ตอนพิเศษ 1.2

วันต่อมา ภูริดลมาถึงบ้านหลังใหญ่ของหรรษาที่กรุงเทพฯ ตอนบ่ายสาม มาถึงก็เห็นว่าสนามหน้าบ้านถูกเนรมิตให้เป็นสวนสวยเหมือนปราสาทเจ้าหญิงในเทพนิยาย มีซุ้มอาหารและเครื่องดื่มขนาดใหญ่สำหรับรองรับแขกได้ไม่ต่ำกว่าสามสิบชีวิต

“มากันแล้วเหรอดิน คุณหญิงฟ้า” หรรษาที่คุมงานจัดสถานที่อยู่หันมาเห็นน้องชายกับน้องสะใภ้ก็รีบปรี่เข้ามาทักทาย

“ไหนเจ้ว่างานเล็กๆ จัดแบบกันเองไง” ภูริดลถามพลางกวาดตามองไปรอบสนามที่มีคนงานราวสิบคนวิ่งวุ่นทำงานแข่งกับเวลากันอยู่

“ตอนแรกก็ว่าจะจัดเล็กๆ แค่คนในครอบครัว แต่เอลล่าขอชวนเพื่อนสนิทที่โรงเรียนมาด้วย แต่ไม่รู้ชวนกันอีท่าไหน มากันเกือบหมดห้อง เจ้เลยต้องจ้างออแกไนเซอร์มาจัดการให้ ทำเองไม่ไหว เหนื่อย ไม่มีเวลาด้วย” หรรษาพูดกลั้วหัวเราะอย่างอารมณ์ดี

“คนรวยนี่ชอบแก้ปัญหาด้วยเงินเนอะ” ภูริดลแซวพี่สาวแบบขำๆ

ฟ้าพราวรีบสวนสามีทันควัน “พี่ดินก็เหมือนกันแหละ เมื่อคืนยังบอกอยู่ว่า ถ้าตกเครื่องก็จะซื้อตั๋วใหม่”

“เหมือนกันตรงไหน ตั๋วเครื่องบินราคาหลักพัน แต่ค่าจัดงานเจ้หลิวตั้งกี่แสน”

“เวอร์แล้วดิน มันก็ไม่ได้แพงมากขนาดนั้น” หรรษารีบแย้งแล้วพาน้องชายกับน้องสะใภ้เข้าบ้าน “เข้าไปหาเด็กๆ กันดีกว่า เอลล่าต้องดีใจมากแน่ๆ ที่เห็นแกกับคุณหญิงมา นี่เจ้ก็บอกให้ลูกทำใจเผื่อไว้ด้วยนะ เผื่อน้าดินผีเข้าไม่ยอมออกจากป่า”

               “เห็นผมเป็นคนยังไง ผมรับปากหลานแล้วว่าจะมาก็ต้องมาสิ”  ภูริดลบ่นอุบอิบ ถึงเมื่อก่อน เน้นว่า ‘เมื่อก่อน’ เขาจะเป็นคนผีเข้าผีออกก็จริง แต่ถ้าเป็นเรื่องที่สัญญากับหลานไว้แล้ว เขาไม่เคยผิดสัญญาแม้แต่ครั้งเดียว เพราะแบบนี้เอลล่าถึงได้รักเขามาก

               “เห็นแกเป็นคนยังไงนะเหรอ ก็เห็นเป็นคนผีเข้าผีออก เอาแน่เอานอนไม่ได้ไง”

“นั่นมันเมื่อก่อน ตอนยังไม่ได้แต่งงาน” ภูริดลพูดพลางหันมามองสบตาฟ้าพราวที่เดินอยู่เคียงข้างกัน “เดี๋ยวนี้ผมไม่เหมือนเดิมแล้ว”

“เดี๋ยวนี้พี่ดินไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้วจริงๆ ค่ะเจ้หลิว” ฟ้าพราวรีบพูดเสริมเพื่อรับรองความประพฤติให้สามี ภูริดลเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้นหลายอย่าง ทั้งอารมณ์เย็นลง ความสัมพันธ์กับคนรอบข้างก็ราบรื่นขึ้น โดยเฉพาะกับนทีที่เคยระหองระแหงไม่ค่อยลงรอยกัน แต่เดี๋ยวนี้พ่อลูกนั่งคุยกันเรื่องสัพเพเหระได้เป็นชั่วโมง

“คุณหญิงก็ยังอยู่ #ทีมผัว เหมือนเดิมนะคะ ผัวฉันใครอย่าด่า ฉันด่าได้คนเดียว” หรรษาหัวเราะชอบใจ “เจ้ยังจำวันแรกที่เราเจอกันได้ วันนั้นเจ้ด่าผัวคุณหญิงแค่นิดเดียว แต่คุณหญิงจัดเจ้ซะชุดใหญ่เลย”

