันศอกอยู่บนเตียง มีเพียงศีรษะโผล่พ้นออกมาจากผ้าสีขาว ขึงกั้นเอาไว้ไม่ให้เห็นสรีระส่วนอื่นที่ซ่อนอยู่หลังผืนผ้า“ข้าจะลงมือนวดแล้วนะ… ”จื่อหาวเข้ามายืนอยู่ด้านหลังของซูเจิน…ส่งสัญญาณเริ่มนวดด้วยการทาบฝ่ามือหยาบใหญ่ลงบนก้นกลมกลึงของนางค่อยๆ นวดเฟ้นไปมาอย่างใจเย็นและตั้งใจ ทำเอาซูเจินรู้สึกสยิวขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก เมื่อจุดอ่อนไหวของนางกำลังโดนมือของหมอจื่อไล้ลูบอย่างจงใจปลุกเร้าอารมณ์เขาไม่เพียงแค่นวดคลึงก้น…แต่จื่อหาวยังหงายฝ่ามือสอดเข้ามาใต้ง่ามขา ตะล่อมโอบพูสวาทโค้งนูนเหมือนหลั

  • ไฉ่หงสะใภ้ตระกูลเว่ย   ตอนที่ 111

    เวลาต่อมา…เมื่อซูเจินกลับมาถึงบ้าน ขณะที่นางกำลังก้าวลงจากรถม้า พลันสายตาก็เหลือบไปเห็นคหบดีจางหยวนผู้เป็นสามี ของนาง กำลังร่ายรำไทเก๊กบริหารร่างกายอยู่ที่หน้าบ้าน“ท่านพี่… ทำอะไรคะ”นางเอ่ยแซว…ทั้งที่ก็รู้ว่าเขาทำอะไร สิ่งที่เห็นอยู่นี้นับเป็นภาพที่ไม่ค่อยคุ้นตานัก ด้วยปกติเขามักจะชอบนั่งๆ นอนๆ มากกว่าออกมาทำกิจกรรมนอกบ้านส่งผลให้ร่างกายของจางหยวนทุกวันนี้ดูอ้วนอุ้ยอ้ายและเหนื่อยหอบง่ายอีกทั้งยังเคลื่อนไหวค่อนข้างเชื่องช้า ไม่กระฉับกระเฉงเหมือนเมื่อก่อน“ช่วงนี้ข้ารู้สึกปวดเมื่อยเอวเหลือเกิน พรุ่งนี้ข้าจะไปนวดกับหมอจื่อ… ”จางหยวนหมายถึง ‘จื่อหาว’ ชายวัยกลางคนผู้มีชื่อเสียงเลื่องลือในเรื่องของการนวดด้วยศาสตร์การแพทย์แผนจีนที่เรียกว่า ‘ทุยหนา’ (Tuina) คือการใช้วิธีกด คลึง บีบนวดลงบนจุดต่างๆ ของร่างกาย“ดีเหมือนกันท่านพี่ ช่วงนี้ข้าเองก็รู้สึกปวดเมื่อยครั่นเนื้อครั่นตัวเช่นกัน… ”ฉายาของ ‘จื่อหาว’ ที่จางหยวนสามีของนางเพิ่งเอ่ยออกมาเมื่อครู่ สะดุดหูของซูเจินเข้าอย่างจัง นางเคยได้ยินชื่อเสียงของหมอคนนี้มานาน วันนี้นึกอยากเจอตัวจริงว่าจะรูปงามอย่างที่เคยได้ยินหรือไม่ในเวลาต่อมา…วันร

  • ไฉ่หงสะใภ้ตระกูลเว่ย   ตอนที่ 110

    กับมู่หยางคนนี้มันคือรสชาติของความเสียวซ่านสุดแปลกใหม่ แตกต่างไปจากความรู้สึกตอนที่เอากับหมอผีจางเทียนซือครู่ต่อมา…เมื่อซูเจินเสร็จจากล้างมือในอ่างที่วางอยู่ใกล้กับแท่นหมุนเครื่องปั้น นางรีบจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่เข้าทาง ด้วยกลัวว่าจะมีพิรุธให้สาวใช้สังเกตเห็น.....“ข้าจะได้เจอกับเจ้าอีกไหม… ”มู่หยางยังอาลัยอาวรณ์…ขยับเข้ามาสวมกอดร่างเอิบอิ่มของหญิงสาวจากทางด้านหลัง ไซ้ที่ซอกคอหอมกรุ่นไปด้วยกลิ่นสาบสาวของนาง ดูก็รู้ว่าหลงใหลมาก“ถ้าโอกาสอำนวยเราต้องได้เจอกันอีกแน่ๆ… ”ซูเจินเหลียวหลังกลับมาแนบแก้มกับจมูกของเขา สูดกำซาบกลิ่นสาบสาวของนางอย่างลุ่มหลงก่อนจะผละออกจากกัน เมื่อเสียงของเจียวมี่ผู้เป็นสาวใช้กลับมาแล้ว นางไม่เห็นใครจึงร้องเรียก“เจี่ยวมี่… ข้าอยู่ข้างใจ… ”ซูเจินกล่าวเมื่อเดินออกมาจากห้องปั้น…รีบส่งเสียงรับเมื่อเห็นซูเจินกำลังกวาดสายตาแลไปรอบๆ เพราะไม่เห็นใคร“อุ๊ย… ฮูหยินเจ้าคะทำข้าตกใจหมดเลย นึกว่าท่านหายไปไหน”เจียวมี่โล่งใจเมื่อเห็นผู้เป็นนายเดินออกมา…ก็จะไม่ให้นางตกใจได้ยังไง เพราะว่าทุกครั้งที่จะต้องออกมาเดินตลาด จางหยวนสามีของนางจะกำชับทุกครั้งว่าให้ดูแลฮูหยินให้ดี

