3

“น้องจ๋า พี่มีเรื่องอยากจะขอ”

​“ขาพี่หมอปรีดิ์ โอ๊ยแสนจะคิดถึงอะ โทรมาหาจ๋าด่วนๆ แบบนี้ต้องการอะไรหรือเปล่า? แต่จ๋าติดงานนี่สิ”

จันทรากรีดเสียงแหลมอย่างดีใจ ที่ชายหนุ่มโทรมาหา เขาเป็นหนึ่งในลูกค้าเคยใช้บริการกัน ลูกค้าที่เธอสุดประทับใจ เพราะหมอปรีดิ์ หล่อ ขาวตี๋ สะอาด ลีลาดี มีทิปเด็ด

​เออ...เธอได้โจทย์จากอลิสามา ให้ช่วยหาลูกค้าดีๆ ให้กับเพื่อนที่กำลังเดือดร้อนอย่างกานพลู พี่หมอนี่ล่ะคือคำตอบ แต่พี่หมอจะสู้ราคายัยกานพลูหรือเปล่าหนอ

​ความอยากช่วยเพื่อน มีมากกว่าความอยากส่วนตัว จันทราเลยเริ่มนำเสนอขายสินค้าที่ได้รับมอบหมายมาให้จัดการดูแลทันที

​“ต้องการสิครับ อยาก...ให้น้องจ๋าหาเพื่อน สวยๆ สะอาดๆ เอาแบบไม่ช้ำ ไม่เคยผ่านมือมาได้ยิ่งดี ขอน่ารักๆ ใสๆ มีหรือเปล่า แหะๆ สเปครอบนี้อาจจะสูงไปหน่อย พี่อยากให้เพื่อนเป็นของขวัญ เหมาแบบสองอาทิตย์ ราคาไม่เกี่ยง”

​“ว้าว พี่ปรีดิ์มาถูกทางแล้วล่ะค่ะ แต่ราคางวดนี้พี่ปรีดิ์สู้จริงๆ เหรอคะ น้องมาแบบใหม่สด ซิง ไม่ซิงยินดีคืนเงิน พี่ปรีดิ์คุ้มทุกบาทที่จ่ายแน่นอนค่ะ”

​“อา คิดเท่าไหร่ล่ะครับ ขอดูรูปด้วยนะ ว่าเด็ดจริงไหม?”

​“ถ้าพี่ปรีดิ์สนใจงานระดับพรีเมี่ยมของจ๋าล่ะก็...”

จันทรานิ่งไปนิด คิดสะระตะว่าเสนอราคาไปขนาดนี้ หมอปรีดิ์ไม่น่าจะเผ่น จะอย่างไรเธอก็อยากจะให้กานพลูได้ลูกค้าประเดิมเปิดซิงแบบฟินๆ

​“ราคาแรงนะคะ ไหวไหมเอ่ย?”

​“อืม...ว่ามา พี่พร้อมจ่าย ถ้าของดีจริง พี่บอกแล้วว่าอยากได้เป็นของขวัญ”

​“แสนห้าค่ะ ราคาเหมาสองอาทิตย์”

กลั้นใจนำเสนอไป แล้วก็อยากจะตบปากตัวเอง มันสูงมาก! พี่หมอจะจ่ายไหมล่ะนั่น

​“ขอพี่ดูรูปหน่อยสิ”

จันทราขอรูปของกานพลูไปทางอลิสาก่อนจะส่งไปให้ทางหมอหนุ่ม ทางนั้นมีแต่รูปแบบเรียบร้อยของยัยกานพลูเสียด้วย แม่คนนี้ก็น่ะ...ใส่เสื้อผ้ามิดชิดปิดถึงคอ ไม่ค่อยเปิดเนื้อหนัง ไม่นำเสนอขายเลยวุ้ย จะขายออกไหมล่ะ เราก็ดันไปเรียกเสียแพง หรือควรจะลดให้นิดหน่อยดีหว่า เราไม่ได้หักเปอร์เซ็นต์ยัยกานพลูได้เต็มๆ ด้วย 

​“พี่โอนเข้าบัญชีไปแล้วนะ ให้น้องไปที่รีสอร์ตนี้ล่ะครับ ดูแลเพื่อนพี่ให้ดี พี่ส่งรูปเพื่อนให้ไปแล้วด้วยล่ะน้องจ๋า”

​“ว้าย...ตกลงเลยหรือคะพี่หมอ”

จันทราตกใจนิดๆ ที่เขาตกปากรับคำเร็ว แถมโอนไวอีกต่างหาก

​“อืม...ตกลงเลยล่ะ จัดการให้พี่ให้เรียบร้อยด้วยนะ บอกน้องเค้าเอาใจเพื่อนพี่ให้มาก ถ้าทำให้ไอ้หมออาตม์กลับมาสดใส วิ้งวับได้ พี่จะมีทิปให้อีก”