“เรื่องมันตั้งห้าปีมาแล้วนะคะเจ้หลิวลืมมันไปเถอะค่ะ” ฟ้าพราวพูดเสียงอ้อมแอ้มด้วยความอาย เป็นที่รู้กันดีว่าสำหรับฟ้าพราว ‘ผัวข้าใครอย่าแตะ’ เธอไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมาดูถูกสามีเธอเด็ดขาด “แล้วนี่เด็กๆ อยู่ไหนกันคะ ปกติคุยกันแต่ทางวีดิโอคอล วันนี้จะกอดให้หายคิดถึงเลย” ถามพลางกวาดตามองหาเอลล่าและแอลลี่ไปรอบห้องโถง

“น้าดิน น้าคุณหญิงฟ้า” พอถามถึง เสียงเล็กๆ น่ารักของเอลล่า เด็กหญิงวัยหกขวบก็ดังขึ้นพร้อมกับที่เจ้าตัววิ่งออกมาจากมุมทางเดินเข้ามากอดเอวฟ้าพราว โดยมีกร สามีของหรรษาจูงมือแอลลี่ในวัยสองขวบครึ่งเดินตามหลังมาติดๆ

“เอลล่าคิดถึงน้าคุณหญิงฟ้าที่สุดเลย”

“น้าฟ้าก็คิดถึงเอลล่ากับแอลลี่มากๆ เหมือนกันค่ะ มาให้น้าฟ้ากอดให้หายคิดหน่อย ทั้งสองคนเลย”

ฟ้าพราวกอดและหอมแก้มเอลล่าและแอลลี่ก่อนจะสวัสดีทักทายกรที่นานๆ จะได้เจอกันสักที กรพูดคุยทักทายฟ้าพราวกับภูริดลครู่หนึ่งก่อนขอตัวออกไปดูแลการจัดสถานที่ด้านนอก หรรษานั่งมองภาพเอลล่าเดินไปนั่งกอดแขนภูริดลด้วยความคิดถึง ส่วนแอลลี่ก็ปีนขึ้นไปนั่งบนตักของฟ้าพราวอย่างคุ้นเคยเพราะคุยกันทางวีดิโอคอลบ่อยก็อดคิดไม่ได้ว่า ถ้าสองคนนี้มีลูกด้วยกันจะต้องเป็นครอบครัวที่น่ารักมากแน่ๆ

“น้าดินขา” เอลล่าเรียกภูริดลด้วยเสียงเล็กๆ น่ารักๆ ตามธรรมชาติของเด็ก ในขณะที่ภูริดลเองก็บีบเสียงเล็กเสียงน้อยขานรับหลานสาวเหมือนอย่างที่เคยทำเสมอมา

“ว่าไงคะ”

            “ที่ไร่น้าดินมีผีด้วยเหรอคะ”

               “ไม่มีค่ะ” คนเป็นน้าชายตอบรับด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล

               “อ้าว ก็คุณแม่บอกว่ามี” เอลล่าทำหน้างง

               “ยังไงเจ้ ไปโกหกอะไรลูก” ภูริดลถามหรรษา ทว่าเอลล่าชิงตอบก่อน

               “คุณแม่บอกว่า ถ้าน้าดินผีเข้า น้าดินก็จะไม่มางานวันเกิดเอลล่า”

               “อ๋อ น้าดินเข้าใจแล้ว” ภูริดลหัวเราะให้กับความไร้เดียงสาของเด็ก ที่ไม่เข้าใจคำพูดเปรียบเปรยของผู้ใหญ่ “เมื่อก่อนที่ไร่น้าดินมีผีเยอะ แต่ตอนนี้ไม่มีแล้ว ผีบ้าพวกนั้นถูกน้าฟ้าไล่ตะเพิดออกไปหมดแล้ว”

               “ว้าว น้าคุณหญิงฟ้าเก่งจังเลยค่ะ” เอลล่าทำตาโตพร้อมกับปรบมือด้วยความปลาบปลื้ม พลอยทำให้แอลลี่ที่ยังไม่รู้ประสีประสาตบมือแล้วหัวเราะตามไปด้วยทั้งที่ไม่เข้าใจบทสนทนา “น้าคุณหญิงฟ้าไม่กลัวผีเหรอคะ”

