2

​“ค่ารักษาทั้งหมดค่ะ หลังจากผ่าตัดแล้ว ตัวยาที่อยู่ในหมวดยานอกทะเบียน แล้วก็พวกค่าใช้จ่ายต่างๆ ที่เบิกไม่ได้ ก็คร่าวๆ ราวนี้”

​มือเรียวค่อนข้างสั่น เมื่อรับกระดาษจากพยาบาลผู้ใจดีมา นัยน์ตากลมโตหลุบลงมองกวาดผ่านตัวเลข มันทำให้หล่อนยิ่งมืออ่อน

​เกือบสองแสนบาท ขนาดมีเงินจากรัฐบาลช่วยด้วยส่วนหนึ่ง หล่อนจะไปหามาจากไหน

​กานพลูถามตัวเองไปมา หล่อนฝืนยิ้มให้กับนางพยาบาลผู้นั้น ถามไถ่ถึงคิวผ่าตัดของมารดาอีกหน เวลากระชั้นมาขนาดนั้น สิ่งที่กานพลูต้องทำคือเตรียมเงิน

​ถามซ้ำตัวเองอีกหนว่าจะหามาจากไหน

​เธอเดินอย่างเหม่อลอย เกือบจะโดนรถชนเมื่อข้ามถนน รถคันนั้นตะโกนด่าทำให้กานพลูได้สติ แล้วขอโทษเขา เวลานี้เธอไม่ควรจะมาทำตัวไร้สติแบบนี้ ถ้าเมื่อกี้เธอตาย แล้วแม่ของเธอล่ะ จะเป็นอย่างไรหนอ

​ท่านต้องได้รับการผ่าตัดหัวใจ ได้คิวจากหมอแล้ว เหลือแค่ได้เงินส่วนนี้...

​เงินเก็บเธอมีอยู่แค่หลักหมื่น ไม่ถึงแสน การล้มเจ็บกะทันหันของแก้ว ทำให้ลูกสาวช็อคเพราะคิดว่าท่านแข็งแรงมาโดยตลอด แก้วไม่เคยไปหาหมอ เพราะกลัวจะเสียเงินเสียทอง เสียเวลา ยามตัวเองป่วยไม่สบายก็กินยาเอาตามมีตามเกิด บางทีอดทนจนหายจากอาการนั้น การทำงานหนัก สภาพร่างกาย มันก็ผุพังไปตามสังขารอายุและการใช้งาน

​กานพลูเดินหน้าเศร้า เธอยังตรองไม่ตก ว่าเธอจะหาเงินจากไหนภายในเวลาไม่กี่อาทิตย์มาจำนวนเป็นแสน บ้านของเธอตอนนี้กับมารดาคือบ้านเช่า ท่านและเธอไม่ได้มีสินทรัพย์อะไร อาจเพราะแก้วเดินทางผิดในการเลือกคู่ชีวิตใหม่อีกหนนั่นแหละ สมศักดิ์คือตัวสูบเลือดสูบเนื้อทุกสิ่งของเธอที่เพียรสร้างไว้ให้ลูกสาว หมดไปในพริบตา ดีที่แก้วตัดใจเลิกกับผู้ชายคนนั้นก่อน เพราะสมศักดิ์ทำทีท่าเหมือนจะเคลมกานพลูเข้าอีกคน เธอรักลูกมากกว่ารักผัว จึงไล่ไอ้ผัวชั่วเตลิดไป แล้วหอบกานพลูมาหาที่ทำมาหากินใหม่ เริ่มชีวิตใหม่อีกหน

​เริ่มเพียงไม่นานกรรมเหมือนจะซ้ำด้วยการให้แก้วล้มเจ็บ ด้วยหลอดเลือดหัวใจ ต้องผ่าตัดด่วนไม่อย่างนั้นจะอันตรายมาก เพราะอาการของแก้วถือว่าวิกฤตมากแล้วถึงกับล้มไม่ได้สติไปขนาดนั้น