  • ไฉ่หงสะใภ้ตระกูลเว่ย   ตอนที่ 109

    “ข้าหลงเสน่ห์ของเจ้าแล้วสิ… ”มู่หยางโน้มศีรษะเข้ามาจูบไซ้ซอกขอแล้วดูดนมของนางอย่างโหยหา แม้จะพากันขึ้นสวรรค์ไปแล้วแต่ความเสียวซ่านก็ยังไม่คลาย เป็นเพราะแก่นกายของเขายังเสียบแน่นคารูราวกับว่ายังไม่อยากแยกจากกัน“สมใจท่านแล้ว… นี่ท่านจะปล่อยให้ลำเนื้อคาอยู่ในรูของข้าอีกนานไหม… ข้าระบมหมดแล้ว”ซูเจินแกล้งว่า…นางถามทั้งน้ำเสียงยังกระเส่า อันที่จริงถ้าเขาจะต่ออีกรอบนางก็ยังไหว แต่อีกใจก็กลัวว่าสาวใช้จะกลับมาเจอ“ข้าอยากคาอยู่อย่างนี้ทั้งวัน… ”มู่หยางตอบ…“ท่านอึดเหลือเกิน… แล้วยังแข็งมากอีกด้วย”ซูเจินชม…นางรู้สึกทึ่งในพละกำลังและความแข็งแกร่งของเขา แก่นกายมหึมายังแข็งไม่คลายแม้จะหลั่งน้ำกามออกมาแล้ว นางยังรู้สึกคับแน่นเต็มลำเต็มรู ความเป็นชายของมู่หยางยังไม่มีทีท่าว่าจะอ่อนตัวลงสักนิด“ข้าอยากให้ความสุขกับเจ้าอีกรอบ”มู่หยางหื่นมาก“อุ๊ย… พอเถอะ… เดี๋ยวสาวใช้ของข้ากลับมาเห็นจะกลายเป็นเรื่องใหญ่”ซูเจินจำต้องข่มใจกล่าว…ทั้งที่ใจจริงของนางยังอยากให้เขาเอาอีกหลายรอบ ผู้ชายคนนี้ลีลาเป็นเลิศ“ข้าชอบเจ้าเหลือเกิน… ”มู่หยางสารภาพออกมาจากใจ…ค่อยๆ ขยับเอวถอนลำเอ็นออกจากกลีบสวาทของนางที่โดนท

  • ไฉ่หงสะใภ้ตระกูลเว่ย   ตอนที่ 6

    ตอนเขาดูดไซ้และจูบไปด้วยทำเอานางสะท้านไปถึงใจ เพราะว่าลีลาของเว่ยหยางต่างจากเว่ยกังผู้เป็นลูกชายที่ไม่เคยเล้าโลมให้นางรู้สึกมีอารมณ์เหมือนในตอนนี้“มาให้ข้าจูบเสียดีๆ… ”พ่อสามีกล่าวเสียงกระเส่า…ก่อนจะเอื้อมมือลงมาโอบใบหน้าของหญิงสาว รั้งขึ้นมาบดเคล้าริมฝีปากเข้าหากัน จูบปากแลกลิ้นกันอย่างดูดดื่ม

  • ไฉ่หงสะใภ้ตระกูลเว่ย   ตอนที่ 5

    ก่อนที่เถ้าแก่เว่ยจะตบะแตกทนไม่ไหว ตัดสินใจผลักประตูเข้ามาหาสะใภ้คนงาม เป็นไงเป็นกัน…“ว้าย… ท่านพ่อ… ”ความตกใจทำให้แตงกวาหล่นจากมือของหญิงสาว ตะลึงมองร่างสูงใหญ่ของพ่อสามีที่ปรากฏกายขึ้นอย่างไม่คาดฝัน“สะใภ้ข้า…ได้โปรดให้ข้าช่วยเถอะนะข้ารู้ว่าเจ้าอยาก… ”เถ้าแก่เว่ยเอ่ยออกมาด้วยแววตากระหาย“ไม่นะ

  • ไฉ่หงสะใภ้ตระกูลเว่ย   ตอนที่ 3

    สองมือขยุ้มศีรษะของนาง จ้องมองริมฝีปากสุดเย้ายวนของไฉ่หงกำลังบดรูดแท่งลำ เหมือบรัดลงมาทีละน้อยเหมือนงูเหลือมขย้ำเหยื่อนางเขมือบความเป็นชายของสามีไว้เต็มอุ้งปาก ด้วยขนาดที่เล็กและสั้นทำให้ไฉ่หงกดริมฝีปากลงมาได้สุดตอโคนถึงก่อนไข่ เส้นขนสีดำหยาบแข็งครูดริมฝีปากนางที่กำลังดูดรัวๆบล๊วบ... บล๊วบ… บล๊วบ

  • ไฉ่หงสะใภ้ตระกูลเว่ย   ตอนที่ 1

    ส-ะ-ใ-ภ้ตระกูลเว่ยผู้​เขียนอาลีจันโด (กาสะลอง)ไม่​อนุญาต​ให้​สแกน​หนังสือ​หรือ​คัด​ลอก​เนื้อหา​ส่วน​ใด​ส่วน​หนึ่ง​ของ​หนังสือเว้น​แต่​ได้​รับ​อนุญาต​จาก​เจ้าของ​หนังสือ​เท่านั้นนิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่สมมติขึ้นไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องจริงแต่อย่างใด ชื่อบุคคลและสถานที่ที่ปรากฏในเนื้อเ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status