​“ค่ะ จะกำชับอย่างดีเลยล่ะค่ะ ขอบคุณนะคะพี่หมอ”

​ดีใจสุดๆ ที่เพื่อนได้ลูกค้ามาอย่างรวดเร็ว เธอเปิดดูรูปลูกค้า แล้วก็เบิกตาโต โอ้โห...อิจฉายัยกานพลูจริงๆ วุ้ยเรา

​เธอรีบโทรศัพท์หาอลิสา แล้วโอนเงินไปให้เพื่อน พร้อมกับแนบรูปลูกค้ารายแรกของกานพลูไปด้วย

​“ไหนดูสิ”

อลิสาจับเพื่อนรักหมุน มองดูกานพลูในชุดที่เธอเลือกให้ แล้วก็พยักหน้าว่าผ่าน ทางนั้นสเปคว่าชอบใสๆ น่ารักๆ เอาใจเก่ง ยัยกานพลูก็ทั้งใส ทั้งน่ารัก เซ็กซี่ด้วยเหอะ ต้องเทรนเรื่องเอาใจเก่งอีกนิดล่ะ ได้เงินเค้ามาแล้วก็ต้องทำให้ดีที่สุดล่ะ

​“โอเคไหม?”

กานพลูถามอย่างลังเล อาจจะเพราะเธอเห็นอลิสามานาน ติดลุ๊คของเพื่อนรักไปว่าจะต้องเปรี้ยว ต้องอวดอะไรนิดๆ หน่อยๆ ไหนจะจันทราเพื่อนร่วมอาชีพลับนี่อีก ทางนั้นก็ฮอตไฟลุกเหมือนกัน ลูกค้ายอมโอนเงินมาให้ตั้งมากก็ต้องหวังความพอใจอยู่แล้ว อลิสาเลือกชุดเดรสลายดอกไม้เล็กๆ สีม่วง แขนตุ๊กตา กระโปรงยาวคลุมเข่าให้กับกานพลู ผมยาวรวบไว้เป็นมวยโดนัท แต่งหน้าให้อ่อนๆ ทำให้เพื่อนของเธอยิ่งดูสวยน่ารัก ทว่าคอเสื้อที่ลึกเล็กน้อยอวดร่องอกอวบ และแบบชุดที่แนบไปกับช่วงเอว ยิ่งแนบสัดส่วนให้เห็นความหุ่นนาฬิกาทราย กระโปรงที่ยาวพอเหมาะอวดน่องเรียว ไม่โป๊ น่ารัก ทว่าดูเซ็กซี่ไปด้วยพร้อมๆ กัน มันเหมาะกับกานพลูมาก

​“เราอยากจะกระโดดขย้ำพูลเลยล่ะ”

อลิสาขยิบตาให้เพื่อน ปรกติแล้วกานพลูแต่งตัวด้วยเสื้อยืดกางเกงยีน กระโปรงมีนับตัวได้ พอเห็นตัวเองแบบนี้แล้วก็รู้สึกไม่คุ้นสักเท่าไหร่ แต่เธอชอบนะแบบเดรสที่เพื่อนเลือกให้ แต่ไม่แน่ใจว่ามันเหมาะกับงานที่จะต้องทำหรือเปล่า

​“เราไม่ต้องใส่เสื้อแบบว่า...”

กานพลูมองอลิสา ที่ใส่เสื้อครอปอวดเอวคอด กางเกงยีนขาเดฟ อวดช่วงขาเรียว ดูสวยเซ็กซี่ ของเธอมันเรียบร้อยเกินไปหรือเปล่าหนอ แต่ถ้าให้แต่งตัวแบบอลิสาเธอคงเดินไม่เป็นแน่ๆ และไม่มั่นใจ 

​“ไม่ต้องๆ แบบพูลนี่ล่ะ ดีแล้ว เราเลือกแบบที่พูลมั่นใจเดินไม่เขิน แล้ว...มันก็เหมาะกับพูล เราให้เป็นของขวัญก็แล้วกันพวกชุดพวกนี้ ทำงานให้ดีนะพูลนะ ยัยจ๋ามันใจป้ำ ไม่หักสักบาท”

​“อื้อ...”

คิดแล้วก็ตื้นตันจนน้ำตารื้น เฮ้อ...เธอขยันร้องไห้จริงๆ แหะพักนี้ แต่ก็ร้องระบายออกมาบ้าง คนเราร้องไห้ไม่ใช่ว่าอ่อนแอนี่นา

​“อยากเห็นลูกค้าของเธอหรือยัง”

อลิสาว่าแล้วทำตาวาวๆ รูปของลูกค้าที่จันทราส่งมาให้ทำให้เธอร้องกรี๊ด กันเลยทีเดียวล่ะ

​“เอ่อ...”