​กานพลูยังเรียน เธออายุเพียงยี่สิบปี เป็นคนขยันช่วยเหลือมารดาทุกอย่าง ทุกทาง เธอได้ทุนของมหาวิทยาลัยเพราะเป็นนักกิจกรรม สร้างชื่อให้กับมหาวิทยาลัยคว้ารางวัลต่างๆ ในสาขาที่เธอเรียน เธอภูมิใจที่ได้ช่วยให้มารดาประหยัดเงินส่วนนี้ กานพลูรับจ๊อบทุกอย่าง ช่วยแม่หารายได้ เธอเป็นคนสวย...ต้องเรียกได้ว่าสวยมากคนหนึ่ง เพราะเป็นลูกครึ่ง บิดาของเธอท่านทิ้งมารดาไปตั้งแต่ที่เธอคลอด เรื่องเป็นอย่างไรแก้วไม่เคยเล่าให้ฟัง กานพลูก็ถามแค่สองสามหน ถามทีไรแม่ก็ร้องไห้ นั่นคือสิ่งที่เธอเห็นและไม่อยากให้แม่ทุกข์ โดนล้อว่าอีแหม่ม โดนพ่อทิ้ง เธอก็จะหนีไปนั่งร้องไห้คนเดียว ไม่เคยเอาคำเหล่านั้นมาบอกกล่าวมารดาอีก

​อีแหม่มวันนั้น กลายเป็นสาวสวย เซ็กซี่ นัยน์ตาชวนฝัน ด้วยสัดส่วนยั่วใจที่ 35-24-38 แต่เจ้าตัวกลับไม่ชอบเวลาถูกเพศชายจ้องมอง ความสวย ความเซ็กซี่คือภัยสำหรับกานพลู หล่อนรู้ดี เพราะความสวยเกือบทำหล่อนซวยมาหลายหน กานพลูเข้มแข็งและเอาตัวรอดได้จากปากเหยี่ยวปากกาทั้งหลายที่จ้องจะหวังอยากได้เธอ เธอสนใจแต่เรื่องเรียน ทำงาน ไม่เคยสนเรื่องผู้ชาย ไม่ชอบด้วยซ้ำกับการที่มีคนมาสนใจ เพราะร้อยทั้งร้อยก็หวังจะเชยชมไอ้สัดส่วนของเธอนั่นแหละ

​ถึงจะหุ่นโค้งเว้าน่าอวด แต่หล่อนก็เลือกจะสวมเสื้อตัวโคร่ง กระโปรงตัวยาว ปิดบังมิดชิด แม้จะไม่ค่อยมิดสมใจ แต่มันก็พรางไปได้บ้างนั่นแหละ

​บางทีเธอไม่เคยชอบความสวยของตัวเองเท่าไหร่

​กานพลูเม้มปาก แต่...บางทีมันอาจจะทำให้เธอได้เงิน

​เงินแสน...

​คิดแล้วน้ำตาก็ร่วงเผาะลงมาทันที

​เธอนั่งอยู่ตรงที่ประจำของแก๊งเพื่อนสนิท นั่งรอเพื่อน...เธออยากจะปรึกษาเรื่องคับอกนี่ไวๆ เธอภาวนาให้อลิสามาถึงมหาวิทยาลัยก่อนขวัญตา ถ้าไม่อย่างนั้นเธอคงไม่กล้าพูดคุยเรื่องคับอกนี่แน่ๆ

​เหมือนพระจะฟังคำขอของเธอ เมื่ออลิสาเดินมาหาเธอ หล่อนเป็นสาวสวยสุดแซบประจำมหาวิทยาลัย ลุ๊คสาวเปรี้ยว รวย และสวยมาก เสื้อชุดนิสิตของหล่อนฟิตเน้นสัดส่วนอย่างจงใจ ยามเดินยักย้ายสะโพกทำให้หนุ่มๆ มองตามตาละห้อย

