ตอนที่ 10 เพื่อน

ไฟรักสัมพันธ์ลวง

ตอนที่ 10 เพื่อน

เมื่อกนกและปริญต่างตกลงกันได้ว่าจะไปทำขนมกันก่อนนั้นไม่รอช้าทั้งสองต่างก็รีบเข้าครัวทันทีโดยมีปริญเดินนำหน้าไปยังห้องครัว “ว่าแต่ผมแขนหักแบบนี้จะช่วยอะไรได้ล่ะกนก”

ปริญที่เดินนำหน้าถามขึ้นมาด้วยความสงสัยอีกอย่างนั่นเป็นเพราะเขาไม่เคยเข้าครัวมาก่อนด้วย

“ช่วยได้สิอย่างน้อยช่วยหยิบจับอะไรก็ได้นี่”

สองคนเดินคุยกันมาตามทางกระหนุงกระหนิงตามประสาคนอัธยาศัยดีของทั้งสองคน

“อ้าวคุณปริญคุณกนกมาถึงครัวต้องการอะไรหรือเปล่าคะทำไม่ให้เด็กในบ้านมาจัดการหรือว่าให้เด็กมาตามป้าล่ะคะมาเองแบบนี้ลำบากแย่”

ป้าแดงที่หั่นผักอยู่หันมาเห็นพอดีเลยเอ่ยถามเพราะเกรงใจทั้งสองคนทั้งเจ้านายและคนดูแลเจ้านายของเธอ

“ป้าคะคืออย่างนี้ค่ะหนูเองที่เป็นคนชวนปริญมาทำขนมในครัวค่ะพอจะมีอะไรให้ทำขนมได้บ้างไหมคะป้า”

“พอดีเลยคะเย็นนี้ป้าว่าจะทำของว่างเป็นบัวลอยไข่หวานมะพร้าวอ่อนคุณกนกทำเป็นไหมคะ”

“เป็นค่ะป้างั้นให้หนูช่วยทำนะคะ”

กนกถึงกับยิ้มออกมาทั้งปริญและป้าแดงที่เห็นรอยยิ้มของหญิงสาวต่างมองด้วยความเอ็นดูเพราะเท่าที่เห็นตั้งแต่เมื่อเช้ายันตอนนี้เพิ่งจะเห็นรอยยิ้มของเธอ

“งั้นหนูกับปริญช่วยกันปั้นบัวลอยกันดีกว่านะคะป้า”

กนกพูดพร้อมกับเดินไปหยิบผ้ากันเปื้อนมาใส่รวมถึงส่งให้ปริญด้วยเช่นกันก่อนที่ทั้งสองคนจะช่วยกันนวดแป้ง อย่างตั้งอกตั้งใจเป็นอย่างมาก เสียงหัวเราะของทั้งสองคนนั้นดังไปทั่วบ้าน

ปราณที่อาบน้ำลงมาและเตรียมตัวที่จะไปทำงานในช่วงบ่ายนั้นถึงกับชะงักก่อนหันมาถามผู้เป็นแม่ที่นั่งดูสื่อโซเซียลอยู่ กลางห้องรับแขกกลางบ้าน

“เสียงใครหัวเราะกันเหรอครับแม่ดังสนั่นบ้านเลยมีความสุขอะไรกันนักกันหนาครับ”

“อ้อจะอะไรล่ะลูกก็แม่กนกเขาชวนตาปริญไปทำขนมนะสิ”

แม่ตอบและหันมาสนใจกับหน้าจอเหมือนเดิม ปราณหันไปมองทางห้องครัวแต่ไม่พูดอะไรเสียงหัวเราะยังคงดังอย่างต่อเนื่องทั้งผู้เป็นนายและบ่าวที่อยู่ในครัว

“ปริญแป้งติดหน้าเต็มเลยเลอะหมดแล้ว”

กนกที่หันไปเห็นหน้าของปริญที่เปื้อนแป้งรีบทักและชี้

ปริญเอียงคอมองเธอเล็กน้อย

“เช็ดให้หน่อยได้ไหม?? ทำไมทำหน้าอย่างนั้นเราเป็นเพื่อนกันไม่ใช่เหรอ? หรือว่ากนกไม่เห็นเราเป็นเพื่อน?”