กานพลูหน้าแดงกับคำว่าลูกค้า อดใจเต้นแรงไม่ได้ เธอลงทุนศึกษางานถึงขนาดโหลดหนังอย่างว่ามาดู ว่าเค้าจะทำอะไรกันบ้างล่ะนั่น ยิ่งดู ก็ยิ่งโอ๊ย...ไหวไหมนะยัยพูล ต้องไหวสิ ต้องไหว...เธอบอกตัวเองในใจ เมื่อคืนนี้เองล่ะที่เธอเบิกตาโพลงศึกษาวิชาเพศศึกษาแบบที่ในโรงเรียนไม่มีสอน ได้แต่มองจ้องเขม็งทั้งที่อยากจะหลับตา...ภาพยังติดตามาถึงตอนนี้ แง้ๆ 

​“อยากดูสิ”

​“อิจฉาอะบอกตรงๆ”

อลิสาว่า แล้วเปิดไลน์ให้เพื่อนดู เมื่อกานพลูเห็นรูปของผู้ชายที่ซื้อเธอเข้า สาวน้อยก็ใจเต้นแรงยิ่งกว่าเดิม

​ตาคมกริบติดดุนิดๆ ที่มองจ้องกลับมายังกล้อง ริมฝีปากของเขาได้รูปปากล่างเต็มดูเซ็กซี่...เขาเป็นผู้ชายที่รูปหล่อมาก...หล่อแบบคมเข้ม โอ...นี่เธอจะต้องไปเจอเขาจริงๆ หรือนี่ เขาฉีกภาพลูกค้าในจินตนาการของเธอไปได้เลย แบบนี้อย่างน้อยๆ ก็น่ะ...ยังดีล่ะนะกานพลู​

​“ระดับแรร์เลยอะ เพื่อนเค้าหมอปรีดิ์ลูกค้ายัยจ๋า เปย์ให้ เธอคือของขวัญเชียวนะยัยพูล ต้องบริการดีๆ ล่ะ เผื่อเค้าติดใจผูกปิ่นโต โอ๊ย ดีทั้งเธอ ดีทั้งกระเป๋าเงินของเธอเลยล่ะ อยากเปลี่ยนตัวมาก ณ จุดนี้”

อลิสากรี๊ดกร๊าด จนกานพลูต้องหัวเราะ พลางย่นจมูกน้อยๆ มองภาพของเขาอีกหน แล้วเริ่มคิดจินตนาการเตลิด ผสมผสานกับสิ่งที่ดูมาเมื่อคืน ยิ่งคิด ก็ยิ่งหน้าแดงก่ำ

​“เรา คือ...ไอ้ปิ่นโตที่ว่ามันคืออะไรอะ” สาวใสถามอย่างงงๆ

“หมายถึงถ้าเค้าชอบ เค้าจะผูกปิ่นโต...จะให้เราทำกับข้าวให้เหรอ”

​“โอ๊ย ยัยบ้า” อลิสาหัวเราะร่วน ก่อนจะอธิบายศัพท์ลับเฉพาะของเด็กไซด์ไลน์

“หมายถึงขอซื้อเธอเป็นเด็กยาวๆ ไงยัยพูล แบบว่ามีสัญญากันเป็นเดือนๆ ไป อืม...ก็เหมือนแฟนลับ แต่เปิดเผยไม่ได้อะ ระหว่างนั้นเราก็รับเค้าแค่คนเดียวอะไรงี้ เข้าใจไหม ไม่ใช่เค้าจะให้แกทำกับข้าว”

​“อา...เราคงไม่หรอก แค่สองอาทิตย์ก็พอแล้ว เราได้เงินพอแล้วล่ะ”

​“หล่อขนาดนี้ ดูท่าจะ งานดีด้วย อย่าเผลอใจไปล่ะยัยพูล ลูกค้าคือลูกค้า” อลิสาว่า

“ถ้าไม่อยากเจ็บตรงนี้”

เธอใช้นิ้วจิ้มไปตรงบริเวณหน้าอกดูมๆ ของเพื่อน

​“เรารู้หรอกน่า”

กานพลูถอนใจเฮือก ไม่คุ้นชินเลยกับเรื่องอะไรแบบนี้ เอาจริงๆ เธอไม่เคยรักใครด้วยซ้ำ เหอะ...มันไม่ยากหรอกน่า ไอ้เรื่องห้ามใจอะไรนี่ 