​ขนาดเธอเป็นผู้หญิงเหมือนกันยังชอบดูความสวยของเพื่อนสนิท อลิสาช่างฮอตจริงๆ อลิสาตอนแรกๆ ก็ดันอยากให้เธอเป็นสาวฮอต แต่ดูท่าแล้วจะดันไม่ได้เรื่อง ก็เลยเลิกไปโดยปริยาย

​“เฮลโหล ทำไมหน้าบูดขนาดนั้นอะ ยัยพูล”

อลิสาทัก มองเพื่อนแล้วขมวดคิ้วน้อยๆ ก่อนจะทรุดลงนั่งข้างๆ สองสาวเวลาอยู่ใกล้กันแล้วเหมือนไม่น่าจะมาคบหาและสนิทกันได้ เพราะคนล่ะสไตล์ คนล่ะแนวอย่างเห็นได้ชัดเจน

​“เอ่อ...”

แค่เกริ่นน้ำตาก็จะไหลแล้ว เห็นสีหน้าห่วงใยของเพื่อน น้ำตาก็ร่วงพรูลงมาจนได้ อลิสาดึงเพื่อนเข้าไปปลอบ เหมือนพอจะรู้เลาๆ ว่ากานพลูเครียดเรื่องอะไร

​“เรื่องแม่เหรอ มันร้ายแรงมากเลยเหรอยัยพูล”

​“ก็...อื้อ เรื่องคิวผ่าตัดอะไรได้หมดแล้ว ขาดแต่เรื่อเงิน”

​“ขาดเท่าไหร่?”

อลิสาตั้งใจว่าถ้าพอจะช่วยเพื่อนได้เธอก็จะช่วย รู้ๆ กันว่ากานพลูมีฐานะแบบไหน เพื่อนของเธอลำบากและต้องทำงานแทบทุกวัน ชวนไปทำงานด้วยกัน กานพลูก็ไม่ยอมไป อลิสามีจ๊อบพิเศษที่ทำรายได้ให้เธอเป็นกอบเป็นกำ งานที่เป็นความลับ...รู้กันเฉพาะไม่กี่คน

​“เกือบสองแสน”

​“อื้อหือ” แม่บุญทุ่มอุทานแล้วถอนใจเฮือก

“จะเอาจากไหนมาล่ะพูล”

​“นั่นสิ จะเอามาจากไหน” กานพลูเช็ดน้ำตา แล้วเม้มปาก นี่แหละที่เธออยากจะปรึกษาเพื่อน

“คือว่า...”

​“เราช่วยได้ราวห้าหมื่นนะพูล โอ๊ย...ไม่น่าเอาไปช้อปกระเป๋าเลยอะ ไม่งั้นก็พอจะให้ยืมแล้ว ป๋าก็ไม่อยู่ไปซานฟราน แล้วจะทำยังไงดีล่ะเนี่ย ไปกับเมีย ห้ามติดต่อด้วย ต้องด่วนขนาดไหนน่ะพูล”

สมองของอลิสาคิดแต่จะช่วยเพื่อน ทั้งที่เพื่อนยังไม่ทันออกปากด้วยซ้ำ ยิ่งทำให้กานพลูตื้นตัน แม้อลิสาจะร้าย มีบางมุมที่มืดพอสมควรไปบ้าง แต่กับเพื่อน สาวสวยเปรี้ยวเข็ดฟันคนนี้ เต็มที่เสมอ

​“เราไม่ได้อยากขอยืมเงิน ยืมไปเราก็ไม่รู้จะมีปัญญาใช้ไหมน่ะไอ๊ซ์ เรา เอ่อ เราสนใจเรื่องงาน” เอ่ยแล้วก็สูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะพูดประโยคสุดท้าย

​“งานไซด์ไลน์ที่ไอ๊ซ์เคยเล่าให้เราฟัง”