               “ไม่กลัวค่ะ ถ้าผีบ้าพวกนั้นไม่ยอมออกไปจากไร่ น้าฟ้าจะจับหักคอให้หมดเลย” ฟ้าพราวตอบหลานสาวด้วยรอยยิ้มอ่อนโยนพลางแอบชำเลืองมองสามีด้วยแววตาดุๆ ทำนองว่า ถ้าเขาไม่เลิกทำตัวเป็น ‘ผัวผีบ้า’ เขาจะต้องโดนจับหักคอแน่นอน ซึ่งเขาก็ยิ้มตอบเธอด้วยรอยยิ้มที่ยอมศิโรราบให้กับภรรยาที่แสนดีคนนี้

               เอลล่าเล่นกับฟ้าพราวและภูริดลครู่หนึ่ง พอเห็นว่าเพื่อนที่โรงเรียนเริ่มมากันแล้วก็รีบวิ่งออกไปหาเพื่อนๆ ส่วนแอลลี่ตัวน้อยก็ถูกพี่เลี้ยงพาออกไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า หลังจากเด็กๆ ออกไปกันหมดแล้ว หรรษาก็ถามขึ้น

               “เมื่อไหร่จะมีลูกกันสักที แต่งงานกันมาตั้งห้าปีแล้ว เจ้นำไปสองแล้วนะ นี่คุณกรก็อยากได้ลูกชายอีกคน เจ้ก็ต้องเตรียมตัวท้องอีกแล้วเนี่ย”

               “เจ้หลิวพูดเหมือนการมีลูกเป็นเรื่องง่ายเลยนะคะ ฟ้ากับพี่ดินพยายามแล้วพยายามอีกก็ยังไม่มีสักที” ฟ้าพราวสงสัย

               “เจ้ให้หมอทำให้ค่ะ” หรรษาตอบตามตรง “ความจริงเจ้ฝากไข่ไว้ตั้งแต่อายุยี่สิบแปด คุณหญิงสนใจมั้ยคะ เดี๋ยวเจ้นัดหมอให้ หมอคนนี้เก่งมาก ดารา เซเลปฯ ที่มีลูกยากก็มาทำกับหมอคนนี้กันตั้งหลายคน”

               ฟ้าพราวทำท่าเหมือนสนใจ แต่ยังไม่ทันจะได้พูดอะไร ภูริดลก็พูดโพล่งขึ้นมาอย่างไม่ยอมเสียหน้า “ไม่ต้องพึ่งหมอหรอกเจ้ ผมทำให้เมียท้องด้วยวิธีธรรมชาติได้ ผมมีฝีมือหรอกน่า”

               “แต่งงานมาห้าปีแล้วยังไม่มีลูกเลย เนี่ยนะมีฝีมือ” หรรษาแกล้งเยาะเย้ยน้องชาย

               “เจ้ก็เข้าใจผมหน่อยสิ สามปีแรกที่แต่งงานกันผมกับฟ้ายังไม่พร้อมที่จะมีลูก หลังจากนั้นฟ้าก็ไปเรียนต่อเมกาอีกตั้งสองปี เพิ่งกลับมาได้ไม่กี่เดือนเอง” ภูริดลอธิบายเหตุผล “แต่เจ้ไม่ต้องห่วง อีกสองเดือนเจ้รอฟังข่าวดีได้เลย เพราะเมื่อคืนผมบรรจงปั้นสุดฝีมือ จัดหนักจนเมียหมดแรงไปเลย”

               “พี่ดิน!” ฟ้าพราวบิดเนื้อสีข้างสามีอย่างแรงจนเขาสะดุ้งโหยง “หน้าด้าน หน้าทนจริงๆ ไม่ต้องเล่าหมดขนาดนี้ก็ได้”

               “ไม่ต้องอายหรอกค่ะคุณหญิง เรื่องแบบนี้เป็นเรื่องธรรมชาติ อีกอย่าง เราก็คนกันเองทั้งนั้น ท่าไหนได้ลูกชาย ท่าไหนได้ลูกสาวถามเจ้ได้”

               “แต่ฟ้าก็อดเขินไม่ได้อยู่ดีค่ะเจ้หลิว” ฟ้าพราวยิ้มรับแบบเขินๆ ถึงจะแต่งงานมานาน แต่การพูดถึงเรื่องบนเตียงอย่างเปิดแบบนี้ก็ไม่ใช่นิสัยของราชนิกุลที่ได้รับการอบรมมารยาทชาววังมาแต่อ้อนแต่ออกอย่างเธอ

               “เอาเป็นว่าเจ้จะรอฟังข่าวดีนะดิน อย่าให้เจ้รอเก้อก็แล้วกัน” หรรษาบอกน้องชายด้วยรอยยิ้มท้าทาย

               “เจ้เตรียมทองไว้รับขวัญหลานไว้ได้เลย” งานนี้ภูริดลไม่ยอมเสียหน้าแน่นอน