​นี่คือการค้า คือการแลกเปลี่ยน เธอไม่มีทางให้ใจไปเจ็บหรอก

​“แล้ว เมื่อคืนที่เอาให้ดูอะ ดูหรือยัง”

อลิสาเท้าความ เนื่องจากเพื่อนของเธอไม่มีประสบกามเลยสักนิด ก็เลยต้องเทรนกันหน่อย เธอส่งหนังเอวีไปให้กานพลูดูเพื่อนศึกษาเทคนิคขั้นต้น และเผื่อจะได้ไม่ตกใจจนวิ่งเตลิด ถ้าเห็นส่วนนั้นเข้า จะได้คุ้นๆ ตาไว้บ้าง

​“ดูแล้ว”

หน้าแดงก่ำ หูร้อนไปหมด อลิสามองหน้าเพื่อนแล้วหัวเราะ ก่อนจะเอ่ยเสียงซุกซน

​“ไปหาซื้อกล้วยกันไหม ระหว่างทางขับรถ เธอจะได้ซ้อมไงยัยพูล”​

​“ยัยบ้า พิเรนทร์”

กานพลูทำตาโต แล้วตีเพื่อนแก้เขิน ยิ่งคิดยิ่งหน้าร้อน อลิสาหัวเราะชอบใจ แล้วโอบไหล่เพื่อน เดินไปขึ้นรถ เธอตกลงใจจะไปส่งกานพลูให้ถึงที่ มหาวิทยาลัยปิดหลังจากสอบย่อยพอดี เลยเป็นโอกาสอันเหมาะที่ไม่ต้องลา

​ใจของเธอเต้นแรง เมื่อระยะทางใกล้ไปทุกที เขาจะเป็นอย่างในรูปไหมนะ เขาจะทำอะไรเธอบ้างนะ เธอจะต้องทำยังไงหนอ จะต้องทำเสียงยังไง ต้องเริ่มก่อนไหม โอย มันสับสนไปหมดแล้ว

​เมื่อใกล้จะถึงตามที่จีพีเอสระบุ ก็เป็นเวลาค่ำพอดี อลิสาชวนเพื่อนรักค้างก่อน เพื่อจะให้กานพลูทำใจอีกคืนหนึ่ง พรุ่งนี้เธอค่อยไปส่งเพื่อนรักถึงที่

​“ไปส่งเช้าก็ดี”

กานพลูทำตาวาวๆ ขณะที่อลิสาหัวเราะขำกับความไร้เดียงสาของเพื่อนรัก พอจะรู้หรอกว่าทำไมกานพลูถึงดีใจ 

​“หืม ยังไง?”

​“ก็กว่าจะมืด เราจะได้มีเวลาทำใจอีกหน่อยยังไงล่ะ เค้าเอ่อ เค้าต้องทำอะไรกันตอนมืดไม่ใช่เหรอ”

​“แหม...เพื่อนเรา เฮ้อ...ตอนสว่างเค้าก็ทำกันย่ะ”

​“หว๋าย งั้นก็เห็นหมดน่ะสิ”

กานพลูทำตาโต หน้าแดงจัด ทำเอาอลิสาหัวเราะกิ๊ก

​“เธอก็หลับตาสิยัยพูล จะได้ไม่เห็น เอาน่าๆ ถึงเวลาก็รู้เองล่ะว่าควรทำยังไง”

​“แล้วถ้าเค้าไม่พอใจ ไล่เรากลับล่ะ เอ่อ...เราก็ต้องคืนเงินเขาใช่ไหม”

กานพลูเม้มปาก เธอไม่อยากทำให้ลูกค้าโกรธจนขอคืนเงิน 

​“ก็...ไม่ใช่แค่เธอนะยัยพูลจะซวย เผลอๆ ยัยจ๋าก็ด้วยน่ะ”

​“เฮ้อ...คืนนี้สอนเราทีสิยัยไอ๊ซ์ ว่าเราจะเอาใจผู้ชายให้เค้าชอบได้ยังไงบ้าง สอนให้หมดเลยนะ เราจะพยายามข่มความอาย แล้วก็เรียนรู้มัน”

​“ได้สิ เราจะสอนให้หมดไส้หมดพุงเลย พูล เธอก็มองว่าคุณคนที่เป็นลูกค้า คือแฟนเธอสิพูล แฟน คนรัก ที่เราจะต้องมอบความสุขให้”

​“เราจะพยายาม”

​เธอย่นจมูกน้อยๆ เอาน่ะ กานพลู สิบสี่วันแค่นั้น....เขาก็ไม่ได้หน้าตาเลวร้ายสักหน่อย ตรงกันข้าม นัยน์ตาคมกริบติดดุนิดๆ นั่น ทำให้เธอใจสั่นอย่างบอกไม่ถูก