​“เฮ้ย เอาจริงหรือพูล”

อลิสาทำตาโต เธอเองเข้าวงจรนี้ไปเพราะความคะนอง อยากประชดแฟนเก่า แต่พอเข้าไปแล้วก็ถอยออกไม่ได้ เงินมันดี เธอมีรถ มีของหรูๆ ใช้เพราะงานนี้ แต่เธอไม่อยากให้กานพลูมาทำอะไรแบบนี้ ถึงจะเคยชวนไปก็เถอะ...แต่กานพลูไม่ได้เป็นแบบเธอ เพื่อนรักจะทำใจได้หรือ?

​“เอาจริง”

กานพลูปาดน้ำตา มารดาให้ชีวิต ให้ทุกสิ่งกับเธอมา เธอจะเสียสละสิ่งนี้เพื่อท่าน หญิงสาวตัดสินใจในที่สุด ในเมื่อมันจนหนทางแล้ว...เธอก็จำต้องทำ 

​“อา...”

อลิสากลืนน้ำลาย มองหน้าเพื่อนอีกหน แม้ยังมีคราบน้ำตา แต่แววตานั้นมุ่งมั่นนัก เธอตบบ่าเพื่อนเบาๆ ก่อนจะเอ่ยเสียงแผ่ว

​“ถ้าพูล เอ่อ...อยากทำ เราจะจัดการให้ เราจะให้ราคาพูลเป็นราคาที่ดีที่สุด แบบทำครั้งเดียวช่วยแม่ได้เลย”

​“เรายัง...” กานพลูหน้าแดงก่ำ จะขายของก็ต้องนำเสนอกับจุดขาย ที่คิดว่ามันจะทำให้เธอได้ราคาดีที่สุด เพื่อแม่...

“เรายังไม่เคย ยังบริสุทธิ์ ตรงนี้จะทำให้เราได้ราคามากขนาดไหน?”

​“เราจะจัดการให้” อลิสาดึงเพื่อนมากอด

“เราจะทำให้ดีที่สุด ให้พูลได้มากที่สุด โธ่...เพื่อน”

​“อื้อ เราไม่เป็นไร ไอ๊ซ์อย่ามาร้องไห้สิ เดี๋ยวก็พากันร้องอีกหรอก เราไม่อยากให้ใครสงสัย”

​“เฮ้อ...ทำไมชีวิตมันเป็นแบบนี้นะ”

อลิสาบ่น แล้วหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา ระหว่างนั้นก็ต่อว่าตัวเองเรื่องกระเป๋าใบหรูไปด้วย ว่าไม่น่าอยากได้เลย จะได้เอาเงินมาช่วยเพื่อน

​“สองสาว อ่านหนังสือมาเพียบหรือยังจ๊ะ วันนี้โหดด้วยนะถ้ายังเค้ามีชีทสรุปมาให้”

เสียงทักของเพื่อนอีกคนที่นำมาก่อนตัวดังขึ้น ทำให้อลิสาลอบมองตากับกานพลู เป็นอันรู้กันว่าเรื่องนี้รู้กันเพียงสองคน เรื่องแบบนี้ไม่เหมาะกับเพื่อนอีกคนในกลุ่มจะมารับรู้ สมควรเป็นความลับกันเพียงแค่นี้

​“ขอบใจนะขวัญ รอมันสมองของกลุ่มอยู่เนี่ย...ไวๆ เลย”

อลิสาชวนขวัญตาคุย ตาก็มองกานพลูที่ยังมีสีหน้าเคร่งเครียดอย่างเป็นห่วง เธอส่งข้อความหัวหน้าของเธอ และเพื่อนในอาชีพลับๆ นี้อีกคน หวังว่าจะมีสักคนที่ช่วยกานพลูได้

​กานพลูรออลิสาติดต่อกับทางเอเย่นต์อย่างกระวนกระวาย ราคาของเธอจะได้เท่าไหร่นะ? เธอกลายเป็นสินค้าไปแล้ว หญิงสาวกัดริมฝีปาก เรียนวันนั้นแทบไม่รู้เรื่อง