“อ๋อได้สิเพื่อนกันเช็ดหน้าให้กันจะเป็นไรไปรอแปบนะ”

กนกหันไปล้างมือแล้วหยิบทิชชูมาเช็ดก่อนจะดึงมาเช็ดที่ใบหน้าของปริญอีกครั้ง แต่เมื่อปริญเห็นหน้าของกนกที่มีแป้งติดเช่นกันเลยหัวเราะออกมา

“หัวเราะทำไม มีอะไรตลกเหรอ”

กนกชะงักแล้วถามปริญ ชายหนุ่มหัวเราะก่อนเรียกให้ป้าแดงหันมามอง

“ป้าดูหน้ากนกสิคะเหมือนลูกแมวไหมครับมีหนวดด้วย”

ป้าแดงหันมามองและหัวเราะ

“มานี่มาเดี๋ยวเพื่อนเช็ดให้” ปริญพูดพร้อมกับใช้หลังมือแตะที่แก้มของกนก

“ทำอะไรกัน !!” เสียงของปราณดังขึ้นมาทำเอาทั้งสองคนตกใจและหันไปมองพร้อมกัน

“อ้าวพี่ปราณมาตั้งแต่เมื่อไหร่นึกว่าไปทำงานแล้วซะอีกงั้นดีเลยอยู่รอชิมบัวลอยของผมกับกนกทำก่อนสิ”

“ป้าครับอาหารเที่ยงล่ะครับ?”

ปราณไม่ตอบหันไปถามป้าแดง

“เสร็จแล้วค่ะเดี๋ยวป้ายกไปตั้งโต๊ะให้นะคะ หนูกนกจ๊ะป้ารบกวนมายื่นเคี่ยวน้ำบัวลอยให้ป้าหน่อยได้ไหมคะเดี๋ยวป้ามา ถ้าไม่คนมันจะติดก้นหม้อ” ป้าแดงหันมาถามกนกหญิงสาวยิ้มพร้อมกับเดินเข้าไปหาป้าแดง

“ได้ค่ะป้า ป้าไปเหอะค่ะหนูจะดูให้เอง”

“งั้นเราอยู่เป็นเพื่อนนะกนก เผื่อต้องหยิบหรือจับอะไร”

ปริญรีบเสนอตัวทันที

“อ่อได้สิ”

“นายไม่กินข้าวให้ตรงเวลาเหรอ เดี๋ยวก็กินยาไม่ตรงเวลาหรอกออกไปได้แล้วตามพี่มา”

ว่าแล้วก็เดินออกไป

“นับหนึ่งถึง50ก็ปิดแก็สได้เลยนะคะคุณกนก จากนั้นก็ตักใส่ชาพักไว้ได้เลยค่ะจะได้ไม่ร้อนถึงเวลาจะได้กินเลย” ป้าแดงกำชับ

“ได้ค่ะป้า” หญิงสาวตอบรับและยิ้มให้ป้าอย่างเป็นมิตร

บนโต๊ะอาหาร สามคนแม่ลูกนั่งกินข้าว

“อ้าวแล้วพี่ปราณไปไหนล่ะครับเมื่อกี้เดินนำหน้าผมมาอยู่เลยไปไหนไวจัง” ปริญหันมาถามแม่และป้าแดง

“เห็นว่าลืมล้างมือค่ะน่าจะไปล้างมือ คุณปริญนั่งเหอะค่ะป้าจะตักข้าวให้”

ปริญยิ้มรับแต่ก็อดที่จะหันไปมองในครัวไม่ได้