​ตอนเย็นเธอไปเยี่ยมมารดาที่โรงพยาบาล ท่านยังหลับอยู่กานพลูจับมือท่านมาจูบเบาๆ แล้วเอ่ยกระซิบ

​“แม่จ๋า เพื่อแม่ พูลจะอดทนนะ พูลจะหาเงินมารักษาแม่ให้หายดี”

​ยัยพูลได้เรื่องล่ะ พี่แววให้ราคาดีมากกก ขอหักไว้ 10% แกจะโอเคหรือเปล่าอะ

​เอ่อ...เท่าไหร่ เมื่อไหร่

​ยังๆ พี่แววกำลังเอาเรื่องเอาโปรไฟล์แกเข้าระบบลูกค้าอยู่ น่าจะดังในกลุ่มเลยล่ะ เพราะพูลน่ะ ประวัติใสกิ๊กแบบนี้ใครก็อยากได้

​อืม...ขอบใจนะไอ๊ซ์

​เออ นี่บอกพี่แววไว้เลยว่าไม่เอาพวกเสี่ย พวกอุบาทว์ ขอพวกหล่อๆ ดีๆ หน่อยอะ เอ่อ...อย่าว่าอะไรเรานะ ถ้าเราบอกยัยจ๋าอีกคนน่ะพูล ยัยจ๋ากว้างขวาง หาแขกได้เด็ดๆ ทั้งนั้น ไม่มีพวกเสี่ย พวกวิตถาร มีแต่พวกหล่อสะอาด โปรไฟล์ดี ทิปหนัก

​ไม่ว่าอะไรหรอกนะไอ๊ซ์ ฝากขอบใจจ๋าด้วย

​เราอยากให้ได้แขกทางยัยจ๋ามากกว่าทางพี่แวว เพราะว่ายัยจ๋าบอกมาว่าจะไม่หัก และจะหาคนดีๆ ให้อะยัยพูล เอาตามตรง ถึงจะเป็นการค้าอะไรแบบนี้ แต่เราก็อยากให้พูลได้คนแรกแบบว่าดีๆ หน่อย

​จ้ะ ขอบใจอีกครั้งนะไอ๊ซ์ ถ้าไม่ได้ไอ๊ซ์เราคงมืดแปดด้านหาทางออกไม่เจอ

​นิดหน่อยน่ะ เราอยากช่วยมากกว่านี้ด้วยซ้ำ เรารู้ว่าพูลไม่เหมือนพวกเราหรอก ถ้าไม่เข้าตาจนคงไม่ทำอะไรแบบนี้ พูลจ๋าอย่าคิดมากนะ เตรียมใจให้พร้อม อย่าดูถูกตัวเองด้วยล่ะ เราจะหาคนที่ดีที่สุดให้พูล ให้พูลทำงานนี้แค่ครั้งเดียว เรารู้ว่าพูลจะไม่มีทางทำอะไรแบบนี้อีกหนแล้ว

​ขอบใจ

​เธอได้แต่พิมพ์คำนั้น น้ำตาร่วงพรูอีกหนอย่างกลั้นไม่อยู่ อลิสาแสนจะเข้าใจเธอ ว่าเธอจะต้องลำบากใจแค่ไหนกับการตัดสินใจครั้งนี้

​เธอจะไม่ดูถูกตัวเองกับการที่ตัดสินใจทำเรื่องนี้ลงไป

​กานพลูปาดน้ำตา ลุกขึ้นยืน เธอมีสิ่งที่ตั้งใจจะขาย เธอก็ควรจะตระเตรียมตัวให้พร้อม ลูกค้ารายแรกของเธอ...ขอภาวนาให้เขากรุณาเธอบ้าง สาวน้อยได้แต่นึกสวดภาวนาในใจ